„Święty Koran”

 

 

 

 

TEKST POLSKI

na podstawie wydania polskiego z 1996 roku opartego

na angielskim

przekładzie Malika Ghulam Farid

 

Koran - (ar. قُرْآن Al-Quran - oznacza czytanie, recytację) święta księga islamu, którą Allah miał objawić Mahometowi za pośrednictwem archanioła Gabriela; podzielona na 114 sur (rozdziałów), które z kolei dzielą się na aje (wersety). Sury ułożone są od najdłuższej do najkrótszej, z wyjątkiem pierwszej - otwierającej (Al-Fatiha). Według muzułmanów powstał w VII wieku naszej ery. Jednak część naukowców postuluje późniejszą datę kodyfikacji Koranu. Najstarsze znane egzemplarze Koranu znalezione w 1971 w meczecie w Sanaa w Jemenie wskazują, że w VII wieku Koran wciąż jeszcze nie istniał w obecnej formie.

Polskie przekłady Koranu

  • Koran, wydanie Bernarda Potockiego, Poznań 1828 (niedokończone)
  • Koran (al-Koran) z arabskiego przekład polski Jana Murzy Tarak Buczackiego poprzedzony życiorysem Mohometa, Poznań 1858
  • Koran, przekład i opracowanie J. Bielawskiego, Warszawa 1986

 

  

 

POLSKA 2002

 

 

 

 

 

1.        AL-FĀTIHAH (objawiony przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego. 2.Chwała Bogu, Panu światów. 3.Miłosiernemu, Litościwemu, 4.Królowi dnia Sądu.
5.Oto Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.
6.Prowadź nas drogą prostą, 7.Drogą tych, których obsypałeś dobrodziejstwami, nie tych, na których jesteś zagniewany, ani tych, którzy błądzą.

 

2.        AL-BAQARAH (objawiony po Hijrah)

CZĘŚĆ I

1.W imię Allacha-Miłosiernego, Litościwego. 2.Alif Lām Mīm. 3.Oto jest księga doskonała. Nie ma w niej żadnych wątpliwości.
Jest ona przewodnikiem dla sprawiedliwych.
4.którzy wierzą w to, co niewidzialne, przestrzegają Modlitwy oraz wydają z tego, czym My ich obdarzyliśmy. 4.i którzy wierzą w to, co zostało
objawione tobie, jak i w to, co zostało objawione przed tobą, i mocno wierzą w Życie Przyszłe. 6.To oni właśnie – ci, którzy postępują zgodnie
z przewodnictwem ich Pana-znajdą szczęście.
7.Ci zaś, którzy nie uwierzyli-a jest im wszystko jedno czy ich ostrzegasz, czy nie ostrzegasz-oni nie uwierzą.
8.Allach nałożył pieczęć na ich serca i ich uszy, a na ich oczy zasłonę. Tych czeka ciężka kara.
9.Wśród ludu są też i tacy, którzy powiadają: „Wierzymy w Allacha i Dzień Ostatni”, podczas gdy w ogóle nie są wiernymi.
10.To oni chcieliby oszukiwać Allacha i ludzi wierzących, ale oszukują tylko samych siebie. Tylko, że oni tego nie rozumieją.
11.W sercach ich panowała choroba, więc Allach ją powiększył. Czeka ich ciężka kara, ponieważ kłamali.
12.Kiedy powiada się im: „Nie czyńcie zamieszania na ziemi”, odpowiadają: „Jesteśmy przecież krzewicielami pokoju”.
13.Zważajcie! To z pewnością oni zieją zamęt, lecz tego nie spostrzegają.
14.A kiedy powiada się im: ”Uwierzcie, jak uwierzyli inni”, odpowiadają:
„Czyż mamy wierzyć tak, jak uwierzyli głupcy?” Zapamiętajcie sobie! To z całą pewnością oni są głupcami, lecz o tym nie wiedzą.
15.A kiedy spotykają wierzących, powiadają: „Wierzymy”. Kiedy jednak są sami ze swymi hersztami mawiają: „Jesteśmy całkowicie z wami.
My się tylko wyśmiewamy”. 16.Allah ukarze ich szyderstwa i pozwoli im trwać w występku, chodzić na oślep.
17.To właśnie tacy ludzie zamienili przewodnictwo na grzech, jednak to ich kupczenie nie przyniosło im zysku, a i nie są właściwie prowadzeni.
18.Ich dzieło jest jak dzieło człowieka, który wzniecił ogień, a kiedy ten ogarnął go ze wszystkich stron, Allach zabrał wszelkie światło i pozostawił
ludzi w gęstej ciemności; i oni nie widzą.
19.To oni właśnie są głusi, niemi i ślepi; oni więc nie powrócą.
20. Albo jest ono podobne do rzęsistego deszczu z chmur, od którego zapada gęsta ciemność , biją gromy i błyskawice.
Tacy ludzie wkładają sobie palce w uszy w obawie przed śmiercią z powodu uderzeń piorunów. Allach okrąża niewiernych.
21.Błyskawica mogłaby nieomal odebrać im wzrok. Kiedy tylko nad nimi błyśnie, wkraczają w nią. Kiedy zaś robi się nad nimi ciemno, zatrzymują się.
Gdybyż Allach tylko zapragnął, odebrałby im słuch i wzrok. Zaiste, Allach ma taką moc, by uczynić wszystko-co tylko zechce.
22.O wy, ludzie! Czcijcie Pana, który nas stworzył, oraz tych, którzy byli przed wami, byście mogli bronić się przed złem.
23.Czcijcie Pana, który ziemię uczynił waszym posłaniem, a niebo dachem, i sprawił, że woda spada z chmur, i w ten sposób dał wam owoce
do spożywania. Nie ustanawiajcie zatem równych Allachowi, skoro wiecie.
24.A skoro powątpiewacie względem tego, co My zesłaliśmy naszemu słudze, to napiszcie choć jeden podobny rozdział a wezwijcie do
tego swoich pomocników-oprócz Allacha-o ile jesteście prawdomówni.
25.Jeżeli jednak tego nie dokonacie-a nie dokonacie tego nigdy- to strzeżcie się Ognia, którego strawą są ludzie i kamienie i który przygotowany
jest dla niewiernych.
26. A przekazujcie dobre nowiny tym, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, albowiem dla nich są ogrody, poniżej których płyną potoki.
Kiedy będą otrzymywać nieco z owoców  tych ogrodów, zawsze powiadać będą: „Oto jest, co było nam dane przedtem”; otrzymają dary podobne
do siebie. W ogrodach tych mieć będą czystych małżonków i tam będą mieszkać.
27. Allach nie gardzi dawaniem przykładu, choćby tak małego jak komar lub nawet mniejszego. Ci, którzy wierzą, wiedzą, że to jest prawda
od ich Pana, natomiast ci, którzy nie wierzą, powiadają: „Co Allach chce powiedzieć poprzez taki przykład ?”
Na jego podstawie Pan wielu osądza jako błądzących, wielu dzięki niemu prowadzi. Przy jego pomocy nikogo jednak nie osądza Pan jako
błądzących z wyjątkiem nieposłusznych.
28. którzy zrywają przymierze z Allachem po jego zawarciu oraz rozrywają to, co wedle Boga powinno
być złączone, i sieją zamęt na ziemi. Właśnie tacy ludzie są przegrani.
29. Jak możecie nie wierzyć w Allacha? Byliście bez życia, a On to życie wam dał, później zaś spowoduje, że pomrzecie, by następnie dać
wam życie na nowo. Wtedy do Niego będziecie musieli powrócić.
30.On to stworzył dla was wszystko, co jest na ziemi. Potem zwrócił się w stronę niebios i udoskonalił je jak siedem niebios.
To  On ma doskonałą wiedzę o wszystkim.
31.Kiedy Pan twój powiedział aniołom: „Zamierzam ustanowić namiestnika na ziemi”, oni odrzekli:
„Czy umieścisz na niej kogoś, kto będzie siał tam zamęt i przelewał krew, my zaś będziemy głosić chwałę Twoją i wynosić pod niebiosa
Twą świętość” Odrzekł Pan: „Ja wiem to, czego wy nie wiecie”.
32. I nauczył Pan Adama wszystkich nazw, a potem ustawił obiekty tych przed aniołami i powiedział: „Powiedzcie, jak nazywają się te rzeczy,
o ile macie słuszność”.
33.Odpowiedzieli: „Ty jesteś święty ! Nie ma w nas żadnej wiedzy poza tą, którą Ty nam dałeś. Zaprawdę, Tyś jest Wszechwiedzący, Mądry.
34. Pan zaś powiedział:
„ O Adamie, wymień im te nazwy”. I kiedy ten powiedział aniołom te nazwy, Pan rzekł: „Czyż nie powiedziałem wam, że to Ja znam tajemnice
nieba i ziemi oraz to, co objawione i co ukrywacie?”
35.I przypomnijcie sobie, kiedy My powiedzieliśmy aniołom: „Bądźcie ulegli Adamowi”;
a wszyscy się podporządkowali. Lecz Iblīs tego nie uczynił. Odmówił, bo zbyt wysoko cenił siebie. To on właśnie był spośród niewiernych.
36.I powiedzieliśmy : „O Adamie, zamieszkaj wraz ze swą żoną w tym ogrodzie i jedzcie z niego w obfitości, gdzie tylko zechcecie.
Nie zbliżajcie się jednak do tego drzewa, abyście nie stali się grzesznikami”.
37.Ale Szatan sprawił za pomocą tego drzewa, iż oboje popełnili błąd, przez co wyprowadził ich ze stanu, w jakim się znajdowali.
My zaś powiedzieliśmy: „Odejdźcie stąd. Niektórzy z was są wrogami innych.
Mieszkanie dla was znajduje się na ziemi, jak i zaopatrzenie na pewien czas”.
38.Wtedy  Adam nauczył się od swego Pana pewnych słów modlitwy,
przez co On zwrócił się doń z miłosierdziem. Zaprawdę, On często powraca z miłosierdziem i jest Litościwy.
39.Powiedzieliśmy: „Odejdźcie stąd wszyscy, a jeśli nadejdzie do was przewodnictwo ode Mnie, wtedy na tych, którzy pójdą za Moimi
wskazówkami, nie spadnie strach ani nie będą boleli”.
40. Ci jednak, którzy nie uwierzą i potraktują Nasze Znaki jak kłamstwa, zostaną mieszkańcami Ognia-w nim zamieszkają.
41. O dzieci Izraela
(Jakuba) ! Pamiętajcie o łaskach, którymi was obsypałem, i wypełniajcie swoje przymierze ze Mną.
Ja zaś spełnię Moje przymierze z wami, a przede Mną tylko powinniście odczuwać bojaźń.
42.Uwierzczie w to, co zesłałem, a co spełnia to, co z wami, i nie bądźcie pierwszymi, którzy w to nie uwierzą. Nie odstępujcie Moich Znaków
za marną cenę i u Mnie tylko szukajcie schronienia.
43.I nie mieszajcie prawdy z fałszem ani świadomie jej nie ukrywajcie.
44.Przestrzegajcie Modlitwy oraz płaćcie Zakāt; chylcie czoło wraz z tymi, którzy chylą swe czoło.
45.Czy czytając tę Księgę zachęcacie innych, by uczynili to, co dobre, i zapominacie o samych sobie? Czyż wtedy nie zrozumiecie?
46.Szukajcie pomocy w cierpliwości i w modlitwie. A jest to naprawdę trudne dla wszystkich z wyjątkiem tych, którzy mają pokorę w duchu.
47.którzy z całą pewnością wiedzą, że to oni spotkają swego Pana i do Niego powrócą.
48.O Dzieci Izraela! Pamiętajcie o łaskach, jakimi was obdarzyłem oraz o tym, że to Ja wyniosłem was ponad wszystkie narody tych czasów.
49.I strzeżcie się dnia, kiedy żadna dusza nie będzie mogła zastąpić innej, kiedy nie będzie za nią przyjęte żadne wstawiennictwo, kiedy nie
zostanie od niej przyjęte żadne zadośćuczynienie, ani nie otrzyma ona żadnej pomocy.
50.I pamiętajcie czas, kiedy My wybawiliśmy was przed Faraona ludem, który zadawał wam straszne męki, zabijał waszych synów,
a oszczędzał wasze niewiasty. W tym to zawierała się wielka próba dla was od waszego Pana.
51.I pamiętajcie czas, kiedy rozdzieliliśmy morze i uratowaliśmy was i kiedy zatopiliśmy lud Faraona, podczas gdy wy przyglądaliście się temu.
52.Kiesy zaś daliśmy Mojżeszowi obietnicę czterdziestu nocy, wy wzięliście sobie cielca za obiekt czci podczas jego nieobecności i staliście
odstępcami.
53.Później My przebaczyliśmy wam, abyście mogli okazywać wdzięczność.
54.I przypomnijcie sobie, kiedy daliśmy Mojżeszowi Księgę oraz Wnikliwość, aby właściwie wami kierować.
55.I kiedy Mojżesz rzekł do swego ludu: „O ludu mój, zaiste zgrzeszyłeś oddając się czci cielca. Przeto zwróć się do swego Stwórcy i zabij
w sobie wszystkie swoje złe pragnienia. To bowiem jest dla ciebie najlepsze w obliczu twojego Stwórcy.
Potem Pan zwrócił się do was z miłosierdziem. Zaprawdę, On często powraca z miłosierdziem i jest Litościwy.
56. I przypomnijcie sobie, kiedy powiedzieliście: „O Mojżeszu, nie uwierzymy ci, jeśli nie ujrzymy Boga twarzą w twarz”.
Wtedy spadł na was grom i sami, na własne oczy, ujrzeliście konsekwencje swojego postępowania.
57.Później podnieśliśmy was z martwych po waszej śmierci, abyście mogli być wdzięczni.
58.I uczyniliśmy tak, że chmury dawały wam cień i zesłaliśmy Mannę i Salwa, mówiąc: „Spożywajcie z tego co dobre, a co wam daliśmy”.
Oni zaś nie skrzywdzili Nas, lecz samych siebie.
59.I przypomnijcie sobie czas, kiedy powiedzieliśmy: „Wejdźcie do tego miasta i pożywcie się obficie skąd tylko zechcecie.
Wejdźcie w bramę w uległości i powiedzcie: „Boże! Przebacz nam nasze grzechy”. My wybaczymy wam wasze grzechy i pomnożymy tych,
którzy czynią dobro”.
60.Grzesznicy zamienili przekazane im słowa na inne. Zesłaliśmy więc na grzeszników karę z nieba, albowiem byli nieposłuszni.
61.I przypomnijcie sobie czas, kiedy Mojżesz modlił się o wodę dla swego ludu, a My powiedzieliśmy: „Uderz laską w skałę”.
I wytrysnęło z niej dwanaście źródeł, aby każde plemię poznało miejsce, z którego może pić.
I powiedziano im: „Jedzcie i pijcie z tego, czym obdarzył was Bóg, i nie dopuszczajcie się żadnej niegodziwości na ziemi, siejąc niepokój”.
62.I przypomnijcie sobie, kiedy powiedzieliście: „O Mojżeszu, zaprawdę, nie zadowolimy się jednym rodzajem pożywienia.
Przeto pomódl się do swego Pana za nas, aby dał nam to, co rodzi ziemia: jej zioła, jej ogórki i jej pszenice, jej soczewicę i jej cebulę”.
On zaś odrzekł: „Czy zamienilibyście to, co lepsze, na to, co gorsze? Idźcie do jakiegoś miasta, a tam znajdziecie to, o co prosicie”.
I zostali ugodzeni poniżeniem i nędzą, i ściągnęli na siebie gniew Allacha. Stało się tak dlatego, iż odrzucili Znaki Boże i starali
się zabijać Proroków niesprawiedliwie. Stało się tak, ponieważ zbuntowali się i zgrzeszyli.
63.Zapradę, ludzie wierzący, Żydzi, chrześcijanie oraz Sabianie – jeśli jakaś ich część prawdziwie wierzy w Allacha i Dzień Ostatni oraz spełnia
dobre uczynki – otrzymają nagrodę od Pana i nie spadnie na nich strach ani nie zaznają smutku.
64.I przypomnijcie sobie czas, kiedy zawarliśmy z wami przymierze i wznieśliśmy wysoko nad wami Górę, mówiąc: „Trzymajcie mocno to,
co wam daliśmy, i pamiętajcie, co się w tym kryje, abyście doznali zbawienia”.
65.Wtedy to zawróciliście i gdyby nie łaska Allacha i Jego Litość wobec was, z pewnością byście przegrali.
66.Z pewnością poznaliście koniec tych spośród was, którzy zgrzeszyli wobec Szabatu. Wtedy powiedzieliście im: „Stańcie się małpami,
wzgardzonymi”.
67.W ten sposób daliśmy lekcję ludziom z tamtych czasów oraz tym. Którzy mieli przyjść po nich. Jest to również lekcja dla tych, którzy
maja bojaźń Bożą.
68.I przypomnijcie sobie, kiedy Mojżesz powiedział do swego ludu: „Allach nakazuję wam zabić krowę”, A oni spytali „Czy urządzasz z nas
pośmiewisko?” A on odrzekł: „Ja szukam schronienia u Allacha, albowiem inaczej stanę się jednym z tych, którzy są nieświadomi”.
69.Wtedy odrzekli: „Pomódl się za nas do twojego Pana, aby powiedział nam, jaka ona ma być”. Mojżesz odrzekł: „Bóg powiada, że ma to być
krowa ani stara, ani młoda, ani dojrzała – gdzieś pomiędzy tym. A teraz czyńcie to, co się wam nakazuję”.
70.Odpowiedzieli: „Pomódl się za nas do twego Pana, aby powiedział nam, jakiego ma ona być koloru”. Mojżesz odrzekł: „Bóg powiada,
że ma ona być ciemnobrązowa, czysta i o silnym głosie, zachwycająca swoich właścicieli”.
71.Powiedzieli: „Pomódl się za nas do twego Pana, aby nam wyjaśnił, jaka ona być, bowiem wszystkie krowy wydają się nam jednakowe.
A jeśli Allach zechce, to – zaiste – będziemy właściwie pokierowani”.
72.Odpowiedział im: „Pan Bóg powiada, że ma to być krowa, która nie jest ugięta do orania ziemi ani do nawadniania upraw.
Ma to być krowa bez skazy, jednobarwna”. Powiedzieli: „Teraz wypowiedziałeś prawdę”. Potem zabili krowę, choć raczej woleliby tego
nie czynić.
73. I przypomnijcie sobie czas, kiedy zabiliście człowieka i z tego powodu zapanowała między wami niezgoda. Allach zaś ujawnił to, co ukrywaliście.
74.Wtedy My powiedzieliśmy „Porównajcie ten incydent z jakimś podobnym, a c odkryjecie prawdę”. Tak zatem Allach daje życie zmarłym
i ukazuję wam swoje Znaki, abyście mogli zrozumieć.
75.Potem wasze serca zatwardziały się tak, że stały się twarde jak kamienie lub jeszcze twardsze. A wśród kamieni są i takie, z których tryskają
strumienie lub woda, kiedy je rozłupać. Zaprawdę, wśród nich są i tacy, którzy poniżają samych siebie w bojaźni przed Allachem. Allach zaś
zważa na to, co czynicie.
76.Czy oczekujecie, że oni wam uwierzą, gdy jakaś ich grupa usłyszy Słowo Boże, a później je poprzekręca, dobrze je zrozumiawszy
i poznawszy tego konsekwencje.
77.A kiedy spotykają ludzi wierzących, mówią: „Wierzymy”. Kiedy jednak spotykają się wzajemnie w zacisznym miejscu, powiadają:
„Czy mówicie im (wiernym) o tym, co Allach odkrył przed nami, aby w ten sposób mogli się z wami spierać przed waszym Panem?
Czyż nie zrozumiecie?”
78. Czyliż oni nie wiedzą, że Allach wie to, co trzymają w tajemnicy, jak i to, co ujawniają ?
79.Niektórzy z nich są analfabetami. Ci nie znają Księgi, lecz swoje własne fałszywe mniemania, a nie czynią nic oprócz dociekań.
80.Dlatego biada tym, którzy piszą Księgę swoimi własnymi rękami, a potem mówią: „To pochodzi od Allacha”, by móc za nią wziąć nędzną cenę.
Biada im zatem za to, co napisały ich dłonie, jak i za to, co zarabiają.
81.i powiadają: „ Ogień nas nie dosięgnie, chyba że na ograniczoną liczbę dni”. Powiedz: „Czyż otrzymaliście obietnicę od Allacha ?
Wiedzcie, że Allach nigdy nie zerwie swojego przymierza. Albo czy mówicie o Allachu to, czego nie wiecie ?”
82.Zaprawdę, każdy, kto czyni zło i jest ogarnięty przez swój własny grzech, jest mieszkańcem Ognia, w nim zamieszka.
83.Natomiast ci, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, są mieszkańcami Nieba, w nim zamieszkają.
84.I przypomnijcie sobie czas, kiedy zawarliśmy przymierze z Dziećmi Izraela: „Nie będziecie czcić nikogo poza Allachem, będziecie dobrzy
dla rodziców, rodziny, sierot i biednych, będziecie przestrzegać Modlitwy i płacić Zakāt. Potem odwróciliście się z uczuciem awersji z wyjątkiem
nielicznych.
85. I przypomnijcie sobie, kiedy zawarliśmy przymierze z wami: „Nie będziecie wzajemnie przelewać swojej krwi ani wyrzucać swych ludzi
z domów”, a wy je potwierdziliście i byliście świadkami.
86. A jednak to wy właśnie zabijacie się nawzajem i wyrzucacie niektórych spośród was z ich domów, wspomagając ich wrogów przeciwko nim
w grzechu i występku. A kiedy przychodzą do was jako jeńcy , wykupujecie ich, podczas gdy samo ich wyrzucanie było z waszej strony
nieprawością. Czy zatem wierzycie w jedną część Księgi, a nie wierzycie w inne? Jakąż ma być zatem nagroda dla tych z was, którzy tak postępują,
jeśli nie niełaska w życiu doczesnym? W Dniu Sądu ludzie tacy otrzymają najsroższą karę. Zaprawdę, Allach baczy na to, co czynicie.
87.Otoci, którzy przekładają życie doczesne nad Życie Przyszłe. Dlatego ich kara nie będzie pomniejszona ani nie otrzymają pomocy w żadnej
innej formie.
88.I zaiste, daliśmy Mojżeszowi Księgę, i zesłaliśmy Posłańców, by szli jego śladem. I Jezusowi, synowi Marii, daliśmy wyraźnie Znaki i
wzmocniliśmy go Duchem Świętości. Czyż zatem za każdym razem, kiedy będzie do was przybywał Posłaniec z tym, czego nie pragniecie,
będziecie zachowywać się arogancko i traktować niektórych jak kłamców, a innych zabijać ?
89.Powiedzieli: „Nasze serca okryte są zasłoną”. Nie, to Allach przeklął ich z powodu ich niewiary. To, w co wierzą, to zbyt mało.
90. a kiedy otrzymali Księgę od Allacha spełniającą to, co jest z nimi – a przedtem to, o co modlili się w związku ze zwycięstwem nad niewiernymi
– kiedy przyszło do nich to, o czym wiedzieli, że jest prawdą, odrzucili to. Klątwa Allacha niechaj spadnie na niewiernych. 
91.Złem jest to, czemu zaprzedali swoje duszę – iż nie uwierzyli w to, co objawił Allach, żałując, że Allach zsyła łaskę na tego spośród swoich sług,
którego wybierze. Ściągnęli zatem gniew na gniew, a przecież na niewiernych czeka upokarzająca kara.
92.A kiedy powiada się im: „Uwierzcie w to, co zesłał Allach”, odpowiadają: „Wierzymy w to, co zostało nam zesłane”, lecz nie wierzą w to,
co zostało zesłane później, choć jest to Prawda spełniająca to, co jest z nimi. Powiedz: „Dlaczego zatem próbowaliście zabijać Proroków Allacha
wcześniej, skoro wierzyliście ?”
93.Mojżesz przyszedł do was z wyraźnymi Znakami, a potem wy podczas jego nieobecności wzięliście sobie za obiekt czci cielca i staliście się
odstępcami.
94.I przypominacie sobie czas, kiedy zawarliśmy z wami przymierze i wysoko nad wami wznieśliśmy Górę, powiadając: „Trzymajcie się mocno tego,
co wam daliśmy i słuchajcie”. Oni zaś odrzekli: „Słuchamy i jesteśmy posłuszni”. A jednak ich serca napełniły się miłością do cielca z powodu
ich niewiary. Powiedz: „Złem jest to, do czego zachęca was wasza wiara, o ile jesteście wierzącymi”.
95.Powiedz: „Jeżeli mieszkanie Życia Przyszłego z Allachem jest tylko dla was, wyłączając wszystkie inne ludy, to proście o śmierć, jeśliście
prawdomówni”.
96.Ale oni nigdy o to nie poproszą z powodu tego, co ich własne ręce wysłały przed nimi. Allach wszak dobrze zna złoczyńców.
97.Ty zaś z całą pewnością stwierdzisz, że spośród wszystkich ludów oni są najbardziej chciwi, a nawet bardziej niż ci, którzy ustanawiają
równych Bogu. Każdy z nich pragnie otrzymać życie tysiącletnie, lecz tak długie jego istnienie nie odsunie go ani na krok dalej od kary.
A  Allach widzi wszystko, co oni czynią.
98.Powiedz: „Jeśli kto jest wrogiem Gabriela – on to bowiem spowodował, że to spłynęło na wasze serca z rozkazu Allacha, wypełniając
poprzedzające je objawienie, i jest przewodnictwem i dobra nowiną dla wiernych.
99.”Jeśli kto jest wrogiem Allacha i Jego aniołów, Jego Posłańców, Gabriela i Michała, to zaiste, Allach jest wrogiem każdego takiego niewiernego”.

100. I zaprawdę, zesłaliśmy wam wyraźnie Znaki i każdy w nie wierzy z wyjątkiem nieposłusznych.
101.Cóż? Czy za każdym razem, kiedy będą zawierać przymierze, jakaś ich część będzie je odrzucać? Nie, większość z nich nie ma wiary.
102.Lecz teraz, skoro przybył do nich Posłaniec od Allacha, spełniając to, co jest z nimi, część ludu, któremu dana była Księga, odrzuca
Księga Allacha za siebie, jakby jej nie znali.
103.I idą śladem przekleństwa, którego śladem szli buntownicy przeciwko Królestwu Salomona. Salomon zaś wierzył – zbuntowali się zaś ci,
którzy nie uwierzyli. To właśnie oni uczyli ludzi fałszu i oszustwa. To oni twierdzą, że postępują zgodnie z tym, co zostało objawione dwu aniołom
w Babilonie – Hārūtowi i Mārūtowi. Ci dwaj jednak nikogo niczego nie nauczyli, dopóki nie powiedzieli: „Jesteśmy zaledwie próbą od Allacha,
dlatego nie odrzucajcie tego, co mówimy”. Zatem ludzie nauczyli się od nich tego, jak oni rozróżniają pomiędzy mężczyzną i jego żoną.
Oni jednak nikogo tym nie zranili z wyjątkiem rozkazu Allacha. Przeciwnie, ci ludzie (przeciwnicy Świętego Proroka) uczą się tego, co może

zranić ich samych i co może nie być dla nich niczym dobrym. Oni dobrze o tym wiedzą, iż ten, kto w tym frymarczy, nie ma swojej części
dobra w Życiu Przyszłym. I zaiste, złem jest to, czemu zaprzedali swoje dusze. Gdybyż jednak tylko o tym wiedzieli.
104.I gdyby uwierzyli i postępowali sprawiedliwie, to z pewnością lepsza byłaby ich nagroda u Allacha. Gdybyż tylko wiedzieli.
105.O wy, którzy wierzycie, nie powiadajcie Prorokowi ”Rā’inā”, ale mówcie „Unzurnā” i słuchajcie go. Niewiernych zaś czeka bolesna kara.
106.Ci, spośród Ludu Księgi, Którzy nie wierzą, lub spośród tych, którzy łączą innych bogów z Allachem – ci nie pragną, aby jakiekolwiek dobro
spłynęło na was od waszego Pana. Allach jednak wybiera dla swej łaski kogo tylko zechce. A jest Allach Panem niezmierzonej szczodrości.
107.Jeśli jakieś posłannictwo My skracamy albo powodujemy, że zostaje zapomniane, zsyłamy lepsze od niego lub jemu podobne.
Czyż nie wiesz, że Allach ma taką moc, by czynić, co tylko zechcę ?
108.Czyż nie wiesz, że Królestwo Niebios i ziemi należy wyłącznie do
Allacha? Poza Allachem nie ma dla was żadnego innego obrońcy ani pomocnika.
109.Czy zwątpicie w Posłańca wysłanego do was, tak jak
zwątpiono w Mojżesza przedtem? Każdy, kto zamienia wiarę na niewiarę niewątpliwie schodzi z właściwej drogi.
110.Wielu spośród Ludu Księgi z powodu czystej zawiści z ich strony chciałoby, aby po tym, jak uwierzyliście, mogli na nowo zamienić was
w niewiernych, już po tym, jak przedstawiona im została prawda. Lecz przebaczajcie i nie zważajcie aż do czasu, kiedy Allach wyda swój wyrok.
Zaprawdę, Allach posiada taka moc, by uczynić wszystko to, czego zechce.
111.I przestrzegajcie Modlitwy, i płaćcie Zakāt. A cokolwiek dobrego wyślecie przed sobą dla siebie samych, odnajdziecie to z pomocą Allacha.
Zaprawdę, Allach widzi wszystko, co czynicie.
112.Oni zaś powiadają: „Nikt nigdy nie wejdzie do Nieba, chyba że będzie Żydem lub chrześcijaninem”. Są to ich próżne życzenia. Powiedz:
„Dajcie dowód, jeśliście prawdomówni”.
113.Nie, kto odda samego siebie Allachowi i będzie czynił dobro, ten otrzyma swą nagrodę od Pana. Na tego nie spadnie strach ani nie będzie
on żałować.
114.Żydzi zaś powiadają: „Chrześcijanie robią ceremonie z niczego”, a chrześcijanie mówią: „Żydzi robią ceremonie z niczego”, podczas gdy jedni
i drudzy czytają tę samą Księgę. Tak mówią ci, którzy nie mają żadnej wiedzy – i podoba im się to, co mówią. Allach jednak rozsądzi
ich w dniu Zmartwychwstania w kwestii tego, co wywołuje między nimi niezgodę.
115.Bo któż może być bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto zabrania głoszenia chwały Allacha oraz stara się je zrujnować ?
Ludzie tacy nie wchodzili do nich, chyba że ze strachu. Dla nich niełaska na tym świecie. Dla nich tez wielka kara w świecie przyszłym.
116.Do Allacha należą Wschód i Zachód. Zatem dokądkolwiek się zwrócicie, tam będzie oblicze Allacha. Zaiste, Allach jest Szczodry,
Wszechwiedzący.
117.I powiadają: „Allach wziął sobie syna”. On jest święty! Nie, wszystko w niebiosach i na ziemi należy do Niego. Do Niego należą wszyscy posłuszni.
118.On wszak dał początek niebiosom i ziemi. Kiedy On coś nakazuję, powiada tylko danej rzeczy: „Stań się”, a ona się staje.
119.Ci zaś, którzy nie mają żadnej wiedzy, powiadają: „Dlaczego Allach do nas nie przemówi lub nie da nam jakiegoś Znaku ?”
Tak samo powiadali ci, co byli przed nimi, a było to podobne. Serca ich wszystkich są podobne. Zaprawdę, My uczyniliśmy wyraźne Znaki ludowi,
który mocno wierzy.
120.Wysłaliśmy ciebie z prawdą jako zwiastuna dobrych wieści oraz tego, kto ostrzega. I nikt nie będzie cię pytać w sprawie mieszkańców Piekła.
121.I Żydzi nigdy nie będą z ciebie zadowoleni ani chrześcijanie, chyba że zaczniesz wyznawać ich kredo.
Powiedz: „Zaprawdę, jedynie przewodnictwo Allacha jest przewodnictwem prawdziwym”. A jeżeli pójdziesz za ich złymi pragnieniami, posiadając
wiedzę, jaka na ciebie spłynęła, nie będziesz miał w Allachu przyjaciela ani pomocnika.
122.Ci, którym daliśmy Księgę, postępują zgodnie z nią, tak jak to powinni robić. To oni w nią wierzą. Kto jednak w tą Księgę nie wierzy,
ten z pewnością przegrywa.
123.O Dzieci Izraela! Przypomnijcie sobie Moje Łaski, którymi was obsypałem, oraz że to Ja wyniosłem was ponad wszystkie narody tego
czasu.
124.I strzeżcie się dnia, w którym żadna dusza nie będzie zastępstwem dla innej duszy, ani nie będzie od niej przyjęte żadne zadośćuczynienie,
ani nie uchroni jej żadne wstawiennictwo, oraz kiedy żadna dusza nie otrzyma pomocy.
125.I przypomnijcie sobie, kiedy Pan wypróbował Abrahama przy pomocy pewnych poleceń, które on wypełnił. Pan rzekł: „Uczynię cię
przywódcą ludzi”. Abraham spytał: „A spośród mego potomstwa?” Bóg odpowiedział: „Moje przymierze nie dotyczy odstępców”.
126.I przypomnijcie sobie czas, kiedy uczyniliśmy Dom miejscem schronienia dla ludzkości, jak i miejscem bezpiecznym. Powiedzieliśmy:
„Weźcie sobie miejsce Abrahama za miejsce Modlitwy”. I nakazaliśmy Abrahamowi i Izmaelowi mówiąc: „Oczyśćcie Mój Dom dla tych,
którzy wypełnią okrążenie oraz dla tych, którzy pozostaną w środku w celach nabożnych, jak i dla tych, którzy kłaniają się i upadają na twarz
w Modlitwie”.
127.I przypomnijcie sobie, kiedy Abraham powiedział: „Panie mój, uczyń to miejsce miastem pokoju i daj owoce tym jego mieszkańcom,
którzy wierzą w Allacha i Dzień Ostatni”. Allach rzekł: ‘Także i tego, który nie wierzy, obsypię dobrodziejstwami na czas jakiś.
Potem wyznaczę mu karę Ognia, a jest to zły los”. 128.I przypomnijcie sobie czas, kiedy Abraham i Izmael wznosili fundamenty Domu modląc się:
„Panie nas, przyjmij to od nas. Tyś bowiem jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący”.
129.”Panie nasz, uczyń nas obu poddanymi Tobie, z naszego zaś potomstwa także uczyń lud Tobie poddany. Wskaż nam sposoby oddawania
czci i zwracaj się do nas z litością. Tyś jest bowiem tym, kto często powraca ze współczuciem i tyś jest Litościwy”.
130.”I, Panie nasz, powołaj spośród nas Posłańca – spośród tych, którzy potrafią zrozumieć Twoje Znaki oraz nauczać Księgi i Mądrości oraz którzy
mogliby je oczyszczać. Zaprawdę, tyś jest Potężny, Mądry”.
131.Bo któż odwróci się od religii Abrahama, jeśli nie ten, kto sam z siebie czyni głupca? Jego wybraliśmy na tym świecie, a i w przyszłym
z pewnością znajdować się on będzie pośród sprawiedliwych.
132.Kiedy Pan powiedział Mu: „Poddaj się”, on odrzekł: „Ja już poddałem się Panu Światów”.
133.Do tego samego zachęcał Abraham swoich synów – także i Jakuba – powiadając: „Synowie moi, zaprawdę, Allach wybrał tę religię dla was.
Nie pozwólcie zatem, aby dosięgła was śmierć, chyba że w stanie, kiedy okażecie zupełne podporządkowanie się:.
134.Czy byliście obecni, kiedy śmierć przyszła do Jakuba i kiedy rzekł do swych syn ów: „Kogo będziecie czcić po mnie?”
Odrzekli: „Będziemy czcić tego Boga, Boga twoich przodków – Abrahama, Izmaela i Izaaka – Jedynego Boga. Jemu się podporządkujemy”.
135.Oto ludzie, którzy odeszli. Dla nich jest to, na co sobie zasłużyli. Dla was zaś jest to, na co zasłużyliście sobie wy sami, a nikt nie będzie was
pytać o to, co czynili oni.
136.I powiadają: „Czyście Żydzi czy chrześcijanie, będziecie właściwie prowadzeni”. Powiedz: „Nie, wyznawajcie religię Abrahama – tego,
który zawsze skłaniał się ku Allachowi. On nie był z tych, którzy z Allachem łączą swych bożków”.
137.Powiedzcie: „Wierzymy w Allacha oraz w to, co zostało nam objawione, i co zostało objawione Abrahamowi i Izmaelowi, Izaakowi, Jakubowi i jego
dzieciom, i co było dane Mojżeszowi i Jezusowi, i co było dane wszystkim innym Prorokom od ich Pana. Nie dokonujemy między nimi żadnych
rozróżnień. Jemu to siebie oddajemy”.
138.I gdyby oni uwierzyli tak, jak wierzycie wy, wtedy byliby właściwie prowadzeni. Jeśli jednak odwrócą się, będą skłonni do tworzenia rozłamu
u Allach z pewnością wystarczy ci przeciwko nim, albowiem On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
139.Powiedz: „Przyjęliśmy religię Allacha, a któż jest lepszy niż Allach w nauczaniu religii. Jego tylko czcimy”.
140.Powiedz: „Czy dyskutujecie z nami w sprawie Allacha, kiedy On jest naszym Panem i waszym Panem ? Dla nas są nasze dzieła, a dla was
dzieła wasze. Jemu tylko jesteśmy szczerze oddani”.

141.Czy powiadacie, że Abraham i Izmael, i Izaak, i Jakub, i jego dzieci byli Żydami lub chrześcijanami?” Powiedz: „Czy lepiej wiecie wy czy Allach
i kto jest bardziej niesprawiedliwy niż taki człowiek, który ukrywa świadectwo otrzymane od Allacha? Allach w pełni zdaje sobie sprawę z tego,
co czynicie”.
142.Oto lud, który odszedł. Dla niego jest to, na co sobie zasłużył. Dla was zaś będzie to, na co wy sobie zasłużycie. Nikt nie będzie was pytać
o to, co oni czynili.

CZĘŚĆ II

143.Głupcy pośród ludu powiedzą: „Co odwiodło ich od ich Qiblah, którego byli wyznawcami?” Powiedz: „Do Allacha należą Wschód i Zachód.
On prowadzi kogo chce właściwą drogą”.
144.I w ten sposób wynieśliśmy was ponad narody, abyście stali się obrońcami ludzi, Posłaniec zaś od Allacha obrońcą was.
Nie wyznaczyliśmy wyznawanego przez ciebie Qiblah w żadnym innym celu, lecz abyśmy mogli odróżnić tego, który idzie za Posłańcem Allacha,
od tego, który odwraca się na pięcie. A jest to rzeczywiście trudne z wyjątkiem tych, którymi kieruje Allach. Allach nigdy nie pozwoliłby,
aby wasza wiara poszła na marne. Zaiste, Allach jest Współczujący i Litościwy wobec ludu.
145.Zaprawdę, widzimy, że często zwracasz twarz w stronę nieba. Przeto z pewnością spowodujemy, że odwrócisz się w stronę Qiblah,
które jest ci drogie. Zatem zwróć swe oblicze w stronę Uświęconego Meczetu. Gdziekolwiek będziecie, zwracajcie tam swe oblicza.
Natomiast ci, którym dana została Księga, wiedzą, że jest to prawda od ich Pana. Allach zważa na to, co oni czynią.
146.I gdybyś nawet przekazał każdy Znak tym, którzy otrzymali Księgę, oni nigdy nie będą wyznawcami twego Qiblah ani ty nie będziesz wyznawał
ich Qiblah, także i niektórzy z nich nie pójdą za Qiblah innych ludzi. I gdybyś miał zamiar zaspokoić ich pragnienia posiadając wiedzę,
która na ciebie spłynęła, wtedy z pewnością będziesz podobny do grzeszników.
147.Ci, którym daliśmy tę Księgę, uznają to tak jak uznają swoich synów, lecz z pewnością niektórzy z nich świadomie ukrywają prawdę.
148.Oto prawda od twego Pana. Dlatego nie bądź jak ci, którzy powątpiewają.
149.Każdy posiada cel, ku któremu zwraca całą swoją uwagę.
Zatem prześcigajcie się wzajemnie w dobrych dziełach. Gdziekolwiek będziecie, Allach wszystkich nas połączy. Zaiste, Allach posiada moc
czynienia wszystkiego, czego zechce.
150.I skądkolwiek przybędziesz, zwróć swe oblicze w stronę Uświęconego Meczetu. Taka bowiem jest prawda od twego Pana. Allach wszak baczy
na to, co czynisz.
151.I skądkolwiek przybędziesz, zwróć swe oblicze w stronę Uświęconego Meczetu. I gdziekolwiek będziecie, zwracajcie oblicza swe w jego stronę,
aby ludzie nie mieli przeciwko wam argumentów z wyjątkiem tych, którzy są niesprawiedliwi. Nie obawiajcie się więc ich, lecz okazujcie bojaźń
przede Mną, abym Ja mógł udoskonalić Moje dla was łaski oraz abyście wy mogli być właściwie prowadzeni.
152.Tak samo jak My wysłaliśmy wam Posłańca spośród was samych, który recytuje wam Nasze Znaki i oczyszcza was, i naucza was
Księgi i Mądrości, oraz naucza was tego, czego nie znaliście.
153.Dlatego pamiętajcie o Mnie, a Ja będę pamiętał o was. I dziękujcie Mi, i nie bądźcie wobec mnie niewdzięczni.
154.O wy, którzy wierzycie, szukajcie pomocy poprzez wytrwałość i Modlitwę. Zaprawdę, Allach jest z tymi, którzy są cierpliwie wytrwali.
155.I nie mówcie o tych, którzy polegli za sprawę Allacha, że umarli. Nie, oni żyją, tylko wy tego nie widzicie.
156.A My wypróbujemy was czymś ze strachu i głodu, i utraty bogactwa i życia i owoców, a będziemy nieść dobre nowiny tym, którzy są
cierpliwie wytrwali.
157.Któż, gdy napotka go zły los, powiada: „Zaprawdę, do Allacha należymy i do Niego powrócimy”?
158.Oto ci, na których spływają błogosławieństwa od ich Pana, jak i łaska. Oto także ci, którzy są właściwie prowadzeni.
159.Zaiste, Al.-Safā i Al.-Marwah to również znaki Allacha. Dlatego nie jest grzechem, jeśli ten, kto odbywa Pielgrzymkę do Domu
albo wypełnia Umrah, obchodzi je oba. I jeśli ktoś czyni dobro poza tym, co obowiązkowe, wtedy Allach docenia dobre uczynki, a jest Wszechwiedzący.
160.Ci, którzy ukrywają to, co My zesłaliśmy w formie Znaków i przewodnictwa po tym, jak przedstawiliśmy to ludziom wyraźnie w Księdze, oni
właśnie będą wyklęci przez Allacha. Tak samo przeklinają ich ci, którzy maja prawo przeklinać.
161.Lecz do tych, którzy okazują skruchę, poprawiają swe postępowanie i głoszą prawdę, zwracam się z przebaczeniem. Ja zaś często
powracam ze współczuciem i jestem Litościwy. 162.Na tych, którzy nie wierzą i umrą jako niewierni, spadnie bicz Boży, klątwa aniołów i ludzi.
163.Ci pozostaną pod jej działaniem. W ich przypadku kara nie zostanie pomniejszona ani nie zostanie im udzielona zwłoka.
164.Wasz Bóg jest Jedynym Bogiem. Nie ma Boga poza Nim – Miłosiernym, Litościwym.
165.Zaprawdę, w stworzeniu niebios i ziemi, przemienności nocy i dnia, i w okrętach pływających po morzu z tym, co ludziom przynosi korzyść,
i w wodzie, którą Allach zsyła z nieba i dzięki niej ponagla ziemię po jej śmierci i rozrzuca po niej wszelkie zwierzęta, i w zmianach wiatru, jak i w
chmurach, które muszą służyć zawieszone pomiędzy niebem i ziemią – w tym wszystkim są Znaki dla ludu, który posługuje się rozumem.
166.Lecz są wśród ludzi także i tacy, którzy za obiekty czci biorą sobie coś innego niż Allacha, miłując to, tak jak Allacha właśnie miłować powinni.
Jednak wierzący są silniejsi w swojej miłości do Allacha. A gdyby ci, którzy grzeszą, mogli teraz ujrzeć czas, kiedy zostaną ukarani, uświadomili sobie,
że wszelka moc należy do Allacha i że Allach srogo karze.
167.Gdybyż mogli ujrzeć, kiedy przywódcy postradają swych wyznawców i ujrzą swą karę, a wszelkie ich więzy zostaną rozcięte.
168.Ci zaś którzy za nimi szli, powiedzą: „Gdybyśmy mogli tylko powrócić, porzucilibyśmy ich tak samo, jak oni porzucili nas”.
W ten sposób Allach wskaże im ich uczynki jako udrękę dla nich, a nie wydostaną się z Ognia.
169.O wy, ludzie! Jedzcie z tego, co prawowite i dobre na ziemi. Nie chodźcie śladami Szatana. Zaiste, on jest waszym jawnym wrogiem.
170.To on zachęca was do tego, co złe i obrzydliwe, oraz do tego, byście mówili o Allachu to, czego nie wiecie.
171.A kiedy powiada się im: „Idźcie za tym, co zesłał Allach”, oni powiadają: „Nie, będziemy wyznawać to, w czym odnajdujemy naszych ojców”.
Cóż, jeśli nawet ci ojcowie w ogóle nie mieli pojęcia i nie kroczyli właściwą drogą.
172.Przypadek zaś tych, którzy nie wierzą, jest jak przypadek tego, kto krzyczy do tego, co nie słyszy niczego oprócz wołania i krzyku.
Oni są głusi
i ślepi, więc nie rozumieją.
173.O wy, którzy wierzycie, jedzcie z rzeczy dobrych, które My wam daliśmy, i składajcie dzięki Allachowi, jeśli On jest rzeczywiście tym,
którego czcicie.
174.On uczynił nieprawowitym dla was tylko to, co umiera samo z siebie oraz krew i mięso świńskie, jak i to, z powodu czego wzywane było
imię inne niż Allacha. Jeśli jednak kimś powoduje konieczność i nie jest w swym działaniu ani nieposłuszny, ani nie przekracza określonych
granic, ten nie popełni grzechu. Zaprawdę, Allach najbardziej przebacza, jest Litościwy.
175.Ci, którzy ukrywają to, co zostało zesłane przez Allacha z Księgi oraz biorą z to marna cenę, oni to właśnie napełnią swe brzuchy niczym innym
niż tylko ogniem. Allach nie przemówi do nich w Dniu Zmartwychwstania ani ich nie oczyści. Na nich czeka sroga kara.
176.To właśnie oni wzięli sobie błąd za przewodnika, a karę za przebaczenie. Jakże wielka jest ich wytrwałość wobec Ognia!
177.Oto dlaczego Allach zesłał Księgę, zawierającą Prawdę. Z pewnością ci, którzy nie zgadzają się co do księgi, daleko posunęli się we wrogości.
178.Nie jest prawością to, że zwracacie swoje oblicza na Wschód lub na Zachód. Prawdziwie sprawiedliwym jest ten, kto wierzy w Allacha
i Dzień Ostatni, i aniołów, i Księgę, i Proroków, oraz łoży swe pieniądze z czystej miłości do Niego na swych krewnych i sieroty, i potrzebujących,
jak i dla tych, co w podróży i którzy proszą o jałmużnę, oraz na cele wykupienia jeńców. Prawdziwie sprawiedliwym jest ten, kto przestrzega
Modlitwy i płaci Zakāt. Sprawiedliwymi są ci, którzy dotrzymują obietnicy, kiedy takową dają, oraz cierpliwi w biedzie i cierpieniach, jak i wytrwali w
czasie wojny. Właśnie tacy ludzie okazują się prawdomówni i to oni są prawdziwie bogobojni.
179.O wy, którzy wierzycie! Nakazuje się wam wyrównujące odwzajemnienie w kwestii zabitych: człowiek wolny za wolnego, niewolnik za niewolnika,
niewiasta za niewiastę. Temu, komu udzielone zostanie odpuszczenie przez jego zranionego brata, załatwienie sprawy odpłacenia krwi
dokonane będzie sprawiedliwie, a zabójca zapłaci mu stosowne odszkodowanie. Oto ulga od waszego Pana oraz litość. Kto od tej pory dopuści się
grzechu, tego spotka ciężka kara.
180.W sprawie zadośćuczynienia jest dla was życie – o ludzie rozumni! – abyście mogli cieszyć się poczuciem bezpieczeństwa.
181.Zaleca się wam. Że kiedy do któregoś z was przyjdzie śmierć, i jeśli pozostawia on bogactwo, powinien on sporządzić testament na korzyść
rodziców i najbliższej rodziny – testament sprawiedliwy. Oto obowiązek, jaki spoczywa na bogobojnych.
182.A jeśli ktoś zmieni go, poznawszy
jego treść, zaciąży na nim grzech. Zaiste, Allach jest Wszystkosłyszący, Wszystkowiedzący.
183.Jeśli jednak ktoś dopatrywał się stronniczości lub błędu ze strony dawcy testamentu i doprowadził do pokoju między nimi (zaangażowanymi
stronami), nie będzie to u niego grzechem. Zaiste, Allach jest Wszechwybaczający i Litościwy.
184.O wy, którzy wierzycie! Nakazuje się wam post, tak jak nakazywany on był tym, co byli przed wami, abyście mogli chronić się przed złem.
185.Zalecany post ma trwać określoną liczbę dni, lecz jeśli ktoś spośród was będzie chory lub będzie w podróży, ten będzie pościł taką samą
ilość innych dni. W przypadku zaś tych, którzy mogą pościć tylko z wielką trudnością, istnieje pokuta – nakarmić biednego.
Bo jeśli kto czyni dobro z własnej woli, to lepiej dla niego. Post bowiem jest dla was dobrem – obyście tylko wiedzieli.
186.Miesiąc Ramadan to ten, w którym Koran został objawiony jako przewodnictwo dla całej ludzkości z wyraźnymi dowodami prowadzenia i
roztropności. Dlatego jeśli ktoś z was będzie w tym miesiącu w domu, tam niechaj pości. Jeśli jednakże ktoś jest czasowo chory lub odbywa
podróż, ten powinien pościć tę samą liczbę innych dni. Allach pragnie dla was wygody, On nie pragnie dla was trudności.
Allach pragnie, abyście mogli dopełnić liczby i abyście mogli wychwalać Allacha za to, że wami kieruje, i abyście byli Mu wdzięczni.
187.A kiedy moje sługi spytają cię o Mnie, powiedz : „Jestem w pobliżu. Odpowiadam na modlitwę proszącego, kiedy się do Mnie modli.
Powinni oni zatem słuchać Mnie i wierzyć we Mnie, aby mogli iść słuszną drogą.
188.Prawowitym czyni się dla was łączenie się z waszymi z żonami w nocy podczas postu. One są swoistym rodzajem stroju dla was,
wy zaś jesteście swoistym strojem dla nich. Allach wie, że niesprawiedliwie postępowaliście wobec siebie, w związku z czym wrócił się On do was
z litością i daje wam ulgę. Możecie zatem wchodzić w wasze żony i szukać tego, co dał wam Allach. Możecie też jeść i pić aż do czasu,
kiedy biała nić zacznie się odróżniać od czarnej nici świtu. Potem dopełnijcie postu aż po zapadnięcie nocy i nie wchodźcie w swe żony.
Przebywajcie w meczetach w celach nabożnych. Oto granice nakreślone przez Allacha, więc nie zbliżajcie się do nich.
W ten sposób Allach czyni swoje przykazania jasnymi dla ludzi, aby mogli zabezpieczyć się przed złem.
189.I nie trwońcie swojej własności wśród siebie za pomocą fałszywych środków i nie oferujcie jej jako łapówki dla ważnych ludzi, moglibyście bowiem
roztrwonić część bogactwa innych ludzi w sposób niewłaściwy, wiedząc o tym.
190.Pytają cię o księżyc w nowiu. Powiedz: „Jest on sposobem mierzenia czasu dla ogólnej wygody ludzi oraz Pielgrzymki”. I nie jest prawym z
waszej strony, abyście wchodzili do domów tylnymi drzwiami. Prawdziwie prawym jest ten kto boi się Boga. Wy zaś powinniście wchodzić
do domów przez ich drzwi główne, jak i okazywać bojaźń przed Allachem, aby się wam dobrze wiodło.
191.I walczcie w sposób Boży przeciwko tym, którzy prowadzą walkę przeciwko wam, ale nie dopuszczajcie się grzechu. Zaprawdę,
Allach nie lubi grzeszników.
192.A zabijajcie tych grzeszników zawsze, gdy ich spotkacie, oraz wypędzajcie ich stamtąd, skąd oni przedtem wypędzali was. Prześladowanie
jest gorsze niż zabijanie
. I nie walczcie z nimi w Świętym Meczecie lub w jego pobliżu, chyba że oni będą z wami tam właśnie walczyć.
Jeśli jednak oni walczyć będą z wami, walczcie z nimi. Taka jest odpłata dla niewiernych.
193.Jeśli jednak odstąpią, wtedy zapewne Allach będzie najbardziej Przebaczający, Litościwy.
194.I walczcie z nimi aż do czasu, gdy nie będzie już więcej prześladowań, a głoszona będzie jedynie religia Allacha. Jeśli jednak oni odstąpią od
swego, wtedy pamiętajcie, że nie dopuszcza się żadnej wrogości, chyba że wobec złoczyńców.
195.Pogwałcenie Świętego Miesiąca można pomścić podczas  Świętego Miesiąca. Względem wszystkich rzeczy Świętych istnieje prawo odwetu.
Tak zatem, jeśli ktoś grzeszy przeciwko wam, ukarzcie go za jego grzech na tyle, na ile on zgrzeszył przeciwko wam. I bójcie się Allacha
oraz wiedzcie, że Allach jest z tymi, którzy się Go boją.
196.I łóżcie a sprawę Allacha, i nie pogrążajcie się w ruinie w wyniku działania waszych
własnych rąk, jak i czyńcie dobro. Zaprawdę, Allach miłuje tych, którzy czynią dobro.
197.I dopełniajcie pielgrzymki oraz Umrah dla sprawy Allacha. Jeśli jednak coś was powstrzymuje, to uczyńcie jakąkolwiek łatwo osiągalną ofiarę.
I nie gólcie swych głów aż do czasu, gdy ofiara ta dotrze do miejsca swego przeznaczenia. A jeśli ktoś spośród was jest chory lub ma dolegliwość
głowy, ten powinien odpokutować albo w formie postu, albo poprzez jałmużnę lub ofiarę. Lecz kiedy jesteście bezpieczni, wtedy ten, kto chciałby
skorzystać z Umrah razem z Pielgrzymką, powinien złożyć jakąkolwiek łatwo osiągalną ofiarę. Ci z was, którzy nie znajdą żadnej ofiary, powinni
pościć trzy dni w czasie Pielgrzymki, zaś dni siedem po powrocie do domu. Razem będzie tych dni dziesięć.
Powyższe jest dla tych, których rodzina nie mieszka w pobliżu Świętego Meczetu. I bójcie się Allacha i wiedzcie, że Allach srogo karze.
198.Miesiące Pielgrzymki są dobrze znane. Jeśli zatem ktoś postanowił odbyć w tych miesiącach, powinien pamiętać, że nie ma wtedy miejsca na
sprośności, ani występki, ani na kłótnie. Cokolwiek zaś uczynicie dobrego, Allach będzie o tym wiedział.
Zabezpieczcie się odpowiednio na tę podróż, a z całą pewnością najlepszym zabezpieczeniem się jest sprawiedliwość.
A ukazujcie bojaźń wyłącznie przede Mną, o ludzie rozumni.
199.Nie jest z waszej strony grzechem, abyście poszukiwali szczodrości Pana waszego. Lecz kiedy wylejecie się z ‘Arafāt, pamiętajcie o Allachu
w Mash’ar al-Harām, oraz pamiętajcie, jak On wami kieruje, chociaż przedtem byliście z tych, którzy zeszli z drogi.
200.Następnie wyruszcie z miejsca, z którego wyruszają inni, i szukajcie przebaczenia u Allacha. Zaprawdę, Allach jest najbardziej Przebaczający,
Litościwy.
201.A kiedy wypełnicie akty czci dla was wyznaczone, świętujcie chwałę Allacha, tak jak zwykliście świętować chwałę waszych ojców,
a może nawet z większym oddaniem. Pośród ludzi są i tacy, którzy powiadają: „Panie nasz, daj nam dobre rzeczy tego świata”.
Taki człowiek nie będzie miał udziału w Życiu Przyszłym.
202.Spośród nich biorą się i tacy, którzy mawiają: „Panie nasz, daj i dobro w świecie Przyszłym, oraz uchroń nas przed Mękami Ognia”.
203.Dla nich będzie ich udział z powodu tego, na co sobie zasłużyli. Allach zaś Jest Szybki w rachowaniu.
204.I pamiętajcie o Allachu przez wyznaczoną liczbę dni. Lecz jeśli ktoś pośpieszy się i oddali w czasie dwóch dni, nie będzie to z jego strony
grzechem. Kto natomiast pozostanie dłużej, także i z jego strony nie będzie to grzechem. Powyższa wskazówka jest dla tego,
kto cechuje się bojaźnią Bożą. Zatem bójcie się Allacha i wiedzcie, że wszyscy razem sprowadzeni będziecie przed Jego oblicze.
205.Wśród ludzi jest i taki, którego mowa o tym życiu podobałaby ci się, i on to przywołuje Allacha na świadka tego, co znajduje się w jego sercu,
a mimo to jest on najbardziej kłótliwym awanturnikiem.
206.A kiedy człowiek taki ma autorytet, podróżuje po kraju, by siać niepokój i niszczyć uprawy oraz potomstwo człowieka.
Allach zaś nie lubi zamętu.
207.I kiesy takiemu człowiekowi powiada się: „Okaż bojaźń przed Allachem”, jego duma popycha go do dalszych grzechów.
Zatem Piekło będzie jego wystarczającą nagrodą, a z pewnością jest to złe miejsce do odpoczynku.
208.Wśród ludzi jest i taki, który sam siebie sprzedaje z chęci przypodobania się Allachowi. Allach zaś jest Współczujący wobec swoich sług.
209.O wy, którzy wierzycie, podporządkujcie się wszyscy i nie chodźcie śladami Szatana. Zaprawdę, on jest waszym jawnym wrogiem.
210. Jeśli jednak zobaczycie, ujrzawszy wyraźne Znaki, wtedy wiedzcie, że Allach jest Potężny i Mądry.
211.Czyż nie czekają tylko na to, by Allach przybył do nich w okryciu z chmur wraz z aniołami, i aby sprawa została rozstrzygnięta ?
A do Allacha wracają wszystkie rzeczy.
212.Spytaj Dzieci Izraela, ile wyraźnych Znaków daliśmy im. Jeżeli jednak ktoś zmienia dar Allacha,
kiedy ten na niego spłynie, wtedy zaprawdę Allach jest Srogi w swym karaniu.
213.Życie na tym świecie uczynione jest takim, iż wydaje się atrakcyjnym dla tych, którzy nie wierzą, i to właśnie oni szydzą z wierzących.
Jednakże ci, którzy boją się Boga, znajdą się ponad tamtymi w Dniu  Zmartwychwstania. Allach zaś obsypuje swymi darami każdego,
kogo zechce, bez rozliczania.
214.Ludzkość była jedną społecznością, lecz później ludzie poróżnili się między sobą, więc Allach wzbudzał Proroków jako zwiastunów dobrej nowiny
i jako tych, którzy ostrzegają. Zesłał wraz z nimi Księgę zawierającą prawdę, aby móc rozsądzać ludzi w kwestii tego, co ich poróżnia.
Lecz później ludzie zaczęli różnić się w swoich sądach dotyczących samej Księgi, a nikt nie miał innego zdania o tej księdze, jak tylko ci, którym
została ona dana, po tym, jak otrzymali wyraźne Znaki, a czynią to z wzajemnej zawiści. Teraz Allach, mocą swego przykazania, kieruje wiernych
do prawdy w kwestii tego, w czym byli oni (niewierni) poróżnieni. Allach zaś kieruję na właściwą drogę każdego, kogo zechce.
215.Czy uważacie, że wejdziecie do Nieba, skoro nie przyszło do was to samo, co przyszło do tych, którzy przeminęli przed wami ?
Bieda i cierpienie spadały na nich i doznawali wstrząsu dopóki Posłaniec oraz ci, którzy wierzyli, powiedzieli wraz z nimi: „Kiedyż nadejdzie pomoc
od Allacha ?”  Tak, zaiste, pomoc Allacha jest blisko.

216.Pytają cię, co powinni wydawać. Powiedz: „Cokolwiek z dobra i obfitego bogactwa wydacie, powinno być przekazane rodzicom i najbliższej rodzinie,
sierotom i podróżnym. I cokolwiek dobrego czynicie, zaprawdę, Allach doskonale to zna”. 217.Nakazuje się wam walkę, choć jest ona dla
nas czymś odrażającym. Może wszak zdarzyć się tak, że coś się wam nie spodoba, a jest dla was dobre.
Może być również i tak, że coś się wam spodoba, chociaż jest dla was złe. Allach wie, wy zaś nie wiecie.
218.Pytają cię o prowadzenie walki w Świętym Miesiącu. Powiedz: „Prowadzenie walki w tym miesiącu to rzecz ohydna, lecz przecież
wstrzymywanie ludzi od wejścia na drogę Allacha, niewdzięczność wobec Niego, nie dopuszczanie ludzi do Świętego  Meczetu oraz wyrzucanie ludzi
z niego to rzeczy bardziej ohydne w oczach Allacha. Prześladowanie zaś jest gorszę niż zabijanie”. Oni przecież nie przestaną z wami walczyć,
dopóki nie odwiodą was od waszej Wiary, jeżeli im się to uda. A jeśli ktoś z was odwróci się od swojej wiary i umrze jako niewierzący, jego uczynki
będą bez znaczenia zarówno na tym świecie, jak i w przyszłym. Tacy ludzie są mieszkańcami Ognia, w nim będą przebywać.
219.Ci, którzy wierzą oraz ci, którzy emigrują i dokładają starań dla sprawy Allacha, oni to właśnie maja nadzieję na litość Allacha. Allach  zaś jest
Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
220.Pytają cię w sprawie wina i gier hazardowych. Powiedz: „W obu tych rzeczach jest wielki grzech i szkoda, jak i pewne korzyści dla ludzi.
Jednakże grzech i szkoda tych rzeczy są większe niż płynące z nich korzyści”. Pytają cię też, co powinni łożyć. Odpowiedz: „Dawajcie to, czego
możecie zaoszczędzić”. W ten sposób czyni Allach swoje przykazania dla was jasnymi, abyście mogli się zastanowić
221.nad tym światem i nad przyszłym. Pytają cię także o sieroty. Powiedz: „Troska o ich dobrobyt jest aktem wielkiej dobroci. A jeśli się z nimi
zmieszacie, będą waszymi braćmi. Allach dobrze wie, kto stara się szkodzić, a kto stara się o dobro sierot. On może przysporzyć wam trudów.
Zaprawdę, Allach jest Potężny i Mądry”.
222.Nie poślubiajcie niewiast bałwochwalczych do czasu, aż uwierzą. Nawet wierząca niewolnica jest lepsza niż bałwochwalczyni, choć być może
ta się wam podoba. Nie dawajcie wierzących kobiet za żony bałwochwalcom do czasu, aż oni uwierzą. Nawet wierzący niewolnik jest lepszy niż
bałwochwalca, choć być może podoba się wam. Ci nawołują do Ognia, Allach zaś nawołuje do Nieba i do przebaczenia mocą Jego Woli. On też czyni
swe Znaki wyraźnymi i zrozumiałymi dla ludzi, aby mogli je zapamiętać.
223.Pytają cię też o menstruację. Powiedz: „To rzecz szkodliwa, dlatego trzymajcie się z dala od kobiet mających menstruację i nie wchodźcie w nie
do czasu, kiedy już będą czyste. Kiedy jednak już się oczyszczą, wchodźcie w nie, jak nakazuję wam Allach. Allach miłuje tych, którzy
utrzymują się w czystości”.
224.Wasze żony są dla was swoistą ziemią uprawną. Zbliżajcie się zatem do swej roli kiedy i jak wam się podoba oraz wysyłajcie przed siebie nieco
dobra dla was samych. Bójcie się Allacha i wiedzcie, że Go spotkacie. Nieście również dobre nowiny tym, którzy wierzą.
225.Nie czyńcie Allacha celem waszych przysięg, abyście z tego powodu nie musieli powstrzymywać się od czynienia dobra i działania
sprawiedliwego oraz czynienia pokoju wśród ludzi. Allach wszak jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
226.Allach nie będzie wymagał od was rozliczenia się z tych waszych przysięg, które są próżne, lecz On wezwie was do zdania sprawy z tego,
na co zasłużyły sobie wasze serca. Allach wszak jest Najbardziej Przebaczający, Cierpliwy.
227.W przypadku tych, którzy ślubują nie zbliżać się do swych żon, maksymalny okres oczekiwania to cztery miesiące. Wtedy, jeśli powrócą
do swoich normalnych stosunków, Allach będzie Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
228.A jeśli zdecydują się na rozwód, wtedy zaprawdę Allach jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
229.Rozwiedzione niewiasty będą oczekiwać w swojej sprawie przez trzy takie okresy. Nie jest prawowitym, aby usuwały one to, co Allach stworzył
w ich łonach, o ile wierzą w Allacha i Dzień Ostatni. Ich mężowie maja większe prawo zabrać je na powrót w tym okresie pod warunkiem, że pragną
pojednania. One zaś (niewiasty) mają prawa podobne (do praw mężczyzn) nad nimi. Mężczyźni jednak mają nad nimi pewną przewagę.
Natomiast Allach jest Potężny i Mądry.
230.Taki rozwód może być ogłaszany dwukrotnie. Wtedy albo przyjmijcie je na powrót w uprzejmy sposób albo uprzejmie je odeślijcie.
Nie jest dla was prawowitym, abyście odbierali cokolwiek z tego, co im daliście (waszym żonom), chyba że oboje obawiają się, iż nie potrafią
przestrzegać granic wyznaczonych przez Allacha. Jeśli jednak obawiacie się, że one nie potrafią przestrzegać granic nakazanych przez Allacha,
wtedy nie będzie grzechem dla żadnej z nich w tym, co dadzą dla zdobycia wolności. Oto granice wyznaczone przez Allacha, więc ich nie
przekraczajcie. Kto zaś przekroczy wyznaczone przez Allacha granicę, ten jest złoczyńcą.
231.A jeżeli on rozwiedzie się z nią po raz trzeci, od tej pory ona nie będzie prawowicie do niego należała, aż do czasu, kiedy poślubi innego
mężczyznę. A jeśli ten także rozwiedzie się z nią, nie będzie dla nich grzechem, jeśli do siebie powrócą, pod warunkiem, że będą pewni,
iż będą w stanie przestrzegać granic wyznaczonych przez Allacha. Te nakreślone granice czyni On zrozumiałymi dla ludzi posiadających wiedzę.
232.I kiedy będziecie brać rozwód z kobietami, a one zbliżać się będą do końca wyznaczonego okresu, wtedy albo zachowajcie je w uprzejmy
sposób albo w uprzejmy sposób odeślijcie je. Jednak nie zatrzymujcie ich w sposób krzywdzący, abyście przeciwko nim nie zgrzeszyli.
Kto bowiem tak czyni, ten szkodzi swojej własnej duszy. I nie obracajcie w żart przykazań Allacha, a pamiętajcie o zesłanych wam łaskach Allacha,
i o Księdze, i o Mądrości, którymi On was obdarował i przez które was napomina. Bójcie się Allacha i wiedzcie, że On dobrze zna wszystkie rzeczy.
233.A kiedy rozwodzicie się z niewiastami, one zaś dochodzą do końca swojego okresu, nie powstrzymujcie ich od poślubienia ich mężów, o ile nie
dojdą między sobą do zgody w sposób obyczajny. Oto napomnienie dla tego z was, kto wierzy w Allacha i w Dzień Ostatni.
To dla was bardziej błogosławione i czystsze – i Allach wie, choć wy nie wiecie.
234.Matki zaś karmić będą swe dzieci piersią przez całe dwa lata – to dla tych, którzy pragną ukończyć okres karmienia. Natomiast mężczyzna,
do którego należy dziecko, będzie odpowiedzialny za ich (matek) utrzymanie i odzienie zgodnie ze zwyczajem. Żadna dusza nie jest obarczona
ciężarem ponad jej możliwości. Tak samo matka nie będzie musiała cierpieć z powodu jej dziecka ani ten, do którego to dziecko należy nie
będzie musiał cierpieć z jego powodu i to samo jest obowiązkiem dziedzica ojca. Jeżeli oni oboje na mocy wspólnej zgody i porozumienia postanowią
odstawić dziecko od piersi, nie będą za to winieni. A jeśli zapragniecie wynająć mamkę do swych dzieci, nie będziecie za to obwiniani pod
warunkiem, że będziecie płacić jej uczciwie tyle, na ile się umówicie. Bójcie się Allacha i wiedzcie, że On widzi, co czynicie.
235.W przypadku zaś tych z was, którzy umrą i pozostawią swe żony, one (żony) oczekiwać będą w kwestii ich samych przez cztery miesiące i
dziesięć dni. A kiedy dojdą do końca swojego okresu, nie spadnie na was żadna wina pod względem tego, co one uczynią ze sobą w sposób
obyczajny. Allach jest Świadom tego, co czynicie.
236.Nie będziecie też obwiniani z powodu rzucenia wzmianki o waszej chęci poślubienia tych kobiet lub zachowywania tego pragnienia ukrytego
w myślach. Allach wie, że będziecie myśleć o nich w związku z tym. Jednak nie zawierajcie z nimi kontraktu potajemnie, z wyjątkiem tego,
gdy wypowiecie uczciwie słowo. Nie podejmujcie decyzji o więzach małżeńskich, dopóki wyznaczony okres nie dobiegnie końca. I wiedzcie,
że Allach wie, co ukryte jest w waszych umysłach, więc strzeżcie się Go. I wiedzcie, że Allach najbardziej przebacza i jest Cierpliwy.
237.Nie będzie z waszej strony grzechem, jeśli weźmiecie rozwód z niewiastą, której nie dotknęliście lub jeśli nie ustaliliście dla niej posagu.
Zabezpieczcie je jednak przyzwoicie – bogaci wedle swoich możliwości, a biedni wedle swoich. Oto obowiązek nakładany na cnotliwych.
238.A jeśli rozwodzicie się z nimi zanim je dotknęliście, lecz ustaliliście już dla nich posag, wtedy połowa z tego, co wyznaczyliście, należna
będzie od was, chyba że one to darują lub też ten, w którego rękach jest związek małżeński, posag ten daruje. To zaś, byście darowali,
bliższe jest sprawiedliwości. A nie zapominajcie czynić sobie wzajemnie dobro. Zaprawdę, Allach widzi, co czynicie.
239.Zważajcie na Modlitwy, a zwłaszcza na Modlitwę środkową, i stawajcie przed Allachem w uległości.
240.Jeżeli jesteście w stanie strachu, wtedy wypowiadajcie swą Modlitwę idąc lub jadąc wierzchem, lecz kiedy jesteście bezpieczni,
pamiętajcie o Allachu, jako że to On nauczył was tego, czego nie znaliście.
241.Ci zaś z was, którzy umierając pozostawiają swe żony, zapiszą swym żonom utrzymanie na rok, nie oddalając ich. Jeżeli jednak one same
wyjdą z domu, wtedy nie spadnie na was żadna wina w odniesieniu do tego, co one ze sobą uczynią. Allach jest Potężny i Mądry.
242. Także w stosunku do niewiast rozwiedzionych powinno być utrzymanie zgodnie z tym, co uczciwe – obowiązek dla bogobojnych.
243.W ten sposób Allach wyjaśnia wam swoje przykazania, abyście mogli je zrozumieć.
 Czyż nie widziałeś tych, którzy wyszli ze swoich domostw-
a były ich tysiące -z obawy przed śmiercią ? I powiedział im Bóg: "Umierajcie!" A następnie On ich ożywił!  Zaprawdę, Bóg jest władcą łaski dla
ludzi, lecz większość ludzi nie jest wdzięczna!
244 Walczcie na drodze Boga i wiedzcie, że Bóg jest słyszący, wszechwiedzący !
245 A kto da Bogu piękną pożyczkę, to On powiększy ją wielokrotnie. Bóg ściska i otwiera szeroko. Do Niego będziemy sprowadzeni.
246 Czy nie widziałeś starszyzny synów Izraela po Mojżeszu, kiedy oni powiedzieli do swojego proroka: "Poślij nam króla,
wtedy będziemy walczyć na drodze Boga" ? On powiedział: "Czy moglibyście nie walczyć, jeśli została wam przepisana walka ?"
Oni powiedzieli: "A dlaczego nie mielibyśmy walczyć na drodze Boga, skoro zostaliśmy wypędzeni z naszych domostw i od naszych dzieci ?"
Jednak kiedy została im przepisana walka, oni odwrócili się plecami, z wyjątkiem nielicznych spośród nich. Bóg zna dobrze ludzi niesprawiedliwych !

247.Czy nie słyszałeś o przywódcach Dzieci Izraela po Mojżeszu, iż rzekli do jednego ze swych Proroków: „Wyznacz nam króla, abyśmy mogli
walczyć dla sprawy Allacha”? Odpowiedział: „Czy nie jest prawdopodobnym, iż nie będziecie walczyć, jeśli walka zostanie wam nakazana?”
Odrzekli: „Jaki mamy powód, żeby nie walczy za Allacha, skoro my i nasi synowie zostaliśmy wypędzeni z naszych domów ?”
Kiedy jednak nakazano im walkę, odwrócili się z wyjątkiem małej ich grupy. Allach dobrze zna grzeszników.
248.A ich Prorok powiedział im: „Allach wyznaczył dla was na króla Tālūta”. Odrzekli: „Jakże on ma nami rządzić, skoro my mamy większe prawo
rządzić nim, i nie posiada on obfitości bogactwa?” Odrzekł: „Zaprawdę, Allach wybrał go ponad wami i obsypał go obfitością wzrostu wiedzy i siły
ciała”. Allach daje władzę temu, komu zechcę, i jest Szczodry, Wszechwiedzący.
249.A Prorok ich powiedział im: „Znakiem jego władzy jest to, że otrzymacie serce, w którym zapanuję spokój od Pana waszego oraz
dziedzictwo dobra, pozostawione przez rodzinę Mojżesza i rodzinę Aarona – niesione przez aniołów. Zaprawdę, w tym jest Znak dla was, jesteście
wierni”/
250.A kiedy Tālūt wyprawiał się ze swymi siłami, powiedział: „Zaiste, Allach wypróbuję was za pomocą rzeki. Zatem ten, kto się w niej popróbuje,
na pewno nie jest ze mną z wyjątkiem tego, kto weźmie tylko garść wody swoją dłonią”. Oni jednak napili się wody, z wyjątkiem niewielu.
A kiedy przeszli przez rzekę, on i ci, którzy wierzyli wraz z nim, powiedzieli: „Dzisiaj nie mamy dość sił przeciwko Jālūtowi i jego wojskom”.
Jednakże ci, którzy wiedzieli na pewno, że pewnego dnia spotkają Allacha, powiedzieli: „Ileż razy mała grupa zwyciężała dużą grupę na rozkaz
Allacha! Allach wszak jest z wytrwałymi”.
251.I kiedy ruszyli, by spotkać się z Jālūtem i jego siłami, powiedzieli: „O Panie nasz, wylej na nas wytrwałość i uczyń nasze kroki pewnymi, i
pomóż nam przeciwko niewiernemu ludowi”.
252.Rozgromili ich więc z rozkazu Allacha, Dawid zabił  Jālūta, a Allach dał mu władzę i mądrość, i nauczył go tego, czego tylko chciał.
I gdyby Allach nie odrzucał jednych przy pomocy innych, ziemia naprawdę byłaby pełna niezgody. Ale Allach jest Panem łaski wobec wszystkich ludów.
253.Oto znaki Allacha. Mówimy ci o nich w prawdzie. Zaprawdę, tyś jest jednym z Posłańców.

 

CZĘŚĆ III

254.Niektórych spośród Posłańców wynieśliśmy ponad innych. Wśród nich są i ci, do których przemówił Allach. Niektórych z nich wyniósł On w ich
randze. I daliśmy Jezusowi, synowi Marii, wyraźne dowody oraz wzmocniliśmy go Duchem świętości. I gdyby Allach tego zechciał, ci, którzy byli
po nich, nie walczyliby ze sobą nawzajem po tym, jak, jak otrzymali wyraźne Znaki
. Oni jednak nie zgadzali się ze sobą. Spośród nich byli tacy,
którzy uwierzyli, lecz byli i tacy, którzy nie uwierzyli. A gdyby Allach tego zechciał, nie walczyliby ze sobą wzajemnie. Allach jednak czyni to,
czego pragnie.
255.O wy, którzy wierzycie! Wydawajcie z tego, czym was obsypaliśmy, zanim nadejdzie dzień, w którym nie będzie ani kupowania, ani
sprzedawania, ani przyjaźni, ani wstawiennictwa; wszak to właśnie ci, którzy nie wierzą, sami sobie czynią zło.
256.Allach – nie ma boga poza Nim, Żywym, Samoistnym i Wszechpodtrzymującym. Nie ogarnia Go drzemka ani sen. Do Niego należy wszystko,
co znajduje się w niebiosach, oraz wszystko, co jest na ziemi. Kimże jest ten, kto odważa się wstawiać do Niego, chyba że za Jego przyzwoleniem ?
On wie, co jest przed nimi, a co za nimi. Oni zaś nie obejmują umysłem z Jego wiedzy nic z wyjątkiem tego, co On zechcę przed nimi odsłonić.
Jego wiedza rozciąga się ponad niebiosa i ziemię, a troska o nich nie męczy Go. On jest Wysoki, Wielki.
257.W religii nie ma przymusu. Zaprawdę, droga właściwa odróżnia się od błędu, więc kto tylko odmówi bycia kierowanym przez grzeszników, i wierzy
w Allacha, ten zaiste chwyta za coś pewnego, co nigdy nie pęka. Allach zaś jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
258.Allach jest Przyjacielem tych, którzy wierzą. On wyprowadza ich z wszelkiej ciemności na światło. Przyjaciółmi zaś niewierzących są
grzesznicy, którzy wyprowadzają ich . Ci są mieszkańcami Ognia, w nim będą mieszkać.
259.Czy nie słyszałeś o tym, który spierał się z Abrahamem o jego Pana, ponieważ Allach dał mu królestwo? Kiedy Abraham powiedział: „Moim Panem
jest Ten, który daje życie i przynosi śmierć”, tamten odrzekł: „Ja także daję życie i powoduję śmierć”. Abraham odpowiedział: „Dobrze, Allach
sprowadza słońce ze Wschodu. Uczyń tak, aby przybyło z Zachodu”. W tej chwili niewierny zmieszał się. Allach nie kieruję ludźmi niesprawiedliwymi.
260.Lub czyś nie słyszał o podobnym człowieku, który przechodził obok miasta, które się zawaliło, i wykrzyknął: „Kiedy Allach przywróci je do życia po
jego zniszczeniu ?” Wtedy Allach spowodował, że człowiek ten umarł na sto lat, a potem przywrócił go do życia i powiedział: „Jak długo pozostawałeś
w tym stanie ? Ten odrzekł: „Byłem w nim przez tydzień lub część dnia”. Allach rzekł: „Tak jest, lecz przebywałeś w tym stanie przez sto lat.
Spójrz teraz na twoje pożywienie i na twój napój. One się nie zepsuły. Spójrz też na twego osła. A uczyniliśmy to, byś był Znakiem dla ludzi.
I spójrz na kości, na to, jak je ułożyliśmy i później przyodzialiśmy w ciało”. I kiedy stało się to dla niego jasne, powiedział: „Wiem, że Allach ma taką
potęgę, by czynić, co tylko zechcę”.
261.I przypomnijcie sobie, kiedy Abraham powiedział: „Panie mój, pokaż mi, jak dajesz życie zmarłym”. Bóg odpowiedział: „Czyż nie wierzysz?”
Abraham odrzekł: „Tak, lecz proszę o to, by moje serce mogło się uspokoić”. Bóg odrzekł: „Weź cztery ptaki i uczyń, by przywiązały się do
ciebie. Potem każdego z nich zanieść na wzgórze. Następnie zawołaj je – przybędą do ciebie w pośpiechu. Wiedzcie, że Allach jest potężny i Mądry.
262.Tych, którzy wydają swoje bogactwo dla sprawy Allacha, porównać można do ziarna zboża, które wydaje siedem kłosów, a w każdym z nich jest
sto nasion. A Allach pomnaża je dalej temu, komu zechce, a jest On Hojny, Wszechwiedzący.
263.Dla tych, którzy wydają swoje bogactwo dla
sprawy Allacha, a później nie mówią o tym, co wydali, z pogardą, czeka nagroda u Pana i to właśnie oni nie zaznają strachu ani nie będą żałować.
264.Miłe słowo i przebaczenie są lepsze niż dobroczynność, za którą idzie krzywda. Allach jest Niezależny, Cierpliwy.
265.O wy, którzy wierzycie! Nie czyńcie waszej jałmużny próżną poprzez wymówki i krzywdę, jak ten, kto wydaje swe bogactwo, aby widzieli to
ludzie, i nie wierzy w Allacha ani w Dzień Ostatni. Jego położenie jest jak przypadek pokrytej ziemią gładkiej skały, na którą spada obfity deszcz,
pozostawiając ją nagą i twardą. Oni nie zabezpieczą niczego z tego, co zarobią. Allach wszak nie kieruję ludźmi niewiernymi.
266.Przypadek zaś tych, którzy wydają swe bogactwo, by przypodobać się Allachowi i wzmocnić swe dusze, jest jak przypadek ogrodu na wzgórzu.
Spada nań obfity deszcz, by mógł on wydać dwakroć tyle owoców. A jeśli nie spada nań obfity deszcz, to wystarczy i lekki. Alach widzi, co czynicie.
267.Czyż ktoś spośród was pragnąłby mieć ogród palmowy i winogronowy ze strumieniami płynącymi poniżej, z wszystkimi rodzajami owoców –
podczas gdy uderzył go starczy wiek, a jego potomstwo jest słabe – i żeby potężna trąbą powietrzna zniszczyła ten ogród i żeby cały spłonął ?
W ten sposób Allach czyni swe Znaki dla was wyraźnymi, abyście się zastanowili.
268.O wy, którzy wierzycie! Wydawajcie spośród tych dobrych rzeczy, które zdobyliście, jak i z tego, co my dajemy wam z ziemi. I nie szukajcie
z tego, co złe, byście mogli wydawać z tego, jeślibyście sami nie mieli z tego brać, chyba że patrzycie na to przez palce. I wiedzcie, że Allach jest
Niezależny, Godny Chwały. 269.Szatan napawa was strachem z powodu biedy i zachęca was do tego, co odrażające, podczas gdy Allach
obiecuje wam przebaczenie i obfitość. Allach wszak jest Szczodry, Wszechwiedzący.
270.On daje mądrość tym, których wybierze, a kto tylko otrzyma mądrość, już otrzymuję obfitość dobra. I nikt nie będzie ostrożnym z wyjątkiem
tych, którzy obdarzeni zostali zrozumieniem.
271.I cokolwiek będziecie wydawać lub ślubować, wszystko to Allach zna. Dla złoczyńców zaś nie będzie żadnej pomocy.
272.Jeśli dajecie jałmużnę otwarcie, to jest to słuszne i dobre, lecz jeśli ukrywacie ją i dajecie ją biednym, to jest to lepiej dla was i On daruje wam
wiele spośród waszych złych uczynków. Allach jest Świadomy tego, co czynicie.
273.Nie jest twoim obowiązkiem to, by szli właściwą drogą. Allach wszak prowadzi tych, których chce. I wszystko, co wydacie z bogactwa,
płynąca z tego korzyść będzie dla was samych, bowiem wydajecie tylko po to, by przypodobać się Allachowi. Wszystko, co wydacie ze swego
bogactwa, zostanie wam zwrócone w całej pełni i nie zostaniecie pokrzywdzeni.
274.Jałmużna jest dla tych ludzi biednych, którzy zatrzymani są
na drodze Allacha i nie są w stanie poruszać się po kraju. Ignoranci uważają, że ludzie tacy nie mają potrzeb, ponieważ powstrzymują się od
żebrania. Powinieneś poznawać ich po wyglądzie. Oni nie żebrzą od ludzi natarczywie. I cokolwiek z bogactwa wydajecie, zaprawdę,
Allach doskonale wie o tym.
275.Ci, którzy wydają swoje bogactwo w nocy i w dzień potajemnie i otwarcie, oni mają swą nagrodę u Pana. Nie spadnie na nich strach ani nie będą
żałować. Ci, którzy połykają zyski nie powstają, chyba że tak jak powstaje ktoś, kogo Szatan napełnił szaleństwem. Jest tak, ponieważ powiadają:
276.„Handel jest także jak zysk”, podczas gdy Allach uczynił handel prawowitym, zysk zaś nieprawym. Jeśli zatem ktoś otrzymuję napomnienie od
swego Pana i zrzeka się, wtedy to, co otrzymał w przeszłości, będzie jego – jego sprawa spoczywa w rękach Allacha. Ci zaś, którzy do tego
powracają, są mieszkańcami Ognia, w nim zamieszkają.
277.Allach wykreśli zysk i spowoduje, że dobroczynność wzrośnie. Allach nie miłuje nikogo, kto jest potwierdzonym niewiernym i
arcygrzesznikiem.
278.Zaprawdę ci, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, dopełniają Modlitwy i płacą Zakāt, otrzymają swoją nagrodę od Pana, nie spadnie na nich
strach ani nie będą żałować.
279. O wy , którzy wierzycie! Okazujcie bojaźń przed Allachem i porzućcie to, co pozostało z zysków, o ile prawdziwie wierzycie.
280.Lecz jeśli tego nie uczynicie, strzeżcie się wojny z Allachem i Jego Posłańcem. Jeśli zaś okażecie skruchę, będziecie mieć swego
pryncypała. W ten sposób nie będziecie krzywdzić ani nie będziecie krzywdzeni.
281.A jeśliby dłużnik był w ciężkim położeniu, dajcie mu dodatkowy czas, aż będzie mu lżej. I żebyście darowali to jako dobroczynność,
byłoby ta dla waszego dobra – gdybyście tylko wiedzieli.
282.I strzeżcie się dnia, kiedy będziecie musieli powrócić do Allacha. Wtedy każdej duszy w pełni odpłaci się za to, co się jej należy.
A oni nie będą skrzywdzeni.
283.O wy, którzy wierzycie! Kiedy pożyczacie od siebie na ustalony czas, zapisujcie to. I niechaj skryba napisze to wiernie w waszej obecności.
Żaden skryba nie powinien tego odmawiać, ponieważ Allach go nauczył; niechaj zatem pisze i niechaj dłużnik dyktuje.
On to powinien bać się Allacha, jego Pana, i niczego z tego nie przeoczyć. Jeśli jednak osoba zaciągająca dług byłaby słabego pojmowania
lub słaba, lub niezdolna do samodzielnego dyktowania, niechaj ktoś, kto może chronić jej interesów, dyktuje sprawiedliwie.
Zawołajcie też dwóch świadków spośród waszych ludzi. A gdyby nie można było zawołać dwóch mężczyzn, wtedy zawołajcie mężczyznę
i dwie niewiasty, takich, jakich przyjmiecie za świadków, po to, że gdyby jedna z kobiet zapomniała, to druga mogła jej przypomnieć.
Świadkowie nie powinni odmawiać, kiedy się ich wzywa. Nie odnoście  się ze sprzeciwem do zapisywania bez względu na to, czy dług
jest duży czy mały, tak samo w odniesieniu do wyznaczonego czasu spłaty.
Jest to bardziej sprawiedliwe w oczach Allacha i czyni świadectwo pewniejszym i z pewnością bardziej uchroni was przed długiem.
Zatem zapisujcie, chyba że chodzić będzie o gotową transakcję, zawieraną między wami na pniu, w którym to przypadku nie będzie z waszej strony
grzechem, jeśli tego nie zapiszecie. Miejcie też świadków, kiedy sprzedajecie jedni drugim, i niechaj nie stanie się krzywda ani skrybie,
ani świadkowi. Gdybyście tak postąpili, z pewnością byłoby to z waszej strony nieposłuszeństwem. I bójcie się Allacha. Allach was naucza i
Allach zna wszystkie rzeczy całkowicie dobrze.
284.A gdybyście byli w podróży i nie mogli znaleźć skryby, wtedy dajcie zastaw z własności. A jeśli jeden z was powierza coś innemu, niechaj tedy
ten, komu się powierza, weźmie to i niechaj boi się Allacha, swego Pana. A nie ukrywajcie świadectwa. Kto bowiem je ukrywał, tego serce jest z
pewnością grzeszne. Allach zaś dobrze zdaje sobie sprawę z tego, co czynicie.
285.Do Allacha należy wszystko to, co w niebiosach i co na ziemi.
I nie jest ważne czy odkrywacie to, co jest w waszych umysłach, lub pozostawiacie to w ukryciu, Allach wezwie was, abyście się z tego rozliczyli.
Wtedy On przebaczy, komu zechce, oraz ukarze tych, których zechce ukarać. Allach ma taką moc, by czynić wszystko to, czego zapragnie.
286.Ten Nasz Posłaniec wierzy w to, co zostało mu objawione od jego Pana, a i podobnie czynią wierni. Wszyscy oni wierzą w Allacha,
Jego aniołów, w Jego Księgi i Jego Posłańców, powiadając: „Nie czynimy rozróżnień między Jego Posłańcami”.
I powiadają: „Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni. Panie nasz, błagamy Cię o przebaczenie, albowiem do Ciebie wszystko powróci”.
287.Allach nie obarcza żadnej duszy ciężarem ponad jej możliwości. Otrzyma ona nagrodę, na jaką sobie zasłuży, jak i karę, jaką ściągnie na
siebie. Panie nasz, nie karz nas, jeśli zapomnimy lub popełnimy błąd, oraz, Panie nasz, nie obarczaj nas obowiązkiem tak, jak obarczyłeś tych,
którzy byli przed nami. Panie nasz, nie obarczaj nas tym, do dźwigania czego nie mamy dosyć sił. Zmyj nasze grzechy i daj nam przebaczenie,
jak i miej dla nas litość. Tyś jest naszym Panem, więc pomóż nam przeciwko ludziom niewierzącym.

 

3.        ĀL-‘IMRĀN (objawiony po Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Alif Lam Mim.
3.Allach jest tym, poza którym nie ma nikogo godnego czci – Żywym, Samoistnym i Wszechutrzymującym.
4.On zesłał tobie Księgę zawierającą prawdę i wypełniającą to, co było przed nią. To On zesłał Torah i Ewangelię przed nią jako przewodnictwo dla
ludzi
. I to On zesłał Roztropność.
5.zaprawdę, na tych, którzy zaprzeczają Znakom od Allacha, spadnie sroga kara. A Allach jest Potężny, jest Panem zapłaty.
6.Zaprawdę, nic na ziemi ani w niebiosach nie ukryje się przed Allachem.
7.On jest tym, który kształtuje nas w łonach tak, jak tego pragnie. Nie ma nikogo godnego czci poza Nim – Potężnym, Mądrym.
8.On to zesłał ci Księgę. Zawarte są w niej wersety niezachwiane i decydujące w znaczeniu – te są podstawą tej Księgi – a są też i inne, które
dopuszczają możliwość różnorodnych interpretacji. Ludzie, którzy w sercach mają zepsucie, wyszukują takie wersety, które można równie
interpretować, starając się wywołać niezgodę i szukając niewłaściwej dla danego wersetu interpretacji. A nikt nie zna właściwej interpretacji z
wyjątkiem Allacha oraz tych, którzy mocno opierają się na wiedzy. Oni to powiadają: „Wierzymy w to. Całość pochodzi od naszego Pana”.
I nikt nie zważa, jedynie ci, którzy obdarowani są rozumem.
9.”Panie nasz, nie pozwól, aby serca nasze poddały się zepsuciu po tym, jak wskazałeś nam drogę, i obdarz nas swą litością. Zaiste,
Tyś jest Wielkim Dawcą”.
10.”Panie nasz, Ty z pewnością zbierzesz razem całą ludzkość w Dniu, co do którego nie ma żadnych wątpliwości. Zaiste, Allach nigdy nie
łamie swojej obietnicy”.
11.Ludziom, którzy nie wierzą, ich posiadłości ani ich dzieci w ogóle nie pomogą przeciwko Allachowi. To oni właśnie są strawą dla Ognia.
12.Ich przypadek podobny jest do przypadku ludu Faraona, jak i tych przed nim. Oni odrzucili Nasze Znaki. Allach zatem ukarał ich za ich grzechy,
a jest On srogi w karaniu.
13.Powiedz tym, którzy nie wierzą: „Zostaniecie pokonani i wrzuceni do Piekła, a jest ono złym miejscem do odpoczynku”.
14. Zaprawdę, był dla was Znak w tych dwóch armiach, które się ze sobą starły. Jedna walczyła za sprawę Allacha, a druga była armią niewierzących,
których ujrzeli swoimi własnymi oczami, a było tamtych dwa razy więcej niż ich samych. W ten sposób Allach wzmacnia swą pomocą każdego,
kogo zechce. W tym, zaiste, zawiera się lekcja dla tych, którzy mają oczy.
15.Miłość rzeczy upragnionych wydaje się ludziom bez skazy – niewiasty i dzieci, zebrane stosy złota i srebra, rasowe konie i bydło, i zbiory.
Są to artykuły życia doczesnego, lecz to Allach jest tym, u którego jest najwspanialszy dom.
16.Powiedz: „Czy mam powiedzieć wam o czymś
lepszym niż to?” Dla tych, którzy okazują bojaźń Bożą, są ogrody u ich Pana, poniżej płyną strumienie. Tam zamieszkają oni i ich czyści
małżonkowie – upodobania Allacha. Allach zważa na swoje sługi.
17.którzy powiadają: „Panie nasz, naprawdę wierzymy, dlatego przebacz nam nasze grzechy i uchroń nas przed karą Ognia”;
18.którzy są wytrwali, prawdomówni i pokorni oraz którzy łożą na sprawę Allacha, jak i którzy modlą się o przebaczenie w ostatniej części nocy.
19.Allach daje świadectwo, że nie ma żadnego innego boga poza Nim. To samo czynią aniołowie, jak i ci, którzy mają wiedzę, zachowując
sprawiedliwość. Nie ma żadnego boga poza Nim – Potężnym, Mądrym.
20.Zaprawdę, prawdziwą religią u Allacha jest Islam. Ci zaś, którzy otrzymali Księgę, nie zgadzali się – otrzymawszy wiedzę – tylko z powodu
wzajemnej zawiści. Jeśli ktoś odrzuca Znaki Allacha, to – zaiste – Allach jest Szybki w rozliczaniu.
21.Jeśłi jednak będą się z tobą spierać, powiedz: „Ja całkowicie poddałem się Allachowi, jak i ci, którzy idą za mną”. I powiedz tym, którzy otrzymali
Księgę, jak i ludziom ciemnym: „Czy i wy poddaliście się?” Jeśli się podporządkowują się, z całą pewnością będą właściwie prowadzeni.
Jeśliby jednak odwrócili się, wtedy twoim obowiązkiem będzie jedynie przekazanie Posłannictwa. A Allach strzeże swoich sług.
22.Zaprawdę, tym, którzy zaprzeczają Znakom Allacha i próbują zabijać niesprawiedliwie Proroków, jak i tych, którzy zachęcają do sprawiedliwości,
tym właśnie ogłoś bolesną karę.
23.Są to ci, których uczynki spełzną na niczym na tym świecie, jak i w świecie przyszłym, a nie będą mieli żadnych pomocników.
24.Czyż nie widziałeś tych, którzy otrzymali swoją część  Księgi? Przywołuje się ich do Księgi Allacha, aby ona ich rozsądziła,
lecz część spośród nich odwraca się z odrazą.
25.Jest tak dlatego, iż powiadają: „Nie dotknie nas Ogień, z wyjątkiem ograniczonej liczby dni”. A to, co zwykli byli wymyślać, ich samych
oszukało w kwestii ich religii.
26.Jak z nimi będzie, kiedy My zbierzemy ich razem w Dniu, co do którego nie ma żadnych wątpliwości, kiedy każda dusza otrzyma zapłatę za to,
na co sobie zasłużyła, a nie będą pokrzywdzeni ?
27.Powiedz: „O Allachu, Panie wszechwładzy, dajesz niezależność komu zechcesz i odbierasz tę niezależność każdemu, komu zechcesz.
Ty wynosisz kogo zechcesz i upokarzasz każdego, kogo tylko zapragniesz. W Twoich rękach spoczywa wszelkie dobro. Zaiste, ty masz taka moc,
by czynić wszystko.
28.”To Ty powodujesz, że noc przechodzi w dzień, i Ty czynisz, że dzień zmienia się w noc. I Ty czynisz żywe z martwego, a martwe z żywego.
I ty dajesz każdemu, komu zechcesz, bez miary”.
29.Niechaj wierni nie biorą sobie za przyjaciół niewiernych zamiast innych wiernych – albowiem kto tak czynić będzie, ten z pewnością nie jest
związany z Allachem – chyba że mocno będziecie się przed nimi chronić. Allach ostrzega was przed swą karą. Do niego nastąpi powrót.
30.Powiedz: „Cokolwiek ukrywacie z tego, co w waszych piersiach, lub ujawniacie – Allach to zna. On zna też to wszystko, co jest w niebiosach i
na ziemi. Allach ma taką moc, by czynić wszystko”.
31. Strzeżcie się Dnia, w którym każda dusza stanie w obliczu wszystkiego dobra, jakie uczyniła, i wszystkiego zła, jakiego się dopuściła.
Będzie wtedy żałować, że nie jest wielce oddalona od tego zła. Allach ostrzega was przed swą karą. On jest najbardziej Współczujący dla
swoich sług.
32.Powiedz: „Jeśli miłujecie Allacha, idźcie za mną. Wtedy i Allach umiłuje was i przebaczy wam wasze grzechy. Bo Allach najbardziej
przebacza i jest Litościwy”.
33.Powiedz: „Bądźcie posłuszni Allachowi i Jego Posłańcowi”. Jeżeli jednak odwrócą się, pamiętaj, że Allach nie miłuje niewiernych.
34.Allach wybrał Adama i Noego, rodzinę Abrahama i rodzinę ‘Imrān i ponad wszystkie ludy tamtych czasów.
35.Oni byli spadkobiercami siebie wzajemnie, Allach zaś jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
36.Przypomnij sobie, kiedy niewiasta ‘Imrāna powiedziała: „Panie mój, ślubowałam Ci, że oddam Ci to, co jest w moim łonie, na służbę.
Przyjmij to zatem ode mnie. Zaprawdę, Tyś jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący”.
37.Lecz kiedy urodziła dziecko, powiedziała: „Panie mój, poczęłam dziewczynkę” – Allach zaś najlepiej wiedział, co poczęła, a chłopiec, którego
pragnęła mieć, nie był podobny do tego, co urodziła – „i nazwałam ją Maria i oddaję ją i jej potomstwo pod Twą opiekę i ochronę przed
Szatanem, tym odrzuconym”.
38.Pan więc przyjął ją litościwie, uczynił, że wspaniale wzrastała oraz uczynił Zachariasza jej opiekunem. Zawsze gdy Zachariasz odwiedzał ją w
jej pokoju, znajdował przy niej pożywienie. Mawiał: „O Mario, skąd to masz?” Ona odpowiadała: „To od Allacha”. Zaiste, Allach daje, komu zechce i
bez miary.
39.Wtedy i tam modlił się Zachariasz do swego Pana, mówiąc: „Panie mój, daj mi czyste potomstwo. Zaiste, Ty wysłuchujesz Modlitwy”.
40.Gdy stał, modląc się w izbie, zawołali do niego aniołowie: „Allach przysyła ci dobrą nowinę o Yahyā, który da świadectwo prawdzie Słowa
Allacha – szlachetny i czysty i Prorok spośród sprawiedliwych.
41.Odrzekł on: „Panie mój, jakże ja mam mieć syna, skoro lata już mnie przygniotły, a i moja żona jest już jałowa ?” Pan odpowiedział: „Takie są
drogi Allacha. Czyni On, co Mu się podoba”.
42.Zachariasz rzekł: „Panie mój, daj mi jakieś przykazanie”. A Pan odpowiedział: „Przykazanie dla ciebie jest takie, abyś nie mówił do ludzi przez trzy
dni, chyba że za pomocą znaków. I pamiętaj o swoim Panu i wychwalaj Go wieczorem i wcześnie rano”.
43.I przypomnij sobie, kiedy aniołowie powiedzieli: „O Mario, Allach wybrał ciebie, oczyścił cię i ciebie wybrał ponad wszystkie niewiasty tych
czasów”.
44.”O Mario, bądź posłuszna swemu Panu i padnij na twarz i czcij Jedynego boga wraz z tymi, którzy oddają Mu cześć”.
45.Oto wieść o rzeczach niewidzialnych, które ci objawiamy. Ty nie byłeś z nimi, kiedy rzucali strzały w sprawie tego, kto ma być opiekunem Marii,
ani nie było cię z nimi, kiedy się wzajemnie ze sobą spierali.
46.Kiedy aniołowie powiedzieli: „O Mario, Allach przekazuje ci dobrą nowinę o synu poprzez Słowo od Niego: jego imię będzie Mesjasz, Jezus,
syn Marii, szanowany na tym świecie i w świecie przyszłym, a jest spośród tych, którzy cieszą się bliskością Boga.
47.I on to będzie przemawiał do ludzi w kołysce i kiedy będzie w średnim wieku, a będzie spośród sprawiedliwych”.
48.Ona rzekła: „Panie mój, jakże ja mam mieć syna, skoro nie dotknął mnie żaden mężczyzna?” Pan odrzekł: „Takimi są wyroki Allacha.
On tworzy to, co Mu się podoba. Kiedy On nakazuje coś, powiada temu: „Bądź”, a to się staje.
49.”I to On nauczy go Księgi i Mądrości, i Torah, i Ewangelii”.
50.”I wyśle go jako Posłańca do Dzieci Izraela wraz z Posłannictwem : „Przybywam do was ze Znakiem od Pana waszego, a znak ten jest taki,
że ja ulepię stworzenie z gliny na wzór ptaka.  Później tchnę weń nowego ducha i stanie się on istotą szybującą z rozkazu Allacha.
I uzdrowię chorych na kurzą ślepotę i trędowatych, jak i ożywię martwych na rozkaz Allacha. I powiem wam, co będziecie jeść, jak i to,
co macie przechowywać w waszych domach. Zaiste, jest w tym Znak dla was, jeśliście wierni.
51.”I przybywam, by wypełnić to, co było przede mną, a mianowicie Torah, oraz by pozwolić wam na trochę tego, co było wam zabronione.
Przybywam do was ze Znakiem od Pana waszego, więc bójcie się Allacha i bądźcie mi posłuszni.
52.”Zaprawdę, Allach jest moim Panem i waszym, więc czcijcie Go – oto właściwa droga”.
53.A kiedy Jezus zrozumiał ich niewiarę, powiedział: „Kto będzie mi pomagał w sprawie Allacha?” Uczniowie odpowiedzieli: „My jesteśmy
pomocnikami Allacha. Uwierzyliśmy w Allacha. Nieś świadectwo tego, żeśmy posłuszni.
54.”Panie nasz, wierzymy w to, co nam zesłałeś i idziemy za twym Posłańcem. Zapisz nas więc pomiędzy tymi, którzy dają świadectwo Tobie.”
55.Wrogowie Jezusa planowali, lecz Allach także planował, a jest On Najlepszym Planistą.
56.Przypomnijcie sobie czas, kiedy Allach powiedział: „O Jezusie, spowoduję, że umrzesz śmiercią naturalną i podniosę cię osobiście, jak i
oczyszczę z oskarżeń wyniosę tych, którzy idą za tobą, ponad tych, którzy nie wierzą aż po Dzień Zmartwychwstania.
Wtedy do Mnie powrócicie,
a Ja rozsądzę was względem tego, w czym jesteście poróżnieni.
57.”Wówczas, jeśli nie wierzą, ukarzę ich karą srogą na tym świecie, jak i w świecie przyszłym, a nikt im nie pomoże”.
58.”A jeśli chodzi o tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, On da im pełną zapłatę. Wszak Allach nie miłuję złoczyńców”.
59.Oto co My recytujemy ci spośród Znaków oraz Przypomnienia pełnego Mądrości.
60.Zaprawdę, sprawa Jezusa w związku z Allachem podobna jest
do sprawy Adama. Pan stworzył go z pyłu, a potem powiedział do niego: „Bądź”, a ten stał się.
61.Oto prawda od Twego Pana, nie bądź więc spośród tych, którzy nie wierzą.
62.Jeżeli teraz ktoś spierać się będzie z tobą w kwestii niego, po tym, jak otrzymałeś wiedzę, powiedz mu:
„Przyjdźcie, zwołajmy naszych synów i waszych, nasze niewiasty i wasze, nasz lud i lid wasz. Wtedy módlmy się gorąco i błagajmy o przekleństwo
od Allacha dla tych, którzy mówią kłamstwa.
63.Zaprawdę, jest to prawdziwy opis. Nie ma nikogo godnego czci poza Allachem i, zaiste, Allach jest tym, który jest Potężny, Mądry.
64.Lecz jeżeli oni odwrócą się, pamiętaj, że Allach dobrze zna tych, którzy sieją zarzewie niezgody.
65.powiedz: „O ludu Księgi! Przybądź do słowa jednakowego pomiędzy tobą i nami, abyśmy nie czcili nikogo poza Allachem i abyśmy nie
przypisywali Mu żadnego partnera oraz by niektórzy z nas nie brali sobie żadnych panów poza Allachem”. Lecz jeśli oni odwrócą się, powiedz i
m „Dajcie świadectwo tego, że myśmy podporządkowali się Bogu”.
66 O Ludu Księgi! Dlaczego spieracie się w kwestii Abrahama, skoro Torah i Ewangelia objawione były dopiero po nim? Czyż zatem nie
rozumiecie ?
67.Zważajcie! To wy właśnie spieraliście się w sprawie tego, o czym mieliście trochę wiedzy. Dlaczego zatem spieracie się o to, o czym w ogóle
nie macie pojęcia? Allach wie, wy zaś nie wiecie.
68.Abraham nie był ani Żydem ani chrześcijaninem, ale zawszę skłaniał się ku Panu i był Mu posłuszny. On nie był z tych, którzy przypisują
Allachowi innych bogów.
69.Zaprawdę, najbliższymi Abrahamowi spośród ludzi są ci, którzy poszli za nim i za tym Prorokiem, jak i ci, którzy w niego uwierzyli.
Allach bowiem jest Przyjacielem wierzących.
70.Część Ludu Księgi z ochotą zwiodłaby was z właściwej drogi, ale lud ten nie sprowadza z drogi nikogo poza samym sobą, tylko że on o tym nie wie.
71.O Ludu Księgi! Dlaczego zaprzeczasz Znakom Allacha, skoro jesteś ich świadkiem ?
72.O Ludu Księgi! Dlaczego mieszasz fałsz z prawdą i świadomie ją ukrywasz ?
73.Część Ludu Księgi powiada: „Na początku dnia głoście swą pozorną wiarę w to, co zostało objawione wiernym, a przestańcie w to wierzyć pod
jego koniec. Oni być może powrócą.
74.”I bądźcie posłuszni tylko temu, kto wyznaje waszą religię:. Powiedz: „Zaprawdę, prawdziwe prowadzenie – prowadzenie Allacha – polega na tym,
że człowiek otrzymuję to, co zostało dane wam” – „lub będą spierać się z wami przed waszym Panem”. Powiedz: „Wszelka łaska jest w rękach
Allacha. On jej udziela komu zechce. A Allach jest Hojny, Wszechwiedzący.
75.”On wybiera za obiekt swej łaski kogo zechce. A jest On Panem wielkiej łaski”.
76.Wśród Ludu Księgi znajdziesz takiego, kto – jeśli powierzysz mu swe bogactwo – odda ci je. Wśród tego ludu znajdzie się i taki, kto – jeśli
powierzysz mu dinara – nie odda ci go, chyba że będziesz nań nalegał. Jest tak, ponieważ ludzie ci powiadają: „Nie mamy obowiązku tłumaczenia
się sprawie ludu Nieuczonego”, i świadomie wypowiadają kłamstwo przeciwko Allachowi.
77.Nie, kto wypełnia swe ślubowania i boi się Allacha – zaprawdę, Allach miłuje tych, którzy okazują przed Nim bojaźń.
78.Jeśli chodzi o tych, którzy biorą marną cenę w zamian za swoje przymierze z Allachem i ich przysięgi, ci nie będą mieli udziału z życiu przyszłym.
Allach ani do nich nie przemówi, ani na nich nie spojrzy w Dniu Zmartwychwstania, ani ich nie oczyści. Spotka ich sroga kara.
79.Zaprawdę, są i tacy, którzy wykręcają języki, czytając Księgę, abyście pomyśleli, że to jest część tej Księgi, podczas gdy nie jest to częścią
Księgi. I powiadają: „To od Allacha”, podczas gdy to nie pochodzi od Allacha. I wypowiadają kłamstwa przeciwko Allachowi, choć wiedzą.
80.Nie przystoi człowiekowi prawdomównemu, aby – skoro Allach dał mu Księgę i Mądrość, i Proroctwo – później mówił do ludzi: „Bądźcie
czcicielami mnie, a nie Allacha”. Powinien powiadać: „Bądźcie całkowicie oddani Panu, ponieważ to wy nauczacie Księgi i ponieważ ją
studiujecie”.
81.Nie przystoi mu także, aby zachęcał was do traktowania aniołów i Proroków jak panów. Co? Miałby zachęcać was do tego, byście przestali wierzyć
skoro, już oddaliście się Bogu ?
82.I przypomnijcie sobie czas, kiedy Allach zawarł przymierze z ludem poprzez Proroków, mówiąc: „Kiedy dam wam Księgę i Mądrość, a później
przyjdzie do was Posłaniec, wypełniający to, co jest u was, wtedy uwierzcie mu i będziecie nieść mu pomoc”. I dodał: „Czy zgadzacie się i czy
przyjmujecie obowiązek, jaki na was w tej sprawie nakładam?” Odpowiedzieli: „Zgadzamy się”. Pan powiedział: „Zatem nieście świadectwo, a Ja
będę z wami pośród świadków”.

83.A jeśli kto teraz, po tym, odwróci się, ten z pewnością jest grzesznikiem.
84.Czy szukają religii innej niż religia Allacha, skoro Jemu poddaje się każdy w niebiosach i na ziemi, chętnie czy niechętnie, i do Niego będą
zawróceni?
85.Powiedz: „Wierzymy w Allacha i w to, co zostało objawione Abrahamowi, Izmaelowi, Izaakowi, Jakubowi i ich plemionom, oraz w to, co dane było
Mojżeszowi i Jezusowi i innym Prorokom od ich Pana. Nie czcimy różnic między nimi  Jemu się oddajemy”.
86.a jeśli kto szukać będzie religii innej niż Islam, nie będzie ona od niego przyjęta, a w Życiu Przyszłym znajdzie się wśród przegranych.
87.Jakże Allach ma prowadzić lud, który przestał wierzyć wcześniej uwierzywszy, i który dawał świadectwo prawdy: Posłańca, i który otrzymał

wyraźne dowody ? Allach nie prowadzi ludu czyniącego zło.
88.jeśli o takich ludzi chodzi, ich zapłatą będzie przekleństwo od Allacha, od aniołów i od ludzi, od wszystkich razem.
89.Pod jego ciężarem zamieszkają. Ich kara nie będzie zmniejszona ani umorzona.
90.z wyjątkiem tych, którzy okażą skruchę i poprawią swe postępowanie. A z pewnością Allach najbardziej przebacza, jest Litościwy.
91.Zaprawdę, od tych, którzy przestali wierzyć po tym, jak wcześniej uwierzyli, a później powiększyli swą niewiarę, skrucha nie będzie przyjęta i to oni
naprawdę zeszli z właściwej drogi.
92.Jeśli chodzi o tych, którzy przestali wierzyć i umrą jako niewierni, od żadnego z nich nie zostanie przyjęte nawet tyle złota, ile mieści ziemia,
gdyby oferował je jako odkupienie. Właśnie takich ludzi czeka sroga kara i oni nie znajdą żadnej pomocy.

CZĘŚĆ IV

93.Nie osiągniecie sprawiedliwości, dopóki nie będziecie łożyć z tego, co miłujecie. A jeśli coś wydajecie, Allach z pewnością o tym wie.
94.Dla dzieci Izraela wszelkie pożywienie było prawowite z wyjątkiem tego, czego Izrael sam sobie zabraniał przed zesłaniem Torah. Powiedz:
„Przynieście zatem Torah i przeczytajcie je, jeśliście prawdomówni”.
95.Jeśli zatem teraz ktoś wymyśli kłamstwo przeciwko Allachowi, ten będzie prawdziwym złoczyńcą.
96.Powiedz: „Allach ogłosił prawdę. Dlatego wyznawajcie religię Abrahama, który zawszę skłaniał się ku Panu. Wszak on nie pochodził z tych,
którzy łączą z Nim jakichś bożków”.
97.Zaprawdę, pierwszym Domem założonym dla całej ludzkości jest Dom w Bekka, obfitujący w błogosławieństwa i przewodnictwo dla wszystkich
 ludów,
98.W nim są wyraźne Znaki. Jest to miejsce Abrahama. I jeśli kto do niego wejdzie, będzie bezpieczny. Pielgrzymka zaś do tego Domu jest
obowiązkiem, który ludzie – ci, którzy odnajdą do niego drogę – winni są Allachowi. A jeśliby kto nie uwierzył, niechaj zapamięta, że Allach z całą
pewnością jest Niezależny pośród wszystkich stworzeń.

99.Powiedz: „O ludu Księgi! Dlaczego zaprzeczacie Znakom Allacha, skoro Allach jest Świadkiem tego, co czynicie?”

100.Powiedz: „O Ludu Księgi! Dlaczego powstrzymujecie wiernych przed kroczeniem drogą Allacha, staracie się ją wykrzywić, podczas gdy sami
jesteście jej świadkami? Allach nie jest niepomny na to, co czynicie”.
101.O wy, którzy wierzycie! Jeśli okażecie posłuszeństwo jakiejś części tych, którzy otrzymali Księgę, oni na powrót uczynią z was niewiernych
po tym, jak uwierzyliście.
102.Jakże mielibyście przestać wierzyć, skoro wam pokazywane są Znaki od Allacha i między wami znajduje się Posłaniec od Niego? Ten zaś, kto
wytrwale stoi przy Allachu, naprawdę prowadzony jest ku właściwej drodze.
103.O wy, którzy wierzycie! Bójcie się Allacha tak, jak człowiek powinien się Go bać. Nie poddawajcie się śmierci, chyba że będziecie w stanie
całkowitego poddania się Mu.
104.Wszyscy razem trzymajcie się mocno więzów Allacha i nie dzielcie się. I pamiętajcie o łasce Allacha, którą was obdarzył, kiedy byliście
wrogami, a On zjednoczył wasze serca w miłości, abyście dzięki Jego łasce stali się braćmi. Byliście wszak na skraju ognia, a On was przed nim
uchronił. W ten sposób Allach wyjaśnia wam swoje przykazania, byście mogli być prowadzeni.
105.I niechaj między wami zawsze będzie grupa ludzi, którzy będą zachęcać do dobroci i cnoty, a zabraniać zła. To oni właśnie osiągną szczęście.
106.I nie upodobniajcie się do tych, którzy się podzielili i którzy posiali niezgodę między sobą po tym, jak otrzymali wyraźne dowody. Na nich
właśnie czeka sroga kara.
107.W dniu, kiedy jedne twarze będą białe, inne zaś czarne. Jeżeli chodzi o tych, których twarze będą czarne, powie się im: „Czy przestaliście
wierzyć po tym, jak uwierzyliście? Popróbujcie zatem kary, ponieważ przestaliście wierzyć”.
108.Jeśli zaś chodzi o tych, których twarze będą białe, ci doświadczą łaski Allacha, w niej zamieszkają.
109.Oto Znaki od Allacha, w których zawarta jest Prawda. Przedstawiamy je wam, ponieważ Allach nie pragnie niesprawiedliwości dla swoich
stworzeń.
110.Do Allacha należy wszystko, co jest w niebiosach, jak i wszystko, co jest na ziemi. Do Allacha też powrócą do rozstrzygnięcia wszystkie sprawy.
111.Jesteście najlepszym ludem, ludem wzburzonym dla dobra ludzkości. Zachęcajcie do dobra i zabraniajcie zła  wierzcie w Allacha. O, gdyby
Lud Księgi uwierzył, zaprawdę byłoby tak dla niego lepiej. Niektórzy wśród tego ludu wierzą, lecz większość to grzesznicy.
112.Oni nie są w stanie wam zaszkodzić, co najwyżej trochę was zranić. I jeśli będą z wami walczyć, odwrócą się do was plecami.
I wtedy nie zaznają pomocy.
113.Będą poniżani, kiedy tylko zostaną odnalezieni, chyba że chronić ich będzie przymierze z Allachem lub przymierze z ludźmi. Ściągnęli na
siebie gniew Allacha i zostali dotknięci nieszczęściem. Jest tak dlatego, że odrzucili Znaki Allacha i próbowali niesprawiedliwie zabijać Proroków.
Jest tak dlatego, że zbuntowali się i zwykli byli grzeszyć.
114.Onie nie są wszyscy do siebie podobni. Wśród Ludu Księgi jest taka jego część, która dotrzymuje swego przymierza. Ci ludzie czytają Słowo
Allacha w nocy i padają przed Nim na twarz.
115.Oni wierzą w Allacha i Dzień Ostatni, zachęcają do dobra i zabraniają zła, śpieszą, by prześcigać się w dobrych uczynkach. I tacy
są wśród sprawiedliwych. I jeśli uczynią co dobrego, nie odmówi się im należnej nagrody. Allach zaś dobrze zna tych, którzy bronią się przed złem.
117.Jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą, ich własność ani ich dzieci w ogóle im nie pomogą przeciwko Allachowi. Ci będą mieszkańcami
Ognia, w nim zamieszkają.
118.To, co wydają w życiu obecnym, podobne jest do bardzo zimnego wiatru. Wiatr ten smaga zboże ludu, który sam sobie zaszkodził, i niszczy je.
Allach nie skrzywdził tych ludzi. Oni skrzywdzili sami siebie.
119.O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół nikogo innego tylko swój własny lud. Oni nie będą szczędzić wysiłku,
by was zrujnować. Bardzo pragnęliby ujrzeć was w kłopotach. W wypowiedziach ich ust pokazała się już nienawiść, a w ich piersiach kryją
coś jeszcze gorszego. Wyraźnie wskazywaliśmy wam Nasze przykazania – obyście tylko chcieli korzystać ze swego rozumu.
120.Zważajcie! Wy jesteście tymi, którzy ich miłują, choć oni nie miłują was. I wierzcie w Księgę, w nią całą. Kiedy oni was spotykają, powiadają:
„Wierzymy”, lecz kiedy są sami z wściekłości na was ogryzają sobie paznokcie. Powiedz: „Zgińcie w swej wściekłości.
Zaiste, Allach dobrze wie, co kryje się w waszych piersiach”.
121.Jeśli na was spada coś dobrego, napawa ich to złością. A jeśli spotyka was coś złego, radują się z tego. Jeśli jednak będziecie wytrwali i
sprawiedliwi, ich plany ani trochę wam nie zaszkodzą. Zaprawdę, Allach pojmuje wszystko to, co oni czynią.
122.I przypomnij sobie, kiedy wczesnym rankiem wyszedłeś ze swego domu, wyznaczając wiernym ich pozycje w walce. Allach jest
Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
123.Kiedy dwie grupy spośród was myślały o okazaniu tchórzostwa, choć Allach był ich Przyjacielem. A na Allachu wierni powinni polegać.
124.Allach wszak pomógł wam już pod Badr, kiedy byliście słabi. Weźcie zatem Allacha za swego Protektora, abyście mogli być wdzięczni.
125.Kiedy powiedziałeś wiernym: „Czyż nie wystarczy wam, że Pan wasz pomorze wam trzema tysiącami aniołów zesłanych z wysoka?”
126.Tak, jeśli będziecie wytrwali i sprawiedliwi, a oni ruszą na was natychmiast w wielkim pośpiechu, Pan wasz pomoże wam pięcioma
tysiącami aniołów, zaciekle atakujących.
127.Allach czyni to dla was dobrą nowiną oraz aby uspokoić wasze serca. Pomoc wszak przychodzi wyłącznie od Allacha – Potężnego, Mądrego.
128.Tak się stanie, aby On mógł odciąć część niewiernych lub upokorzyć ich tak, by odeszli stłamszeni.
129.Nie twoją jest sprawą fakt, czy On
zwróci się do nich z litością czy ich ukarze, ponieważ są złoczyńcami.
130.Do Allacha należy wszystko to, co jest w niebiosach i wszystko to, co na
ziemi. On przebacza, komu zechce, karze, kogo zechce, a jest najbardziej Przebaczający, Litościwy.
131.o wy, którzy wierzycie! Nie czerpcie zysków z mnożenia dodatków i bójcie się Allacha, abyście osiągnęli szczęście.
132.Bójcie się także Ognia, który przygotowany jest dla niewiernych.
133.I okazujcie posłuszeństwo Allachowi i Jego Posłańcowi, aby okazano wam litość.
134.I śpieszcie ku przebaczeniu od waszego Pana oraz ku Rajowi, którego wartością są niebiosa i ziemia. Jest on przygotowany dla bogobojnych,
135.tych, którzy dają w dobrobycie i nieszczęściu, oraz tych, którzy tłumią gniew i wybaczają ludziom. Allach miłuje tych, którzy czynią dobro.
136.jak i tych, którzy – kiedy popełnią zły uczynek lub sami siebie skrzywdzą – pamiętają o Allachu i błagają o odpuszczenie grzechów – któż
bowiem może odpuszczać grzechy poza Allachem – i świadomie nie upierają się przy tym, co czynią.
137.Są to ci, których nagrodą jest przebaczenie od Pana i ogrody, poniżej których płyną ruczaje, a w których zamieszkają. Wspaniała jest zapłata
dla tych, co czynią dobro.
138.Zaiste, istniało wiele rodzajów prawa przed wami, więc przemierzcie ziemię, by ujrzeć, jak zły koniec spotkał tych, którzy uważali Proroków za
kłamców.
139.Ten Koran jest wyraźnym dowodem dla ludzi, przewodnictwem i napomnieniem dla bogobojnych.
140.Nie zaniedbujcie się ani nie żałujcie, a z pewnością wy będziecie górą, jeśli jesteście prawdziwymi wiernymi.
141.Jeśliście zostali zranieni, to z pewnością ludzie niewierni zostali już podobnie zranieni. My powodujemy, że wśród ludzi następują takie dni, by
doznawali napomnienia oraz by Allach mógł wyróżnić tych, którzy wierzą, i brać sobie świadków spośród was Allach nie lubi niesprawiedliwych;
142.oraz by Allach mógł oczyścić tych, którzy wierzą, a zniszczyć niewiernych.
143.Czy podejrzewacie, że wejdziecie do Nieba, podczas gdy Allach nie spowodował jeszcze, by odróżniano wśród was tych, którzy starają się dla
Allacha, i skoro nie spowodował jeszcze , żeby odróżniono wytrwałych?
144.Zwykliście byli życzyć sobie takiej śmierci zanim ją spotkaliście. Teraz ujrzeliście ją oko w oko, dlaczego więc niektórzy z was starają się jej
uniknąć?
145.Jedynie Muhammad jest Posłańcem. Zaprawdę, wszyscy Posłańcy umarli przed nim. Jeśli zatem on umrze lub zostanie zabity, to czy wy
odwrócicie się na pięcie? Ten, kto odwraca się na pięcie, wcale nie krzywdzi Allacha. Allach z pewnością wynagrodzi wdzięcznych.
146.Żadna dusza nie może umrzeć bez przyzwolenia Allacha – oto nakaz określonego czasu. A jeśli kto zapragnie nagród tego świata, damy mu je.
Jeśli zaś ktoś zapragnie nagród Życia Przyszłego, damy mu je. I z pewnością wynagrodzimy wdzięcznych.
147.Było wielu Proroków, u boku których walczyły liczne zastępy ich współwyznawców. Oni nie słabli, jeśli spotkało ich coś na drodze Allacha,
nie poddawali się, ani nie poniżali się prze wrogiem. Allach miłuje wytrwałych.
148.I nie mówili nic poza tym: „Panie nasz. Odpuść nam nasze grzechy i nasze występki w postępowaniu oraz uczyń nasze kroki pewnymi i
pomóż nam przeciwko niewiernym”.
149.Allach dał im zatem nagrodę tego świata, jak też wspaniała nagrodę Życia Przyszłego. Allach miłuję tych, którzy czynią dobro.
150.O wy, którzy wierzycie! Jeżeli okażecie posłuszeństwo tym, którzy przestali wierzyć, spowodują oni, że odwrócicie się na pięcie i
będziecie przegrani.
151.Nie, Allach jest waszym Obrońcą i jest Najlepszym z pomocników.
152.Natchniemy strachem serca tych, którzy przestali wierzyć, ponieważ przypisują Allachowi równych, w kwestii czego On nie objawił
niczego. Ich mieszkaniem jest Ogień. Zło jest mieszkaniem złoczyńców.
153.Allach, zaiste, dobrą dla was uczynił swą obietnicę, kiedy zabijaliście i niszczyliście ich za Jego przyzwoleniem, aż do czasu, kiedy opuściła was
odwaga i zaczęliście się między sobą sprzeczać na temat tego rozkazu i odmówiliście posłuszeństwa po tym, jak On wskazał wam to, co miłujecie,
wstrzymał swą pomoc. Wśród was byli tacy, którzy pragnęli tego świata, między wami też byli i tacy, którzy pragnęli Życia Przyszłego.
Wtedy On odwrócił was od nich, aby was wypróbować – a z pewnością wybaczył wam, bo Allach jest Miłosierny dla wiernych –
154.kiedy uciekaliście i nie odwracaliście się na nikogo, podczas gdy wołał was Posłaniec, za waszymi plecami. Wtedy Pan dał wam jeden smutek
po drugim, abyście nie żałowali tego, co was ominęło, ani tego, co na was spadło. Allach jest całkowicie Świadom tego, co czynicie.
155.Potem, po smutku, On zesłał na was spokój – sen, który zmorzył niektórych z was zaniepokojona była sobą. Dopuszczali się złych myśli o
Allachu, aż do myślenia pełnego ignorancji. Powiadali: „Czyż mamy udział w tej sprawie?” Powiedz: „Zaprawdę, sprawa ta w całości należy do
Allacha”. Oni ukrywają w swoich umysłach to, czego nie odkrywają przed tobą. Powiadają: „Jeśli mamy jakikolwiek wpływ na bieg wypadków, nie
powinniśmy padać tutaj ofiarami”. Powiedz: „Gdybyście pozostali w waszych domach, zaiste, ci, którzy zachęcani byli do walki, udaliby się do
swego łoża śmierci, by Allach mógł wypełnić swój dekret oraz by mógł wypróbować to, co było w waszych piersiach, i aby mógł On oczyścić to,
co było w waszych sercach. Allach dobrze wie, co jest w piersiach .

156.tych spośród was, którzy odwrócili się tego dnia, kiedy spotkały się dwa zastępy. Zaiste, to Szatan chciał, by błądzili z powodu niektórych ich
czynów. Lecz Allach z pewnością już im wybaczył. Zaprawdę, Allach jest Najbardziej Miłościwy, Cierpliwy.

157.O wy, którzy wierzycie! Nie upodabniajcie się do tych, którzy nie uwierzyli i którzy powiadają o swych braciach, gdy ci podróżują po kraju i

wybierają się na wojnę: „Gdyby byli z nami, nie umarliby ani nie zostaliby zabici”. Mówią tak, by Allach mógł wzbudzić w ich sercach. Allach

daje życie i powoduje śmierć, jak i zważa na to, co czynicie.

158.A jeśli zostaniecie zabici za sprawę Allacha lub umrzecie, zaprawdę, przebaczenie od Allacha i litość są lepsze niż to, co oni gromadzą.

159.I jeśli wy umrzecie lub zostaniecie zabici, zaiste, u Allacha wszyscy zostaniecie zebrani.

160.To dzięki wielkiej litości Allacha jesteś uprzejmy dla nich bo gdybyś był szorstki i zatwardziałego serca, uciekliby od ciebie. Zatem wybaczaj

im i proś o przebaczenie dla nich, jak i porozumiewaj się z nimi w sprawach administracji. A kiedy się zdecydujesz, zaufaj Allachowi. Zaprawdę,

Allach miłuje tych, którzy pokładają w Nim zaufanie.

161.Kiedy pomaga wam Allach, nikt nie jest w stanie was pokonać. Lecz kiedy On o was zapomni, to któż inny będzie mógł pomóc poza Nim?

Niechaj zatem w Allachu wierni pokładają swoje zaufanie.

162.Nie jest możliwe, aby Prorok postępował nieszczerze; kto bowiem działa nieszczerze, przyniesie ze sobą to, w kwestii czego

był nieszczery, w Dniu Zmartwychwstania. Wówczas każda dusza otrzyma pełną zapłatę za to, na co sobie zasłużyła, a nikt nie

zostanie skrzywdzony.

163.Czy człowiek, który czyni to, co podoba się Allachowi, jest podobny do tego, który sam ściąga ma siebie gniew Allacha i którego mieszkaniem

jest Piekło? A jest ono złym schronieniem! 164.Oni dzielą się na różne klasy w obliczu Allacha. Allach zaś widzi, co czynią.

165.zaiste, Allach wyświadczył łaskę wiernym przez powołanie spośród nich Posłańca, który mówi im o Jego Znakach, oczyszcza ich i naucza
ich Księgi i mądrości. Przedtem z pewnością byli oni w błędzie.

166.Co? Kiedy spada na was nieszczęście – a zasłużyliście sobie już na dwakroć tyle – powiadacie: „Skąd to?” Powiedz: „To od was samych”.

Zaprawdę, Allach ma władzę nad wszystkim.

167.To zaś, co spadło na was w dniu, kiedy spotkały się te dwie armie, było z rozkazu Allacha. Stało się tak, by On mógł wyróżnić wiernych

168.oraz by mógł spowodować, aby zostali odróżnieni hipokryci. Powiedziano im: „Przybądźcie, walczcie za sprawę Allacha i odeprzyjcie atak

wroga”, a oni odrzekli: ”Gdybyśmy wiedzieli jak walczyć z pewnością poszlibyśmy za wami”. Owego dnia byli oni bliżej niewiary niż wiary.

Swoimi ustami wypowiadają to, czego nie ma w ich sercach. A Allach dobrze wie, co ukrywają.

169.To właśnie ci, którzy powiadali o swych braciach, samemu pozostając w tyle: „Gdyby byli nam posłuszni, nie zostaliby zabici”. Powiedz:
„Zatem odsuńcie śmierć od samych siebie, o ile jesteście prawdomówni”.

170.Nie myślcie o tych, których zabito za sprawę Allacha, jako o zmarłych. Nie, oni żyją w obecności ich Pana, otrzymując od Niego dary,

171.radośni z powodu tego, czego Allach użyczył im ze swej hojności, oraz uradowani dla dobra tych, którzy jeszcze się do nich nie przyłączyli,

ponieważ na nich nie spadnie strach ani nie będą żałować. 172.Oni radują się z łaski Allacha i Jego szczodrości, jak i z faktu, że Allach nie lubi,

by ginęły nagrody wiernych.

173.Ci, którzy odpowiedzieli na wołanie Allacha i Posłańca po tym, jak zostali ranni – ci spośród nich, którzy czynią dobro i sprawiedliwie postępują,

otrzymają wielką zapłatę;

174.Ci, którym ludzie powiedzieli: „Ludzie zebrali się przeciwko wam, dlatego bójcie się ich”. To jednak powiększyło tylko ich wiarę, więc odrzekli:

„Wystarczy nam Allach, a jest On wspaniałym Opiekunem”.

175.Powrócił więc z wielka łaską Allacha i Jego wielką hojnością a nie dotknęło ich zło. Poszli za tym, co przyjemne dla Allacha. Allach jest

Panem wielkiej szczodrości.

176.To jedynie Szatan napełnia strachem swych przyjaciół, więc nie obawiajcie się ich, ale bójcie się mnie, o ile jesteście wiernymi.

177.I niechaj ci, którym śpieszno do popadnięcia w niewiarę, nie żałują cię. Zaprawdę, oni nie są w stanie w żaden sposób zaszkodzić Allachowi.

Allach nie pragnie przypisać im żadnego udziału w Życiu Przyszłym i spotka ich sroga kara.

178.Zaiste, ci, którzy oddali się niewierze za cenę wiary, w ogóle nie mogą skrzywdzić Allacha. Czeka ich ciężka kara.

179.I niechaj niewierni nie myślą, że przyznanie im z Naszej strony zwłoki jest dla nich czymś dobrym. Właściwie wynikiem tej zwłoki będzie to, że

powiększą jeszcze swój grzech. Spotka ich poniżająca kara.

180.Allach nie pozostawiłby wiernych w takim stanie, w jakim jesteście wy do czasu oddzielenia niegodziwych od dobrych. Podobnie nie objawiłby

wam tego, co niewidzialne. Allach jednak na swoich Posłańców wybiera kogo chcę. Jeśli uwierzycie i będziecie sprawiedliwi, otrzymacie wspaniałą

zapłatę.

181.I niechaj ci, którzy skąpo łożą z tego, czego Allach użyczył im ze swej szczodrości, nie myślą, że to dla nich dobrze. Nie, to dla nich źle.

To, czego skąpili, zostanie włożone im jak obroża na szyje w Dniu Zmartwychwstania. Do Allacha należy dziedzictwo niebios i ziemi i Allach

jest w pełni Świadom tego, co czynicie.

182.Zaiste, Allach słyszał wypowiedzi tych, którzy mówili: „Allach jest biedny, my zaś bogaci”. Zapiszemy to, co powiedzieli, jak i ich próby

zabijania niesprawiedliwie Proroków. Powiemy: „Skosztujcie kary palenia”.

183.”To z powodu tego, co wasze ręce wcześniej uczyniły”. Allach wcale nie jest niesprawiedliwy wobec swoich sług.

184.Tym, którzy powiadają: „Allach zobowiązał nas, abyśmy nie wierzyli żadnemu Prorokowi aż do czasu, kiedy przyniesie on nam ofiarę, którą

strawi ogień, powiedz: „Już przybywali do was Posłańcy przede mną, niosąc wyraźne Znaki oraz to, o co prosicie. Dlaczego zatem próbowaliście ich

zabijać, o ileście prawdomówni?”

185.a jeśli oskarżą cię o kłamstwo – podobnie o kłamstwo oskarżani byli Posłańcy przed tobą, którzy przybywali z wyraźnymi Znakami i Księgami

mądrości oraz Księgą oświecającą.

186.Każda dusza popróbuje śmierci. Otrzymacie w pełni swą zapłatę dopiero w Dniu Zmartwychwstania. Kto zatem odsunięty będzie od Ognia i

wejdzie do Nieba, osiągnie naprawdę swój cel. Życie zaś na tym świecie jest zaledwie iluzoryczną przyjemnością.

187.Z pewnością poddani będziecie próbie w kwestii waszej własności i waszych osób, jak i z pewnością usłyszycie wiele bolesnych słów od

tych, którzy otrzymali Księgę przed wami oraz od tych, którzy ustanawiają równych Allachowi. Jeśli jednak będziecie cierpliwi i wytrwali i postępować

będziecie sprawiedliwie – zaiste, jest to sprawa waszej decyzji.

188.I przypomnij sobie, kiedy Allach zawarł przymierze z tymi, którzy otrzymali Księgę, mówiąc: „Będziecie objaśniać ją ludziom, a nie ukrywać ją”.

Oni jednak wyrzucili ją za siebie i sprzedali za marną cenę. Złem jest to, co za to nabyli.

189.Nie myślcie, że ci, którzy unoszą się z powodu swoich dokonań i uwielbiają być z ich powodu wychwalani, są bezpieczni i wolni od kary.

Dosięgnie ich sroga kara.

190.Do Allacha należy Królestwo niebios i ziemi oraz w przemienności nocy i dnia są zaiste, Znaki dla ludzi rozumnych,

192.tych, którzy pamiętają o Allachu stojąc, siedząc i kładąc się na boku, jak i zastanawiają się nad stworzeniem niebios i ziemi i powiadają:

„Panie nasz, nie stworzyłeś tego wszechświata na darmo. Tyś jest Święty, więc uchroń nas przed karą Ognia”.

193.”Panie nasz, jeśliś kogo postanowił wrzucić w Ogień, ten z pewnością stracił Twą łaskę. A złoczyńcy nie znajdą pomocy”.

194.”Panie nasz, słyszeliśmy Wołającego nas do Wiary, który mówił: <<Uwierzcie w Pana>>, i uwierzyliśmy. Panie nasz, odpuść nam dlatego
nasze grzechy i odsuń od nas wszelkie nasze zło, zaś w śmierci przyłącz nas do sprawiedliwych”.

195.”Panie masz, daj nam to, coś nam obiecał przez swych Posłańców, i nie darz nas niełaską w Dniu Zmartwychwstania. Zaprawdę, Ty nie

złamiesz swojej obietnicy”.

196.Pan zatem odpowiedział na ich modlitwy, mówiąc: „Nie ścierpię, jeśliby daremnym stać się miało jakiekolwiek dzieło któregoś spośród

was, czy to mężczyzny czy niewiasty. Wyście jedno z drugiego. Dlatego ci, którzy wyemigrowali i zostali wypędzeni ze swych domów oraz

prześladowani z powodu Mojej sprawy, jak i walczyli i zostali zabici, tym z pewnością wybaczę ich złe uczynki i spowoduję, że wejdą do ogrodów,

przez które przepływają strumienie – zapłata od Allacha, bo u Niego są najlepsze nagrody.

197.Niechaj nie zwiodą cię ruchy niewiernych po kraju.

198.Jest to korzyść mała i tymczasowa, później jednak Piekło będzie ich mieszkaniem. A cóż to za złe miejsce do odpoczynku !
199.Natomiast ci, którzy boją się swego Pana, otrzymają ogrody, przez które przepływają strumienie, w nich zamieszkają – radość od Allacha.
To zaś, co jest u Allacha, jest jeszcze lepsze dla sprawiedliwych.

200.i zaiste, wśród Ludu Księgi są niektórzy, co wierzą w Allacha oraz w to, co zostało wam zesłane, jak i w to, co zostało zesłane im, okazując

pokorę przed Allachem. Oni nie kupczą Znakami Allacha za marną cenę. O właśnie oni otrzymują zapłatę od ich Pana. Zaprawdę, Allach jest

Szybki w wystawianiu rachunków.

201.O wy, którzy wierzycie! Bądźcie wytrwali i starajcie się prześcigać w wytrwałości, i zważajcie, i bójcie się Allacha, abyście byli szczęśliwi.

 

4.        AL-NISĀ (objawiony przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.O wy, ludzie! Bójcie się Pana waszego, który stworzył was z jednej duszy i z jej rodzaju stworzył jej towarzyszkę, z tej pary zaś wielu
mężczyzn i wiele niewiast. Bójcie się Allacha, w imię którego wzajemnie się do siebie zwracacie, a bójcie się Go szczególnie w
sprawach więzów pokrewieństwa. Zaprawdę, Allach czuwa nad wami.

3.Oddawajcie sierotom ich własność i nie zamieniajcie dobra na zło, nie odbierajcie im ich własności, mieszając ją z waszą własną. Zaiste, jest

to wielki grzech.

4.A jeśli obawiacie się, że nie będziecie sprawiedliwi w zajmowaniu się sierotami, to poślubiajcie inne niewiasty, z którymi

będziecie się zgadzać – dwie lub trzy, lub cztery. A jeśli obawiacie się, że nie zdołacie postępować sprawiedliwie, poślubiajcie tylko jedną lub to,

co posiada wasza prawa ręka. Wówczas będzie bardziej prawdopodobnym, iż nie będziecie dopuszczać się niesprawiedliwości.

5.Dawajcie niewiastom ich posagi z ochotą. Jeśli one jednak, dla swojej własnej przyjemności, oddadzą wam część swego posagu, przyjmijcie to

jako coś miłego i zdrowego.

6.Nie dawajcie ludziom słabego pojmowania swojej własności, którą Allach uczynił dla was środkiem utrzymania, lecz żywcie ich z niej i

odziewajcie, a i przemawiajcie do nich słowami uprzejmej porady.

7.Kontrolujcie mądrość sierot aż do czasu zawarcia przez nie małżeństwa, a wtedy, jeśli odnajdziecie w nich zdolność dokonywania

dojrzałych sądów, przekażcie im ich własność. Nie przejmujcie jej lekkomyślnie i nie spieszcie się z nią przed osiągnięciem przez sieroty dojrzałości.

Kto jest bogaty, niechaj pości. Kto zaś jest biedny, niechaj spożywa z niej tak samo. Kiedy już przekazywać będziecie im ich własność, wtedy

wezwijcie świadków w ich obecności. Allach wystarczy jako rachmistrz.

8.Dla mężczyzn jest część tego, co zostawiają rodzice i bliscy. Dla niewiast zaś jest część tego, co pozostawiają rodzice i bliscy, czy jest tego mało

czy dużo – określona część.

9.Kiedy przy podziale spadku obecni są inni członkowie rodziny, sieroty i biedni, dajcie im z niego coś i przemawiajcie do nich uprzejmymi

słowami.

10.I niechaj boją się Allacha ci, którzy mieliby się obawiać z powodu pozostawionego słabego potomstwa, gdyby takowe mieli. Dlatego niechaj boja

się Allacha i niech wypowiadają słowa prawości.

11.Zaiste, ci, którzy niesprawiedliwie przejmują własność sierot, napełniają swoje brzuchy jedynie ogniem i w wielkim ogniu spłoną.

12.Oto przykazania Allacha w kwestii waszych dzieci. Chłopiec dostanie część równą częściom dwóch dziewcząt. Jeśli jednak w rodzinie

będą same dziewczęta, i to ponad dwie, wtedy otrzymają dwie trzecie tego co zmarły. Jeśliby była jedna, otrzyma połowę. Jego rodzice

otrzymają każde szóstą część dziedzictwa, o ile miałby dziecko, lecz gdyby nie miał dziecka, a jego rodzice byliby jego spadkobiercami, wtedy

matka otrzyma trzecią część. Gdyby miał braci i siostry, to matka otrzyma szóstą część po zapłaceniu tego, co mógł zapisać lub po uregulowaniu

długów. Wasi ojcowie i wasze dzieci; nie wiecie, kto z nich jest dla was większym dobroczyńcą. Taki podział części dziedzictwa pochodzi od

Allacha. Zaiste, Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.

13.Otrzymacie połowę tego, co pozostawią wasze żony, jeśli nie będą miały dzieci. Jeśli jednak będą miały dziecko, otrzymacie czwartą część

tego, co pozostawią, po zapłaceniu wszelkich zapisów lub długów. One otrzymają czwartą część tego, co pozostawicie wy, o ile nie macie dzieci.

Jeślibyście jednak posiadali dzieci, wtedy one otrzymają ósmą część tego, co pozostawicie, po zapłaceniu wszelkich zapisów i długów.

A gdyby był mężczyzna lub niewiasta, którego spadek miałby być podzielony, a nie posiadałby on lub ona ani rodziców ani dziecka, zaś miałby

on lub ona brata i siostrę, wtedy każde z nich otrzyma szóstą część. Gdyby zaś było ich więcej, wtedy każde z nich otrzyma po równo z jednej

trzeciej po zapłaceniu wszelkich zapisów lub długów. I wszystko to odbywać się będzie bez szkody dla kogokolwiek. Oto przykazanie od Allacha,

a jest On Mądry, Cierpliwy.

14.Oto normy wyznaczone przez Allacha. Każdy, kto okazuje posłuszeństwo Allachowi i Jego Posłańcowi, wprowadzony będzie przez Niego do

Ogrodów, przez które przepływają strumienie. W nich zamieszkają, a to wielkie zwycięstwo.

15.Kto zaś nie jest posłuszny Allachowi i Jego Posłańcowi i będzie przekraczać wyznaczone przezeń granice, Pan spowoduje, że wkroczy on w

Ogień. W nim zamieszka i otrzyma poniżającą karę.

16.Jeśli spośród waszych niewiast któraś winna jest jakieś niegodziwości, zawołajcie na świadków cztery osoby przeciwko niej. A kiedy dadzą

świadectwo, wtedy zamknijcie je w domu do czasu aż przyjdzie po nie śmierć lub Allach otworzy przed nimi jakąś inną drogę.

17.Jeżeli dwóch spośród was będzie winnymi tego, ukarzcie ich obu. Jeśli okażą skruchę i uczynią zadość, pozostawcie ich samym sobie.

Zaiste, Allach często zwraca się za współczuciem i jest zawsze Litościwy.

18.Zaprawdę, Allach przyjmuje skruchę tylko od tych, którzy dopuszczają się zła w niewiedzy, a potem wkrótce tę skruchę okazują. Do takich

Allach zwraca się z litością, a jest Wszechwiedzący, Mądry.

19.Nie przyjmuje się skruchy od tych, którzy nadal czynią zło aż do czasu, gdy w obliczu śmierci powie: „Teraz naprawdę okazuję skruchę”, ani od

tych, którzy umierają jako niewierni. Właśnie dla nich przygotowaliśmy bolesną karę.

20.O wy, którzy wierzycie! Nie jest prawowitym otrzymywać w spadku niewiastę wbrew jej woli. Nie powinniście też przetrzymywać ich

bezprawnie, chcąc odebrać im część tego, co im daliście, chyba że byłyby winne niegodziwości. Traktujcie je dobrze. A jeśli przestaną się wam

podobać, to być może przestanie się wam podobać to, w czym Allach zawarł wiele dobra.

21.Jeżeli zapragniecie wziąć jedną żonę w miejsce drugiej, a daliście jednej z nich coś cennego, nie bierzcie z tego nic, Czyż wzięlibyście z tego na

podstawie fałszywego oskarżenia i jawnego grzechu?

22.I jakże moglibyście to wziąć, kiedy być może dobrze ze sobą współżyliście, one zaś (niewiasty) zawarły z wami silne przymierze?

23.I nie poślubiajcie tych niewiast, z którymi zawarli małżeństwo wasi ojcowie, z wyjątkiem tego, co już przeminęło. To rzecz obrzydliwa i szkodliwa,

jak i zły sposób postępowania.

24.Zabronione są wam wasze matki, wasze córki, wasze siostry, siostry waszych ojców, siostry waszych matek, córki braci, córki sióstr, mamki,

które was karmiły, wasze przyrodnie siostry, matki waszych żon, przyrodnie córki, które są pod waszą opieką i są córkami waszych żon, w które

wchodziliście – jeśli jednak nie wchodziliście w nie, nie spadnie na was wina – oraz żony waszych synów, którzy pochodzą z waszych lędźwi.

Zabrania się wam także posiadania w małżeństwie dwóch sióstr z wyjątkiem tego, co już przeminęło. Zaprawdę, Allach jest Najbardziej Miłosierny,

Wiecznie Litościwy.

CZĘŚĆ V

25.Zabronione są wam niewiasty zamężne z wyjątkiem tego, co posiada wasza prawa ręka. Do tego zachęca was Allach. Przyzwala się zaś na

inne, gdy poszukujecie ich poprzez to, co posiadacie, poślubiając je we właściwy sposób i nie dopuszczając się cudzołóstwa. Za dobro zaś, które

otrzymujecie od nich, dawajcie im ich posagi jak zostało ustalone, a nie spadnie na was żadna wina z powodu tego, co będziecie czynić na mocy

wspólnej zgody po ustaleniu posagu. Zaprawdę, Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.

26.a jeżeli ktoś z was nie może sobie pozwolić na poślubienie wolnej wierzącej niewiasty, niechaj poślubi to, co posiada jego prawa ręka, a

mianowicie, wierzącą służebnicę. Allach najlepiej zna waszą wiarę. Wy wszyscy pochodzicie od siebie wzajemnie. Zatem poślubiajcie je za

przyzwoleniem ich panów i przekazujcie im ich posagi zgodnie z tym, co uczciwe, jeśli są czyste, nie dopuszczają się cudzołóstwa i nie

biorą sobie kochanków. Jeżeli jednak po poślubieniu ich okażą się winne lubieżności, otrzymają połowę kary wyznaczonej dla wolnych poślubionych

niewiast. Przeznaczone jest to dla tych spośród was, którzy się obawiają, że popełnią grzech. Lepiej będzie dla was, żebyście się powstrzymywali.

Allach zaś jest Najbardziej Miłosierny, Litościwy.

27.Allach pragnie wyjaśnić wam i prowadzić was ku drogom tych, którzy byli przed wami, jak i pragnie zwracać się do was z litością.

Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.

28.Allach pragnie zwracać się do was z litością, lecz ci, którzy dają upust swym niskim pobudkom, chcieliby, abyście całkowicie skłaniali się ku złu.

29.Allach pragnie ulżyć waszemu brzemieniu, człowiek bowiem stworzony został słabym.

30.O wy, którzy wierzycie! Nie przejmujcie między sobą cudzej własności w sposób nieprawy, chyba że zarobicie coś handlem na zasadzie

obopólnej zgody. I nie zabijajcie się wzajemnie. Zaprawdę, Allach jest dla was Litościwy.

31.A jeżeli ktoś dopuści się tego na drodze grzechu lub niesprawiedliwość, wrzucimy go do Ognia; a jest to dla Allacha łatwe.

32.Jeśli trzymać się będziecie z daleka od rzeczy cięższych niż te, których się wam zabrania, oddalimy od was wasze mniejsze zło i

dopuścimy was do zajmowania miejsca wielkich zaszczytów.

33.I nie patrzcie z zawiścią na to, czym Allach wyniósł niektórych z was ponad innych. Mężczyźni będą mieli swój udział w tym, na co sobie

zasłużą, niewiasty zaś w tym, na co zasłużą sobie one. Błagajcie Allacha o jego szczodrość. Zaprawdę, Allach posiada doskonałą wiedzę o

wszystkich rzeczach.

34.Każdemu wyznaczymy spadkobierców tego, co pozostawiają rodzice i krewni, ja również tych, z którymi dzięki zgodzie zawarte zostały umowy.

Dawajcie także i im należną im część. Zaprawdę, Allach roztacza opiekę nad wszystkim.

35.Mężczyźni są opiekunami niewiast, ponieważ Allach uczynił niektórych z nich większymi od innych oraz ponieważ mężczyźni łożą na niewiasty

ze swego bogactwa. Tak zatem kobiety cnotliwe są posłuszne i chronią tajemnic ich mężów z pomocą Allacha. A jeśli chodzi o te, ze strony których

obawiacie się posłuszeństwa, napomnijcie je i trzymajcie się od nich z daleka w ich łożach oraz poddawajcie je karze. Jeżeli wtedy okażą wam

posłuszeństwo, nie szukajcie przeciwko nim wymówek. Zaprawdę, Allach jest Wysoki i Wielki.

36.A jeśli wy obawiacie się jakiegoś wyłomu między nimi, wyznaczcie sędziego spośród jego ludzi oraz sędziego spośród jej ludzi. Jeżeli oni

(sędziowie) zażądają pojednania, Allach doprowadzi do tego między nimi. Zaprawdę, Allach jest Wszechwiedzący, Wszechogarniający.

37.Czcijcie Allacha i nikogo Mu nie przypisujcie, okazujcie dobroć rodzicom, bliskim, sierotom, potrzebującym oraz sąsiadowi, który jest

człowiekiem obcym, towarzyszowi u waszego boku i podróżnemu. Okazujcie dobroć tym, których posiada wasza prawa ręka. Zaprawdę, Allach

nie miłuje butnych i dumnych,

38.którzy są skąpi i zachęcają ludzi do skąpstwa, jak i ukrywają to, co Allach dał im ze swej hojności. Przygotowaliśmy dla niewiernych poniżającą

karę.

39.A jeśli chodzi o tych, którzy wydają ze swego bogactwa, by być zauważonym przez ludzi, a nie wierzą w Allacha ani w Dzień Ostatni,

to są oni towarzyszami Szatana. A kto ma szatana za towarzysza, ma złego towarzysza.

40.Jakaż krzywda spotkałaby ich, gdyby uwierzyli w Allacha i Dzień Ostatni oraz wydawali z tego, czym obsypał ich Bóg? Allach dobrze ich zna.

41.Zaprawdę, Allach nie krzywdzi nikogo nawet tak mało, ile waży atom. A jeśli spełnić dobry uczynek, On pomnaża go i daje od siebie wielka

nagrodę.

42.O, jakże będzie im się wiodło, kiedy My weźmiemy świadka z każdego ludu i ciebie wezwiemy jako świadka przeciwko nim !

43.tego dnia ci, którzy nie uwierzyli i nie okazali posłuszeństwa Posłańcowi, będą pragnąć, by zrównano ich z ziemią i niczego nie będą mogli

ukryć przed Allachem. 

44.O wy, którzy wierzycie! Nie podejmujcie Modlitwy, jeśli nie jesteście w pełni przy swoich zmysłach, do czasu, kiedy będziecie wiedzieć, co

mówicie, ani też wtedy, gdy będziecie nieczyści, chyba że będziecie w podróży, a wówczas do czasu aż się oczyścicie. A jeśliście chorzy lub

odbywacie podróż i jesteście nieczyści lub jeśli ktoś z was wychodzi z ustępu lub dotykał niewiast, a nie znajduje wody, niechaj weźmie

czystego piasku i obetrze nim twarz i ręce. Zaprawdę, Allach zmazuje grzechy i jest Miłosierny.

45.Czyż nie widziałeś tych, którzy otrzymali część Księgi? Oni to dopuszczają się grzechu i pragną, abyście i wy zboczyli z drogi.

46.Allach dobrze zna waszych wrogów. On wystarczy jako Przyjaciel, wystarczy także jako Pomocnik.

47.Wśród Żydów są tacy, którzy usuwają słowa z ich właściwego miejsca. Powiadają: „Słyszymy i nie okazujemy posłuszeństwa” oraz „słuchajcie

nas i niechaj Słowo Boże nigdy nie będzie przez was wysłuchane”, i powiadają: „Rā’inā”. Wszystko to wypowiadają wykręcając swe języki i starając

się zaszkodzić Wierze. Gdyby mawiali: „Słyszymy i jesteśmy posłuszni” oraz „słuchaj i ty”, jak i „Unzurnā”, byłoby to dla nich lepsze i bardziej

sprawiedliwe. Lecz Allach przeklął ich z powodu ich niewiary, dlatego wierzą tylko trochę.

48.O wy, Ludu Księgi! Uwierz w to, co zesłaliśmy ci teraz, wypełniając to, co z wami, zanim zniszczymy niektórych twoich przywódców i

przewrócimy ich na plecy lub przeklniemy, tak jak wyklęliśmy lud Szabatu. Dekret Allacha musi być wypełniony.

49.Zaprawdę, Allach nie wybacza, jeśli przypisywać Mu jakiegoś partnera. Wybaczy On jednak wszystko, wszelkie niedociągnięcia temu,

komu zechce wybaczyć. Kto zaś ustanawia równych Allachowi, ten rzeczywiście popełnia bardzo wielki grzech.

50.Czyż nie widziałeś tych, którzy mówią o sobie, że są czyści? Nie, to Allach oczyszcza kogo zechce, oni zaś nie będą ani trochę

poszkodowani.

51.Popatrz, jak wymyślają kłamstwa przeciwko Allachowi! A to wystarczy, by potwierdzić grzech.

52.Czyż nie widziałeś tych, którzy otrzymali część Księgi? Ci wierzą w złe rzeczy i idą za tymi, którzy grzeszą. Powiadają o niewiernych:

„Ci są lepiej prowadzeni w religii niźli ci, którzy wierzą”.

53.To są ci, których Allach przeklął, a kogo Allach przeklina, temu nie znajdziesz pomocnika.

54.Czyż oni mają swój udział w Królestwie? Wówczas nie daliby ludziom nawet tyle, co dziurka w pestce daktyla.

55.Albo czy zazdroszczą oni ludziom tego, czym Allach obdarzył ich ze swej szczodrości? Jeśli tak właśnie jest, to zaiste, daliśmy dzieciom

Abrahama Księgę i mądrość i daliśmy im wielkie królestwo.

56.Wśród nich byli i tacy, którzy w niego uwierzyli. Byli również i tacy, którzy się od niego odwrócili. Jako kara wystarcza im gorejący ogień Piekła.

57.Wkrótce uczynimy, że ci, którzy nie wierzą w Nasze Znaki, wkroczą w Ogień. Tak często, jak spalać się będzie ich skóra, dawać im będziemy

w zamian nową skórę, by dalej kosztowali kary. Zaprawdę, Allach jest Potężny i Mądry.

58.Tym zaś, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, uczynimy, że wejdą do Ogrodów, przez które przepływają strumienie, by zamieszkać w nich

na wieki. Będą tam mieli czyste małżonki i czystych małżonków oraz dopuścimy ich do miejsca obfitego cienia.

59.Zaprawdę, Allach nakazuje wam, przekazywać obowiązki tym, którzy maja do tego prawo, oraz to, że kiedy rozsądzacie ludzi, macie

to czynić sprawiedliwie. Zaiste, wspaniałe jest to, czym napomina was Allach. Allach wszystko słyszy i wszystko widzi.

60.O wy, którzy wierzycie! Bądźcie posłuszni Allachowi, jego Posłańcowi oraz tym, którzy wśród was mają autorytet. Jeśli poróżnicie się w

czymkolwiek, zwracajcie się z tym do Allacha i Jego Posłańca, o ile wierzycie w Allacha i Dzień Ostatni. W końcu to jest najlepsze i najbardziej

chwalone.

61.Czyż nie widziałeś tych, którzy przyznają, iż wierzą w to, co zostało objawione tobie i co było objawione przed tobą ?! Oni poszukują rady u

Złego, chociaż nakazano im, aby nie byli mu posłuszni. Szatan wszak pragnie sprowadzić ich daleko z drogi.

62.I kiedy powiada się im: „Przybądźcie do tego, co zesłał Allach oraz do Jego Posłańca”, widzisz: hipokryci odwracają się od ciebie ze wstrętem.

63.Jak to zatem jest, że kiedy spada na nich nieszczęście z powodu tego, ci ich prawe ręce wysłały przed sobą, przychodzą do ciebie
i przysięgają na Allacha, mówiąc: „Mieliśmy na myśl jedynie czynienia dobra i pojednanie”.

64.To są ci, których tajemnice serca Allach dobrze zna. Odwróć się zatem do nich i napominaj ich i przemawiaj do nich skutecznym słowem

względem ich samych.

65.Każdego Posłańca przysłaliśmy po to tylko, by okazywano mu posłuszeństwo z rozkazu Allacha. I gdyby przyszli do ciebie, wyrządziwszy

krzywdę własnym duszom, i gdyby prosili Allacha o przebaczenie, a i gdyby Posłaniec sam prosił o przebaczenie dla nich, z pewnością stwierdziliby,

że Allach często powraca ze współczuciem i jest Litościwy.

66.Lecz nie – na twego Pana – oni nie będą prawdziwymi wiernymi, dopóki nie uczynią cię sędzią we wszystkim, co jest przedmiotem sporów między

nimi oraz dopóki później w swoich sercach nie znajdą żadnego sprzeciwu względem tego, co ty zadecydujesz i w pełni się nie

podporządkowują.

67.A gdybyśmy nakazali im: „Pozabijajcie swój lud lub porzućcie swe domy”, nie uczyniliby tego z wyjątkiem nielicznych. A gdyby uczynili to, do

czego ich się zachęca, z pewnością byłoby to dla nich lepsze i prowadziłoby do większej siły.

68.Wtedy z pewnością dalibyśmy im od Nas wspaniałą nagrodę.

69.I z pewnością poprowadzilibyśmy ich właściwą drogą.

70.Ci zaś, którzy będą posłuszni Allachowi i temu Posłańcowi, znajdą się wśród tych, których Allach obsypał swymi błogosławieństwami –

Proroków, Prawdomównych, Męczenników i Sprawiedliwych. A są oni wspaniałym towarzystwem.

71.Łaska ta pochodzi od Allacha; Allach zaś wystarczy jako Ten, który jest Wszechwiedzący.

72.O wy, którzy wierzycie! Podejmijcie środki bezpieczeństwa a potem idźcie w oddzielnych grupach lub idźcie wszyscy razem.

73.Wśród was i taki, kto pozostaje w tyle, a kiedy spadnie na was nieszczęście, powiada: „Zaprawdę, Allach jest dla mnie łaskawy, ponieważ

nie byłem z nimi”.

74.Kiedy jednak od Allacha spadnie na was dobry los, powiada tak, jakby nie było miłości między nim i wami: „Gdybym tylko był wraz z nimi,

rzeczywiście osiągnąłbym wielki sukces!”

75.Niechaj zatem za sprawę Allacha walczą, ci, którzy zamieniliby życie doczesne na Życie Przyszłe. A jeśli kto walczy za Allacha, a zostałby

zabity lub odniósłby zwycięstwo, wkrótce My damy mu wielka nagrodę.

76.A dlaczego wy nie mielibyście walczyć za sprawę Allacha oraz by ratować słabych mężczyzn, niewiasty i dzieci, którzy powiadają: „Panie nasz,

nas z tego miasta, którego ludem są ciemiężcy, i daj nam od Siebie przyjaciela i pomocnika”.

77.Ci, którzy wierzą, walczą o sprawę Allacha; ci zaś, którzy nie wierzą, walczą o sprawę Złego. Dlatego walczcie przeciwko poplecznikom

Szatana. Zaiste, strategia Szatana jest słaba.

78.Czyż nie widziałeś tych, którym powiedziano: „Powstrzymajcie swe dłonie, przestrzegajcie Modlitwy i płaćcie Zakāt ?”
A kiedy nakaże się im walkę – zważaj! – część z nich bać się będzie ludzi tak, jak powinni bać się Allacha, a może nawet jeszcze bardziej.
Powiedzą wtedy: „Panie nasz, dlaczego nakazałeś nam walczyć? Czy nie mógłbyś tego na chwilę odroczyć ?” Powiedz: „Korzyści tego
świata są nikłe, Życie Przyszłe zaś lepsze będzie dla tego, kto boi się Allacha. I nie zostaniecie ani trochę skrzywdzeni”.

79.Gdziekolwiek będziecie, tam dosięgnie was śmierć, nawet gdybyście zamknęli się w warownych wieżach. Kiedy spada na nich coś dobrego,

powiadają: „To od Allacha”, kiedy zaś spada na nich coś złego, mówią: „To od ciebie”. Powiedz: „Wszystko pochodzi od Allacha”. Cóż stało się z

tymi ludźmi, że nie próbują niczego zrozumieć?

80.Wszelkie dobro, jakie cię spotyka, pochodzi od Allacha. Wszelkie zaś zło, jakie cię ogarnia, pochodzi od ciebie samego. A posłaliśmy cię jako

Posłańca do całej ludzkości. Allach wystarczy jako Świadek.

81.Każdy, kto okazuje posłuszeństwo Posłańcowi, naprawdę posłuszny jest Allachowi. Jeśli zaś ktoś odwraca się, to wiedz, że nie posłaliśmy

, abyś sprawował nad nimi pieczę.

82.Powiadają: „Posłuszeństwo to nasza przewodnia zasada”, lecz kiedy odchodzą od ciebie, część spośród nich spędza noc na knowaniu przeciwko

temu, coś powiedział. Allach zapisuje wszystko, co knują po nocach. Odwróć się od nich i zaufaj Allachowi. Allach wystarczy jako Zarządca spraw.

83.Czyż zatem nie zastanowią się oni nad Koranem? Gdyby pochodził on od kogokolwiek innego poza Allachem, z pewnością znaleźliby w

nim wiele sprzeczności.

84.I kiedy nadejdzie do nich jakaś nowina, czy to o pokoju czy o strachu, opowiadają o niej. Gdyby zaś udali się z nią do Posłańca oraz do tych,

którzy wśród nich maja autorytet i którzy mogą z tej nowiny wyczytać prawdę, zrozumieliby ją. I gdyby nie łaska Allacha dla was i Jego litość,

poszlibyście za Szatanem z wyjątkiem nielicznych.

85.Dlatego walcz za sprawę Allacha – nie jesteś odpowiedzialny za nikogo z wyjątkiem samego siebie – i ponaglaj wiernych do walki. Być

morze Allach zapanuj nad siłą tych, którzy nie wierzą. Allach bowiem jest silniejszy i potężniejszy w wymierzaniu kary.

86.Kto będzie dokonywał sprawiedliwego wstawiennictwa, będzie miał w nim swój udział. Kto zaś dopuści się złego wstawiennictwa, w nim będzie

miał swój udział. Allach jest Potężny ponad wszystko.

87.A kiedy ktoś pozdrowi cię pozdrowieniem, odpowiedz pozdrowieniem lepszym lub co najmniej takim samym. Zaprawdę, Allach wszystko zapisuje.

88.Allach jest Tym, poza którym nie ma nikogo godnego czci. On z pewnością nadal będzie was gromadził aż do Dnia Zmartwychwstania, co do

którego nie ma żadnych wątpliwości. Któż bowiem jest bardziej prawdomówny w swych słowach niż Allach?

89.Co się z wami dzieje, że w odniesieniu do Hipokrytów dzielicie się na dwie grupy? Allach powalił ich z powodu tego, na co sobie zasłużyli.

Czyż pragniecie prowadzić tego, któremu Allach nakazał zginąć? Nie szukaj drogi dla tego, któremu Allach nakazuje zginąć.

90.Oni chcieliby, abyście przestali wierzyć, tak jak i oni wierzyć przestali – abyście stali się im podobni. Dlatego nie bierzcie sobie przyjaciół

spośród nich, chyba że wyemigrują dla sprawy Allacha. A jeśli się odwrócą, chwytajcie ich i zabijajcie zawsze, gdy ich znajdziecie. Nie bierzcie

spośród nich ani przyjaciół ani pomocników,

91.z wyjątkiem tych, którzy złączeni są ludem, pomiędzy którym i wami zawarty jest pakt, albo tych, którzy przychodzą do was, podczas gdy

ich serca wzdragają się przed walką z wami lub ich własnym ludem. Gdyby bowiem Allach zapragnął, dałby im siłę przeciwko wam, a wtedy z

pewnością walczyliby z wami. Jeśli zatem będą trzymać się od was z daleka i nie będą z wami walczyć oraz zaproponują wam pokój, wtedy Allach

nie zezwala wam na żaden odruch agresji przeciwko nim.

92.Znajdziecie również takich, którzy chcą być bezpieczni przed wami oraz przed własnym ludem. A zawsze, kiedy zwracają się ku wrogości,

wpadają w nią głową naprzód. Dlatego jeśli nie będą trzymać się od was z daleka, nie zaproponują wam pokoju ani nie będą powstrzymywać

swych dłoni, wtedy chwytajcie ich i zabijajcie, kiedy tylko ich znajdziecie. Przeciwko takim ludziom przekazaliśmy wam zdecydowany

autorytet.

93.Nie przystoi wiernemu zabijać wiernego, chyba, że przez pomyłkę. Ten zaś, kto zabije wiernego przez pomyłkę, uwolni wierzącego niewolnika

oraz zapłaci odszkodowanie jego spadkobiercom, chyba że w akcie dobroczynności darują mu to. Gdyby jednak zabity człowiek pochodził z

ludu wam wrogiego, a byłby wierzący, wtedy karą jest jedynie danie wolności wierzącemu niewolnikowi. Gdyby zaś człowiek ten pochodził z ludu,

z którym zawarliście przymierze, wtedy karą jest odszkodowanie dla jego spadkobierców oraz uwolnienie wierzącego niewolnika. Jeśliby kto

takowego nie znalazł, wtedy będzie pościł przez dwa kolejne miesiące – litość ze strony Allacha. Allach jest Wszystkowiedzący, Mądry.

94.A jeśli kto zabije świadomie wierzącego, jego nagrodą stanie się Piekło, w którym zamieszka. Allach się na niego zagniewa i przeklnie go i
przygotuje dlań wielką karę.

95.O wy, którzy wierzycie! Kiedy wyruszacie do walki za sprawę Allacha, dokonujcie stosownego przebadania i nie odpowiadajcie tym, którzy
pozdrawiają was pozdrowieniem pokoju: „Nie jesteś wierzącym”. Poszukujecie dóbr tego życia, podczas gdy właśnie u Allacha dobrych rzeczy

jest w brud. Tacy byliście przed tym, lecz Allach udzielił wam swej szczególnej łaski, dokonujecie zatem właściwego rozeznania.
Zaiste, Allach jest Świadom tego, co czynicie.

96.Ci z wiernych, którzy siedzą w domu, czekając na chromych, oraz ci, którzy dokładają starań dla sprawy Allacha swoim bogactwem i swoimi

osobami, oni nie są sobie równi. Allach wyniósł w randze tych, którzy dokładają starań swoim bogactwem i swoimi osobami, ponad tych, którzy

pozostają w domu. A każdemu z nich przyobiecał Allach dobro. I Allach wyniósł tych, którzy się starają, ponad tych którzy siedzą w domu,

z pomocą wspaniałej nagrody.

97.przy pomocy stopni wspaniałości przez Niego zesłanych, jak i dzięki szczególnemu przebaczeniu i litości. A jest Allach Najbardziej

Przebaczający, Litościwy.

98.Zaprawdę, tym, którym aniołowie przynoszą śmierć, podczas gdy oni sami krzywdzą swoje dusze, aniołowie powiedzą: „Do czego

dążyliście? Ci odpowiedzą: „Byliśmy w kraju traktowani jako słabi”. Aniołowie powiedzą: „Czy ziemia Allacha nie była dość duża, abyście

mogli do niej wyemigrować?” Są to ci których mieszkaniem będzie piekło, a jest to zły los.

99.Z wyjątkiem tych słabych wśród mężczyzn, niewiast i dzieci, którzy nie są w stanie przyjąć żadnego planu ani znaleźć żadnej drogi ucieczki.

100.Jeżeli o nich chodzi, być może Allach zmaże ich grzechy. Allach bowiem wymazuje grzechy, jest Najbardziej Miłosierny.

101.A kto wyemigruję ze swego kraju dla sprawy Allacha, ten znajdzie na ziemi liczne miejsca schronienia i obfitości. Kto zaś opuści swój dom,

emigrując dla sprawy Allacha i Jego Posłańca, i zaskoczy go śmierć, ten znajdzie zapłatę u Allacha. Allach bowiem jest Najbardziej Miłosierny,

Litościwy.

102.Kiedy będziecie podróżować po kraju, nie będziecie winni, gdybyście skrócili Modlitwę, obawiając się, że ci, którzy nie wierzą, przysporzyć

wam mogą kłopotów. Zaprawdę, niewierni są waszymi jawnymi wrogami.

103. A kiedy będziesz wśród nich i będziesz prowadzić Modlitwę dla nich, niechaj część z nich stanie obok ciebie i niechaj wezmą ze sobą swą

broń. I kiedy już oddadzą pokłony, niechaj staną za tobą i niech inna grupa, która się jeszcze nie modliła, podejdzie i modli się wraz z tobą. I także

oni niechaj wezmą  ze sobą swoje środki obronne i swoją broń. Niewierni chcieliby, abyście nie zważali na waszą broń i wasze bagaże, by mogli

od razu na was napaść. Nie będzie z waszej strony grzechem, jeśli z powodu niewygody spowodowanej deszczem lub z powodu waszej choroby

odłożycie broń na bok. Zawsze jednak powinniście mieć się na baczności. Zaiste, Allach przygotował dla niewiernych poniżającą karę.

104.A po skończeniu Modlitwy, pamiętajcie o Allachu, stojąc, siedząc i kładąc się na boku. Kiedy zaś będziecie wolni od

niebezpieczeństwa, wtedy dopełniajcie Modlitwy w nakazanej formie. Zaprawdę, wiernych zachęca się do wypełniania Modlitwy w wyznaczonych

godzinach.

105.I nie zaniedbujcie się w poszukiwaniu tych ludzi. Jeśli wy cierpicie, oni cierpią tak samo jak wy. Wy jednak macie nadzieję na to od Allacha,

na co oni nadziei nie mają. Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.

106.Z całą pewnością zesłaliśmy ci Księgę zawierającą prawdę, byś mógł rozsądzać pomiędzy ludźmi za pomocą tego, czego nauczył się Allach.

I nie bądź obrońcą niewiernych.

107.I proś o przebaczenie od Allacha. Zaiste, Allach jest Najbardziej Miłosierny, Litościwy.

108.Nie wstawiaj się za tymi, którzy są nieszczerzy wobec samych siebie. Zaiste, Allach nie miłuję tego, kto jest wiarołomny i kto jest wielkim

grzesznikiem.

109.Oni próbują ukryć swoje zamiary przed ludźmi, lecz nie są w stanie ich ukryć przed Allachem. On jest wszak obecny wśród nich, kiedy knują

w nocy w sprawach, których On nie aprobuje. Allach ogarnia wszystko to, co czynią.

110.Zważcie! To wyście są tymi, którzy błagali za nich w życiu obecnym. Któż jednak wstawi się za nich w Dniu Zmartwychwstania lub kto

będzie ich opiekunem?

111.Kto czyni zło lub szkodzi swojej duszy, a potem poprosi Allacha o przebaczenie, stwierdzi, że Allach jest Najbardziej Miłosierny, Litościwy.

112.Kto zaś popełnia grzech, popełnia go jedynie przeciwko swej własnej duszy. A Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.

113.Kto popełnia błąd lub grzech, a potem obwinia nim człowieka niewinnego, ten z pewnością dźwiga brzemię kalumni i wyraźnego grzechu.

114.I gdyby nie miłosierdzie Allacha dla ciebie i Jego litości, pewna ich grupa chciałaby doprowadzić cię do ruiny. Oni jednak rujnują wyłącznie

samych siebie i w ogóle nie są w stanie zaszkodzić ci. Allach zesłał ci Księgę i mądrość oraz nauczył cię tego, czegoś nie znał. Wielkie jest

miłosierdzie Allacha dla ciebie.

115.Nie ma niczego dobrego w wielu z ich zebrań z wyjątkiem zgromadzeń tych ludzi, którzy zachęcają do dobroczynności, dobroci lub czynienia

pokoju wśród ludzi. Tego, który tak czyni, starając się przypodobać Allachowi, obdarzymy wkrótce wspaniała nagrodą.

116.Kto zaś przeciwstawiać się będzie Posłańcowi po tym, jak otrzyma przewodnictwo, i pójdzie drogą inną niż droga wiernych, temu pozwolimy

iść wybraną przezeń drogą i wrzucimy go do Piekła, a jest to zły los.

117.Allach nie wybacza przypisywania Mu czegokolwiek jako partnera, ale przebacza niedoskonałość tym, którym tylko zechce. Kto zaś przypisuję

Allachowi cokolwiek, ten zaiste bardzo zboczył z drogi.

118.Poza Nim błagają jedynie o przedmioty bez życia, a błagają wyłącznie Szatana, Zbuntowanego,

119.którego Allach wyklął. Powiedział on: „Z pewnością odbiorę Ci określoną część sług”.

120.”I z pewnością sprowadzę ich z właściwej drogi, i z pewnością wzbudzę w nich próżne pragnienia, i z pewnością podburzę ich, a będą obcinać

uszy bydłu. Zapewne podburzę ich, a zmienią to, co stworzył Allach”. Kto weźmie Szatana za przyjaciela, ten z pewnością poniesie wyraźną

stratę.

121.On daje im fałszywe obietnice i pobudza w nich próżne pragnienia. Szatan obiecuje tylko rzeczy próżne.

122.Dla takich mieszkaniem będzie Piekło i nie znajdą z niego drogi ucieczki.

123.Lecz jeśli chodzi o tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, tych dopuścimy do Ogrodów, poniżej których przepływają strumienie,

i w nich zamieszkają na wieki. Jest to niezawodna obietnica Allacha. Bo któż może być bardziej prawdomówny niż Allach w swoim słowie?

124.Nie stanie się zgodnie z waszymi pragnieniami ani z pragnieniami Ludu Księgi. Kto dopuszcza się zła, temu zostanie ono odpłacone.

Ten nie znajdzie sobie żadnego przyjaciela ani pomocnika poza Allachem.

125.Lecz kto spełnia dobre uczynki, mężczyzna czy niewiasta, i jest wierzący, ten wejdzie do nieba i nie zostanie skrzywdzony nawet tak mało, jak

mała jest wklęsłość w pestce daktyla.

126.Bo któż jest lepszy w wierze niż ten, kto całkowicie poddaje się Allachowi, czyni dobro i wyznaje religię Abrahama, człowiek prawy?

Allach wszak wziął sobie Abrahama za szczególnego przyjaciela.

127.A do Allacha należy wszystko to, co jest w niebiosach, jak i to, co jest na ziemi. Allach ogarnia wszystkie rzeczy.

128.Oni oczekują od ciebie decyzji Prawa dotyczącego małżeństwa z więcej niż jedną niewiastą. Powiedz: Allach przekazuje wam swą decyzję w tej

sprawie. To zaś, co recytowane jest wam w innym miejscu Księgi, dotyczy dziewcząt-sierot, którym nie dajecie tego, co jest dla nich nakazane,

i pragniecie je poślubić, jak i dotyczy to słabych spośród dzieci. Pan zachęca was, byście sprawiedliwie obchodzili się z sierotami. A jeśli czynicie

cokolwiek dobrego, zaprawdę, Allach dobrze o tym wie.

129.Jeżeli niewiasta obawia się niewłaściwego traktowania lub nieczułości ze strony jej męża, nie będzie dla nich grzechem, jeśli się z sobą

należycie pojednają. Pojednanie bowiem jest najlepsze. Ludzie zaś skłaniają się ku pożądliwości. Jeżeli czynicie dobro i jesteście sprawiedliwi,

zaprawdę, Allach jest Świadom tego, co czynicie.

130.Nie jesteście w stanie utrzymać doskonałej równowagi między żonami, bez względu na to, jak bardzo tego pragniecie. Nie skłaniajcie się jednak

całkowicie ku jednej, tak by pozostawiać inne jak rzecz porzuconą. A kiedy się pojednacie i będziecie postępować sprawiedliwie, zaprawdę

Allach jest Najbardziej Miłosierny i Litościwy.

131.A jeżeli się rozdzielą, Allach uczyni oboje niezależnymi ze swej szczodrości, bo Allach jest Hojny, Mądry.

132.Do Allacha należy wszystko to, co znajduje się w niebiosach, jak i wszystko to, co na ziemi. Z pewnością nakazaliśmy tym, którym została

dana Księga przed wami, jak i nakazaliśmy wam samym, byście bali się Allacha. Jeżeli jednak nie uwierzycie, to pamiętajcie, że do Allacha należy

wszystko to, co jest w niebiosach, oraz to, co jest na ziemi. Allach zaś jest Samowystarczalny, Godny Chwały.

133.Do Allacha należy wszystko to, co jest w niebiosach, i wszystko to, co jest na ziemi. Allach wystarczy jako Opiekun.

134.Jeżeli zechce, On może was zabrać – o ludu – i przeprowadzić innych na wasze miejsce. Allach ma dość potęgi, by tego dokonać.

135.Kto pragnie nagrody tego świata, niechaj się dowie, że u Allacha jest nagroda tego świata, jak i Życia Przyszłego. Allach bowiem jest

Wszystkosłyszący, Wszystkowidzący.

136.O wy, Którzy wierzycie! Bądźcie dokładni w przestrzeganiu sprawiedliwości i bądźcie świadkami dla Allacha, nawet gdyby było to wbrew wam

samym lub przeciwko waszym rodzicom lub krewnym. Bez względu na to czy człowiek, przeciwko któremu daje się świadectwo, jest bogaty czy

biedny, Allach bardziej zważa na nich obu niźli ty. Dlatego nie gońcie za swymi niskimi pobudkami, abyście mogli postępować sprawiedliwie.

Lecz jeśli będziecie ukrywać lub unikać prawdy, wtedy wiedzcie, że Allach jest Świadom tego, co czynicie.

137.O wy, którzy wierzycie! Wierzcie w Allacha i Jego Posłańca, jak i w Księgę, którą temu Posłańcowi objawił oraz w Księgę, którą objawił

przedtem. Kto nie wierzy w Allacha i Jego aniołów, w Jego Księgi i Jego Posłańców, i Dzień Ostatni, ten z pewnością bardzo zboczył z drogi.

138.Tym, którzy wierzą, a potem przestają wierzyć, potem znów wierzą, a potem znów przestają wierzyć i powiększają swą niewiarę, Allach

nigdy nie przebaczy ani nie poprowadzi ich ku właściwej drodze.

139.Przekaż hipokrytom nowinę, że czeka ich bolesna kara.

140.Tym, którzy za przyjaciół biorą sobie niewiernych raczej niźli wiernych. Czyż oczekują honorów z ich rąk? Zaprawdę wszelki honor należy

do Allacha.

141.On zaś objawił wam już w Księdze, że kiedy słuchacie jak zaprzecza się Znakom od Boga i szydzi się z nich, nie siadajcie z tymi, którzy

pozwalają sobie na takie słowa aż do czasu, kiedy zajmą się jakąś inną rozmową. W takim bowiem przypadku bylibyście podobni do nich.

Zaprawdę, Allach zbierze hipokrytów i niewiernych w Piekle, wszystkich razem;

142.Tych, którzy czekają na wasz upadek. Kiedy wy zwyciężacie dzięki Allachowi, oni powiadają: „Czyż nie byliśmy z wami?” A jeśli mają w

nim udział niewierni, ci powiadają do nich: „Czy przy poprzedniej okazji nie skorzystaliśmy więcej niż wy i nie uchroniliśmy was przed

wierzącymi?” Allach rozsądzi was w Dniu Zmartwychwstania. Allach nie da niewiernym możliwości zwycięstwa nad wiernymi.

143.Hipokryci starają się zwieść Allacha, lecz On ukarze ich za ich oszustwa. A kiedy stają do Modlitwy, stoją leniwie i pragną być widziani

przez ludzi, o Allachu zaś myślą niewiele,

144.wahając się pomiędzy tym i tamtym, nie należąc ani do tych, ani do tamtych. Dla tego, komu Allach wyznaczy zgubę, nie znajdziesz sposobu

ucieczki.

145.O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół niewiernych przed wiernymi. Czyż chcecie dać Allachowi wyraźny dowód przeciwko wam

samym?

146.Hipokryci z pewnością znajdą się w największej głębi Ognia. I nie znajdziesz dla nich pomocnika.

147.Z wyjątkiem tych, którzy okażą skruchę, poprawią swe postępowanie, mocno przylgną do Allacha i będą szczerzy w swej Jemu posłuszności
– ci są wśród wiernych. Allach wkrótce obdarzy wiernych wielką nagrodą.

148.Dlaczego Allach miałby was karać, jeśliście wdzięczni i jeśli wierzycie? Allach docenia, jest Wszechwiedzący.

 

CZEŚĆ VI

149.Allach nie lubi nieprzyzwoitej mowy wśród innych, chyba że ze strony tego, kogo się krzywdzi. Zaprawdę, Allach jest

Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

150.Bez względu na to czy obwieszczacie publicznie jakiś dobry uczynek czy zachowujecie go w tajemnicy lub przebaczacie zło, Allach z pewnością

zmazuje grzechy, jest Wszechpotężny.

151.Zaiste, ci, którzy nie wierzą w Allacha i Jego Posłańców oraz starają się poróżnić Allacha i Jego Posłańców, jak i powiadają: „Wierzymy w jednych,

lecz nie wierzymy w innych” oraz starają się wbijać klinem, ci są, zaiste, niewiernymi. A dla niewiernych właśnie przygotowaliśmy poniżającą karę.

153.Tym zaś, którzy wierzą w Allacha i wszystkich Jego Posłańców i nie dokonują rozróżnień pomiędzy nimi, im wkrótce Pan da ich nagrodę.

Allach jest bowiem Najbardziej Miłosierny, Litościwy.

154.lud Księgi prosi cię, abyś przyniósł mu Księgę z Nieba. Oni prosili Mojżesza o coś jeszcze większego. Mówili: „Pokaż nam Allacha otwarcie”.

Z tego powodu spadła na nich niszcząca kara – z powodu ich grzechu. Wtedy wzięli sobie cielca za obiekt czci, po tym jak otrzymali wyraźne

Znaki, lecz My wybaczyliśmy im nawet to. I daliśmy Mojżeszowi zdecydowany autorytet.

155.Wysoko ponad nimi wznieśliśmy Gór, zawierając z nimi przymierze, i powiedzieliśmy im: „Wejdźcie przez bramę w uległości” i dodaliśmy:

„Nie grzeszcie w kwestii Szabatu”. I zawarliśmy z nimi stanowcze przymierze.

156.Tak zatem z powodu złamania przez nich przymierza, przez ich zaprzeczanie Znakom Allacha, przez podejmowanie prób niesprawiedliwego

zabijania Proroków, jak i mawianie: „Nasze serca okrywają zasłony” – nie, to Allach zapieczętował je z powodu ich niewiary, więc wierzą tylko

trochę.

157.I z powodu ich niewiary i przez wypowiadanie przeciwko Marii strasznych kalumni.

158.I z powodu tego, że powiadali: „Zabiliśmy Mesjasza, Jezusa, syna Marii, Posłańca od Allacha”, podczas gdy nie zabili go, ani nie spowodowali

jego śmierci na krzyżu, on bowiem tak tylko wyglądał jak ktoś ukrzyżowany; ci, którzy mają w tym względzie różne zdania, są z pewnością w stanie

zwątpienia co do tego; nie posiadają o tym pewnej wiedzy, lecz  tylko słuchają domysłów, a nie zdobyli w tej sprawie pewności.

159.Przeciwnie, Allach wyniósł go do Siebie. A Allach jest Potężny, Mądry.

160.Wśród Ludu Księgi nie ma nikogo, kto zmieniłby swą wiarę co do tego przed swoją własną śmiercią. Lecz w Dniu Zmartwychwstania on

(Jezus) będzie świadkiem przeciwko nim.

161.Tak zatem z powodu występków Żydów My zabroniliśmy im rzeczy czystych, które były im dozwolone, jak i z powodu powstrzymywania przez

nich wielu innych ludzi przed wrogami Allacha.

162.I z powodu tego, że czerpali zyski, chociaż było to zabronione, jak i z powodu tego, że przejmowali krzywdząco bogactwo innych ludzi.

Przygotowaliśmy dla nich – dla tych, którzy nie wierzą – bolesną karę.

163.Lecz ci spośród nich, którzy mocno ugruntowani są w wiedzy, jak i wierni, wierzą w to, co zostało tobie zesłane i co było zesłane przed tobą, a

zwłaszcza ci, którzy przestrzegają Modlitwy i ci, którzy płacą Zakāt i ci, którzy wierzą w Allacha i Dzień Ostatni. Tym z pewnością damy wspaniałą

nagrodę.

164.Zaiste, zesłaliśmy ci objawienie, jak zesłaliśmy objawienie Noemu i Prorokom, którzy byli po nim. Zesłaliśmy objawienie Abrahamowi, Izmaelowi,

Izaakowi, Jakubowi i jego dzieciom, Jezusowi, Hiobowi, Jonaszowi, Aaronowi i Salomonowi, oraz daliśmy Dawidowi Księgę.

165.I wysłaliśmy kilku Posłańców, o których już ci mówiliśmy, jak i kilku, o których ci nie wspominaliśmy – do Mojżesza zaś Allach
przemawiał długo – 166.Posłańców, głosicieli dobrej nowiny oraz tych, którzy ostrzegają, aby ludzie nie mogli mieć żadnej wymówki przeciwko
Allachowi po przybyciu Posłańców. Allach zaś jest Potężny, Mądry.

167.Jednakże Allach daje świadectwo poprzez objawienie, które zesłał tobie, że zesłał je w pełni

swej wiedzy. Także i aniołowie dają świadectwo. Wszak Allach wystarczy jako Świadek.

168.Ci, którzy nie wierzą i powstrzymują innych przed drogami Allacha, z pewnością zboczyli daleko z drogi.

169.zaiste, tym, którzy nie uwierzyli i postępowali niesprawiedliwie, Allach nie przebaczy ani nie wskaże im żadnej drogi,

170.z wyjątkiem drogi Piekła, w którym zamieszkają na długi okres. A dla Allacha jest to całkiem łatwe.

171.O ludzkości! Rzeczywiście przybył do ciebie Posłaniec z prawdą od twojego Pana. Dlatego uwierz, bo tak będzie dla ciebie lepiej. Jeśli

jednak nie uwierzysz, to do Allacha należy wszystko to, co jest w niebiosach, jak i to, co na ziemi. Allach wszak jest Wszechwiedzący, Mądry.

172.O Ludu Księgi! Nie przekraczajcie granic waszej granicy i nie mówcie o Allachu niczego poza prawdą. Zaprawdę, Mesjasz – Jezus, syn Marii –

był tylko Posłańcem od Allacha oraz spełnieniem Jego Słowa, którego zesłał Pan Marii oraz litością od Niego. Zatem uwierzcie w Allacha i Jego

Posłańców oraz nie powiadajcie: „Jest ich troje”. Odstąpcie od tego, tak bowiem będzie dla was lepiej. Zaprawdę, Allach jest Jedynym Bogiem.

On jest Święty, daleki od posiadania syna. Do niego należy wszystko to, co jest w niebiosach, jak i wszystko to, co jest na ziemi. A Allach

wystarczy jako Opiekun.

173.Zaiste, Mesjasz nie gardzi tym, że jest sługą Allacha, nie czynią tego także aniołowie, którzy są blisko Niego. Kto bowiem gardzi czcią

Allacha i jest dumny – takich On zbierze razem.

174.A jeśli chodzi o tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, On da im ich nagrodę w całej pełni oraz da im jeszcze więcej ze swej łaski.

Jeśli jednak chodzi o tych, którzy gardzą i są dumni, On ukarze ich bolesna karą. Poza Allachem nie znajdą dla siebie żadnego przyjaciela ani

pomocnika.

175. O wy, ludzie! Wyraźny dowód rzeczywiście spłynął na was od Pana waszego i zesłaliśmy wam wyraźne Światło.

176.Zatem, jeśli chodzi o tych, którzy wierzą w Allacha i mocno przy Nim trwają. On z pewnością dopuści ich do swej litości i miłosierdzia i

poprowadzi ich drogą prowadzącą prosto do Niego.

177.Proszą cię o podjęcie decyzji. Powiedz: „Allach przekazuje swą decyzję w kwestii Kalālah. Jeżeli umrze mężczyzna, nie pozostawiając

dziecka, a ma siostrę, ona otrzyma połowę tego, co on zostawił. Ją uczyni dziedziczką, o ile nie ma ona dziecka. Gdyby jednak były dwie

siostry, wtedy otrzymają dwie trzecie tego, co on pozostawia. A gdyby spadkobiercami było rodzeństwo – zarówno mężczyźni, jak i

niewiasty – wtedy mężczyzna otrzyma tyle co dwie niewiasty. Allach wyjaśnia to wam, abyście nie zboczyli z drogi, wszak On wszystko dobrze zna”.

 

5.        AL-MĀ’IDAH (objawiony po Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.O wy, którzy wierzycie! Spełniajcie warunki waszych porozumień. Prawowitymi czyni się dla was czworonogi z klasy bydła inne niż te, które

się wam przedstawia. Nie sądźcie, że przyzwala się wam polowanie w czasie pielgrzymki. Zaiste, Allach nakazuje to, co zapragnie.

3.O wy, którzy wierzycie! Nie bezcześćcie Znaków Allacha, Uświęconego Miesiąca ani zwierząt przyprowadzonych na ofiarę. Nie bezcześćcie

zwierząt ofiarnych noszących kolie na szyjach ani tych; którzy udają się do Świętego Domu, szukając łaski od Pana i Jego upodobania. I kiedy

zdejmiecie strój pielgrzyma i opuścicie Święte Terytorium, możecie polować. I niechaj fakt, że pewni ludzie przeszkadzali wam w dotarciu do

Świętego Meczetu, nie powoduje, byście zgrzeszyli. Pomagajcie sobie wzajemnie w sprawiedliwości i pobożności, jednak nie pomagajcie nikomu w

grzechu i występku. I okazujcie bojaźń przed Allachem. Zaprawdę, Allach jest Srogi w karaniu.

4.Zabrania się wam mięsa zwierzęcia, które samo z siebie umiera, jak i krwi i mięsa świni. Zabrania się wam też tego, do czego wzywa się imienia

innego niż Allacha; tego, co zostało uduszone; i tego, co zostało zatłuczone na śmierć; tego, co zdechło z powodu upadku lub co wykrwawiło się

na śmierć; tego, z czego jadło dzikie zwierzę, z wyjątkiem takiego, co we właściwy sposób zabiliście; tego, co zostało zabite przy ołtarzu jako

ofiara dla bożków. Zabrania się wam również podejmowania prób poznania waszego losu poprzez stosowanie strzał wróżbiarskich. To

bowiem jest akt nieposłuszeństwa. Dzisiaj ci, którzy nie wierzą, nie mają nadziei na zaszkodzenie waszej religii, więc nie bójcie się ich, lecz

okazujcie bojaźń przede Mną. Dzisiaj udoskonaliłem tę religię dla was i dopełniłem mą łaskę wobec was, jak i jako religię wybrałem dla was Islam.

Jeżeli jednak zmusi kogoś głód, a nie będzie świadomie chciał zgrzeszyć, wtedy zaiste Allach Najbardziej Przebacza i jest Litościwy.

5.Pytają cię o to, co jest dla nich prawowite. Powiedz: „Prawowitymi są dla was wszystkie dobre rzeczy, jak i to, do łapania czego

przyuczyliście dzikie zwierzęta i ptaki, ucząc je polowania i nauczając je z tego, czego nauczył was Allach. Jedzcie zatem z tego, co one dla

was złapią i wypowiadajcie przy tym imię Allacha. I bójcie się Boga. Zaiste, Allach jest szybkim Rachmistrzem”.

6.Dzisiaj wszystkie dobre rzeczy uczynione zostały dla was prawowitymi. Także pożywienie Ludu Księgi jest dla was prawowite. Wasze zaś

pożywienie jest prawowite dla nich. Prawowitymi dla was są cnotliwe wierzące niewiasty spośród tych, którzy otrzymali Księgę, przed wami, jeżeli

dacie im posagi, zawierając ważne małżeństwo i nie będziecie dopuszczać się cudzołóstwa ani nie szukać potajemnie kochanków.

Kto zaś odrzuca wiarę, zaprawdę, jego dzieła są próżne, natomiast w Życiu Przyszłym znajdzie się on pomiędzy przegranymi.

7.O wy, którzy wierzycie! Kiedy stajecie do Modlitwy, obmyjcie swe twarze i ręce aż do łokci, i przesuńcie wilgotnymi dłońmi po swych głowach, i

obmyjcie swe stopy aż do kostek. A gdybyście byli nieczyści, oczyśćcie się przez kąpiel. A jeżeli jesteście chorzy lub w podróży, a nie jesteście

czyści, lub jeden z was wychodzi z ustępu lub jeśli dotykaliście niewiast, to gdy nie znajdujecie wody, to weźcie trochę czystego piasku i nim

wytrzyjcie sobie twarze i dłonie. Allach nie chcę sprawiać wam trudności. On pragnie was oczyścić i dopełnić swej łaski wobec was, abyście

mogli być Mu wdzięczni.

8.I przypomnijcie sobie łaskę Allacha dla was i przymierze, które z wami zawarł, a wy powiedzieliście: „Słyszymy i jesteśmy posłuszni”.
I bójcie się Allacha. Zaprawdę, Allach dobrze wie, co jest w waszych umysłach.

9.O wy, którzy wierzycie! Bądźcie wytrwali dla sprawy Allacha, w sprawiedliwości dając świadectwo. I niechaj wrogość ludzi nie spowoduje,

żebyście postępowali inaczej, jak tylko w sprawiedliwości. Bądźcie zawsze sprawiedliwi, to bowiem bliższe jest cnoty. I bójcie się Allacha.

Zaprawdę, Allach jest Świadom tego, co czynicie.

10.Allach obiecał tym, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, że otrzymają oni przebaczenie i wielką nagrodę.

11.A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą i odrzucają Znaki Boże, to są oni ludem Piekła.

12.O wy. Którzy wierzycie! Przypomnijcie sobie łaskę Allacha wobec was, kiedy pewien lud miał zamiar podnieść na was rękę, a On powstrzymał

ich ręce. I bójcie się Allacha. W Allachu wierni powinni pokładać swe zaufanie.

13.Allach rzeczywiście zawarł przymierze z Dziećmi Izraela. Powołaliśmy spośród nich dwunastu przywódców. Allach zaś powiedział: „Zaprawdę,

jestem z wami. Jeśli będziecie przestrzegać Modlitwy, płacić Zakāt i wierzyć w Moich Posłańców oraz wspierać ich, użyczać Allachowi godziwej

pożyczki, odsunę od was wasze zło i dopuszczę was do Ogrodów, poniżej których płyną strumienie. Jednak jeśli później ktoś z was przestanie

wierzyć, ten z pewnością bardzo zboczył z właściwej drogi”.

14.Tak zatem, ponieważ zerwali przymierze, My przeklęliśmy ich i zatwardziliśmy ich serca. Oni usuwają słowa z ich właściwych miejsc i

zapomnieli wiele z tego, czym byli napominani. I ty nadal znajdować u nich będziesz zdradliwość, z wyjątkiem nielicznych. Dlatego przebaczaj

im i okazuj cierpliwość. Zaprawdę, Allach miłuje tych, którzy innym czynią dobro.

15.Także i z tymi, którzy powiadają: „Jesteśmy chrześcijanami”, zawarliśmy przymierze, oni jednak również zapomnieli wiele z tego, czym byli

napominani. Dlatego wzbudziliśmy wśród nich wrogość i nienawiść aż do Dnia Zmartwychwstania. I Allach pokaże im wkrótce to, co czynią.

16.O Ludu Księgi! Przybył do was Nasz Posłaniec, który wyjaśnia wam wiele z tego, co z Księgi trzymaliście w ukryciu, i wybacza wam wiele

waszych błędów. Rzeczywiście przybyło do was od Allacha Światło i zrozumiała Księga.

17.Dzięki niej Allach prowadzi tych, którzy poszukują u Niego upodobania na drogach pokoju, i wyprowadza ich z każdego rodzaju ciemności na

światło mocą swojej Woli oraz prowadzi ich ku właściwej drodze.

18.Zaprawdę, przestali wierzyć, ci, którzy powiadają: „Zaprawdę Allachu – On jest Mesjaszem, syn Marii”. Powiedz: „Któż zatem ma jakąś siłę

przeciwko Allachowi, skoro zapragnął on zniszczyć Mesjasza, syna Marii, i jego matkę, i wszystkich tych, którzy są na ziemi?” Do Allacha należy

Królestwo niebios i ziemi oraz to, co jest między nimi. On tworzy, co zechce. On ma władzę nad wszystkimi rzeczami.

19.Żydzi i chrześcijanie powiadają: „Jesteśmy dziećmi Allacha i Jego umiłowanymi”. Powiedz: ”Dlaczego zatem karze On was za wasze

grzechy? Nie, jesteście śmiertelnikami wśród tych, których On stworzył”. Pan przebacza każdemu, komu zechce, i karze każdego, kogo zechcę.

Do Allacha należy Królestwo niebios i ziemi oraz to, co jest między nimi, jak i do Niego nastąpi ostateczny powrót.

20.O Ludu Księgi! Zaprawdę, przybył da was Masz Posłaniec, po pewnej przerwie w serii Posłańców, który wyjaśnia wam różne rzeczy, abyście nie

mówili: „Nie przybył do nas żaden dawca dobrej nowiny, ani nikt, kto by nas ostrzegł”. Tak zatem przybył do was dawca dobrej nowiny oraz ten, kto

ostrzega. Allach zaś ma władzę nad wszystkimi rzeczami.

21.I przypomnijcie sobie, kiedy Mojżesz powiedział do swego ludu: ”O ludu mój, przypomnij sobie łaskę Allacha dla ciebie, kiedy powoływał

spośród ciebie Proroków i uczynił was królami, i dał wam, to, czego nie dał żadnemu spośród innych ludów”.

22.”O ludu mój, wejdź do Ziemi Świętej, którą Allach dla ciebie wyznaczył i nie wracaj, albowiem powróciłbyś jako przegrany”.

23.Powiedzieli: „O Mojżeszu, w kraju tym żyje nieposłuszny i silny lud, więc nie wejdziemy doń, dopóki lud ten nie odejdzie stąd. Kiedy lud ten stąd

odejdzie, wtedy my wejdziemy do tego kraju”.

24.Wówczas dwaj mężowie spośród tych, którzy bali się swego Pana, a na których Allach wylał swą szczególną łaskę, powiedzieli: „Wejdźcie

w bramę, posuwając się przeciwko nim. Kiedy już tam wejdziecie, z pewnością będziecie zwycięzcami. Zaufajcie Allachowi, jeśliście wierni”.

25.Powiedzieli: „O Mojżeszu, nigdy tam nie wejdziemy, dopóki oni tam będą. Idź zatem ty i twój Pan i walczcie, my zaś poczekamy tutaj

siedząc”.

26.Powiedział: „Panie mój, mam władzę jedynie nad samym sobą i nad moim bratem. Dlatego wyróżnij nas spośród zbuntowanego ludu”.

27.Bóg powiedział: „Zaprawdę, ziemia ta będzie dla nich zabroniona na czterdzieści lat. Rozproszeni błąkać się będą po ziemi. Nie żałuj

więc ludu zbuntowanego”.

28.I opowiedz im w prawdzie historię dwóch synów Adama, kiedy każdy z nich przygotował ofiarę i została ona przyjęta od jednego z nich,

a nie została przyjęta od drugiego. Ten drugi powiedział: „Z pewnością zabiję cię”. Ten pierwszy zaś odrzekł: „Allach przyjmuje jedynie od

sprawiedliwych”.

29.”Jeżeli podniesiesz na mnie rękę, by mnie zabić, ja nie podniosę swojej ręki na ciebie, by ciebie zabić. Ja bowiem boje się Boga, Pana

Wszechświata”.

30.”Chciałbym, abyś karę grzechu popełnionego przeciwko mnie, jak i twojego własnego, i w ten sposób stał się mieszkańcem Ognia. Jest to

bowiem zapłata dla tych, którzy czynią zło”.

31.Lecz jego własne zło spowodowało, że zabił swego brata i stał się w ten sposób jednym z przegranych.

32.Wtedy Allach zesłał kruka, który grzebał w ziemi, aby wskazać mu, jak ma ukryć zwłoki brata. Powiedział on: „Biada mi! Czyż nawet nie mogę być

podobny do tego kruka, by móc zakopać zwłoki mego brata?” I wtedy napełnił się skruchą.

33.Na podstawie tego nakazaliśmy Dzieciom Izraela, że jeśli ktoś zabiłby człowieka – chyba że byłaby to zemsta za zabicie innego lub za sianie

zamętu w kraju – będzie tak, jakby zabił całą ludzkość. A jeśliby kto uratował czyjeś życie, będzie to tak, jakby uratował życie całej ludzkości.

 A Nasi Posłańcy przybyli do nich z wyraźnymi Znakami, lecz nawet po tym wielu z nich dopuszcza się występku w kraju.

34.Jedyną nagrodą tych, którzy wypowiadają wojnę Allachowi i Jego Posłańcowi i którzy starają się siać zamęt w kraju, jest to, że zostaną

pozbawieni życia lub ukrzyżowani, ich ręce i stopy zostaną odcięte z powodu ich wrogości lub zostaną wygnani z kraju. Będzie to niełaską dla

nich na tym świecie, w Życiu Przyszłym zaś otrzymają wielką karę,

35.z wyjątkiem tych, którzy okażą skruchę zanim znajdą się pod waszą władzą. Wiedzcie zatem, że Allach najbardziej przebacza, jest Litościwy.

36.O wy, którzy wierzycie! Bójcie się Allacha i szukajcie drogi do Niego i dokładajcie starań dla Niego, abyście zaznali szczęścia.

37.Zaprawdę, gdyby ci, którzy nie wierzą, mieli wszystko to, co jest na ziemi i jeszcze raz tyle, by wykupić się tym od kary

Dnia Zmartwychwstania, nie zostałoby to od nich przyjęte. I otrzymają bolesną karę.

38.Będę chcieli wydostać się z Ognia, lecz nie będą mogli z niego wyjść a spadnie na nich trwała kara.

39.A jeśli chodzi o mężczyznę, który kradnie, i o niewiastę, która kradnie, odetnijcie im ręce za ich występek i niechaj będzie to przykładem kary

od Allacha. Allach jest bowiem Potężny, Mądry.

40.Lecz jeśli ktoś okaże skruchę po swoim występku i wynagrodzi szkodę, wtedy Allach z pewnością zwróci się doń w łasce. Zaprawdę, Allach

najbardziej przebacza i jest Litościwy.

41.Czyż nie wiesz, że Allach jest Tym, do którego należy Królestwo niebios i ziemi? On zsyła karę na tego, na kogo zechce, a ma On władzę nad

wszystkimi rzeczami.

42.O Posłańcu! Niechaj nie napełniają cię żalem ci, którym śpieszno do popadnięcia w niewiarę – ci, których usta mówią: „Wierzymy”, lecz serca

nie wierzą. Również wśród Żydów są i tacy, którzy chętnie słuchaliby wszelkiego kłamstwa – którzy słuchają, by przekazywać je innym – tym,
którzy do ciebie nie przyszli. Oni przestawiają słowa po tym, jak umieszczone zostały we właściwych miejscach, i powiadają: „Jeśli to otrzymujecie,

przyjmujcie, lecz jeśli tego nie otrzymujecie, trzymajcie się z daleka od tego”. A jeśli chodzi o tego, którego Allach pragnie wypróbować, nie

powinieneś pomagać mu przeciwko Allachowi. Są to bowiem ci, których serca nie będą oczyszczone, ponieważ Allach nie upodobał ich sobie.

Dla nich niełaska na tym świecie, w Życiu Przyszłym zaś otrzymają srogą karę.

43.Oni chętnie słuchają fałszu, połykają to, co zakazane. Jeżeli zatem przyjdą do ciebie, byś ich rozsądził, rozsądź ich lub odwróć się od nich.

A jeśli się od nich odwrócisz, w ogóle nie będą mogli ci zaszkodzić. A jeśli będziesz rozsądzał, czyń to sprawiedliwie. Zaprawdę, Allach miłuję

sprawiedliwych.

44.Lecz jakże uczynią cię swoim sędzią, skoro mają ze sobą Torah, w którym zawarty jest sąd Boży? A jednak odwracają się i z pewnością nie

uwierzą.

45.Zaprawdę, zesłaliśmy Torah w którym zawarte było przewodnictwo i światło. Na jego mocy Prorocy, którzy byli Nam posłuszni, byli sędziami dla

Żydów, jak to uczynili ludzie pobożni i uczeni w Prawie, ponieważ to oni mieli zachować Księgę Allacha i ponieważ byli jej strażnikami. Dlatego nie

bójcie się ludzi a bójcie się Mnie. Nie sprzedawajcie Moich Znaków za marna cenę. Kto zaś sądzi nie na podstawie tego, co zesłał Allach, ten jest

niewierzący.

46.W nim nakazaliśmy im: życie za życie i oko za oko, nos za nos, ucho za ucho, ząb za ząb, za inne zaś szkody równoważną odpłatę. Kto zaś

zrezygnuje z prawa do zemsty, będzie to odpuszczeniem jego własnych grzechów. Kto sądzi nie na podstawie tego, co zesłał Allach, ten jest

naprawdę złoczyńcą.

47.I uczyniliśmy, że Jezus, Syn Marii, poszedł ich śladem, wypełniając to, co przed nim objawione zostało w Torah. I daliśmy mu Ewangelię,

w której było przewodnictwo i światło, wypełniając to, co przed nim objawione było w Torah, i przewodnictwo i napomnienie dla bogobojnych.

48. I niechaj Lud Ewangelii osądza zgodnie z tym, co Allach w niej objawił. Kto bowiem nie sądzi na podstawie tego, co zesłał Allach, ten jest

spośród tych, którzy są grzesznikami.

49.I objawiliśmy ci Księgę zawierającą prawdę i wypełniającą to, co było objawione wcześniej w Księdze – i jako jej strażnika. Dlatego rozsądzaj ich

za pomocą tego, co objawił Allach, i nie idź za ich złymi pragnieniami, odwracając się od prawdy, która do ciebie przybyła. Dla każdego z was

wyznaczyliśmy zrozumiałe Prawo duchowe oraz wyraźną drogę w sprawach świeckich. A gdyby Allach siłą wprowadził swoją Wolę, wszystkich was

uczyniłby jednym ludem, lecz On chce was poddać próbie za pomocą tego, co wam dał. Zatem prześcigajcie się wzajemnie w spełnianiu dobrych

uczynków. Wszyscy bowiem powrócicie do Allacha, a wtedy On poinformuje was, w jakich sprawach nie było między wami zgody.

50.I że ty powinieneś ich rozsądzać za pomocą tego, co objawił Allach i nie idź za ich złymi pragnieniami i miej się przed nimi na baczności,

żeby nie przysporzyli ci kłopotów częścią tego, co Allach tobie objawił. Jeżeli jednak odwrócą się, wiedz, że Allach ma zamiar ich ukarać za

niektóre z ich grzechów. Bo rzeczywiście wielu ludzi jest nieposłusznych.

51.Czyż zatem poszukują osądu dni Niewiedzy? Bo któż jest lepszy niż Allach jako sędzia dla ludu o silnej wierze?

52.O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół Żydów ani chrześcijan. Oni wzajemnie stają się swymi przyjaciółmi. A jeśli ktoś z was

bierze ich sobie za przyjaciół, ten z pewnością jest jednym z nich. Zaprawdę, Allach nie prowadzi ludzi niesprawiedliwych.

53.Zobaczysz tych, którzy mając w sercach chorobę, śpieszyć będą do nich, mówiąc: „Obawiamy się, żeby nie spadł na nas zły los”. Być

może Allach doprowadzi do zwycięstwa lub jakiegoś innego wydarzenia od samego Siebie. Wtedy oni będą żałować tego, co ukrywali w swoich

umysłach.

54.A ci, którzy wierzą, powiedzą: „Czy to są ci, którzy na Allacha składali swoje solenne przysięgi, iż są z wami?” Ich dzieła są próżne i to

oni stali się przegranymi.

55.O wy, którzy wierzycie! Jeżeli ktoś spośród was odwróci się od swej religii, to powiedz im, że Allach wkrótce na jego miejsce sprowadzi lud,

który umiłuję jego, który będzie miły i pełen pokory wobec wierzących, natomiast twardy i stanowczy wobec niewiernych. Będą oni starać się

dla sprawy Allacha i nie będą bać się wymówek ze strony tych, którzy szukają dziury w całym. Oto łaska Boża. On obdarza nią każdego, kogo

zechce, a jest On Hojny, Wszechwiedzący.

56.Waszym przyjacielem jest Allach i Jego Posłaniec oraz wierni, którzy przestrzegają Modlitwy, płacą Zakāt i oddają cześć wyłącznie Bogu.

57.Ci zaś, którzy za przyjaciół biorą sobie Allacha, Jego Posłańca oraz wiernych, mogą być pewni, że to właśnie strona Allacha musi zwyciężyć.

58.O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół tych, którzy wyśmiewają się z waszej religii, a są spośród tych, którzy przed wami
otrzymali Księgę, jak i niewiernych. I bójcie się Allacha, jeśliście wierzący;

59.I którzy, gdy zwołujecie lud na modlitwę, wyśmiewają się z tego. Jest tak, dlatego, że są to ludzie, którzy nie rozumieją.

60.Powiedz: „O Ludu Księgi! Czy uważacie, iż błędem z naszej strony jest to, że wierzymy w Allacha i w to, co zostało nam zesłane i co było

zesłane przedtem? A może jest tak dlatego, że większość z was nie jest posłuszna Allachowi?”

61.Powiedz: „Czy mam wam powiedzieć o tych, których nagroda od Allacha jest gorsza niż to? Oni są tymi, których Allach przeklął i na których

spadł gniew Boży i z których uczynił On małpy i świnie i którzy czczą Złego. Ci zaiste są w gorszym położeniu, a i dalej od właściwej drogi.

62.I kiedy do was przychodzą, powiadają: „Wierzymy”, podczas gdy wchodzą z niewiarą i z nią wychodzą. Allach najlepiej wie, co ukrywają.

63.A ty widzisz, jak wielu z nich śpieszno do grzechu i występku i do spożywania rzeczy zabronionych. Zaprawdę, złem jest to, co praktykują.

64.Dlaczego święci i uczeni w Prawie nie zabronią im wypowiadania grzechu i spożywania rzeczy zabronionych? Zaprawdę, złem jest to, co czynią.

65.A Żydzi powiadają: „Ręka Allach jest związana”. Ich własne dłonie zostaną związane i będą przeklęci za to, co mówią. Nie, obie Jego ręce

są szeroko rozpostarte. On daje, jak się Mu podoba. To zaś, co zostało zesłane tobie od twego Pana, z całą pewnością powiększy wielu z nich

w buncie i niewierze. Rzuciliśmy między nimi wrogość i nienawiść aż po dzień Zmartwychwstania. Kiedy tylko wzniecają ogień wojny, Allach go gasi.
Oni zaś starają się siać niepokój na ziemi, a Allach nie miłuję tych, którzy sieją zamęt.

66.I gdyby Lud Księgi uwierzył i był sprawiedliwy, My z pewnością odsunęlibyśmy od nich ich zło i z pewnością dopuścilibyśmy ich do Ogrodów

szczęścia.

67.I gdyby przestrzegali Torah, Ewangelii i tego, co zostało zesłane teraz od ich Pana, zaprawdę, spożywaliby z dobrych rzeczy ponad nimi i spod

ich stóp. Wśród nich są ludzie powściągliwi, lecz wielu z nich to tacy, którzy czynią zło.

68.O Posłańcu! Przekaz ludziom, co tobie zostało objawione od twego Pana. A jeśli tego nie uczynisz, nie przekażesz Jego Posłannictwa. Allach

zaś będzie cię chronić przed ludźmi. Zaprawdę, Allach nie prowadzi ludzi niewierzących.

69.Powiedz: „O Ludu Księgi, stoisz na niczym, chyba że przestrzegać będziesz Torah, Ewangelii i tego, co teraz zesłane zostało od twego

Pana”. I z pewnością to, co zostało ci zesłane od twojego Pana, powiększy w nich ich bunt i niewiarę, więc nie żałuj ludu niewiernego.

70.Zaprawdę, ci, którzy uwierzyli, i Żydzi i Sabianie, i chrześcijanie – każdy, kto wierzy w Allacha i Dzień Ostatni oraz spełnia dobre uczynki, na

tego nie spadnie żaden strach, ani nie będzie żałował.

71.Zaprawdę, zawarliśmy przymierze z Dziećmi Izraela i posłaliśmy do nich Posłańców. Lecz za każdym razem, gdy przychodził do nich

Posłaniec z tym, czego nie pragnęły ich serca, niektórych traktowali jak kłamców, a innych próbowali zabijać.

72.I wyobrażali sobie, że w wyniku ich postępowania nie spadnie na nich kara, więc stali się ślepi i głusi. Ale Allach zwrócił się do nich z miłosierdziem,

a mimo tego wielu z nich stało ślepymi i głuchymi. Allach zaś zważa na to, co czynią.

73.Zaprawdę, ci są niewiernymi, którzy powiadają: „Allach, On jest Mesjaszem, synem Marii”, podczas gdy sam Mesjasz powiedział:
„O Dzieci Izraela, czcijcie Allacha, który jest moim Panem i waszym Panem”. Zaprawdę, kto przypisuję Allachowi partnerów, ten nie zostanie
przez Allacha wpuszczony do Nieba, a jego mieszkaniem będzie Ogień. I złoczyńcy nie będą mieli żadnych pomocników.

74.Z pewnością ci nie wierzą, którzy powiadają: „Allach jest trzecim z trójcy”. Nie ma innego boga poza Jedynym Bogiem. I jeśli nie odstąpią od

tego, co mówią, z pewnością spadnie na nich żałosna kara – na tych spośród nich, którzy nie wierzą.

75.Czyż zatem nie zwrócą się do Allacha i nie

poproszą o przebaczenie od Niego, skoro Allach najbardziej przebacza i jest Litościwy?

76.Mesjasz, syn Marii, był jedynie Posłańcem. Zaprawdę, podobni mu Posłańcy przeminęli przed nim. A jego matka była prawdomówną niewiastą.

Oni oboje zwykli byli jeść. Spójrz, jak wyjaśniamy Znaki dla ich dobra, i zobacz, jak się odwracają.

77.Powiedz: „Czy pragniecie czcić poza Allachem tego, kto nie ma władzy, by wam szkodzić ani czynić dobro?” Allach zaś jest

Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

78.Powiedz: „O Ludu Księgi, nie przekraczajcie niesprawiedliwie granic w kwestii waszej religii ani nie poddawajcie się niskim pragnieniom ludu, który

zszedł z drogi i spowodował, że wielu za nimi poszło, i który zszedł z właściwej drogi”.

79.Kto spośród Izraela nie dał wiary, ten został przeklęty językiem Dawida i Jezusa, syna Marii. Stało się tak, ponieważ nie uwierzyli
i grzeszyli. 80.Nie powstrzymywali się wzajemnie przed niegodziwością, której się dopuszczali. Zaiste, to co zwykli byli czynić, było złem.

81.Zobaczysz, jak wielu z nich będzie się zaprzyjaźniać z tymi, którzy nie wierzą. Zaprawdę, złem jest to, co ich dusze wysłały przed sobą dla nich

samych, więc Allach jest z nich niezadowolony. I ta właśnie kara będzie ich mieszkaniem.

82.Gdybyż uwierzyli w Allacha i tego Proroka oraz w to, co jemu zostało objawione, nie braliby ich sobie za przyjaciół, lecz jednak wielu z nich to

grzesznicy.

83.Z pewnością stwierdzisz, że Żydzi oraz ci, którzy przypisują Allachowi partnerów, są spośród wszystkich ludzi najbardziej gwałtowni w swej

wrogości wobec wiernych. Stwierdzisz także, że ci, którzy powiadają: „Jesteśmy chrześcijanami”, są spośród nich najbliżsi wiernym w kwestii

przyjaźni. Jest tak dlatego, iż wśród nich są uczeni i mnisi oraz że nie są wyniośli.

 

CZĘŚĆ VII

84.A kiedy słuchają tego, co objawione zostało temu Posłańcowi, widzisz, jak ich oczy napełniają się łzami z powodu prawdy, którą rozpoznają.

Powiadają :”Panie nasz, wierzymy, więc zapisz nas wśród dających świadectwo”.

85.”Dlaczego nie mielibyśmy uwierzyć w Allacha i w prawdę, która do nas przybywa, skoro prawdziwie chcemy, by Pan nasz przyłączył

nas do ludu sprawiedliwych?”

86.Zatem „Allach nagrodził ich za to, co mówili, i dał im Ogrody, poniżej których przepływają strumienie. W nich zamieszkają, a jest to nagroda dla

tych, którzy czynią dobro. 87.Natomiast ci, którzy nie uwierzyli o odrzucili Nasze Znaki, ci są mieszkańcami Piekła.

88.O wy, którzy wierzycie! Nie czyńcie nieprawymi rzeczy dobrych, które Allach uczynił dla was prawowitymi, i nie dopuszczajcie się grzechu.

Zaprawdę, nie miłuję On grzeszników.

89.I spożywajcie z tego, co dał wam Allach, a co jest prawowite i dobre. I bójcie się Allacha, w którego wierzycie.

90.Allach nie będzie zarzucał wam tych waszych przysiąg, które są próżne, jednakże będzie was napominał za niedotrzymanie przysiąg

poważnych. Tak zatem pokutą za to jest nakarmienie dziesięciu biednych takim przeciętnym pożywieniem, jakim karmicie swoje rodziny, lub

odzianie ich albo danie wolności niewolnikowi. Kto zaś nie będzie miał na to właściwych środków, niechaj pości przez trzy dni. Oto pokuta za wasze

przysięgi, któreście złożyli. Dotrzymujcie dawanych przysiąg. W ten sposób Allach wyjaśnia wam swoje Znaki, abyście byli wdzięczni.

91.O wy, którzy wierzycie! Wino, hazard, bożki i strzały wróżbiarskie to szkaradzieństwo dzieła Szatana. Zatem wystrzegajcie się ich wszystkich,

aby dobrze się wam wiodło.

92.Szatan pragnie jedynie wywoływać wśród was wrogość i nienawiść z pomocą wina i gier hazardowych oraz powstrzymywać was przed

pamiętaniem o Allachu i przed Modlitwą. Czy zatem dacie się powstrzymać?

93.Okazujcie posłuszeństwo Allachowi i Jego Posłańcowi oraz strzeżcie się. Jeśli jednak odwrócicie się, wiedzcie, że wyłącznie na Naszym

Posłańcu spoczywa zrozumiałe przekazanie Posłannictwa.

94.Na tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, nie spadnie grzech z powodu tego, co spożywają, pod warunkiem, że boją się Allacha i

czynią dobro i znowu się boją Allacha, i wierzą, i znowu boją się Allacha, i czynią dobro. Albowiem Allach miłuje tych, którzy czynią dobro. 

95.O wy, którzy wierzycie! Allach z pewnością wypróbuje was w pewnej drobnej sprawie: zwierzyna, której dosięgnąć mogą wasze ręce i lance,

aby Allach mógł spowodować, by poznano tych, którzy okazują przed Nim bojaźń potajemnie. Dlatego kto po tym zgrzeszy, otrzyma bolesną karę.

96.O wy, którzy wierzycie! Nie zabijajcie zwierzyny podczas Pielgrzymki. Kto jednak spośród was zabije jakieś zwierzę umyślnie, wynagrodzeniem

za nie jest czworonóg podobny do zwierzęcia zabitego, wyznaczony przez dwóch sprawiedliwych spośród was i przyprowadzony w ofierze do Ka’bah.

W formie pokuty człowiek taki może nakarmić pewną liczbę biednych lub pościć przez taką samą liczbę dni, by popróbować kary za swój

uczynek. A jeśli chodzi o to, co minęło, Allach to przebacza. Kto jednak do tego powróci, Allach ukarze go za jego zniewagę. A jest Allach

Potężny, jest Panem zapłaty.

97.Zwierzęta z morza i ich spożywanie czyni się prawowitym jako pokarm dla was i dla podróżnych. Zabrania się wam jednak zwierzyny

lądowej, dopóki odbywacie Pielgrzymkę. I bójcie się Allacha, przed którym będziecie zebrani.

98.Allach uczynił Ka’bah, Święty Dom, środkiem wsparcia i podtrzymania na duchu dla ludzkości, jak i Święty Miesiąc, i ofiary, i zwierzęta

noszące obroże. Jest tak, abyście dowiedzieli się, że Allach wie, co jest w niebiosach i co jest na ziemi oraz że Allach dobrze zna wszystkie

rzeczy.

99. Wiedzcie, że Allach jest srogi w karaniu ale że jest On również Najbardziej Przebaczający i wiecznie Litościwy.

100.Na Posłańcu spoczywa jedynie przekazanie Posłannictwa. I Allach wie, co odkrywacie, a co ukrywacie.

101.Powiedz: „Zło i dobro nie są do siebie podobne”, nawet jeśli obfitość zła może ci się podobać. Baczcie zatem na swój obowiązek wobec

Allacha, o ludzie rozumni, aby wam się dobrze wiodło.

102.O wy, którzy wierzycie! Nie pytajcie o te rzeczy, które – jeśli je wam objawić –sprawiłyby wam kłopot, choć jeśli spytacie o nie podczas

objawienia Koranu, i one będą wam objawione. Allach pominął je celowo. A jest Allach Najbardziej Przebaczający i Cierpliwy.

103.Pewien lud przed wami pytał o takie rzeczy, lecz później przestał w nie wierzyć.

104. Allach nie nakazał żadnych „Bahīrah”, ani „Sā’ibah”, ani „Wasīlah”, ani „Hāmi”, lecz ci, którzy nie wierzą, wymyślają kłamstwa przeciwko

Allachowi, a większość z nich nie posługuje się z nich rozumem.

105.I kiedy powiada się im: „Przyjdźcie do tego, co objawił Allach, jak i do Posłańca”, oni odpowiadają: „Nam wystarczy to, w czym odnajdujemy

naszych ojców”. Cóż, skoro nawet ich ojcowie nie mieli żadnej wiedzy ani nikt nimi nie kierował.

106.O wy, którzy wierzycie! Zatroszczcie się o samych siebie. Ten, kto zbacza z drogi, nie może wam zaszkodzić, jeśli wy sami będziecie

właściwie prowadzeni. Wszyscy bowiem powrócicie do Allacha, a wtedy On wam powie, co zwykliście byli uczynić.

107.O wy, którzy wierzycie! Jeżeli do kogoś z was przyjdzie śmierć w czasie sporządzania testamentu, właściwym dla was świadectwem

jest dwóch sprawiedliwych spośród was lub dwóch innych nie spośród was, jeśli podróżujecie po kraju i spadnie na was nieszczęście śmierci.

Zatrzymacie ich obu po Modlitwie, by dali świadectwo. A gdybyście mieli wątpliwości względem ich świadectwa, niechaj przysięgną na Allacha,

mówiąc: „Nie weźmiemy za to żadnych pieniędzy, nawet gdyby chodziło o osobę bliską, ani nie będziemy ukrywać świadectwa, do którego

zachęca Allach. Zaprawdę, w takim przypadku znaleźlibyśmy się wśród grzeszników”.

108.Lecz jeśliby stwierdzono, że ci dwaj świadkowie winni są grzechu, ich miejsce zajmie dwóch innych spośród tych, przeciwko którym ci dwaj

poprzedni – którzy znajdowali się w lepszej sytuacji, by dać prawdziwsze świadectwo zeznawali. Ci, dwaj ostatni przysięgną na Allacha, mówiąc:

„Zaprawdę, nasze świadectwo jest prawdziwsze niż świadectwo tych dwóch przed nami, a nie byliśmy nieszlachetni w żaden sposób. Gdyby tak

bowiem było, - to zaiste – bylibyśmy spośród niesprawiedliwych”.

109.W ten sposób bardziej prawdopodobnym jest, że będą dawać świadectwo zgodnie z faktami oraz że będą się obawiać, że po ich przysięgach

mogą być złożone inne przysięgi. Bójcie się więc Allacha i słuchajcie. Allach wszak nie prowadzi ludu nieposłusznego.

110.Pomyślcie o dniu, w którym Allach zbierze swych Posłańców i powie: „Jaką otrzymaliście odpowiedź?” Oni powiedzą: „Nie mamy o tym

wiedzy, Tyś bowiem jest tym, który zna wszystko, co jest ukryte”.

111.Kiedy Allach powie: „O Jezusie, synu Marii, przypomnij sobie Moją łaskę wobec ciebie i twojej matki, kiedy wzmocniłem cię Duchem Świętości,

byś mógł przemawiać do ludzi będąc w kołysce, jak i w wieku średnim; i kiedy nauczyłem cię Księgi i mądrości, i Torah, i Ewangelii; i kiedy

stworzyłeś stworzenie z gliny na podobieństwo ptaka – na Mój rozkaz. Później tchnąłeś weń nowego ducha i stał się on istotą szybująca z Mojego

rozkazu. Ty zaś uzdrowiłeś ślepego i trędowatego, też z Mego rozkazu. Przypomnij sobie, kiedy z Mojego rozkazu podniosłeś martwego do życia i

kiedy Ja powstrzymywałem Dzieci Izraela przed zadaniem ci śmierci, gdy przybyłeś do nich z wyraźnymi Znakami. Ci zaś spośród nich, którzy

nie wierzyli, powiedzieli: „To nic innego, jak tylko zwykłe oszukaństwo”.

112.I przypomnij sobie Moją łaskę, kiedy dałem inspirację uczniom, mówiąc: „Uwierzcie we Mnie i Mojego Posłańca”, a oni odrzekli: „Wierzymy i

dajemy Ci świadectwo, żeśmy się poddali”.

113.Kiedy uczniowie powiedzieli: „O Jezu, synu Marii, czy twój Pan może zesłać nam stół pełen pożywienia z nieba?” On powiedział: „Bójcie się

Allacha, jeśli jesteście wiernymi”.

114.Powiedzieli: „Pragniemy z tego spożywać, jak i chcemy, by nasze serca się uspokoiły i abyśmy dowiedzieli się, że mówiłeś nam prawdę oraz

że możemy dawać jej świadectwo”.

115.Jezus, syn Marii powiedział: „O Allachu, Panie nasz, ześlij nam z nieba stół pełen pożywienia, by stał się dla nas świętem, dla pierwszego

z nas i dla ostatniego, jak i Znakiem dla Ciebie. Daj nam środki do życia, Ty bowiem jesteś Najlepszym z Żywicieli”.

116.Allach powiedział: „Zaprawdę, ześlę go wam, lecz jeśli potem ktoś z was przestanie wierzyć, to z pewnością ześlę nań taką karę, jaką nie ukarzę

żadnego z innych ludów”.

117.I kiedy Allach powie: „O Jezusie, synu Marii, czy powiedziałeś ludziom: <<Weźcie mnie i moją matkę za bogów oprócz Allacha>>?”, on odpowie:

„Tyś jest Święty, nigdy nie mógłbym powiedzieć tego, do czego nie mam prawa. Gdybym tak powiedział, Ty z pewnością wiedziałbyś o tym. Ty

wiesz, co jest w moim umyślę, ja zaś nie wiem, co jest w Twoim umyślę. To Ty jesteś Tym, Który zna wszystkie rzeczy ukryte.

118.Nie powiedziałem im niczego poza tym, co Ty mi nakazałeś – „Czcijcie Allacha, mego Pana i waszego”. I byłem nad nimi świadkiem, dopóki

pozostawałem miedzy nimi, lecz odkąd spowodowałeś, że umarłem, Ty byłeś ich Strażnikiem i Ty jesteś Świadkiem wszystkich rzeczy.

119.”Jeśli Ty ich karzesz, oni są Twymi sługami, a jeśli im przebaczasz, to – zaiste – jesteś Potężny, Mądry”.

120.Allach powie: „Oto dzień, w którym jedynie prawdomówni będą mieli pożytek ze swej prawdomówności. Na nich czekają Ogrody, poniżej

których płyną strumienie. W nich zamieszkają na wieki. Allach jest zadowolony z nich, oni zaś są zadowoleni z Niego. Oto, zaiste, najwyższe

osiągnięcie”.

121.Do Allacha należy Królestwo niebios i ziemi oraz wszystko to, co jest w nich. I ma On władzę nad wszystkimi rzeczami.

 

6.        AL’AN’ĀM (objawiony po Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Wszelka chwała należy się Allachowi, który stworzył niebiosa i ziemię oraz uczynił, iż powstała ciemność i światło, lecz mimo to ci, którzy

nie wierzą, ustanawiają równych ich Panu.

3.On jest tym, który stworzył was z gliny, a później naznaczył termin. Istnieje też inny termin ustanowiony przez Niego. A jednak wątpicie.

4.I On to jest Allachem, Bogiem, zarówno w niebiosach, jak i na ziemi. On wie, co wyjawiacie i zna wasze tajemnice. On zna również wasze

zarobki.

5.I nie przychodzi do nich żaden Znak Znaków od ich Pana, aby się od niego nie odwrócili.

6.Odrzucali zatem prawdę, kiedy do nich przybywała, lecz wkrótce nadejdą do nich nowiny o tym, z czego szydzili.

7.Azaliż nie widzą ile pokoleń zniszczyliśmy przed nimi? Ustanowiliśmy ich na ziemi tak, jak nie ustanowiliśmy was oraz zesłaliśmy nad nich

chmury, z których wylewał się obficie deszcz. Spowodowaliśmy, że popłynęły pod nimi strumienie, a potem zniszczyliśmy ich z powodu ich

grzechów, po nich zaś wzbudziliśmy inne pokolenie.

8.I gdybyśmy zesłali ci pismo na pergaminie, a oni mogli dotknąć go rękami, to nawet wtedy niewierzący z pewnością powiedzieliby: „To nic innego jak

wyraźne czary”.

9.Powiadają: „Dlaczego nie został do niego zesłany anioł?” Lecz gdybyśmy zesłali anioła, sprawa zostałaby zdecydowana i wtedy to nie zaznaliby

ulgi.

10.I gdybyśmy jako Posłańca wyznaczyli anioła, uczynilibyśmy go podobnym do człowieka i w ten sposób pomylilibyśmy im to, co oni sami

już mylą.

11.Zaprawdę z wszystkich Posłańców szydzono przed tobą, jednakże to, z czego szydzono, ogarnęło tych spośród nich, którzy się z tego

wyśmiewali.

12. Powiedz: „Wyruszcie w świat i sprawdźcie, co się stało z tymi, którzy Proroków uważali za kłamców”.

13.Powiedz: „Do kogo należy to, co jest w niebiosach i na ziemi?” Powiedz: „Do Allacha”. On sam sobie dał cechę litości. Z pewnością nadal

będzie was gromadził aż po Dzień Zmartwychwstania. Co do tego nie ma wątpliwości. Ci, którzy zrujnowali swe dusze, nie uwierzą.

14.Do Niego należy wszystko, co istnieje w ciemności nocy i w świetle dnia. On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

15.Powiedz: „Czyż powinienem wziąć sobie innego obrońcę niż Allacha, Stworzyciela niebios i ziemi, który karmi, a sam nie jest karmiony?”

Powiedz: „Rozkazano mi, abym był pierwszym z tych, którzy się poddają”. I nie bądź spośród tych, którzy przypisują Allachowi równych.

16.Powiedz: „Zaiste, boję się kary strasznego dnia, gdybym miał być nieposłuszny”.

17.Od kogo zostanie ona odsunięta w owym dniu, temu zaiste Allach okazuję litość. To właśnie jest wyraźnym osiągnięciem.

18.A jeśli Allach dotknąłby cię nieszczęściem, nikt nie mógłby go odsunąć poza Nim. A jeśli obdarzy cię On szczęściem, wtedy ma władzę

czynienia wszystkiego, czego tylko zechce.

19.On to jest Najwyższym ponad swymi sługami; On jest Mądry, Wszechwiedzący.

20.Powiedz: „Cóż ma największą wagę jako świadectwo?” Powiedz: „Allach jest świadkiem pomiędzy mną i wami. Ten oto Koran został mi

objawiony, abym przy jego pomocy mógł ostrzegać was, jak i wszystkich innych, do których dotrze, przed nadchodzącą karą. Cóż, czyż

rzeczywiście zaświadczylibyście, że oprócz Allacha istnieją inni bogowie?” Powiedz: „Nie daję świadectwa temu”. Powiedz: „On jest jedynym

Bogiem, a i z pewnością nie jestem winny tego, co wy Jemu przypisujecie”.

21.Ci, którym daliśmy Księgę, uznają Go tak, jak uznają swoich synów. Jednak ci, którzy rujnują swe dusze, ci nie uwierzą.

22.Bo któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, który wymyśla kłamstwa przeciwko Allachowi lub traktuje Jego Znaki jak kłamstwa?

Zaprawdę, niesprawiedliwym nie będzie się wiodło.

23.Pomyślcie o dniu, w którym zbierzemy ich wszystkich. Wówczas powiemy do tych, którzy przypisywali równych Allachowi: „Gdzież są ci równi,

o których mówiliście i zapewnialiście?”

24.Wtedy nie będą mieć wytłumaczenia poza tym, że powiedzą: „Na Allacha, Pana naszego, nie byliśmy bałwochwalcami”.

25.Spójrz, jak będą kłamać przeciwko sobie samym. To zaś, co wyssali sobie z palca, zawiedzie ich.

26.Wśród nich są i tacy, którzy ciebie słuchają. My jednak okryliśmy ich serca zasłoną, by nie zrozumieli, i zatkaliśmy im uszy. I nawet jeśli

ujrzą wszelki Znak, nie uwierzą weń tak samo jak ci, którzy przychodząc do ciebie i dyskutując z tobą, będąc niewiernymi, powiadają: „To są

tylko bajki z pradawnych czasów”.

27.Także i innym zabraniają oni wierzyć, jak również sami siebie trzymają od tego z daleka. Jednakże nie rujnują nikogo innego tylko samych
siebie, tylko że tego nie pojmują.

28.I gdybyś tylko mógł ujrzeć, kiedy będą musieli stanąć przed Ogniem! Powiedzą: „O gdybyśmy tak mogli być odesłani! Wtedy nie traktowaliśmy

Znaków od Pana jak kłamstwa i znaleźlibyśmy się wśród wierzących”.

29.Nie, to, co przedtem ukrywali, stało się teraz dla nich jasne. Lecz gdyby ich odesłano, z pewnością powróciliby do tego, czego im się

zabrania. To z pewnością oni są kłamcami.

30.I powiadają: „Nie ma niczego innego poza naszym obecnym życiem i nie będziemy podniesieni z martwych”.

31.I gdybyś mógł tylko ujrzeć, kiedy będą musieli stanąć przed ich Panem. Powie On: „Czyż to drugie życie nie jest prawdą?” Oni powiedzą:

„Tak, na Boga”. On zaś powie: „Zatem skosztujcie kary, albowiem nie uwierzyliście”.

32.Zaiste ci przegrają, którzy zaprzeczają spotkaniu z Allachem, tak samo jak powiedzą, gdy nieoczekiwanie przyjdzie ich Godzina: „O, jakże

nam żal że zlekceważyliśmy tę Godzinę!” I dźwigać będą swe brzemię na barkach. Zaprawdę, złem jest to, co dźwigają.

33.A życie tego świata jest ledwie sportem i rozrywką. I z pewnością mieszkanie Życia Przyszłego jest lepsze dla tych, którzy są sprawiedliwi.

Czyż zatem nie pojmujecie?

34.Zaprawdę wiemy, że to, co oni powiadają, martwi cię, albowiem z pewnością nie ciebie oskarżają o fałszywość. Złoczyńcy bowiem odrzucają

Znaki Allacha.

35.I rzeczywiście, odrzucano Posłańców przed tobą, lecz nie zważając na odrzucenie i prześladowania pozostawali cierpliwi aż do czasu

nadejścia naszej pomocy. Nie ma nikogo, kto mógłby zmienić słowa Allacha. Zaprawdę, otrzymałeś już niektóre nowiny o Posłańcach.

36.A jeśli fakt, że się odwracają, jest dla ciebie bolesny, to o ile potrafisz odnaleźć drogę do ziemi lub drabinę do nieba i sprowadzić dla nich Znak –

możesz to uczynić. I gdyby Allach wzmocnił swą wolę, z pewnością wszystkich ich zabrałby pod swym drogowskazem. Nie bądź zatem, wśród

tych, którym brakuje wiedzy.

37.Jedynie ci potrafią przyjąć prawdę, którzy słuchają. A jeśli chodzi o zmarłych, Allach podniesie ich do życia i wtedy wszyscy oni na powrót będą

do Niego sprowadzeni.

38.Powiadają: „Dlaczego ani jeden Znak nie został mu zesłany od jego Pana?” Powiedz: „Zaprawdę, Allach posiada moc, by zesłać Znak, lecz

większość z nich o tym nie wie”.

39.Nie ma zwierzęcia, które pełza po ziemi, ani ptaka, który fruwa na swych dwóch skrzydłach, lecz są to społeczeństwa podobne do was. Nie

pominęliśmy niczego w tej Księdze. Wtedy to przed ich Panem wszyscy oni zostaną zgromadzeni

40.Ci, którzy odrzucili Nasze Znaki, są głusi i niemi, w zupełnej ciemności. Komu zechce pozwala Allach zejść z drogi i kogo zechce umieszcza na

właściwej drodze.

41.Powiedz: „Odpowiedzcie mi. Czy, jeśli spadnie na was kara od Allacha lub nadejdzie wasza Godzina, zwrócicie się do

kogokolwiek innego niż Allach, jeśliście prawdomówni?

42.Nie, zwrócicie się właśnie do niego, a wtedy On, jeśli taka będzie Jego wola, usunie to, o co prosicie Go, by usunął, a zapominacie o

tym, co Mu przypisywaliście”.

43.Zaiste wysyłaliśmy Posłańców do różnych ludów przed tobą. Później zsyłaliśmy na nie biedę i wrogość, aby mogły się upokorzyć.

44.Dlaczego, wobec tego, gdy nasza kara spadła na nich, nie okazali pokory? Ich serca zatwardziały się jeszcze bardziej, a Szatan, wszystko,

co uczynili, uczynił takim, iż wydawało im się uczciwe.

45.Kiedy zapomnieli o tym, czym byli napominani, a My otworzyliśmy przed nimi wrota wszystkich rzeczy, wtedy, nawet gdy radowali się z tego,

co otrzymali, chwyciliśmy ich niespodziewanie i – patrzcie! – wpadli w krańcową rozpacz.

46.W ten sposób ostatnia pozostałość ludu, który czynił zło, została odcięta i wszelka chwała należy się Allachowi, Panu wszystkich światów.

47.Powiedz: „Odpowiedzcie mi. Jeśliby Allach odebrał wam słuch i wzrok i zapieczętował wasze serca, to jakiż bóg inny poza Nim mógłby je wam

przywrócić?” Spójrz, jak objaśniamy na różne sposoby te Znaki, a mimo to oni odwracają się.

48.Powiedz: „Jak uważacie? Czy gdyby kara od Allacha spadła na was nagle lub otwarcie, to zniszczony zostałby ktokolwiek inny poza tymi,

którzy czynią zło?”

49.Wysyłamy Posłańców właśnie jako głosicieli dobrej nowiny oraz jako tych, którzy ostrzegają. Tak zatem ci, którzy wierzą i zmieniają się,

na nich nie spadnie strach ani nie będą żałować.

50.Na tych zaś, którzy odrzucają Nasze Znaki, na nich spadnie kara, albowiem nie okazali posłuszeństwa.

51.Powiedz: „Nie mówię wam: Mam skarby Allacha, ani nie znam tego, co niewidzialne. Nie mówię też: Jestem aniołem, idę jedynie za tym,

co jest mi objawiane”. Powiedz: „Czyż mogą być podobni, człowiek ślepy i ten, który widzi?” Czyż zatem nie zastanowicie się?

52.I w ten sposób ostrzeż tych, którzy obawiają się, że zostaną zgromadzeni przed ich Panem, iż nie znajdą przyjaciela ni wstawiennika poza

Nim, aby się stali sprawiedliwi.

53.I nie odciągaj tych, którzy zwracają się do swego Pana rano i wieczorem, starając Mu się przypodobać. Ty w ogóle nie jesteś za nich

odpowiedzialny, ani oni w ogóle nie są odpowiedzialni za ciebie. Jeślibyś zatem spróbował ich odwodzić, będziesz spośród niegodziwych.

54.W podobny sposób wystawialiśmy na próbę jednych przy pomocy innych, aby mogli rzec: „Czyliż to ci, których spośród nas Allach obdarzył
łaską?” Czy Allach nie zna najlepiej tych, którzy są wdzięczni?

55.A kiedy ci, którzy wierzą w Nasze Znaki, przyjdą do ciebie, powiedz: „Pokój z wami! Pan wasz postanowił sam okazać wam litość, aby każdy

z was, kto uczyni zło z powodu ignorancji, a później okaże skruchę i zmieni się – wówczas On najbardziej przebacza i jest Litościwy”.

56.W ten sposób wyjaśniamy Znaki, aby prawda stała się jasna i aby drogi grzeszników zostały obnażone.

57.Powiedz: „Nie wolno mi czcić tych, do których poza Allachem wy się zwracacie”. Powiedz: „Nie pójdę za waszymi przyziemnymi

pragnieniami. W ten bowiem sposób zszedłbym z drogi i nie znajdowałbym się wśród tych, którzy są właściwie kierowani”.

58.Powiedz: „Zajmuję to stanowisko na podstawie wyraźnych dowodów od mego Pana, wy zaś odrzucacie je. To, czego ponaglenia pragniecie,

nie jest w mojej mocy. Decyzja należy wyłącznie do Allacha. To On wyjaśnia prawdę i On jest Najlepszym z Sędziów”.

59.Powiedz: „Gdyby to, czego ponaglenia pragniecie, znajdowało się w mojej mocy, z pewnością cała sprawa rozstrzygnięta zostałaby pomiędzy

mną a wami. Allach najlepiej zna niesprawiedliwych”.

60.To On jest w posiadaniu kluczy do niewidzialnego; nikt ich nie zna poza Nim. On zna wszystko, co znajduję się w ziemi oraz w morzu. I nie

spadnie ani jeden liść, aby On o tym nie wiedział, ani nie ma jednego nawet ziarnka w głębokiej ciemności ziemi lub czegokolwiek zielonego czy

suchego, aby nie było zapisane w zrozumiałej księdze.

61.I on jest tym, który bierze dusze wasze w nocy i wie, co czynicie za dnia, a potem budzi was na nowo, aby mógł wypełnić się wyznaczony termin.

Wtedy do Niego powracacie. Wtedy On wam powie o tym, co zwykliście byli czynić.

62.On jest Najwyższy nad swymi sługami i On zsyła strażników, aby was strzegli aż do czasu, kiedy do kogoś z was nadejdzie śmierć, duszę

waszą zabiorą nasi Posłańcy, a nie zawiodą. 63.Wtedy powracają do Allacha, ich prawdziwego Pana. Zaprawdę, do Niego należy sąd. A jest On

najszybszym Rachmistrzem.

64.Powiedz: „Kto uwalnia was od nieszczęść ziemi i morza, kiedy wołacie do Niego w pokorze i tajemnicy, powiadając: <<Jeśli uwolni nas

od tego, z pewnością będziemy spośród tych, którzy są wdzięczni>>”.

65.Powiedz: „Allach uwalnia was od nich i od wszelkiego strapienia, a mimo to przypisujecie Mu równych”.

66.Powiedz: „On ma taka moc, by zesłać na was karę sponad was lub spod waszych stóp, albo by was pomieszać, dzieląc was na sekty, i

pozwolić wam skosztować wzajemnej gwałtowności. Spójrz, jak wyjaśniamy Znaki na różne sposoby, aby mogli zrozumieć!

67.A lud twój odrzucił to, choć jest to prawda. Powiedz: „Nie jestem waszym strażnikiem”.

68.Dla każdego proroctwa istnieje wyznaczony czas i wkrótce go poznacie.

69.A kiedy zobaczysz tych, którzy oddają się próżnej rozmowie o Naszych Znakach, odwróć się od nich aż zajmą się rozmową inną od takiej.

A gdyby Szatan spowodował, że zapomnisz, nie grzesz, pojednawszy się, z ludźmi nieprawymi.

70.Ci, którzy są sprawiedliwi, nie są w ogóle odpowiedzialni za nich – ich obowiązkiem jest napominanie ich, aby bali się Allacha.

71.oraz aby pozostawiali samych tych, którzy swą religię traktują jak zabawę i rozrywkę i których życie doczesne omamiło. I napominaj poprzez to

ludzi, aby ani jedna dusza nie skazana została na zatracanie z powodu tego, na co sobie zasłużyła. Nie będzie bowiem miała żadnego

pomocnika ni wstawiennika oprócz Allacha. I nawet jeśli przedłoży najwspanialszy okup, nie będzie od niej przyjęty. Oto ci, którzy skazani

zostaną na zatracenie z powodu ich własnych uczynków. Dostaną oni do wypicia wrzącą wodę i otrzymają żałosną karę, albowiem nie uwierzyli.

72.Powiedz: „Czy powinniśmy zwracać się oprócz Allacha do tego, co ani nie może nam pomóc, ani zaszkodzić i czy powinniśmy odwrócić się na

pięcie po tym jak Allach nami pokierował? Jak ten, którego zwiódł zły, pozostawiając go w oszołomieniu na ziemi, i który posiada towarzyszy

proszących go o wskazówki słowami: <<Przybądź do nas>>”. Powiedz: „Zaprawdę, przewodnictwo Allacha jest jedynym prawdziwym

przewodnictwem, a nakazano nam podporządkować się Panu wszystkich światów”.

73.”I otrzymaliśmy przykazanie: <<Przestrzegajcie Modlitwy i okazujcie przed Nim bojaźń>>. On jest tym, przed którym wszyscy zostaniecie

zgromadzeni”.

74.On jest tym, który stworzył niebiosa i ziemię zgodnie z zasadami mądrości; a w dniu, kiedy powie: „Stań się!”, tak się stanie. Jego Słowo jest

prawdą i do Niego należeć będzie Królestwo w dniu, kiedy odezwą się trąby. On jest Znawcą niewidzialnego i widzialnego. I On jest Mądry,

Wszechwiedzący.

75.A przypomnijcie sobie czas, kiedy Abraham powiedział do swego ojca, Āzara: „Czy bierzesz sobie bożków za bogów? Zaiste, widzę, że ty i

twój lud jesteście w błędzie”.

76.W ten sposób ukazaliśmy Abrahamowi Królestwo niebios i ziemi, aby w pełni wiedział i aby był spośród tych, którzy mają pewność wiary.

77.A kiedy pociemniała nad nim noc, ujrzał gwiazdę. Rzekł: „Czy to może być mój Pan?” Lecz kiedy zaszła, powiedział: „Nie lubię takich, którzy

zachodzą”.

78.A kiedy ujrzał jak wschodzi księżyc, rzucają światło, rzekł: „Czyż to może być mój Pan?” Kiedy ten jednak zaszedł, powiedział: „Jeśli mój Pan

mnie nie poprowadzi, z pewnością będę jednym z tych, którzy schodzą z drogi”.

79.A kiedy ujrzał jak wschodzi słońce, rzucając światło, rzekł: „Czy to może być mój Pan? To jest największe”. Lecz kiedy i ono zaszło,

powiedział: „O ludu mój! Z całą pewnością pozbyłem się tego, co wy łączycie z Bogiem”.

80.”Zwróciłem swe oblicze do Tego, który stworzył niebiosa i ziemię, zawsze skłaniając się ku Allachowi, i nie jestem jednym z tych, którzy Jemu

przypisują bogów”.

81.A lud jego spierał się z nim. Powiedział: „Czy spieracie się ze mną odnośnie Allacha, skoro on wprowadził mnie na właściwą drogę? Nie boję się

tego, co wy z Nim łączycie, z wyjątkiem tego, czego pragnie mój Pan. Mój Pan w swojej wiedzy pojmuje wszystko. Czyż zatem nie ulegniecie

napomnieniu?”

82.” I dlaczego powinienem okazywać bojaźń temu, co łączycie z Allachem, skoro wy nie boicie się łączyć z Allachem tego względem czego

zesłał wam autorytet?” Która zatem grupa ma większe prawo do bezpieczeństwa, o ile wiecie?

83.Ci, którzy wierzą i nie mieszają swych przekonań z niesprawiedliwością – to oni pozostaną w pokoju i to oni są właściwie prowadzeni.

84.A to Nasz argument, jaki przedstawiliśmy Abrahamowi przeciwko jego ludowi. Wynosimy w randze tych, których chcemy. Twój Pan jest

zaprawdę Mądry, Wszechwiedzący.

85.Daliśmy mu Izaaka i Jakuba. Każdego właściwie pokierowaliśmy, jak i niegdyś słusznie pokierowaliśmy Noego, a z jego potomstwa Dawida i

Salomona, i Joba, i Józefa i Mojżesza, i Aarona. W ten sposób wynagradzamy tych, którzy czynią dobro.

86.I pokierowaliśmy Zachariasza i Jana, i Jezusa, i Eliasza. Każdy z nich był spośród sprawiedliwych.

87.I pokierowaliśmy również Izmaela i Elizeusza, i Jonasza, i Lota! A każdego z nich wynieśliśmy ponad lud.

88.Podobnie wynieśliśmy niektórych spośród ich ojców i ich dzieci, jak i ich braci, i wybraliśmy ich i poprowadziliśmy ich drogą prostą.

89.oto przewodnictwo Allacha. Nim kieruje on te swoje sługi, które zechce. I gdyby czcili cokolwiek oprócz Niego, z pewnością wszystkie ich

poczynania na nic by się nie zdały.

90.Oto ci, którym daliśmy Księgę i zwierzchnictwo, i Proroctwo. Lecz jeśli nie będą za te łaski wdzięczni, to nie szkodzi, albowiem teraz

powierzyliśmy ich ludowi, który nie jest za nie niewdzięczny.

91.Oto ci, których Allach właściwie poprowadził, wiec idź za ich przewodnictwem. Powiedz: „Nie proszę was za to o żadną nagrodę. To nic

innego jak napomnienie dla całej ludzkości”.

92.Oni nie dokonują właściwej oceny atrybutów Allacha, kiedy powiadają: „Allach niczego nikomu nie objawił”. Powiedz: „Kto objawił Księgę, którą

przyniósł Mojżesz – światło i przewodnictwo dla ludu – chociaż traktujecie ja jak strzępy papieru, z którym jedne pokazujecie, a inne ukrywacie,

a nauczeni zostaliście tego, czego nie znali wasi ojcowie ani wy sami?” Powiedz: „Allach”, a potem pozostaw ich, by mogli zabawiać się swą czczą

rozmową.

93.Oto Księga, którą objawiliśmy – pełna błogosławieństw – aby wypełniła to, co było przed nią, oraz abyś ty mógł ostrzec Matkę miast oraz tych

wokół niej. Ci zaś, którzy wierzą w Życie Przyszłe, wierzą weń i pilnie przestrzegają Modlitw.

94.Bo któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Allachowi lub powiada: „To zostało mi objawione”, podczas gdy

nic nie było mu objawione; oraz kto mówi: „Ześlę podobieństwo tego, co zesłał Allach”? O, gdybyś tylko mógł zobaczyć kiedy złoczyńcy będą w

agonii śmierci, a aniołowie wyciągną swe ręce, mówiąc: „Oddajcie swe dusze. Tego dnia otrzymacie karę niełaski z powodu tego, co wypowiadaliście

przeciwko Allachowi w fałszu oraz ponieważ odwracaliście się od Jego Znaków w pogardzie”.

95.A teraz przybywacie do Nas kolejno, jak was pierwej stworzyliśmy, i pozostawiliście za swymi plecami to, czym was obdarzyliśmy, a nie

widzimy z wami waszych wstawienników, o których zapewnialiście, że w waszych sprawach są równymi Allachowi. Teraz zostaliście od siebie

oddzieleni, to zaś, o czym zapewnialiście, zawiodło was.

96.zaprawdę, to Allach powoduje, iż kiełkuje ziarno i nasiona daktylowe. To On czyni żywe z martwego i On czyni martwe z żywego. Oto Allach!

Dlaczegoż zatem jesteście odwróceni?

97.To On czyni, iż zaczyna się dzień i On stworzył noc do odpoczynku oraz słońce i księżyc do liczenia czasu. Oto miara Potężnego, Mądrego.

98.I On jest tym, Który stworzył gwiazdy dla was, byście mogli podążać we właściwym kierunku z ich pomocą w ciemności ziemi i morza.

Wyjaśniliśmy Znaki szczegółowo ludowi, który posiada wiedzę.

99.On jest tym, Który stworzył was z jednej duszy, i dla was istnieje tymczasowe miejsce pobytu i stałe mieszkanie. Wyjaśniliśmy Znaki

szczegółowo ludowi, który posiada zrozumienie.

100.i On jest tym, Który zsyła wodę z chmur. Dzięki niej pobudzamy wszelki wzrost. Potem dzięki niej tworzymy zielone listowie, z którego

powstają zbite kłosy. A z palmy daktylowej, z jej pochew wyrastają kiście nisko zwisające. Dzięki tej wodzie tworzymy ogrody winne, oliwne i

granatowe – podobne i niepodobne. Spójrzcie na ich owoce, gdy owocują, i na ich dojrzewanie. Zaiste, w tym są Znaki dla ludu, który wierzy.

101.Oni zaś uważają jinn za równych Allachowi, chociaż to On ich stworzył, i fałszywie przypisują Mu synów i córki bez jakiejkolwiek wiedzy.

On jest Święty i znajduje się wysoko ponad tym, co Mu przypisują.

102.Stwórca niebios i ziemi. Jak On może mieć syna skoro nie ma małżonki i skoro to On wszystko stworzył i wie o wszystkim?

103.Takim jest Allach, wasz Pan. Nie ma innego boga poza Nim, Stwórcą wszystkich rzeczy, więc oddawajcie Mu cześć. On jest Obrońcą

wszystkiego. 104.Oczy doń nie sięgają, ale On sięga do oczu. On jest Niepojęty, Wszechwiedzący.

105.Dowody rzeczywiście otrzymaliście od waszego Pana, kto zatem ujrzy, to będzie dla jego własnego dobra. Kto zaś oślepnie, to będzie jego
strata. A ja nie jestem waszym obrońcą.

106.Tak zatem wyjaśniamy Znaki na różne sposoby, aby ustanowiona została prawda i aby mogli powiedzieć: „Wyczytałeś to, coś poznał” oraz

byśmy mogli wyjaśnić to ludowi, który posiada wiedzę.

107.Idź za tym, co zostało ci objawione od twego Pana. Nie ma innego boga poza Nim, więc odwracaj się od bałwochwalców.

108.A gdyby Allach narzucił swą wolę, nie wymyślaliby równych Mu bogów. Nie uczyniliśmy cię ich stróżem, ani nie jesteś ich obrońcą.

109.A nie obrażaj tych, do których oni zwracają się poza Allachem, aby oni, z powodu urazy, nie obrażali w swej ignorancji Allacha. W ten sposób

uczyniliśmy, że poczynania każdego ludu wydają mu się słuszne. W końcu powrócą do ich Pana, a On powiadomi ich o tym, co zwykli byli

czynić.

110.Oni składają na Allacha swoje najżarliwsze przysięgi, że gdyby otrzymali Znak, z pewnością uwierzyliby weń. Powiedz: „Zaiste, Znaki są u Allacha.

I dzięki czemu dowiecie się, że kiedy Znaki nadejdą, oni nie uwierzą?”

111.A pomieszamy ich serca i ich oczy, albowiem nie uwierzyli w nie za pierwszym razem, i pozostawimy ich w występku, by błąkali się w szaleństwie.

CZĘŚĆ VIII

112.I gdybyśmy nawet zesłali do nich aniołów i gdyby przemówili do nich zmarli, i gdybyśmy postawili przed nimi, wszystkie rzeczy twarzą w

twarz, nie uwierzyliby, chyba żeby Bóg wymusił swoją wolę. Jednakże większość z nich to ludzie ciemni.

113.Podobnie każdemu Prorokowi stworzyliśmy wroga, złego spośród ludzi i jinn. Podsuwają sobie wzajemnie miłe słówka, by się zwodzić. A gdyby

Pan twój wymusił swoją wolę, nie uczyniliby tego, więc zostaw ich samych sobie z tym, co wymyślają.

114.Allach zaś czyni to, aby serca niewierzących w Życie Przyszłe kierowały się ku temu i aby byli z tego zadowoleni oraz by mogli dalej zasługiwać

sobie na to, na co sobie zasługują.

115.Czyż powinienem zatem szukać innego sędziego poza Allachem, skoro to on jest Tym, który zesłał wam Księgę w pełni wyjaśnioną?

Ci zaś, którym daliśmy tę Księgę wiedzą, iż została ona zesłana od twego Pana wraz z prawdą. Nie bądź zatem podobny do tych, którzy wątpią.

116.A słowo twego Pana wypełnione zostało w prawdzie i sprawiedliwości. Nikt nie może zmienić Jego słów, On bowiem jest

Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

117.A jeśli będziesz okazywać posłuszeństwo większości tych na ziemi, odwiodą cię od dróg Allacha. Oni idą tylko za przypuszczeniami, a nie

czynią nic prócz kłamstwa.

118.Zaprawdę, twój Pan najlepiej zna tych, którzy zbaczają z Jego drogi. On też najlepiej zna tych, którzy są właściwie prowadzeni.

119.Spożywajcie zatem z tego, nad czym wypowiedziane zostało imię Allacha, jeśli wierzycie w Jego Znaki.

120.Jakiż macie powód, by nie spożywać z tego, nad czym wypowiedziane zostało imię Allacha, skoro On wyjaśnił wam już to, co jest wam

zabronione, z wyjątkiem tego, do czego jesteście zmuszeni. I zaprawdę wielu zwodzi innych swymi złymi pragnieniami, a to z braku wiedzy.

Niechybnie Pan twój najlepiej zna grzeszników.

121.I powstrzymujcie się przed grzechami jawnymi, jak i przed ukrytymi. Zaprawdę, ci, którzy zaskarbiają sobie grzech, nagrodzeni zostaną za to,

co sobie zaskarbiają.

122.A nie spożywajcie z tego, nad czym nie zostało wypowiedziane imię Allacha, albowiem jest to z pewnością obrzydliwością. Niechybnie źli

pobudzają swych przyjaciół do takich myśli, by się z wami spierali. I jeśli będziecie im posłuszni, to rzeczywiście znajdziecie się wśród tych, którzy

przypisują Allachowi bożków.

123.czy ten, który umarł, a My potem daliśmy mu życie i stworzyliśmy dlań światło, dzięki któremu chodzi wśród ludzi, może być podobny do

tego, który znajduje się w całkowitej ciemności, z której nie może się wydostać? W ten sposób uczynki niewiernych wydają się im dobrymi.

124.I w ten sposób w każdym mieście uczyniliśmy przywódców ludzi niegodziwych, a rezultat jest taki, iż knowają oni przeciwko Posłańcom

Allacha, a knowają tylko przeciw swoim własnym duszom, tylko że tego nie rozumieją.

125. A kiedy otrzymują Znak powiadają: „Nie uwierzymy, aż nie otrzymamy tego, co otrzymali Posłańcy Allacha”. Allach najlepiej wie, gdzie

umieścić swoje Posłannictwo. Zaiste, poniżenie przed Allachem oraz sroga kara spadną na grzeszników z powodu ich knowań.

126.Zatem, jeśli Allach zamierza kogoś prowadzić, powiększa jego serce, by przyjęło Islam, jeśli zaś zamierza uczynić, by ktoś zszedł z Jego drogi,

zawęża i zamyka jego serce, jakby wzrastał ku niebiosom. W ten sposób Allach karze tych, którzy nie wierzą.

127.Oto droga twego Pana prosto do Niego prowadząca. Zaiste, szczegółowo wyjaśniliśmy Znaki ludziom, którym udzieli się napomnienia.

128.Dla nich jest mieszkanie w pokoju u ich Pana i On jest ich Przyjacielem z powodu ich uczynków.

129.W dniu, w którym On zbierze ich wszystkich razem, powie: „O grupo jinn! Pozyskaliście sobie wielu spośród ludzi”. Natomiast ich przyjaciele

spośród ludzi powiedzą: „Panie nasz! Wzajemnie z siebie czerpaliśmy korzyści, lecz teraz nadszedł czas, który Ty dla nas wyznaczyłeś”. On powie:

„Waszym mieszkaniem jest Ogień, w którym zamieszkacie, z wyjątkiem tego, czego zapragnie Allach”. Zaprawdę, Pan twój jest Mądry,

Wszechwiedzący.

130.I w ten sposób czynimy niektórych złoczyńców wzajemnymi ich przyjaciółmi z powodu tego, na co sobie zasługują.

131.”O grupo jinn i ludzi! Czyż nie przybyli do was spośród was samych Posłańcy, którzy opowiadali wam i Moich Znakach i którzy ostrzegali

was przed nadejściem tego waszego dnia?” Odpowiedzą: „Niesiemy świadectwo przeciwko samym sobie”. Wszak życie doczesne zwiodło ich i

będą sami przeciw sobie świadectwem, iż byli niewierni.

132.Zsyła się Posłańców, ponieważ Pan twój nie zniszczyłby miast niesprawiedliwie, gdyby ich lud nie został ostrzeżony.

133.Dla wszystkich istnieją stopnie oceny wedle tego, co czynią, Pan zaś twój zważa na to, co one czynią.

134. A Pan twój jest Samowystarczalny, jest Panem łaski. Jeżeli zechce, może się was pozbyć i spowodować, że zostaniecie zastąpieni przez

tych, których On zapragnie, tak jak was właśnie wyniósł z potomstwa innych ludów.

135.Zaprawdę, to, co wam obiecano, stanie się a nie będziecie mogli tego udaremnić.

136.Powiedz: „O ludu mój, działaj zgodnie ze swą władzą. Ja też tak działam. Wkrótce dowiesz się kto otrzyma ostateczną nagrodę mieszkania”.

Zaprawdę, złoczyńcom nie będzie się wiodło.

137.Przyznali Allachowi część zbiorów i bydła, które dzięki Niemu urosły, i powiadają: „To jest dla Allacha”, przyznając tym samym, iż „reszta jest dla

naszych bożków”. Jednak to, co przeznaczone jest dla ich bożków, nie dociera do Allacha, to zaś, co przeznaczone jest dla Allacha, dociera do ich

bożków. Złem jest to, co uznają.

138.I w podobny sposób ich bogowie spowodowali, iż zabijanie dzieci wydaje się rzeczą bez skazy wielu bałwochwalcom, a to w tym celu, by

samych siebie niszczyli i wprowadzali zamęt w swojej religii. I gdyby Allach zechciał przymusić do swej woli, nie uczyniliby tego. Zatem zostaw

ich samym sobie z ty, co sobie wymyślają.

139.Powiadają: „Takie to a takie bydło i owoce pól są zakazane” Nikt nie będzie z nich spożywał z wyjątkiem tego, komu pozwolimy – tak powiadają –

 a jest i bydło, którego grzbietów nie wolno używać, jest też bydło, nad którym nie wypowiadają imienia Allacha, tworząc w ten sposób kłamstwo

przeciwko Niemu. On wkrótce wynagrodzi im to, co zmyślali.

140.I powiadają: „To, co znajduje się w łonach takiego to a takiego bydła, zarezerwowane jest dla naszych mężczyzn, a zabronione jest naszym

niewiastom. Gdyby jednak narodziło się martwe, wtedy oni wszyscy mieliby w tym udział. On nagrodzi ich za ich twierdzenia. Zaprawdę,

On jest Mądry, Wszechwiedzący.

141.Przegrani zaiste są ci, którzy w głupocie zabijają swe dzieci z powodu braku wiedzy i nieprawym czynią to, co dał im Allach, tworząc w

ten sposób kłamstwo przeciw Allachowi. Zaiste zeszli oni z drogi i nie są właściwie kierowani.

142.On jest tym, który tworzy ogrody ogrodzone i nie ogrodzone, palmę daktylową i pola ze zbożem, których owoce różnią się smakiem, oliwkę

i granat, podobne i niepodobne. Spożywajcie ich owoce, kiedy owocują i oddawajcie Jemu należne w dniu żniw, a nie przekraczajcie granic.

Zaprawdę, Allach nie miłuję tych, którzy przekraczają naznaczone granice.

143.Pośród bydła On to stworzył jedne do dźwigania, a inne do zabijania. Spożywajcie z tego, co dał wam Allach, a nie chodźcie śladami Szatana.

Zaprawdę, on jest waszym jawnym wrogiem.

144.Spośród bydła stworzył On osiem par – dwie spośród owiec i dwie spośród kóz. Powiedz: „Czyż chodzi i dwa samce, których On zakazał, czy

też o dwie samice albo to, co zawierają łona tych dwóch samic? Podzielcie się swoją wiedzą ze mną, o ileście prawdomówni”.

145.I spośród wielbłądów dwie oraz spośród wołów dwie. Powiedz: „Czyż chodzi o dwa samce, których On zakazał, czy też o te dwie samice

albo to, co zawierają łona tych dwóch samic? Czy byliście obecni kiedy Allach wam to nakazywał?” Któż zatem jest bardziej niesprawiedliwy

niż ten, kto wymyśla kłamstwa przeciw Allachowi, by móc sprowadzać z drogi ludzi bez wiedzy? Zaprawdę, Allach nie kieruje ludźmi

niesprawiedliwymi.

146.Powiedz: „W tym, co zostało mi objawione, nie znajduję czegokolwiek, co byłoby zabronione, jeśliby kto pragnął to zjeść, z wyjątkiem tego,

co zdycha samo z siebie lub wylana została krew lub mięso świni – jako że to wszystko jest nieczyste – lub co jest bluźniercze, nad czym wzywa

się imienia innego niż Allacha. Jeśli jednak kieruje kimś potrzeba, a nie jest on ani nieposłuszny, ani nie przekracza wyznaczonych ograniczeń,

wtedy – zaiste – twój Pan jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy”.

147.Tym zaś, którzy są Żydami, zakazaliśmy wszelkich zwierząt mających szpony; spośród wołów i owiec, i kozłów zakazaliśmy im ich tłuszczu z

 wyjątkiem tego, co noszą ich grzbiety lub wnętrzności lub tego, co jest zmieszane z kośćmi. Tym wynagrodziliśmy im ich bunt. A z całą pewnością

jesteśmy prawdomówni.

148.Lecz gdyby oskarżali cię o fałsz, powiedz: „Wasz Pan jest Panem wszechogarniającej łaski, a Jego gniew nie będzie odwrócony od winnych”.

149.Ci, którzy łączą z Allachem innych bogów, powiedzą: „Gdyby Allach zechciał, nie łączylibyśmy z Nim innych bogów ani nasi ojcowie,

ani też nie czynilibyśmy niczego nieprawego”. Podobnie ci, którzy byli przed nimi, oskarżali Posłańców Bożych o fałsz, aż wreszcie posmakowali

Naszego gniewu. Powiedz: „Czy macie choć trochę wiedzy? Zatem okażcie ją nam. Idziecie ledwie w ślad przypuszczeń. A wypowiadacie tylko

kłamstwa”.

150.Powiedz: „Allach ma przekonujące argumenty. Jeśliby przymusił do swej woli, z pewnością kierowałby wami wszystkimi”.

151.Powiedz: „Przedstawcie swe dowody ci, którzy twierdzicie, że Allach tego zabronił”. Jeśli przedstawią świadectwo, nie przedstawiaj go wraz z

nimi ani nie poddawaj się złym pragnieniom tych, którzy nasze Znaki uważają za kłamstwa ani tych, którzy nie wierzą w Życie Przyszłe i którzy

ustanawiają równych ich Panu.

152.Powiedz: „Podejdźcie, powiem wam czego zabronił wasz Pan abyście nie przypisywali mu  żadnego partnera; i abyście czynili dobro rodzicom

i abyście nie zabijali swych dzieci ze strachu przed biedą – albowiem to my dajemy wam i im – i abyście nie czynili niczego plugawego,

otwarcie ani potajemnie; i abyście nie zabijali duszy, której zabijania Allach zabronił, chyba że w zgodzie z wymogami sprawiedliwości. Oto co

On wam nakazał, abyście zrozumieli.

153.”I nie zbliżajcie się do własności sieroty, chyba że w sposób, który jest najlepszy, aż osiągnie ona wiek dojrzały. A dawajcie pełną

miarę i wagę sprawiedliwie. Nie obarczamy żadnej duszy ponad jej możliwości. I kiedy mówicie, przestrzegajcie sprawiedliwości, nawet jeśli

chodzi o osobę spokrewnioną, i dopełniajcie przymierza Allacha. Oto do czego On was zachęca abyście byli pełni troski”.

154.I powiedz: „Oto Moja prosta droga. Zatem idźcie nią, a nie chodźcie innymi drogami, aby nie sprowadziły was z Jego drogi. Oto do czego nakłania

On was, abyście potrafili chronić się przed złem”.

155.Ponadto daliśmy Mojżeszowi Księgę – dopełniając łaski dla tego, który czynił dobro oraz wyjaśnienie wszelkich potrzebnych rzeczy, jak i

przewodnictwo i łaskę – aby uwierzyli w spotkanie z ich Panem.

156.A jest to Księga, którą zesłaliśmy, pełna błogosławieństw. Zatem idźcie za nią i chrońcie się przed złem, aby wam okazano łaskę

157.oraz abyście nie powiedzieli: „Księga ta została zesłana jedynie dwu ludom przed nami, my zaś rzeczywiście nie byliśmy świadomi

tego, co oni przeczytali”;

158.i abyście nie powiedzieli: „Gdybyż ta Księga została zesłana nam, z pewnością bylibyśmy lepiej prowadzeni niż oni”. Teraz przybył do was

wyraźny dowód od waszego Pana, przewodnictwo i łaska. Któż zatem jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto odrzuca Znaki Allacha i odwraca się

od nich? Wynagrodzimy tych, którzy odwracają się od Naszych Znaków, złą karą z powodu tego, iż odwrócili się.

159.Oni czekają tylko, żeby przyszli aniołowie lub żeby przyszedł do nich twój Pan lub żeby przybyły do nich niektóre Znaki twojego Pana. W dniu,

w którym pojawia się niektóre Znaki twego Pana, żadnej duszy nie pomoże uwierzenie, jeśli nie wierzyła przedtem ani nie zasłużyła sobie

żadnym dobrem dzięki swej wierze. Powiedz: „Zaczekajcie no, my także czekamy”.

160.A jeśli chodzi o tych, którzy dzielą swą religię i sami dzielą siebie na sekty, nimi nie musisz się troszczyć. Zaprawdę, ich sprawa jest u Allacha i

potem On poinformuje ich, co zwykli byli czynić.

161.Jeżeli kto spełni dobry uczynek, otrzyma dziesięć razy więcej lecz jeśli kto dopuści się złego uczynku, wynagrodzony zostanie

jedynie jego odpowiednikiem, a nikt nie zostanie skrzywdzony.

162.Powiedz: „Pan mój poprowadził mnie drogą prostą – właściwą religią, religią Abrahama, sprawiedliwego. On nie był z tych, którzy łączą bogów z

Allachem”.

163.Powiedz: „Moja Modlitwa i moja ofiara, i moje życie, i moja śmierć – wszystkie są dla Allacha, Pana światów”.

164.”On nie ma żadnego partnera. Tak mi się nakazuję i jestem pierwszym z tych, którzy się podporządkowują”.

165.Powiedz: „Czyż mam szukać Pana innego niż Allach, skoro to On jest Panem wszystkich rzeczy?” A żadna dusza nie przyczynia sobie zła,

które nie byłoby przeciwko niej; tak samo nikt nie dźwiga brzemienia kogoś innego. Wówczas do waszego Pana powrócicie On zaś poinformuję was

o tym, w kwestii czego nie zgadzaliście się.

166.To On jest tym, Kto uczynił was spadkobiercami innych na ziemi i niektórych spośród was wyniósł w randze ponad innymi, by móc

wypróbować was poprzez to, co wam dał. Zaprawdę, twój Pan szybko karze, a jest zaiste Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

 

7.        AL-A’RĀF (objawiony przed Hijrah)

1.W mię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Alif Lām Mīm Sād.

3.Oto Księga objawiona tobie, więc niechaj w twej piersi nie będzie względem niej ubóstwa, a otrzymałeś ją, by dzięki niej ostrzegać a aby

była ona napomnieniem dla wiernych.

4.Idźcie za tym, co zostało wam zesłane od waszego Pana, a nie chodźcie za żadnym innym obrońcą niż On. Wy jednak rzadko zważacie na

ostrzeżenia.

5.O, ileż miast zniszczyliśmy! Kara nasza spadała na nie w nocy lub kiedy spali za dnia.

6.Kiedy zatem spadła na nich nasza kara, nie zawołali inaczej jak tylko: „Istotnie byliśmy złoczyńcami (lub „grzesznikami”)!”

7.Zaprawdę wypytamy tych, do których posłani byli Posłańcy oraz z pewnością wypytamy Posłańców.

8.Wówczas niechybnie opowiemy im ich uczynki z wiedzą, albowiem nigdy nie jesteśmy nieobecni.

9.I waga będzie owego dnia prawdziwa. Wtedy, jeśli chodzi i tych, których szale przeważą, tym będzie się powodzić.

10.Jeśli zaś chodzi o tych, których szale nie będą przeważać, ci zrujnują swe dusze z powodu tego, iż byli niesprawiedliwi względem Naszych

Znaków.

11.My umieściliśmy was na ziemi i daliśmy wam na niej środki utrzymania. Jednakże jesteście mało wdzięczni.

12.I zaiste stworzyliśmy was, a później daliśmy wam wasz kształt. Później powiedzieliśmy aniołom: „Podporządkujcie się Adamowi”, a oni

wszyscy podporządkowali się. Lecz Iblīs tego nie uczynił – on nie będzie z tych, którzy się podporządkowują.

13.Powiedział Bóg: „Co powstrzymało cię od podporządkowania, kiedy Ja ci to nakazałem?” Ten odrzekł: „Ja jestem lepszy niż on. Stworzyłeś

mnie z ognia, podczas gdy jego stworzyłeś z gliny”.

14.Powiedział Bóg: „Odejdź więc stąd. Nie ma tu miejsca dla twej arogancji. Wyjdź, jesteś z pewnością spośród tych, którzy są poniżeni”.

15.Ten odrzekł: „Odrocz swój wyrok do dnia, w którym zostaną podniesieni z martwych”.

16.Powiedział Bóg: „jesteś z tych, którym udzielono zwłoki”.

17.Ten odrzekł: „Skoro teraz uznałeś, że zgrzeszyłem, niechybnie będę czekać na nich na Twojej prostej drodze.

18.Potem z pewnością spadnę na nich i zza nich oraz z ich lewej strony i z prawej, a stwierdzisz, iż większość z nich nie będzie wdzięczna”.

19.Powiedział Bóg: „Odejdź stąd, pogardzony i wygnany. Jeśli którykolwiek z nich pójdzie za tobą, niechybnie zapełnię Piekło wami

wszystkimi”.

20.”O Adamie, zamieszkaj ty i twoja małżonka w Ogrodzie i spożywajcie z niego gdziekolwiek zechcecie, ale nie zbliżajcie się do

tego drzewa, abyście nie stali się grzesznikami”.

21.Jednakże Szatan podsunął im złe myśli, by móc im ujawnić, co było przed nimi skryte z ich wstydu, i rzekł: „Wasz Pan zabronił wam tego

drzewa tylko dlatego, abyście nie stali się aniołami albo nieśmiertelnymi”.

22.i przysiągł im, mówiąc: „Naprawdę jestem waszym szczerym doradcą”.

23.W ten sposób podstępem spowodował, iż popadli w nieposłuszeństwo. I kiedy skosztowali z tego drzewa, ich wstyd stał się dla nich

oczywisty i oboje zaczęli okrywać się liśćmi z Ogrodu. Ich Pan zaś zawołał na nich, mówiąc: „Czyż nie zabroniłem wam tego drzewa i nie

powiedziałem, iż Szatan jest naprawdę waszym jawnym wrogiem?”

24.Odrzekli: „Panie nasz, zgrzeszyliśmy i jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam litości, zapewne znajdziemy się wśród przegranych”.

25.Powiedział Bóg: „Odejdźcie stąd, niektórzy z was staną się wrogami innych. I dla was jest na ziemi mieszkanie i pożywienie na

pewien czas”.

26.Powiedział: „Tam będziecie żyć i tam będziecie umierać, jak i stamtąd zostaniecie sprowadzeni”.

27.O dzieci Adama, zaiste zesłaliśmy wam szaty do zakrycia nagości oraz dla ozdoby, lecz szaty sprawiedliwości, to znaczy najlepsze.

Oto jedno z przykazań Allacha, aby zapamiętali.

28.O dzieci Adama, nie dajcie się zwieść Szatanowi – jak wyrzucił waszych rodziców z Ogrodu, odzierając ich z szat, by móc pokazać im ich

nagość. Zaiste, on was widzi – on i jego plemię – stamtąd, gdzie wy ich nie widzicie. Zaprawdę, uczyniliśmy Szatanów przyjaciółmi tych, którzy nie

wierzą.

29.I kiedy dopuszczą się jakiejś nieprzyzwoitości, mawiają: „Robili to nasi ojcowie i Allach nakazał to nam”. Powiedz: „Allach nigdy nie

zachęca do nieprzyzwoitości. Czy mówicie o Allachu to, o czym nie macie pojęcia?”

30.Powiedz: „Pan mój nakazał sprawiedliwość. A nastrajajcie swą uwagę właściwie w każdym czasie i każdym miejscu modlitwy i zwracajcie się

do Niego, stając się szczerymi wobec Niego w religii. Tak jak On was stworzył, podobnie do Niego właśnie powrócicie”.

31.Niektórymi Pan pokierował, innymi zaś przypadł w udziale błąd. Ci wzięli sobie za przyjaciół ludzi złych zamiast Allacha i sądzą, że są właściwie

kierowani.

32.O dzieci Adama! Bierzcie swe ozdoby w każdym czasie i każdym miejscu modlitwy, i spożywajcie, i pijcie, lecz nie bądźcie bez umiaru.

Zaprawdę, On nie miłuje tych, którzy nie znają umiaru.

33.Powiedz: „Kto zakazał ozdoby Allacha, którą On stworzył dla swoich sług oraz rzeczy dobrych spośród Jego darów?” Powiedz: „One są dla

wierzących w życiu doczesnym, a będą wyłącznie dla nich w Dniu Zmartwychwstania”. Tak wyjaśniamy Znaki ludowi, który ma wiedzę.

34.Powiedz: „Pan mój zakazał jedynie nieprzyzwoitości, jawnej lub potajemnej, oraz grzechu i krzywdzącego odstępstwa, jak i abyście łączyli z

Allachem to, dla czego nie zesłał żadnego świadectwa, oraz abyście mówili o Nim to, czego nie wiecie”.

35.Każdy naród ma wyznaczony swój termin i kiedy termin ten nadejdzie, wówczas nie może pozostać w tyle nawet na jedną chwilę ani też nie

może go wyprzedzić.

36.O dzieci Adama, gdyby Posłańcy przybyli do was spośród was samych, opowiadając wam o Moich Znakach, wtedy każdy, kto okazałby

bojaźń przed Panem i spełniał dobre uczynki, nie pozna co to strach ani nie będzie żałować.

37.Jednakże ci, którzy odrzucają Nasze Znaki i odwracają się od nich z pogardą – ci są mieszkańcami Ognia, w nim zamieszkają.

38.Któż zatem jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciw Allachowi lub zadaje kłam Jego Znakom? To ci,

których spotka wyznaczony los, aż do czasu kiedy odwiedzą ich nasi Posłańcy, by odebrać im ich dusze, a wtedy powiedzą: „Gdzież jest to,

do czego zwykliście się odwoływać poza Allachem?” Odpowiedzą: „Nie możemy ich znaleźć” i będą nieść świadectwo przeciwko samym

sobie, iż byli niewiernymi.

39.On powie: „Wstąpcie w Ogień pośród narody jinn i ludzi, które zeszły z tego świata przed wami”. Za każdym razem, gdy jeden naród będzie

wstępował w Ogień, będzie przeklinał swój bratni naród tak długo, dopóki ostatni z nich się tam nie znajdzie i nie powie pierwszym z nich:

„Panie nasz, ci sprowadzili nas z drogi, więc ukarz ich podwójną karą Ognia”. On powie: „Dla każdego jest podwójna kara, lecz wy o tym nie

wiecie”.

40.A pierwszy z nich powie do ostatniego: „wobec tego nie macie nad nami wyższości, dlatego skosztujecie kary za wszystko, co uczyniliście”.

41.Przed tymi, którzy odrzucają Nasze Znaki i odwracają się od nich z pogardą, nie zostaną otwarte wrota duchowego firmamentu ani nie wejdą

do Nieba, chyba że wielbłąd przeciśnie się przez ucho igły. Tak nagradzamy grzeszników.

42.Ci będą mieli łoże z Piekła, a nad nimi będzie pokrycie z tego samego. Tak nagradzamy niesprawiedliwych.

43.Jeśli jednak chodzi o tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki – a nie obarczamy żadnej duszy ponad jej możliwości – ci są mieszkańcami

Niebios, w nich zamieszkają.

44.I usuniemy wszelkie rozgoryczenie, jakie znajdzie się w ich sercach. Poniżej nich będą płynąć rzeki. I powiedzą: „Wszelka chwała należy się

Allachowi, który doprowadził nas do tego Raju. A nie znaleźlibyśmy przewodnictwa, gdyby Allach nami nie kierował. Posłańcy Pańscy

naprawdę głosili Prawdę”. O zostanie im obwieszczone: „Oto Niebo, którego spadkobiercami zostaliście uczynieni w nagrodę za to, co

czyniliście”.

45.Mieszkańcy zaś Nieba zawołają do mieszkańców Piekła, mówiąc: „W istocie znaleźliśmy to, co Pan nasz obiecał nam, iż będzie prawdziwe.

Czy i wy znaleźliście to, co Pan wasz obiecał wam jako prawdziwe?” Ci odpowiedzą: „Tak! Wówczas głosiciel ogłosi pomiędzy nimi, mówiąc:

„Przekleństwo Allacha spadło na grzeszników,

46.którzy powstrzymują ludzi przed drogą Allacha i starają się ją utrudnić i którzy nie wierzą w Życie Przyszłe”.

47.A między nimi będzie przegroda, a na Wzniesionych Miejscach w Niebie będą ludzie, którzy znać będą wszystkich z ich ocen. I będą wołać

do ludzi w Niebie: „Pozostańcie w Pokoju”. Ci jeszcze doń nie weszli, chociaż będą mieli za to nadzieję.

48.A kiedy ich oczy zwrócą się na mieszkańców Ognia, powiedzą: „Panie nasz, nie umieszczaj nas wraz z ludem grzesznym”.

49.Mieszkańcy zaś Miejsc Wyniesionych zawołają do ludzi, których rozpoznają po ich znakach, i powiedzą: „Nie pomogły wam wasze rzesze

ani wasza niewiedza”.

50.”Czy ci są ludźmi, co do których przysięgaliście, że Allach nie rozciągnie na nich swojej łaski?” Do nich Bóg powie: „Wejdźcie do Raju; nie

spadnie na was strach, ani nie będziecie żałować”.

51.A mieszkańcy Ognia zawołają do mieszkańców Nieba: „Wylejcie na nas nieco wody lub tego, czym obdarował was Allach”, Ci powiedzą:

„Zaprawdę, Allach zabronił i tego, i tego niewiernym.

52.tym, którzy traktowali swą religię jak zabawę i sport i których omamiło życie na tym świecie”. W tym dniu zatem zapomnimy o nich, jak i oni

zapomnieli o nadejściu tego ich dnia i jak trwali w odrzucaniu Naszych Znaków.

53.A zaiste daliśmy im Księgę, którą napełniliśmy wiedzą – przewodnictwo i łaskę dla ludu, który wierzy.

54.Czyż oni czekają zaledwie na spełnienie jej ostrzeżeń? W dniu, w którym nadejdzie jej spełnienie, ci, którzy zapomnieli o niej przedtem,

powiedzą: „Posłańcy Pana naszego rzeczywiście przynieśli Prawdę. Czyż zatem mamy jakich orędowników, którzy by się za nami wstawili?

A może można by nas odesłać, byśmy mogli spełniać dobre uczynki, inne od tego, co zwykliśmy byli czynić?” Ci rzeczywiście zniszczyli swoje

dusze, to zaś, co zmyślali, zawiodło ich.

55.Zaiste, waszym panem jest Allach, który stworzył niebiosa i ziemię w sześciu okresach, a potem Sam Siebie mocno posadził na Tronie. To On

powoduję, że noc zakrywa dzień, który delikatnie idzie za nią. I On to stworzył słońce i księżyc i gwiazdy – wszystko pożyteczne z Jego rozkazu.

Zaprawdę, do Niego należy stworzenie i rozkaz. Błogosławiony Allach, Pan światów.

56.Zwracajcie się do swego Pana w pokorze i potajemnie. Zaiste, On nie miłuje grzeszników.

57.A nie twórzcie nieporządku na ziemi po tym, jak stworzony na niej został porządek, i zwracajcie się do Niego z bojaźnią i w nadziei. Zaiste,

litość Allacha bliska jest tych, którzy czynią dobro.

58.On jest tym, który wysyła wiatr jako dobrą nowinę przed Swoją łaską do czasu, kiedy przyniesie on ciężką chmurę, My niesiemy ją ku

martwej ziemi. Wówczas zsyłamy z niej wodę i dzięki niej pobudzamy owoce wszelkiego rodzaju. Podobnie pobudzamy zmarłych, których

być może pamiętacie.

59.I dobra ziemia – jej rośliny wzrastają obficie na rozkaz jej Pana, ta zaś, co jest złe, tego wzrost jest ubogi. W podobny sposób objaśniamy

Znaki w najróżniejszych formach ludowi, który jest wdzięczny.

60.Posłaliśmy Noego do jego ludu, a on powiedział: „O ludu mój, czcij Allacha. Nie masz innego boga poza Nim. Doprawdy, za was lękam się kary

wielkiego dnia”.

61.Przywódcy jego ludu powiedzieli: „Zaiste, widzimy, żeś wyraźnie w błędzie”.

62.On rzekł: „O ludu mój. Nie ma we mnie błędu, jam jest wszak Posłaniec od Pana światów.

63.”Ja przekazuję wam posłannictwa mego Pana i służę wam szczerą radą oraz wiem od Allacha to, czego wy nie wiecie”.

64.”Czy dziwicie się, iż napomnienie przyszło od waszego Pana poprzez człowieka spośród was samych, aby mógł on was ostrzec, a wy byście

mogli stać się sprawiedliwymi i by mogła wam zostać okazana łaska?”

65.Jednakże oni nazwali go kłamcą, więc wyratowaliśmy jego oraz tych, którzy odrzucili nasze Znaki. Oni zaiste byli ludźmi ślepymi.

66.A Ād posłaliśmy ich brata Hūda. Powiedział on: „O ludu mój, oddawajcie cześć Allachowi. Nie macie żadnego innego bóstwa poza Nim.

Czyż zatem nie okażecie przed Nim bojaźni?”

67.Niewierzący przywódcy jego ludu powiedzieli: „Zaiste widzimy, żeś zagubiony w głupocie i naprawdę sądzimy, żeś jest jednym z kłamców”.

68.On odrzekł: „P ludu mój, nie ma we mnie krzty głupoty, ale jestem Posłańcem od Pana światów.

69.”Przynoszę wam posłannictwa mego Pana i jestem waszym szczerym i wiernym doradcą.

70.”Czy dziwicie się, iż napomnienie przyszło od waszego Pana poprzez człowieka spośród was samych, aby mógł on was ostrzec. A

przypomnijcie sobie czas kiedy On uczynił was spadkobiercami Jego łaski po narodzie Noego i z coraz większą miarą obdarzał was wielką siłą

fizyczną. Pamiętajcie zatem o łaskach Allacha, by dobrze się wam wiodło”.

71.Oni rzekli: „Czy przybyłeś do nas, abyśmy czcili samego Allacha i zapomnieli o tym, co zwykli byli czcić nasi ojcowie? Wobec tego przynieś

nam to, czym nas straszysz, jeśliś prawdomówny”.

72.On odrzekł: „Istotnie spadły już na was kara i gniew Boży. Czy spieracie się ze mną w kwestii imion, które wymienialiście – wy i wasi

ojcowie – co do których Allach nie zesłał żadnego świadectwa? Zaczekajcie więc, jestem z wami pośród tych, którzy oczekują”.

73.I uratowaliśmy go oraz tych, którzy z nim byli, dzięki naszej łasce, oraz odcięliśmy ostatnie pozostałości tych, którzy odrzucili Nasze Znaki i nie

uwierzyli.

74.A do Thamūd  wysłaliśmy ich brata, Salīh. Ten powiedział: „O ludu mój, czcij Allacha. Nie masz boga innego niż On. Zaprawdę, otrzymaliście

wyraźny znak od waszego Pana – tę wielbłądzice Allacha, Znak dla was. Zatem zostawcie ją, aby pasła się na ziemi Allacha, a nie czyńcie jej

zła, aby nie spadła na was bolesna kara.

75.”I przypomnijcie sobie czas kiedy On uczynił was spadkobiercami Jego łask po Ad i umieścił was w tej ziemi, abyście budowali pałace na jej

równinach oraz wykuwali mieszkania w górach. Dlatego zapamiętajcie łaski Allacha i nie dopuszczajcie się niegodziwości na ziemi, wywołując

nieporządek”.

76.Najważniejsi ludzie z jego ludu, nie mający wiedzy, powiedzieli do tych, których uważano za słabych – a wśród tej liczby i do wierzących –

„Czy wiecie z całą pewnością, że Sālih jest posłany przez jego Pana?” Ci odpowiedzieli: „Zaiste, wierzymy w to, z czym został wysłany”.

77.Ci, którzy byli butni, powiedzieli: „Zaprawdę, nie wierzymy w to, w co wy wierzycie”.

78.Wówczas podcięli ścięgna wielbłądzicy i przeciwstawili się nakazowi ich Pana i rzekli: „O Sālihu, przynieś nam to, czym nas straszysz,

o ile jesteś rzeczywiście jednym z Posłańców”.

79.Wtedy spadło na nich trzęsienie ziemi i w swych domach leżeli twarzami do ziemi.

80.Na to Sālih odwrócił się od nich i powiedział: „O ludu mój, przekazałem wam Posłannictwo mojego Pana dla was i zaoferowałem wam szczerą

radę, wy jednak nie lubicie szczerych doradców”.

81.I posłaliśmy Lota, kiedy powiedział do swego ludu: „Czy dopuszczacie się obrzydliwości, jakiej nikt na świecie nie dopuścił się nigdy

przed wami?”

82.”Zbliżacie się do mężczyzn z pożądaniem zamiast do niewiast. Nie, jesteście ludem, który przekracza wszelkie granice”.

83.A jedyną odpowiedzią jego ludu było to, że powiedzieli: „Wyrzuć ich z ich miasta, albowiem są ludźmi, którzy pysznią się swą

czystością”. 84.I uratowaliśmy jego i jego rodzinę z wyjątkiem żony – ona była z tych, co pozostali w tyle.

85.I zesłaliśmy na nich deszcz. Teraz widzicie jaki był koniec grzeszników.

86.a do Madian posłaliśmy ich brata Shu’aib. Powiedział on: „O ludu mój, czcij Allacha. Nie masz boga poza Nim. Wyraźny znak otrzymaliście

wszak od swego Pana. Zatem dawajcie pełną miarę i pełną wagę i nie uszczuplajcie ludziom ich rzeczy, a i nie czyńcie nieporządku na ziemi,

skoro zapanował na niej porządek. To jest dla was lepsze, jeśli jesteście wiernymi.

87.”A nie zasadzajcie się na każdej drodze, zagrażając i sprowadzając z drogi Allacha tych, którzy w Niego wierzą, oraz starając się ją

powikłać. I przypomnijcie sobie czas kiedy było was niewielu, a On was pomnożył. Oto jaki był koniec tych, którzy siali zamęt!

88.”A jeśli jest wśród was grupa, która wierzy w to, z czym zostałem przysłany, oraz grupa, która nie wierzy, wówczas czekajcie cierpliwie

aż Allach nas rozsądzi. A On jest Najlepszym z Sędziów”.

 

CZĘŚĆ IX

89.Wodzowie jego ludu, którzy byli butni, powiedzieli: „Zapewne, wygnamy cię, o Shu’aib, oraz wiernych, którzy są z tobą z naszego miasta,

chyba że powrócisz do naszej religii”. On rzekł: „Nawet jeśli nie będziemy chcieli?

90.”Gdybyśmy powrócili do waszej religii po tym jak Allach uchronił nas przed nią, rzeczywiście przyznalibyśmy, iż cały czas zmyślaliśmy kłamstwa

przeciwko Allachowi. I nie wypada nam do niej powrócić, chyba żeby Allach – nasz Pan – zapragnął tego. Pan nasz obejmuje rozumem wszystkie

rzeczy w swej wiedzy. W Allachu pokładamy swe zaufanie. Zatem, o Panie nasz, Ty rozsądź pomiędzy nami i naszym ludem w prawdzie,

boś Ty jest Najlepszym z tych, którzy decydują”.

91.Dowódcy zaś jego ludu, którzy nie wierzyli, powiedzieli: „Jeśli pójdziecie za Shu’aib, z pewnością będziecie przegrani”.

92.Wówczas spadło na nich trzęsienie ziemi i w swoich domach leżeli twarzą do ziemi.

93.Ci, którzy oskarżali Shu’aib o kłamstwa, stali się takimi, jakby nigdy tam nie mieszkali. Ci, którzy oskarżali Shu’aib o kłamstwa – to oni byli

przegrani.

94.Wtedy on odwrócił się od nich i powiedział: „O ludu mój, naprawdę przekazałem wam posłaństwa od mego Pana i służyłem wam szczerą radą.

Jak zatem miałbym smucić się z powodu niewiernego ludu”. 95.nigdy nie posyłaliśmy Proroka do żadnego miasta, lecz zsyłaliśmy na ich lud

nieszczęście i cierpienie, aby upokorzył się.

96.Wtedy zmienialiśmy ich nieszczęsne położenie na dobre do czasu aż zdobyli dostatek i pomnożyli się i powiadali: „Cierpienia i

nieszczęście spadały również na naszych ojców, więc cóż, jeśliby spadały na nas”. Wówczas chwytaliśmy ich nagle, podczas gdy oni tego nie

rozumieli.

97.A gdybyż lud tych miast uwierzył i był sprawiedliwy, z pewnością otworzylibyśmy przed nimi błogosławieństwa nieba i ziemi. Oni jednak nie

uwierzyli, więc pochwyciliśmy ich z powodu tego, na co sobie zasłużyli.

98.Czyż zatem ludy tych miast są bezpieczni przed nadejściem naszej kary dla nich w nocy, podczas gdy będą spać?

99.I czyż ludy tych miast są bezpieczne przed nadejściem naszej kary dla nich wczesnym przedpołudniem, kiedy zabawiają się?

100.Czyż są oni bezpieczni przed planami Allacha? Nikt nie czuje się bezpiecznym przed zamiarami Allacha z wyjątkiem ludu, który skazany jest

na zagładę.

101.Czyż tych, którzy odziedziczyli ziemię po jej poprzednich mieszkańcach, nie prowadzi to do wniosku, że jeżeli zechcemy, możemy porazić ich

także za ich grzechy i zapieczętować ich serca, aby nie słuchali słów przewodnictwa.

102.Takimi były te miasta, o których przekazaliśmy ci niektóre wiadomości. I zaiste ich Posłańcy przybywali do nich z wyraźnymi Znakami. Oni

jednak nie chcieli uwierzyć w to, co odrzucili byli wcześniej. W ten sposób Allach zapieczętowuje serca niewierzących.

103.A u większości z nich nie znaleźliśmy ani odrobiny przestrzegania przymierza, a – zaiste – stwierdziliśmy, że większość z nich to złoczyńcy.

104.Wtedy, po nich, posłaliśmy Mojżesza z Naszymi Znakami do Faraona i jego dowódców, oni jednak niesprawiedliwie odrzucili je. Zważajcie,

zatem, na to, jaki był koniec tych, którzy siali zamęt!

105.A Mojżesz powiedział: „O Faraonie, zaiste ja jestem Posłańcem od Pana światów.

106.”Nie jest słusznym, abym ja mówił o Bogu cokolwiek poza prawdą. Przybyłem do ciebie z wyraźnym Znakiem od twego Pana. Dlatego pozwól

Dzieciom Izraela iść ze mną”.

107.Faraon odrzekł: „Jeśli rzeczywiście przyszedłeś ze Znakiem, to przedstaw go, o ile jesteś prawdomówny”. 108.On więc cisnął o ziemię swoją

laską i oto ujrzeć można było wyraźnie węża.

109.I wyciągnął przed siebie swą dłoń i nagle patrzącym wydała się ona biała.

110.Przywódcy ludu Faraona powiedzieli: „Z całą pewnością jest z niego sprytny czarownik.

111.”On pragnie wygnać was z waszego kraju. Cóż zatem radzicie?”

112.Powiedzieli: „Niechaj on i jego brat nieco poczekają, a ty wyślij do miast wysłanników,

113.”którzy sprowadzą ci każdego zręcznego czarownika”.

114.I przybyli czarownicy do Faraona i powiedzieli: „Oczywiście otrzymamy nagrodę, jeśli będziemy górą”.

115.On powiedział: „Tak, jak również znajdziecie się wśród tych, którzy są blisko mnie”.

116.Oni rzekli: „ O Mojżeszu, czy ty rzucisz pierwszy, czy też pierwsi mamy rzucać my?”

117.Ten odrzekł: „Rzucajcie wy”. I kiedy rzucili, omamili oczy ludu i natchnęli go strachem oraz zaprezentowali potężną magię.

118.My zaś powiedzieliśmy do Mojżesza: „Rzuć swą laskę” i oto pochłonęła wszystko, co oni wymyślili.

119.I tak ustanowiona została prawda, a wszystko, co oni czynili, okazywało się próżne.

120.Tak zostali pokonani i odeszli poniżeni.

121.A czarownicy zmuszeni byli upaść twarzami do ziemi.

122.i powiedzieli: „Wierzymy w Pana światów,

123.”Pana Mojżesz i Aarona”.

124.Faraon rzekł: „Uwierzyliście w niego zanim wam na to pozwoliłem. Zaiste jest to spisek, który uknuliście w mieście, by móc wypędzić

zeń jego mieszkańców, ale wkrótce poznacie konsekwencje.

125.”Niechybnie poodcinam wam dłonie i stopy z powodu waszego nieposłuszeństwa. Wówczas z pewnością ukrzyżuję was wszystkich

razem”.

126.Oni odpowiedzieli: „Wobec tego do naszego Pana powrócimy,

127.”A ty nie wywrzesz na nas zemsty z powodu tego, że uwierzyliśmy w Znaki od naszego Pana, kiedy do nas przybyły. Panie nasz, wylej na nas

cierpliwość i spraw, abyśmy umarli oddani Tobie”.

128.A przywódcy ludu Faraona powiedzieli: „Czy zostawisz Mojżesza i jego lud, by siali zamęt w kraju oraz by zaparli się ciebie i twoich bogów?”

On odrzekł: „Zabijamy bezwzględnie ich synów, a ich niewiastom pozwolimy żyć. A z pewnością mamy nad nimi przewagę”.

129.Mojżesz rzekł do swego ludu: „Szukajcie pomocy u Allacha i bądźcie wytrwali. Zaprawdę, ziemia należy do Allacha – On daje ją jako

dziedzictwo komu tylko zechce spośród swoich sług, a dobry koniec oczekuje Bogobojnych”.

130.Oni odrzekli: „Byliśmy prześladowani zanim do nas przybyłeś oraz po twoim przybyciu”. On rzekł: „Wasz Pan ma właśnie zniszczyć waszego

wroga i was uczynić władcami tej ziemi, by zobaczyć jak będziecie postępować”.

131.I dotknęliśmy lud Faraona latami suszy i ubóstwem owoców, aby zważał.

132.lecz kiedy tylko spotykali się z dobrem, powiadali: „to dla nas”. A kiedy spadało na nich zło, zły los przypisywali Mojżeszowi i jego ludziom.
Teraz z pewnością powód złego losu był u Allacha. Jednak większość z nich nie wiedziała.

133.Powiadali: „Jakikolwiek Znak byś nam przedstawił, by nas nim omamić, nie poddamy ci się”.

134.Wtedy zesłaliśmy na nich burzę, i szarańczę, i robactwo, i żaby, i krew – wyraźne Znaki – oni jednak postępowali dumnie i byli ludem

grzesznym.

135.I kiedy spadła na nich kara, powiedzieli: „O Mojżeszu, pomódl się za nas do twego Pana zgodnie z tym, co tobie On obiecał. Jeśli zdejmiesz z

nas karę, z pewnością uwierzymy ci i z pewnością wyślemy wraz z tobą Dzieci Izraela”.

136.Lecz kiedy odsunęliśmy od nich karę na pewien okres, który mieli osiągnąć, oto złamali dane przez siebie słowo.

137.Wobec tego zemściliśmy się na nich i zatopiliśmy ich w morzu, jako że traktowali Nasze Znaki jak kłamstwa i lekceważyli je.

138.I uczyniliśmy, że ludzie, których uważano za słabych, odziedziczyli wschodnie części kraju i jego części zachodnie – co pobłogosławiliśmy.

A miłosierne słowo twego Pana wypełniło się wobec Dzieci Izraela, albowiem byli wytrwali. Ostatecznie zniszczyliśmy wszystko to, co Faraon

i jego lud wznieśli, jak i wszystko, co zbudowali.

139.Przeprowadziliśmy dzieci Izraela przez morze, a przybyli do ludu, który oddawał się czci bożków. Powiedzieli: „O Mojżeszu, uczyń nam boga

tak jak i oni mają swych bogów”. On odrzekł: „Zaprawdę, jesteście ludem nieświadomym”.

140.”Zaprawdę, wszystko to, czemu oddaje się ten lud, powinno zostać zniszczone, a daremne będzie wszystko to, co czynią”.

141.Powiedział: „Czy mam wam znaleźć boga innego niż Allach, skoro to On wyniósł was ponad wszystkie ludy?”

142.Przypomnijcie sobie czas kiedy wybawiliśmy was od ludu Faraona, który ciężko was doświadczył, zabijając waszych synów, a pozostawił

przy życiu niewiasty. W tym bowiem zawierała się wielka próba dla was od waszego Pana.

143.A daliśmy Mojżeszowi obietnicę trzydziestu nocy i dodaliśmy do nich jeszcze dziesięć. W ten sposób dopełniony został naznaczony przez

Pana okres – czterdzieści nocy. Rzekł Mojżesz do swego brata Aarona: „Zajmij moje miejsce wśród ludu podczas mojej nieobecności, i kieruj nim

dobrze, a nie postępuj drogą siejących niezgodę.

144.A kiedy Mojżesz przybył w wyznaczonym przez Nas czasie, a jego Pan przemówił doń, rzekł: „Panie mój, pokaż mi się, abym mógł na Ciebie

spojrzeć”. Allach odrzekł: „Nie zobaczysz Mnie. Jednak spójrz na tę górę, a jeśli pozostanie na swoim miejscu, wówczas ujrzysz Mnie. I kiedy Pan

jego ukazał się na górze, rozbił ją na kawałki, a Mojżesz padł bez świadomości. A kiedy ją odzyskał, powiedział: „Tyś jest Święty, zwracam się

do Ciebie i pierwszy wierzę”.

145.Allach powiedział: „O Mojżeszu, ciebie wybrałem ponad ludźmi twoich czasów poprzez Moje Posłannictwa i poprzez Moje Słowo. Zatem trzymaj

się mocno tego, co ci dałem, i bądź spośród wdzięcznych”.

146.Napisaliśmy mu na Tablicach o wszystkim napomnienie oraz wyjaśnienie wszystkich rzeczy. „Trzymaj je mocno i przykaż swemu ludowi, by

szedł za tym, co najlepsze z tego. Wkrótce wskaże ci mieszkanie grzeszników”.

147.Wkrótce odwrócę od Moich Znaków tych, którzy się pysznią w kraju niesprawiedliwie, i nawet jeśli ujrzą wszystkie Znaki, nie będą w nie

wierzyć. I jeśli ujrzą drogę sprawiedliwości, nie przyjmą jej za swoją drogę. Jeżeli jednak spostrzegą drogę błędu, potraktują ją jak swoją własną

drogę. Będzie tak, ponieważ traktowali Nasze Znaki jak kłamstwa i nie zważali na nie.

148.Ci, którzy odrzucają Nasze Znaki oraz nadejście Życia Przyszłego – ich dzieła są próżne. Czyż mogą oczekiwać, że nagrodzeni za cokolwiek

innego niż za to, co czynią?

149.Lud Mojżesza podczas jego nieobecności uczynił sobie ze swych ozdób cielca – pozbawione życia ciało, wydające ryk. Czyż nie

widzieli, że nie przemawiało do nich ani nie wiodło ich ku żadnej drodze? Wzięli go sobie za obiekt czci i byli grzesznikami.

150.A kiedy porażeni zostali wyrzutami sumienia i ujrzeli, iż rzeczywiście zeszli z drogi, powiedzieli: „Jeżeli Pan nasz nie okaże nam litości i nie

przebaczy nam, z pewnością będziemy przegrani”.

151.Kiedy zaś Mojżesz powrócił do swego ludu, oburzony i zasmucony, rzekł: „Złem jest to, co uczyniliście podczas mojej nieobecności.

Czyż pośpieszyliście się, by wymyślić sobie drogę, nie poczekawszy na rozkaz Pana waszego?” I odłożył Tablice i chwycił swego brata za głowę,

przyciągając go do siebie. Aaron rzekł: „Synu mojej matki, lud rzeczywiście uważał mnie za słabego i chciał mnie uśmiercić. Dlatego nie pozwól,
aby wrogowie radowali się z mojego nieszczęścia i stawiaj mnie na równi z ludem niesprawiedliwym”.

152.Mojżesz rzekł: „Panie mój, przebacz mi i memu bratu i dopuść nas do swej łaski, bowiem Tyś jest najbardziej Litościwy spośród tych,

którzy okazują litość”.

153.Jeżeli chodzi o tych, którzy za obiekt czci wzięli sobie cielca, spadnie na nich gniew Boży i poniżenie w życiu doczesnym. Tak bowiem

nagradzamy tych, którzy zmyślają kłamstwa.

154.Jednak ci, którzy czynią zło i okazują skruchę i uwierzą, z pewnością Pan twój po tym jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

155.Kiedy opadł gniew Mojżesza, wziął Tablice, a w ich treści zawierało się przewodnictwem i łaska dla tych, którzy okazują bojaźń Bożą.

156.Mojżesz wybrał spośród swoich ludzi siedemdziesięciu mężów dla naszego wyboru. Kiedy jednak spadło na nich trzęsienie ziemi, powiedział:

„Panie mój, gdybyś tylko zechciał, mógłbyś zniszczyć ich przedtem i mnie także. Czyż zatem zniszczysz nas za to, co uczynili głupcy

pośród nas? To przecież tylko próba z Twojej strony. Dzięki niej zginą ci, których zguby pragniesz, a poprowadzeni będą ci, których chcesz

prowadzić. Tyś jest naszym Obrońcą. Przebacz nam zatem i okaż nam litość, boś Ty jest Najlepszym z tych, którzy przebaczają.

157.”I zrządź dla nas dobro na tym świecie, jak i w przyszłym. Zwróciliśmy się ku Tobie ze skruchą”. Allach odrzekł: „Obarczę karą tego, kogo

obarczę, lecz moja łaska ogarnia wszystkie rzeczy. Zarządzę dobro dla tych, którzy postępują sprawiedliwie i płacą Zakāt oraz dla tych, którzy wierzą

w Nasze Znaki.

158.”Dla tych, którzy idą za Posłańcem, Prorokiem, Umīi, o których mówi się w Tora i w Ewangelii, które z nimi są. On nakazuje im dobro, a zabrania

czynienia zła i czyni dla nich prawowitymi rzeczy dobre, a zabrania im rzeczy złych. On zdejmuje z nich ich brzemię i ich pęta, które na nich były.

Tak zatem ci, którzy uwierzą w niego i uszanują go i będą go wspierać, i pomagać mu oraz pójdą za światłem, które zostało zesłane wraz z nim –

tym dobrze będzie się wiodło”.

159.Powiedz: „O ludzkości, naprawdę jestem Posłańcem do was wszystkich od Allacha, do którego należy Królestwo niebios i ziemi. Nie ma boga

poza Nim. On daje życie i On przynosi śmierć. Uwierzcie więc w Allacha i Jego Posłańca, Proroka Umīi, który wierzy w Allacha i Jego słowa.

A idźcie za nim, abyście byli słuszni prowadzeni”.

160.A spośród ludu Mojżesza jest grupa, która prowadzi w prawdzie i dzięki niej czyni sprawiedliwość.

161.Podzieliliśmy ich na dwanaście plemion, różnych ludów. I objawiliśmy Mojżeszowi, kiedy jego lud prosił o go o wodę, mówiąc: „Uderz w skałę

swoją laską”, a wytrysnęło z niej dwanaście źródeł. Każde plemię poznało swe miejsce, z którego mogło pić. Uczyniliśmy, że pojawiła się nad nimi

chmura i zesłaliśmy im Mannę i Salwa i powiedzieliśmy: „Spożywajcie spośród dobrych rzeczy, które wam daliśmy”. A oni nie zaszkodzili nam,

zaszkodzili tylko samym sobie.

162.A przypomnijcie sobie czas kiedy powiedziano im: „Zamieszkajcie w tym mieście spożywajcie z niego gdzie tylko zechcecie, i powiedzcie:

„Boże! Ulżyj naszemu brzemieniu” a wejdźcie w bramę w pokorze. Przebaczymy wam grzechy wasze, z pewnością powiększymy tych, którzy

czynią dobro”.

163.Jednakże grzesznicy spośród nich zamienili to na słowo inne od tego, które zostało do nich wypowiedziane. A zatem zesłaliśmy na nich karę

z nieba z powodu ich złych uczynków.

164.I spytaj ich o miasto, które stało nad morzem. Kiedy sprofanowali Szabat; kiedy przybyły do nich ich ryby w dniu Szabatu, pojawiając się na

powierzchni wody, lecz w dniu, kiedy nie dotrzymali Szabatu, one do nich nie przyszły. W ten sposób wypróbowaliśmy ich, albowiem buntowali się.

165.I kiedy jedna grupa spośród nich powiedziała do drugiej: „Dlaczego napominacie lud, którego Allach zamierza zniszczyć albo ukarać srogą

karą?” Oni odpowiadają: „Aby oczyścić się z winy przed waszym Panem oraz po to, byśmy mogli zwrócić się ku sprawiedliwości”.

166.A kiedy zapomnieli wszystko to, czym byli napominani, uratowaliśmy tych, którzy wystrzegali się zła, a zesłaliśmy srogą karę grzesznikom,

ponieważ buntowali się.

167.A kiedy w swej bucie buntowali się przeciwko temu, co było im zabronione, powiedzieliśmy im: „Zostańcie małpami wzgardzonymi”.

168.I przypomnijcie sobie czas kiedy twój Pan ogłosił, że z pewnością podniesie przeciw nim aż po Dzień Zmartwychwstania tych, którzy

zadawać im będą bolesne rany. Zaiste, twój Pan jest szybkim Rachmistrzem i z pewnością jest jednocześnie Najbardziej Przebaczającym,

Litościwym.

169.I rozbiliśmy ich na oddzielne ludy na ziemi. Wśród nich są tacy, którzy są sprawiedliwi, i są wśród nich tacy, którzy sprawiedliwi nie są.

Wypróbowaliśmy ich rzeczami dobrymi i rzeczami złymi, aby powrócili do dobra.

170.Wtedy po nich przyszło złe pokolenie, które odziedziczyło Księgę. Ci biorą marne dobra tego upadłego świata i mówią: „To będzie nam

przebaczone”. Gdyby jednak raz jeszcze otrzymali takie dobra, wzięliby je. Czyż nie odebrano im przymierza Księgi, aby nie mówili o Allachu

niczego poza prawdą? I studiowali to, co ona zawiera. Lecz mieszkanie Życia Przyszłego jest lepsze dla tych, którzy są sprawiedliwi.

Czyż zatem nie pojmujecie?

171.A jeśli chodzi o tych, którzy wytrwale postępują zgodnie z Księgą i przestrzegają Modlitwy, zaiste nie pozwolimy, aby zginęła nagroda

przeznaczona dla sprawiedliwych.

172.A kiedy zatrzęśliśmy nad nimi górą, jakby była pokryciem, a im wydawało się, że na nich zaraz spadnie, powiedzieliśmy: „Trzymajcie się

mocno tego, co wam daliśmy i pamiętajcie o tym, co to zawiera, abyście mogli bronić się przed złem.

173.I przypomnijcie sobie kiedy twój Pan zrodził z dzieci Adama – z ich lędźwi – ich potomstwo i uczynił, iż dawali świadectwo przeciwko

sobie samym, mówiąc: „Czyż nie jestem waszym Panem?”, oni powiedzieli: „Tak, dajemy temu świadectwo”. Uczynił On to, abyście nie

powiedzieli w Dniu Zmartwychwstania: „Rzeczywiście nie byliśmy tego świadomi”.

174.Lub żebyście nie mówili: „To nasi ojcowie łączyli różnych partnerów z Allachem w przeszłości, my zaś byliśmy ledwie pokoleniem po nich.

Czy zatem zniszczysz nas za to, co czynili ci, którzy kłamali?

175.W ten sposób wyjaśniamy Znaki, aby byli napominani oraz by powrócili do dobra.

176.opowiedz im historię tego, któremu przekazaliśmy Nasze Znaki, on zaś odstąpił od nich. Wówczas Szatan poszedł za nim, a on stał się

jednym z tych, którzy zbaczają z drogi.

177.A gdybyśmy zechcieli, wynieślibyśmy go w ten sposób. On jednak skłaniał się ku ziemi i dawał upust swoim złym pragnieniom. Dlatego jego

przypadek podobny jest do przypadku spragnionego psa – jeżeli go odciągniesz, wystawia swój jęzor. Taki jest przypadek tego ludu, który nie wierzy

w Nasze Znaki. Dlatego opowiedz im tę historię, aby się zastanowili.

178.Zły jest przypadek tego ludu, który Nasze Znaki uważa za kłamstwa. To samych siebie oni skrzywdzili.

179.Ten, którego Allach prowadzi, jest na dobrej drodze. Ci zaś, których pozostawia On w błędzie, oni będą przegranymi.

180.Zaprawdę, stworzyliśmy wielu jinn i ludzi, których końcem będzie Piekło. Oni maja serca, którymi niczego nie rozumieją, i mają oczy, którymi

niczego nie widzą, mają też uszy, którymi nie słyszą. Oni są podobni do bydła – nie, oni zeszli z drogi nawet bardziej. Oni rzeczywiście w ogóle nie

zważają.

181.Do Allacha należą wszystkie doskonałe atrybuty. Dlatego zwracajcie się do Niego przy pomocy tych atrybutów. I pozostawiajcie samych sobie

tych, którzy zbaczają z właściwej drogi w odniesieniu do Jego atrybutów. Oni będą wynagrodzeni za to, co czynią.

182.A spośród tych, których stworzyliśmy, jest lud, który kieruje ludźmi w prawdzie i dzięki niej czyni sprawiedliwość.

183.Tych zaś, którzy odrzucają Nasze Znaki, poprowadzimy ku zagładzie krok po kroku w sposób, którego nie znają.

184.I Ja udzielam im zwłoki, zaprawdę Mój plan jest wspaniały.

185.Czyż oni nie uważają, że nie ma mowy o szaleństwie w przypadku ich towarzysza? On jest tylko ostrzegaczem.

186.i czy nie zaglądają oni do Królestwa niebios i ziemi, i wszystkich rzeczy, które stworzył Allach? I czy nie widzą – a to możliwe – że zbliżył

się już ich własny termin? W wobec tego po tym uwierzą?

187.Jeśli Allach kogokolwiek postanowi odsunąć od właściwej drogi, nie znajdziesz dlań żadnego przewodnika. Takich pozostawia On w ich

grzechu, błąkających się w szaleństwie.

188.Pytaja cię o Godzinę: „Kiedy ona nadejdzie?” Powiedz: „Wiedza o tym jest wyłącznie u mego Pana. Jedynie On jest w stanie przedstawić ja w

jej czasie. Ona ciąży na niebiosach i na ziemi. Spadnie na was wyłącznie niespodziewanie”. Pytają cię tak, jakbyś dobrze o tym wiedział. Powiedz:

„Wiedza o tym jest wyłącznie u Allacha, a większość ludzi nie wie”.

189.Powiedz: „Nie mam władzy czynić sobie dobra ani zła, chyba że tego zapragnie Allach. O, gdybym posiadał wiedzę o niewidzialnym,

nazbierałbym już sobie wiele dóbr, a zło nie dotknęłoby mnie. Ja jestem tylko Ostrzegaczem przekazicielem dobrej nowiny ludowi, który wierzy”.

190.To On jest tym, który stworzył was z jednej duszy i z niej stworzył jej towarzyszkę, by znajdował w niej pocieszenie. A kiedy ja poznał,

nosiła lekkie brzemię i z nim się poruszała. A kiedy stanie się ciężka, oboje modlą się do Allacha, ich Pana, mówiąc: „Jeśli dasz nam dobre

dziecko, z pewnością będziemy spośród wdzięcznych”.

191.Lecz kiedy On daję im dobre dziecko, oni łączą z Nim różnych partnerów w odniesieniu do tego, co On im dał. Jednak Allach wyniesiony

jest wysoko ponad to, co oni z Nim łączą.

192.Czy łączą z Nim jako partnerów tych, którzy niczego nie tworzą, a sami są stworzeni?

193.Oni nie są w stanie im pomóc, ani nie są w stanie pomóc samym sobie.

194.i jeśli zawołacie ich ku dobrej drodze, oni za wami nie pójdą. Nie sprawia wam różnicy czy ich zawołacie czy pozostaniecie w milczeniu.

195.Zaprawdę, ci, do których zwracacie się poza Allachem, są stworzeniami jak wy sami. Zwróćcie się zatem do nich i niechaj wam odpowiedzą,

jeśliście prawdomówni.

196.Czyż mają stopy, na których chodzą, lub czy mają dłonie, którymi trzymają, albo oczy, którymi widzą, lub uszy, którymi słyszą? Powiedz:

„Zwróćcie się do partnerów, których przypisujecie Allachowi, a potem przeciwstawcie się mi i nie dajcie mi zwłoki.

197.”Zaiste, moim Obrońcą jest Allach, który objawił tę Księgę, On to chroni sprawiedliwych.

198.”Ci zaś, do których zwracacie się poza Nim, nie są w stanie wam pomóc, ani nie są w stanie pomóc samym sobie”.

199.I kiedy zachęcacie ich, by przewodzili, nie słyszą. Ty zaś widzisz, że patrzą ku tobie, lecz oni nie widzą.

200.Czy zawsze przebaczasz, o Proroku! A zachęcaj do uprzejmości i odwracaj się od nieświadomych.

201.A jeśli spadnie na ciebie zła sugestia od szatana, szukaj schronienia u Allacha. Zaprawdę, On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

202.A jeśli chodzi o tych, którzy są sprawiedliwi, to kiedy spadnie na nich zła myśl od Szatana, pamiętają o Allachu i – zważ! – zaczynają poprawnie

widzieć.

203.A bracia niewiernych wprowadzają ich w błąd, a później nie szczędzą wysiłków.

204.Kiedy nie przedstawisz om żadnego Znaku, powiadają: „Dlaczego żadnego nie wymyśliłeś?” Powiedz: „Idę jedynie za tym, co jest mi objawiane

od mego Pana. Oto wyraźne dowody od waszego Pana i przewodnictwo, i łaska dla ludu, który wierzy”.

205.Kiedy recytowany jest Koran, słuchajcie go i bądźcie cicho, aby okazano wam łaskę.

206.I przypomnij sobie swego Pana w umyśle z pokorą i bojaźnią przed Nim, a cichym głosem rano i wieczorem. I nie bądź spośród tych, którzy nie

zważają.

207.Naprawdę, tych, którzy są blisko twego Pana, nie odwracaj z dumą od Jego czci, albowiem oni wychwalają Go i padają przed Nim na twarz.

 

8.     AL-ANFĀL   i   9.   AL-TAUBAH (objawione po Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Pytają cię w sprawie zdobyczy. Powiedz: „Zdobycze wojenne są dla Allacha i Posłańca.
Bójcie się więc Allacha i ustalajcie między sobą sprawy właściwie oraz bądźcie posłuszni Allachowi i Jego Posłańcowi, jeśli jesteście wierzącymi”.
3.Jedynie ci są prawdziwymi wiernymi, których serca drżą, gdy wymieniane jest imię Allacha, i kiedy mówi się im o Jego Znakach, oni powiększają
swą wiarę, jak i ci, którzy w Panu pokładają zaufanie.
4.Którzy przestrzegają Modlitwy i wydają z tego, co im daliśmy.
5.Ci właśnie są prawdziwymi wierzącymi. U ich Pana czekają na nich wysokie rangi, jak i przebaczanie oraz zaszczytne zapasy.
6.Jest tak dlatego, że Pan twój wyprowadził cię z twego domu w sprawiedliwym celu, podczas gdy część wiernych była temu całkiem przeciwna.
7.Oni (niewierzący) spierają się z tobą w kwestii prawdy już po tym, jak została dowiedziona, tak jakby byli gnani ku śmierci,
w rzeczywistości widząc ją.
8.i przypomnijcie sobie kiedy Allach obiecał, że jedna z dwóch grup będzie wasza, a wy zapragnęliście, aby wasza była nieuzbrojona, jednak
Allach pragnął ustanowić Prawdę poprzez Swoje słowa oraz odciąć korzeń ludzi niewierzących”.
9. by ustanowić Prawdę oraz udaremnić to, ci fałszywe, chociaż mogłoby nie podobać się to winnym.
10.Kiedy błagaliście swego Pana o pomoc, a On odpowiedział na waszą modlitwę, mówiąc: „{Z pewnością pomogę wam tysiącem aniołów,
rząd za rzędem”.
11.A Allach uczynił to jedynie dobrą nowiną, aby dzięki niej uspokoiły się wasze serca. Jednakże pomoc nadchodzi wyłącznie od Allacha.
Zaprawdę, Allach jest Potężny, Mądry.
12.Kiedy sprowadził na was sen jako znak bezpieczeństwa od Niego i zesłał wodę z chmur, aby dzięki niej oczyścić was i usunąć z was
nieczystość Szatana, jak i by wzmocnić wasze serca i wasze kroki uczynić pewnymi.
13.kiedy twój Pan objawił aniołom, mówiąc: „Jestem z wami, więc wzmocnijcie tych, którzy wierzą. Napawam strachem serca tych,
którzy nie wierzą. Uderzajcie ich powyżej szyi i podcinajcie im wszystkie końce palców”.
14.Jest tak dlatego, iż przeciwstawili się Allachowi i Jego Posłańcowi. Kto bowiem przeciwstawia się Allachowi i Jego Posłańcowi, wówczas
z pewnością Allach jest Srogi w rozliczaniu.
15.Oto wasza kara, posmakujcie jej zatem. I pamiętajcie, że na niewiernych czeka kara Ognia.
16.O wy, którzy wierzycie! Kiedy spotkacie tych, którzy nie wierzą jak zbliżają się w swej sile, nie odwracajcie się do nich plecami.
17.Jeśli bowiem ktoś odwróci się plecami do nich w takim dniu, z wyjątkiem manewrów bitewnych lub w celu dołączenia do innej grupy,
ten z pewnością ściągnie na siebie gniew Allacha, a Piekło stanie się jego mieszkaniem. A jest ono złym miejscem do przebywania.
18.Tak zatem nie wy ich zabiliście, lecz to był Allach, który ich zabił. I to nie wy rzucaliście, kiedy rzucaliście, lecz to był Allach,
który rzucał, żeby pokonać niewierzących oraz by wyświadczyć wielką łaskę wiernym od Siebie. Zaprawdę Allach jest Wszystkosłyszący,
Wszechwiedzący.
19.Oto co się wydarzyło. I wiedzcie, że Allach osłabi zamiary niewiernych.
20.Jeśli wy, o niewierni, szukaliście osądu, to sąd już nad wami zapadł. I jeśli odstąpicie, tak będzie dla was lepiej. Ale jeżeli zwrócicie się
ku niezgodzie, również i My zwrócimy się ku karze. A wasza gromada na nic wam się nie przyda, bez względu na jej liczebność, i wiedzcie,
że Allach jest po stronie wiernych.
21.O wy, którzy wierzycie! Okazujcie posłuszeństwo Allachowi i Jego Posłańcowi oraz nie odwracajcie się od niego, słuchając jego poleceń.
22.I nie bądźcie podobni do tych, którzy powiadają: „Słyszymy” podczas gdy nie słyszą.
23.Zaiste, najgorszymi zwierzętami są w oczach Allacha głuche i nieme, które nie maja żadnego zmysłu.
24.Gdyby Allach widział w nich jakiekolwiek dobro, z pewnością spowodowałby, żeby słyszeli. Jeśli jednak teraz spowoduje, że usłyszą,
oni odwrócą się z niechęcią.
25.O wy, którzy wierzycie! Odpowiadajcie Allachowi i Posłańcowi, kiedy was wzywa, żeby on mógł dać wam życie i wiedzcie, że Allach wstępuje
pomiędzy człowieka i jego serce oraz że On jest Tym, przed którym zostaniecie zgromadzeni.
26.I strzeżcie się nieszczęścia, które z pewnością nie dotknie wyłącznie tych z was, którzy dopuścili się zła. I wiedzcie, że Allach
jest Srogi w karaniu.
27.Przypomnijcie sobie kiedy było was niewielu i w kraju uważano was za słabych i kiedy baliście się, żeby lud was nie oderwał, a On dał wam
schronienie i wzmocnił was swoją pomocą i dał wam dobre rzeczy, byście byli wdzięczni.
28.O wy, którzy wierzycie! Nie bądźcie fałszywi wobec Allacha i Posłańca ani nie zdradzajcie świadomie swych odpowiedzialności.
29.I wiedzcie, że to, co posiadacie oraz wasze dzieci są jedynie próbą oraz że to Allach jest Tym, u którego czeka was wspaniała nagroda.
30.O wy, którzy wierzycie! Jeśli będziecie wypełniać swój obowiązek wobec Allacha, On da wam zwycięstwo o odsunie od was wasze zło
i przebaczy wam. Allach bowiem jest Panem wielkiej obfitości.
31.I przypomnij sobie czas kiedy niewierni snuli plany przeciwko tobie, by cię uwięzić lub zabić lub wypędzić. Oni planowali, lecz Allach także
planował, a jest On najlepszym z planistów.
32.A kiedy recytuje się im Nasze wersety, powiadają: „Usłyszeliśmy. Gdybyśmy zechcieli, z pewnością moglibyśmy powiedzieć coś podobnego
do tego. To nic więcej jak tylko opowieść o dawnych czasach”.
33.I przypomnij sobie czas kiedy powiedzieli: „O Allachu, jeśli to rzeczywiście jest prawda od Ciebie, to ześlij na nas deszcz kamieni z nieba
lub sprowadź na nas straszna karę”.
34.Jednak Allach nie chciał ich karać kiedy ty byłeś miedzy nimi. Allach nie pragnął ich także ukarać, kiedy szukali przebaczenia.
35.Jakież mają teraz wytłumaczenie, żeby Allach ich nie ukarał, skoro nie dopuszczają ludzi do Świętego Meczetu i nie są jego prawdziwymi
strażnikami? Jego prawdziwymi strażnikami są ci, którzy są sprawiedliwi, ale większość z nich nie wie.
36.A ich modlitwa w Świętym Domu to tylko gwizdy i klaskanie dłońmi. „Zatem skosztujcie kary, albowiem nie uwierzyliście”.
37.Zaiste ci, którzy nie wierzą, wydają swoje bogactwo po to, by odwracać ludzi od drogi Allacha. Z pewnością nadal będą je tak wydawać,
jednak później stanie się ono źródłem żalu dla nich i wtedy zostaną pokonani. Niewierzący będą zgromadzeni w Piekle,
38.by Allach oddzielił złych od dobrych, a umieścił złych jednych na drugich i zebrał ich wszystkich, później zaś by wrzucił ich do Piekła.
Oni rzeczywiście będą przegranymi.
39.Powiedz tym, którzy nie wierzą, jeśli odstąpią, że to, co minęło, będzie im przebaczone. A jeśli powrócą do swych występków, wówczas zaprawdę
miał już miejsce przykład poprzednich ludów przed nimi.
40.I walczcie z nimi aż do czasu, gdy nie będzie już prześladowań, a cała religia będzie dla Allacha. Lecz jeśli odstąpią od swego, wówczas
Allach jest zaiste Świadom tego, co czynią.
41.A jeżeli się odwrócą, wiedzcie, że Allach jest waszym Obrońcą – wspaniałym Pomocnikiem!

CZĘŚĆ X

42.I wiedzcie, że cokolwiek weźmiecie jako zdobycz wojenną, piąta jej część jest dla Allacha i dla Posłańca, i dla krewnych, i sierot,
i potrzebujących, i podróżnika, jeśli wierzycie w Allacha oraz w to, co zesłaliśmy Naszemu słudze w Dniu Wyróżnienia – w dniu, kiedy spotkały
się dwie armie – a Allach ma władzę, by uczynić wszystko, czego zapragnie.
43.Kiedy wy byliście po tej stronie Doliny, a oni byli po tamtej, poniżej was zaś była karawana. I gdybyście musieli umawiać się między
sobą, z pewnością poróżniliście się w kwestii czasu umowy. Jednak spotkanie to odbyło się bez umowy, aby Allach dopełnił rzeczy,
która była naznaczona tak, aby ten, który już zginął, zginął, ten zaś, który już przyszedł na świat, żył. A z pewnością Allach jest
Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
44.Kiedy Allach pokazał ich tobie we śnie jako niewielu i gdyby On pokazał ich tobie jako licznych, wy z pewnością stracilibyście odwagę
i nie moglibyście się porozumieć wzajemnie w tej sprawie. Jednakże Allach was wybawił. Zaprawdę, On ma pełną wiedzę o tym, co znajduje się
w waszych sercach.
45.I przypomnijcie sobie kiedy w czasie waszego spotkania On uczynił, iż wydawało się wam, że jest ich niewielu, oraz jak uczynił,
iż im wydawało się, że was jest niewielu, a to, żeby Allach doprowadzić do tego, co było postanowione. Przed Allachem bowiem stawiane
są wszystkie sprawy do rozstrzygnięcia.
46.o wy, którzy wierzycie! Kiedy spotykacie się z jakimiś wojskami, bądźcie wytrwali i pamiętajcie o Allachu, aby się wam dobrze powiodło.
47.I bądźcie posłuszni Allachowi i Jego Posłańcowi oraz nie sprzeczajcie się ze sobą nawzajem, abyście nie wahali się oraz
aby nie opuściła was wasza siła. I bądźcie wytrwali. Zaprawdę, Allach jest z tymi, którzy są wytrwali.
48.I nie bądźcie podobni do tych, którzy wychodzą ze swych domów chełpliwie, by być zauważonymi przez innych, i którzy odwracają ludzi
od drogi Allacha – lecz Allach ogarnia wszystko to, co oni czynią.
49.I kiedy Szatan uczynił, iż ich uczynki wydawały się im uczciwe i powiedział: „Tego dnia żaden człowiek nie będzie nad wami górą, albowiem
ja jestem waszym obrońcą”. Lecz kiedy obie armie zbliżyły się do siebie na odległość wzroku, on odwrócił się na pięcie i powiedział:
„Zaiste, nie mam z wami nic do czynienia; zaiste, ja widzę to, czego wy nie widzicie. Zaiste, boję się Allacha, albowiem kara od Allacha jest sroga.
50.Kiedy Hipokryci oraz ci, których serca pełne są choroby, powiedzieli: „Ich religia zwiodła tych ludzi”. Kto jednak zaufa Allachowi, wówczas Allach
jest z pewnością Potężny, Mądry.
51.Gdybyś tylko mógł zobaczyć jak aniołowie zabierają dusze tych, którzy nie wierzą, smagając ich twarze i plecy i mówiąc: „Skosztujcie kary palenia”.
52.”Ta męka jest z powodu tego, co wasze ręce wysłały przed wami; i wiedzcie, że Allach w istocie nie jest ani trochę niesprawiedliwy dla swoich sług”.
53.Wasze położenie będzie podobne do położenia ludu Faraona oraz tych przed nim – oni nie uwierzyli w Znaki Allacha, więc Allach ukarał
ich za ich grzechy. Zaiste, Allach jest w karaniu Potężny i Srogi.
54.Jest tak, ponieważ Allach nigdy nie zmieniłby swych łask, którymi obsypał lud, chyba żeby zmienił on swe położenie, oraz wiedzcie,
że Allach jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
55.O wierni! Wasze położenie będzie również podobne do położenia ludu Faraona oraz tych przed nim. Oni odrzucili Znaki ich Pana, więc
zniszczyliśmy ich za ich grzechy. I zatopiliśmy lud Faraona, albowiem wszyscy oni byli grzesznikami.
56.Zaiste, najgorszymi zwierzętami w oczach Allacha są ludzkie niewierni – ci, którzy nie uwierzą,
57.ci, z którymi ty zawarłaś przymierze – potem oni zrywają to przymierze za każdym razem i nie boja się Allacha.
58.Jeśli zatem pokonasz ich w wojnie, wówczas dzięki temu napawaj strachem tych, którzy byli za nimi, aby oni byli rozważni.
59.A jeśli obawiasz się zdrady ze strony jakiegoś ludu, tak samo odrzuć jego przymierze. Zaiste, Allach nie miłuje zdrajców.
60.I nie pozwól, żeby ci, którzy nie wierzą, pomyśleli, iż mogą Nas przewyższyć. Zaprawdę, oni nie są w stanie odmienić naszych planów.
61.I przygotujcie przeciwko tym, którzy z wami walczą, wszystko, co możecie spośród sił zbrojnych i wysuniętych placówek przy granicy,
abyście dzięki nim mogli natchnąć strachem wroga Allacha i wroga waszego oraz innych poza tymi, których nie znacie, a których zna Allach.
Cokolwiek wydacie na drodze Allacha, zostanie wam zwrócone w całej pełni, a nie będziecie pokrzywdzeni.
62.A jeśli on skłaniać się będą ku pokojowi, także i ty skłaniaj się ku niemu, i zaufaj Allachowi. Zaiste, On jest tym, który jest Wszystkosłyszący,
Wszechwiedzący.
63.Lecz gdyby próbowali cię oszukać, wówczas Allach z pewnością będzie ci Wystarczający. On jest tym, który wzmocnił cię Swą pomocą i wiernymi.
64.On włożył uczucie pomiędzy ich serca. Choćbyś wykorzystał wszystko, co na ziemi, nie mógłbyś włożyć uczucia pomiędzy ich serca,
Allach jednak włożył uczucie między nie. Zaprawdę, Allach jest Potężny, Mądry.
65.O Proroku, Allach jest dla ciebie Wystarczający oraz dla tych, którzy spośród wiernych idą za tobą.
66.O Proroku, ponaglaj wiernych do walki. Jeśli będzie was dwudziestu wytrwałych, pokonają dwie setki, a jeśli będzie was stu, pokonają
tysiąc tych, którzy nie wierzą, albowiem są oni ludem, który nie rozumie.
67.Obecnie Allach ulżył waszemu brzemieniu, albowiem On wie, że jest w was słabość. Zatem jeśli będzie wśród was stu wytrwałych,
pokonają oni dwustu. Jeżeli natomiast będzie wśród was tysiąc, z rozkazu Allacha pokonają oni dwa tysiące. Allach bowiem jest z tymi,
którzy są wytrwali.
68.Nie wypada, aby Prorok miał więźniów, dopóki nie zacznie prowadzić w kraju regularnej walki. Jeśli będziecie brać jeńców, poza wziętymi
do niewoli podczas regularnej walki, będziecie uważani za tych, którzy szukają dóbr tego świata, podczas gdy Allach pragnie dla was
Życia Przyszłego. A Allach jest Potężny, Mądry.
69.Gdyby nie wydany został przez Allacha wcześniejszy dekret, opanowałaby was wielka niedola w konsekwencji tego, co wzięliście.
70.Zatem spożywajcie z tego, co zdobyliście na wojnie jako prawowite i dobre, i okazujcie bojaźń przed Allachem.
Zaiste Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
71.O Proroku, powiedz jeńcom, którzy są w twoich rękach: „Jeśli Allach zna jakiekolwiek dobro w waszych sercach, da On wam lepsze
niż to, co zostało wam zabrane w formie odpłaty i przebaczy wam. Allach bowiem jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy”.
72.I gdyby zamierzali postąpić wobec ciebie zdradziecko, rzeczywiście byli już zdradliwi wobec Allacha przedtem, On jednak dał władzę tobie,
władzę nad nimi. Allach bowiem jest Wszechwiedzący, Mądry.
73.Zaiste, ci, którzy uwierzyli i pozostawili swe domy oraz swoim bogactwem i życiem walczyli o sprawę Allacha, jak i ci, którzy dawali im
schronienie i udzielali pomocy – oni są wzajemnie swymi przyjaciółmi. Jeśli jednak chodzi o tych, którzy uwierzyli, lecz nie opuścili swych domów,
nie jesteście w żaden sposób za nich odpowiedzialni aż do czasu, kiedy wyjdą ze swych domów. Jeśliby jednak szukali waszej pomocy
w sprawie religii, waszym obowiązkiem jest pomóc im, chyba że chodzi o sprawę przeciwko ludowi, z którym zawarliście przymierze.
Allach bowiem widzi co czynicie.
74.Ci, którzy nie uwierzyli, oni są wzajemnie swymi przyjaciółmi. Jeśli nie wykonacie tego, co wam nakazano, w kraju zapanuje niezgoda i wielki
nieporządek.
75.Ci, którzy uwierzyli i opuścili swoje domy i starają się dla sprawy Allacha oraz ci, którzy dawali im schronienie i udzielali pomocy –
ci  naprawdę są prawdziwymi wiernymi. Czeka ich przebaczenie i zaszczytne dobra.
76.Ci zaś, którzy wierzą po tym i opuszczają swoje domy i starają się dla sprawy Allacha wraz z wami – ci są spośród was. A jeśli chodzi
o więzy pokrewieństwa, są oni bliżej względem siebie w Księdze Allacha. Zaprawdę, Allach dobrze zna wszystkie rzeczy.

 

1.Oto deklaracja absolutnego oczyszczenia ze strony Allacha i Jego Posłańca wobec bałwochwalców, którym daliście przyrzeczenie,
że Islam zwycięży w Arabii.
2.Wędrujcie zatem po kraju przez cztery miesiące i wiedzcie, że nie jesteście w stanie odmienić planu Allacha oraz że Allach upokorzy
niewierzących.
3.Jest to proklamacja od Allacha i Jego Posłańca do tego ludu w dniu większej Pielgrzymki, iż Allach jest wolny od bałwochwalców oraz
że takiż jest Jego Posłaniec. Jeśli zatem okażecie skruchę, tak będzie dla was lepiej; lecz jeżeli odwrócicie się, wówczas dowiedzcie się,
iż nie jesteście w stanie zmienić planu Allacha. I przekazuj wieści o bolesnej karze tym, którzy nie wierzą,
4.z wyjątkiem tych niewiernych, z którymi zawarliście przymierze i którzy później z żaden sposób was nie zawiedli ani nie wspomagali nikogo
przeciwko wam. Z nimi zatem dopełnijcie przymierza aż po jego kres. Zaprawdę, Allach miłuje tych, którzy są sprawiedliwi.
5.A kiedy miną zakazane miesiące, zabijajcie bałwochwalców kiedy tylko ich znajdziecie i bierzcie ich do niewoli, oblegajcie ich oraz leżcie
oczekując ich w każdej zasadzce. Jeśli jednak okażą skruchę i będą przestrzegać modlitwy i płacić Zakāt, wówczas pozostawcie ich drogę wolną.
Zaiste, Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
6.Kiedy jakiś bałwochwalca będzie szukał u ciebie pomocy, schroń go, by mógł wysłuchać Słowa Allacha, a później odprowadź go do jego
schronienia. Jest tak dlatego, że są oni ludem, który nie ma wiedzy.
7.Jak zatem może być mowa o przymierzu z tymi bałwochwalcami z Allachem i Jego Posłańcem, z wyjątkiem tych, z którymi zawarliście
traktat w Świętym Meczecie? Dopóki będą wobec was uczciwi, i wy bądźcie dla nich uczciwi. Zaprawdę, Allach miłuje tych, którzy wypełniają
swoje obowiązki. 8.Jakże może tak być, że – jeśli zdobędą nad wami przewagę – nie będą przestrzegać żadnych więzów pokrewieństwa
ani przymierza w odniesieniu do was. Chcieliby przypodobać się wam swymi ustami, podczas gdy ich serca odrzucają to, co sami wypowiadają,
a większość z nich to ludzie perfidni.
9.Kupczyli Znakami Allacha za marną cenę i odwracali ludzi od Jego drogi. Złem, zaiste, jest to, co czynią.
10.Nie przestrzegają żadnego związku krwi ani przymierza w odniesieniu do żadnego wiernego. Właśnie oni są tymi, którzy są grzesznikami.
11.jeśli jednak okazują skruchę, przestrzegają Modlitwy i płaca Zakāt, wówczas są waszymi braćmi w Wierze.
A My wyjaśniamy Znaki ludowi, który ma wiedzę.
12.Jeżeli jednak złamią swe przysięgi po ich przymierzu i zaatakują waszą religię, wtedy walczcie z tymi przywódcami niewiary – zaprawdę,
oni nie zważają na swe przysięgi – aby odstąpili od swego.
13.Czyż nie będziecie walczyć z ludem, który złamał dane słowo i który knował, by wygnać Posłańca, a pierwszy był tym, kto rozpoczął
wrogość wobec was? Czy boicie się ich? Nie, to Allach najbardziej jest godzien tego, abyście się Jego bali, jeśliście wiernymi.
14.Walczcie z nimi, aby Allach waszymi rękami mógł ich ukarać, poniżyć ich, a wam pomóc ich zwyciężyć oraz ulżyć umysłom tych, którzy wierzą;
15.oraz by Allach mógł usunąć obawy ich serc. Allach wszak zwraca się z litością do każdego, kto mu się spodoba.
A jest Allach Wszechwiedzący, Mądry.
16.Czy uważacie, że będziecie pozostawieni w spokoju, podczas gdy Allach nie poznał jeszcze tych z was, którzy starają się dla sprawy Allacha
i nie biorą sobie za bliskiego przyjaciela nikogo poza Allachem i Jego Posłańcem oraz wiernymi. Allach jest Świadom tego, co czynicie.
17.Bałwochwalcy nie mogą zatrzymać Meczetów Allacha, podczas gdy dają świadectwo przeciwko samum sobie w niewierze.
To właśnie ich dzieła okażą się próżne i w Ogniu zamieszkają na wieki.
18.Tylko ten może zatrzymać Meczety Allacha, kto wierzy w Allacha i Dzień Ostatni, przestrzega Modlitwy, płaci Zakāt i nie okazuje bojaźni przed
nikim z wyjątkiem Allacha – tacy właśnie mogą być właściwie prowadzeni.
19.Czy uważacie akt napojenia pielgrzymów i utrzymania Świętego Meczetu jako rzecz równą dziełom tego, kto wierzy w Allacha i Dzień Ostatni
i stara się na drodze Allacha? Nie są one nic a nic równe w oczach Allacha, a Allach nie kieruję ludźmi niesprawiedliwymi.
20.Ci, którzy uwierzyli i opuścili swoje domy dla sprawy Boga i starali się dla sprawy Allacha swoim bogactwem i swoim życiem, oni są
najwspanialsi w oczach Allacha. To właśnie oni zatryumfują.
21.Ich Pan przekazuje im dobrą nowinę od Siebie, o Jego upodobaniu i Ogrodach, w których czeka ich wieczne szczęście.
22.Zamieszkają tam na wieki. Zaprawdę, u Allacha czeka wspaniała nagroda.
23.O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół waszych ojców ani waszych braci, jeśli wolą oni niewiarę zamiast wiary.
Kto z was weźmie ich sobie za przyjaciół, ten jest grzesznikiem.
24.Powiedz: „Jeżeli wasi ojcowie i wasi synowie, i wasi bracia, i wasze małżonki, i wasi krewni oraz bogactwo, które zgromadziliście,
i handel którego nikłości obawiacie się, i mieszkania, które lubicie, są dla was droższe niż Allach i Jego Posłaniec oraz staranie się dla Jego sprawy,
to poczekajcie aż Allach dokona swego sądu. Allach nie prowadzi ludu nieposłusznego”.
25.Zaprawdę, Allach pomógł wam na wielu polach bitewnych, jak i w Dniu Hunain, kiedy wielkie wasze rzesze uczyniły, iż pyszniliście się,
one jednak nie przyniosły wam żadnej korzyści, ziemia zaś z całym jej ogrodem dla was się skurczyła, a wtedy odwróciliście się do ucieczki.
26.Potem Allach zesłał pokój na swego Posłańca oraz na wierzących, jak i zesłał zastępy, których nie widzieliście, i ukarał tych, którzy nie wierzyli.
Taka jest nagroda dla niewiernych.
27.Jednak po takiej karze Allach zwraca się ze współczuciem do każdego, do kogo zechce, a jest On Najbardziej Przebaczający.
28.O wy, którzy wierzycie! Zaprawdę, bałwochwalcy są nieczyści. Zatem nie będą się oni zbliżać do Świętego Meczetu po tym ich roku.
I jeśli obawiacie się ubóstwa, Allach wzbogaci was ze swej Obfitości, jeśli tego zapragnie. Zaiste, Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.
29.Walczcie z tymi spośród Ludu Księgi, którzy nie wierzą w Allacha, ani w Dzień Ostatni, ani nie uważają za nieprawe tego, co Allach
i Jego Posłaniec ogłosili nieprawym, aż do czasu, gdy zapłacą należność, uznają swe podporządkowanie.
30.Żydzi powiadają: „Ezdrasz jest synem Allacha”, a chrześcijanie mówią: „Mesjasz jest synem Allacha” – oto, co wypowiadają swymi ustami.
Oni wszak tylko naśladują słowa tych, którzy nie uwierzyli przed nimi. Niechaj spadnie na nich przekleństwo Allacha! Jakże zostali odwróceni.
31.Oni wzięli sobie swych kapłanów i swych mnichów za panów obok Allacha. Tak samo wzięli sobie Mesjasza, syna Marii.
A nakazano im czcić tylko Jednego Boga. Nie ma żadnego boga poza Nim. On jest Święty o wiele bardziej ponad to, co Mu przypisują !
32.Pragnęliby zgasić światło Allacha swoimi ustami, Allach jednak nie chce niczego innego, jak tylko doskonalić swe światło, choć niewierni mogą

chcieć je odrzucać.
33.On jest tym, Który zesłał Swego Posłańca z przewodnictwem i religią prawdy, aby mogła ona zwyciężyć każdą inną religię, nawet gdyby bałwochwalcy
ją odrzucali.
34.O wy, którzy wierzycie! Zaprawdę, wielu z kapłanów i mnichów pochłania bogactwo ludzi fałszywymi sposobami i odwraca się od drogi Allacha.
Tym zaś, którzy gromadzą złoto i srebro i nie wydają go na sposób Boży, im przekaż wieść o bolesnej karze.
35.W dniu, kiedy stanie się gorąco w ogniu Piekła, a ich czoła i ich boki, i ich plecy zostaną nim przypalone i zostanie im powiedziane:
„Oto co nagromadziliście dla siebie samych – teraz więc skosztujcie tego, co zwykliście byli gromadzić”.
36.liczba miesięcy u Allacha to dwanaście z Jego nakazu od dnia kiedy stworzył niebiosa i ziemię. Z tej liczby cztery to miesiące święte.
Oto właściwa religia. Zatem nie wyrządzajcie sobie krzywdy w niej. I walczcie razem z bałwochwalcami, jak i oni walczą razem z wami.
I wiedzcie, że Allach jest z tymi, którzy okazują Mu bojaźń.
37.Zaprawdę, odraczanie Świętego Miesiąca jest dodatkiem do niewiary. Ci, którzy nie wierzą, są przez nie sprowadzani z drogi.
Oni zezwalają nań w jednym roku, a zabraniają go w innym, a to żeby zgadzała się liczba miesięcy, które Allach uczynił świętymi, a w ten sposób
czynić prawowitym to, czego Allach zakazuje. Zło ich uczynków wydaje się im czymś uczciwym. Allach natomiast nie prowadzi ludzi niewiernych.
38.O wy, którzy wierzycie. Co się z wami dzieje, że kiedy powiada się wam: „Idźcie drogą Allacha”, opadacie ciężko ku ziemi ?
Czy zadowala was życie doczesne ponad perspektywę Życia Przyszłego? Wszak radość z życia doczesnego jest niczym w porównaniu
z Życiem Przyszłym.
39.Jeżeli nie wyruszycie do walki za sprawę Allacha, On zada wam bolesną karę i w wasze miejsce wybierze inny lud, a wy w ogóle
nie będziecie mogli Mu zaszkodzić. Allach wszak posiada władzę nad wszystkimi rzeczami.
40.Jeżeli mu nie pomożecie, to wiedzcie, że Allach pomógł mu nawet wtedy, gdy niewierni prowadzili go, kiedy był on jednym z dwóch,
gdy byli obaj w Jaskini, a on powiedział do swego Towarzysza: „Nie smuć się, albowiem Allach jest z nami”.
Wtedy Allach zesłał na niego Swój pokój, i pomógł mu zastępami, których nie widzieliście, i upokorzył słowo tych, którzy nie uwierzyli,
a słowo Allacha jest tym słowem, które jest najwyższe. Allach jest Potężny, Mądry.
41.Idźcie, kto lekki lub ciężki, i starajcie się swoim bogactwem i swoim życiem dla sprawy Allacha. To jest dla wasz najlepsze, gdybyście
tylko wiedzieli.
42.Gdyby chodziło o natychmiastowy zysk i krótką podróż, oni z pewnością ruszyliby za tobą, ale trudna podróż wydawała się im zbyt długa.
A mimo to będą przysięgać na Allacha, mówiąc: „Gdybyśmy tylko mogli, z pewnością poszlibyśmy z tobą”. Oni wszak rujnują tylko swoje własne dusze,

a Allach wie, że są kłamcami.
43.Allach usunie złe konsekwencje twego błędu. Dlaczego pozwoliłeś im pozostać w tyle, póki nie dowiedziałeś się i ty również poznałeś kłamców ?

44.Ci, którzy wierzą w Allacha i w Dzień Ostatni nie będą prosić o zwolnienie ze starań ich bogactwem i ich osobami.
Allach dobrze zna tych, którzy wypełniają swe obowiązki wobec Niego.
45.Jedynie ci prosić cię będą o zwolnienie, którzy nie wierzą w Allacha i w Dzień Ostatni i których serca pełne są wątpliwości,
a w swej wątpliwości wahają się.
46.Gdyby rzeczywiście zamierzali pójść, w jakiś sposób przygotowaliby się do tego. Allach jednak był przeciwny
ich wyruszeniu. Zatem powstrzymał ich i powiedziano im: „zostańcie w domu z tymi, którzy zostali”.
47.Gdyby poszli z wami, nie dodaliby wam niczego oprócz kłopotów, plątaliby się między wami, próbując siać między wami niezgodę.
A są wśród was tacy, którzy słuchaliby was po to, by wiadomości przekazywać im. A Allach dobrze zna grzeszników.
48.Próbowali doprowadzić do buntu nawet przedtem, knuli przeciw tobie aż do nadejścia prawdy i do czasu, kiedy zwyciężył cel Allacha,
chociaż im się to nie podobało.
49.A jest wśród nich i taki, który powiada: „Pozwól mi pozostać w tyle i nie wystawiaj mnie na próbę”. Zaprawdę, oni już poddani zostali próbie.
I zaprawdę, Piekło ogarnie niewiernych.
50.Kiedy spotka cię coś dobrego, napawa ich to smutkiem, lecz kiedy spadnie na ciebie nieszczęście, powiadają: „Rzeczywiście wcześniej
podjęliśmy środki ostrożności”. I odwracają się uradowani.
51.Powiedz: „Nie spotka nas nic poza tym, co Allach dla nas naznaczył. On jest naszym Obrońcą, więc w Allachu powinni wierni pokładać zaufanie”.
52.Powiedz: „Nie oczekujecie dla nas niczego poza jedną z dwóch dobrych rzeczy, podczas gdy my oczekujemy, że Allach ukarze was albo sam,
albo z naszych rąk. Zatem czekajcie, my także czekamy z wami”.
53.Powiedz: „Wydawajcie dobrowolnie lub niechętnie, a i tak nie będzie to od was przyjęte. W samej rzeczy nieposłuszny z was jest lud”.
54.Nic innego nie powoduje, że nie będą przyjęte ich datki, poza tym, iż oni nie wierzą w Allacha i Jego Posłańca. I przybywają na Modlitwę leniwie
i wydają na sposób Allacha niechętnie.
55.Niechaj zatem ani ich bogactwo, ani ich dzieci nie zaprzątają twoich myśli. Przy ich pomocy Allach pragnie ukarać ich w tym życiu,
a dusze ich niechaj odejdą, albowiem nie wierzą.
56.I przysięgają na Allacha, że naprawdę są spośród was, podczas gdy nie są spośród was, lecz są ludźmi tchórzliwymi.
57.Gdybyż tylko mogli znaleźć jakieś miejsce schronienia, jaskinię czy nawet jakąś dziurę, z pewnością zwróciliby się ku niej i ruszyli
tam w niekontrolowanym pośpiechu.
58.Wśród nich są tacy, którzy dopatrują się u ciebie błędu w kwestii podziału jałmużny.
Kiedy z niej otrzymują, są zadowoleni, lecz kiedy z niej nie otrzymują – zważ! – oburzają się.
59.A gdyby byli zadowoleni z tego, co dał im Allach i Jego Posłaniec i powiedzieli: „Wystarczy nam Allach. Allach da nam ze swego bogactwa i
także uczyni Jego Posłaniec. Do Allacha zwracamy się z błaganiem”, tak byłoby dla nich lepiej.
60.Jałmużna jest tylko dla biednych i potrzebujących oraz dla tych, którzy się nimi zajmują, jak i dla tych, których serca wymagają pojednania,
i dla wyzwolenia niewolników, i dla tych, którzy maja długi, jak i dla sprawy Allacha oraz dla podróżnego – nakaz od Allacha. Allach jest Wszechwiedzący,
Mądry.
61.I wśród nich są tacy, którzy trapią Proroka i mawiają: „On jest jednym Uchem”. Powiedz: „Jego dawanie posłuchu wszystkiemu jest waszego dobra.
On wierzy w Allacha i wierzy Wiernym, i jest łaską dla tych z was, którzy wierzą”. Ci zaś, którzy trapią Posłańca Allacha, otrzymają żałosną karę.
62.Przysięgaja wam na Allacha, by się wam przypodobać, jednak Allach ze Swoim Posłańcem mają większe prawo, by dać Mu upodobanie,
jeżeli są wiernymi.
63.Czyż nie wiedzą, że jeśli ktoś przeciwstawia się Allachowi i Jego Posłańcowi, dla niego jest ogień Piekła, w którym zamieszka ?
A to wielkie poniżenie.
64.Hipokryci udają swój strach, żeby nie została objawiona Sura o nich samych, informująca ich o tym, co jest w ich sercach.

Powiedz: „Szydźcie dalej. Zaprawdę, Allach przyniesie na światło to, czego podobno baliście się, gdyby nie zostało ujawnione.
65.i jeśli ich spytasz, najpewniej powiedzą: „Tak tylko gadaliśmy i żartowaliśmy”. Powiedz: „Czy wyśmiewaliście  się z Allacha, Jego Znaków
i Jego Posłańca ?”
66.nie tłumaczcie się. Z pewnością przestaliście wierzyć po tym jak uwierzyliście. Jeśli części z was wybaczymy, część zostanie ukarana,

albowiem są winni.
67.Hipokryci, mężczyźni i niewiasty, wszyscy są jak jedno. Zachęcają do zła, a zakazują dobra, powstrzymują swe ręce przed wydawaniem dla
sprawy Allacha. Oni zapomnieli o Allachu, więc On zapomniał o nich. Zaprawdę, hipokryci są grzesznikami.
68.Allach obiecuje hipokrytom, mężczyznom i niewiastom oraz niewiernym ogień Piekła, w którym zamieszkają. On im wystarczy.
Allach ich przeklął. Spotka ich długotrwała kara.
69.Tak jak ci przed wami, byli oni silniejsi niż wy w swej władzy i mieli więcej bogactwa i dzieci. Cieszyli się swoim losem przez jakiś czas,
tak i wy cieszyliście się swoim losem, jak cieszyli się swym losem ci przed wami. I wy pozwalaliście sobie na puste słowa, tak jak oni pozwalali
sobie na puste słowa. To właśnie oni są tymi, których dzieła na nic się nie zdadzą w tym świecie i w Życiu Przyszłym. I to oni są tymi,
którzy będą zwyciężeni.
70.Czyż nie dotarły do nich wieści o tych, co byli przed nimi – o ludzie Noego, i Ad, i Thamud, i o ludzie Abrahama, i o mieszkańcach Midian
oraz miast, które zostały zburzone? Ich Posłańcy przybywali do nich z wyraźnymi Znakami. Nie Allach im zaszkodził, lecz zaszkodzili
oni sobie sami.
71.Wierni, mężczyźni i niewiasty, są swoimi przyjaciółmi. Oni zachęcają do dobra, a zabraniają zła i przestrzegają Modlitwy i płacą Zakāt
i są posłuszni Allachowi i Jego Posłańcowi. To właśnie im okaże Allach łaskę. Zaprawdę, Allach jest Potężny i Mądry.
72.Allach obiecał wiernym, mężczyznom i niewiastom, Ogrody, poniżej których płyną rzeki, w których zamieszkają, oraz wspaniałe
mieszkania w Ogrodach Wieczności. A upodobanie Allacha jest największe ze wszystkich. Oto największe zwycięstwo.
73.O Proroku! Dokładaj starań przeciwko niewiernym i hipokrytom. Bądź wobec nich twardy. Ich mieszkaniem jest Piekło, a jest to zły los.
74.Oni przysięgaj na Allacha, że nic nie powiedzieli, lecz z pewnością wypowiedzieli słowo niewiary i przestali wierzyć po tym jak przyjęli Islam.
I planowali to, czego nie byli w stanie osiągnąć. I dopuszczali się wrogości przeciwko wiernym tylko dlatego, że Allach i Jego Posłaniec
wzbogacili ich ze swej obfitości. Lepiej dla nich będzie, jeśli okażą skruchę. Jeżeli jednak odwrócą się, Allach ukarze ich żałosną kara na
tym świecie i w życiu Przyszłym, a nie będą mieć ani przyjaciela ni pomocnika na ziemi.
75.Wśród nich są tacy, którzy zawarli przymierza z Allachem, powiadając: „jeśli On da nam ze swej obfitości, najpewniej dawać będziemy
jałmużnę i będziemy cnotliwi”.
76.Kiedy jednak On dał im ze swej obfitości, stali się skąpi i odwrócili się z niechęcią.
77.Zatem Pan nagrodził ich hipokryzją, która trwać będzie w ich sercach aż po dzień, w którym spotkają się z Nim, albowiem złamali swą obietnicę
daną Allachowi i ponieważ kłamali.

78.Czyż nie wiedzą, że Allach zna ich ukryte myśli, jak i ich potajemne zebrania oraz że doskonale zna wszystkie rzeczy niewidzialne ?
79.tymi hipokrytami są ci, którzy doszukują się błędu u takich, którzy nie mogą dać niczego poza dochodami za ich trud.
Oni więc wyśmiewają się z nich. Allach ukarze ich za ich szyderstwa i czeka na nich żałosna kara.
80.Proś o przebaczenie dla nich lub nie proś o przebaczenie dla nich. Nawet gdybyś prosił o przebaczenie dla nich siedemdziesiąt razy,
Allach nigdy im nie daruje. Jest tak, ponieważ przestali wierzyć w Allacha i Jego Posłańca. Allach nie prowadzi ludzi wiarołomnych.
81.Ci, którym udało się pozostać, radowali się z przebywania w swoim domu poza Posłańcem Allacha i byli przeciwni staraniu się swoim bogactwem
i swoimi osobami dla sprawy Allacha. I powiadali: „Nie wychodźcie na ten upał”. Powiedz: „Ogień piekielny jest intensywniejszy niż upał”.
Gdybyż oni mogli to tylko zrozumieć !
82.Oni powinni mało się śmiać, a wiele płakać w nagrodę za to, co zwykli byli sobie zyskiwać.
83.A jeśli Allach przyprowadzi cię z powrotem do jednej ich grupy, a oni poproszą cię, abyś pozwolił im pójść i walczyć, powiedz: „Nigdy nie
pójdziecie ze mną i nigdy nie będziecie u mojego boku walczyć z wrogiem. Postanowiliście zostać w domu za pierwszym razem, siedźcie
więc i teraz wraz z tymi, którzy pozostają w tyle”.
84.I nigdy nie módl się za któregokolwiek z nich, jeśli umrze, i nigdy nie stawaj przy jego grobie, albowiem oni przestali wierzyć w Allacha
i Jego Posłańca oraz zmarli będąc nieposłusznymi.
85.I niechaj ich bogactwa i ich dzieci nie zaprzątają twojej głowy, bowiem Allach w ten właśnie sposób pragnie ich ukarać na tym świecie
oraz aby ich dusze odeszły, podczas gdy oni będą niewiernymi.
86.I kiedy objawiona jest Sura, zachęcając: „Uwierzcie w Allacha i dokładajcie wysiłków dla Jego sprawy w towarzystwie Jego Posłańca”,
ludzie bogaci i dostatni spośród nich proszą cię o pozwolenie, mówiąc: „Pozwól nam być z tymi, którzy siedzą w domu”.
87.Oni wolą pozostać z niewiastami, które zostają w domach, a ich serca są zapieczętowane, tak że nie rozumieją.
88.Lecz posłaniec oraz ci, którzy wierzą z nim, dokładają starań dla sprawy Allacha ich bogactwem i ich osobami i to oni właśnie posiądą rzeczy
dobre i im będzie się dobrze wiodło.
89.Allach przygotował dla nich Ogrody, pod którymi płyną strumienie; w nich zamieszkają.
A jest to najwyższe zwycięstwo.
90.Ci zaś, którzy spośród Arabów pustyni wymigują się, przybyli z prośba o zwolnienie. Ci zaś, którzy kłamali
wobec Allacha i Jego Posłańca, pozostali w domach. Żałosna kara spadnie na tych spośród nich, którzy nie uwierzyli.
91.Nie obwinia się słabych, ani chorych, ani tych, którzy nie maja z czego wydawać, jeśli są szczerzy względem Allacha i Jego Posłańca.
Nie ma powodu do wyrzutów wobec tych, którzy spełniają dobre uczynki; Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
92.Ani przeciwko tym, do których – gdy przybyli do ciebie, abyś dał im konie – powiedziałeś: „Nie mogę znaleźć niczego, na czym mógłbym
was posadzić”; oni odwrócili się, ich oczy napełniły się łzami z żalu, że nie mogli znaleźć sposobu wydatkowania.
93.Powód do wyrzutów istnieje jedynie wobec tych, którzy proszą cię o zwolnienie, będąc bogatymi. Ci zadawalają się przebywaniem wraz
z niewiastami, które pozostają w domach. Allach umieścił pieczęć na ich sercach, aby nie widzieli.

CZĘŚĆ XI

94.Będą się tłumaczyć, kiedy do nich powrócicie. Powiedz: „Nie tłumaczcie się; nie uwierzymy wam. Allach poinformował już nas o tym, co w
waszym przypadku jest prawdą. Allach będzie obserwował wasze postępowanie, jak i Jego Posłaniec.
Wówczas zostaniecie na powrót przyprowadzeni do Tego, Kto zna niewidzialne i widzialne, i On powie wam o wszystkim, co czyniliście.
95.Będą przysięgać wam na Allacha, kiedy do nich powrócicie, iż możecie pozostawić ich samym sobie. Zatem możecie pozostawić ich samych.
Zaprawdę, oni są obrzydliwością, a ich mieszkaniem jest Piekło – stosowna rekompensata za to, na co sobie zasługiwali.
96.Będą wam przysięgać, że będziecie z nich zadowoleni. Lecz jeśli nawet będziecie z nich zadowoleni, Allach nie znajdzie upodobania
w zbuntowanym ludzie.
97.Arabowie pustynni są najgorsi w niewierze i hipokryzji, a większość z nich nie nadaje się do tego, by znać nakazy
Objawienia, które Allach zesłał swemu Posłańcowi. A Allach jest wszechwiedzący, Mądry.

98.I wśród Arabów pustyni są tacy, którzy uważają, że to, co wydają dla sprawy Allacha, jest obowiązkową grzywną, i czekają, aż spadną na
was nieszczęścia. To na nich samych spadnie złe nieszczęście. A Allach jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
99.I wśród Arabów pustyni są tacy, którzy wierzą w Allacha i w dzień Ostatni i uważają to, co wydają, za środek przybliżenia ich do Allacha
oraz otrzymania modlitw Proroka. I owszem, jest to dla nich z pewnością sposób przybliżania ich do Allacha. Allach dopuści ich wkrótce
do swej łaski. Zaprawdę, Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
100.A jeśli chodzi o pierwszych Emigrantów i pomocników, oraz tych, którzy za nimi poszli w najlepszy z możliwych sposób, w nich Allach
znajduje upodobanie i oni znajdują upodobanie w Nim; On przygotował dla nich Ogrody, poniżej których przepływają strumienie.
Zamieszkają w nim na wieki. Oto największe zwycięstwo.
101.I wśród Arabów pustyni otaczających was niektórzy są hipokrytami, a i spośród ludu Medyny także. Ci trwają w hipokryzji.
Ty ich nie znasz – My ich znamy. Ukarzemy ich po dwakroć; wtedy będą przekazani dla odbycia wielkiej kary.
102.Są i inni, którzy wyznali swoje błędy. Ci mieszali dobre dzieła z innymi, które są złe. Być może Allach zwróci się do nich ze współczuciem.
Zaprawdę, Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
103.Weź jałmużnę z ich bogactwa, abyś w ten sposób mógł ich oczyścić. I módl się za nich, modlitwa bowiem jest prawdziwym źródłem

spokoju dla nich. A Allach jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.
104.czyż oni nie wiedzą, że Allach to Ten, Który przyjmuje skruchę od swoich sług i bierze jałmużnę, oraz że Allach to Ten, który Często
Powraca ze współczuciem i jest Litościwy ?
105.i powiedz: „Pracujcie dalej, a Allach z pewnością będzie obserwował wasze postępowanie, jak i Jego Posłaniec oraz wierni.
I będziecie na powrót do Niego przyprowadzeni – do Niego, który zna niewidzialne i widzialne; wtedy On opowie wam o tym, co czynicie”.
106.I są też inni, których sprawa została odroczona w oczekiwaniu na werdykt Allacha. On może ich ukarać lub może zwrócić się do nich
ze współczuciem. A Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.
107.A wśród hipokrytów są tacy, którzy wybudowali meczet, by szkodzić Islamowi i pomagać niewierze i wywoływać podziały wśród wiernych,
oraz by przygotować zasadzkę na tego, który walczył przeciwko Allachowi i Jego Posłańcowi przedtem. Będą oni z pewnością przysięgać:
„Mieliśmy na myśli samo dobro”, jednakże Allach daje świadectwo, że oni są na pewno kłamcami.
108.nigdy nie stawaj się w nim do modlitwy.
Meczet posadowiony na pobożności od pierwszego dnia jest z pewnością bardziej godzien, abyś stawał w nim do Modlitwy. W nim są ludzie,
którzy miłują być oczyszczanymi, a Allach miłuje tych, którzy sami siebie oczyszczają.
109.Czy zatem ten, kto zbudował swój budynek z obawy przed Allachem i Jego upodobania lepszy niż ten, kto postawił swój budynek
na niepewnym, naruszonym przez wodę brzegu, który zawalił się wraz z nim i wpadł w ogień Piekła! Allach nie prowadzi ludzi grzesznych.

110.Ten ich budynek, który zbudowali, zawszę będzie źródłem niepokoju dla ich serc, aż ich serca będą pocięte na kawałki.
A Allach jest Wszechwiedzący, Mądry.
111.Zaprawdę, Allach wykupił od wiernych ich osoby i ich własność w zamian za Ogrody niebiańskie jakie otrzymają.
Ci walczą za sprawę Allacha i zabijają, i są zabijani – niezawodna obietnica wiążąca go, którą uczynił w Tora, Ewangelii i w Koranie.

I któż może być wierniejszy swojej obietnicy niż Allach? Radujcie się zatem z transakcji jaką z nim zawarliście, wszak jest to potężne zwycięstwo.
112.Ci, którzy zwracają się do Allacha pełni skruchy, którzy czczą Go, którzy Go wychwalają, którzy chodzą po kraju służąc Mu, którzy kłaniają
Mu się, którzy padają na twarz przed Nim w Modlitwie, którzy zachęcają do dobra i zabraniają zła i którzy przestrzegają ograniczeń
ustanowionych przez Allacha. I przekazują dobrą nowinę tym, którzy wierzą.
113.Nie przystoi Prorokowi oraz tym, którzy wierzą, aby prosili u Allacha o przebaczenie dla bałwochwalców, nawet gdyby ci byli ich krewnymi,
po tym jak stało się dla nich jasne, iż są oni towarzyszami Piekła.
114.Prośba Abrahama o przebaczenie dla jego ojca była spowodowana jedynie tym, że on mu to obiecał, lecz kiedy stało się dlań jasne,
że ten był wrogiem Allacha, odciął się od niego. Zaprawdę, Abraham był najczulszego serca i był człowiekiem cierpliwym.
115.Allach nie spowodowałby, aby lud zboczył z drogi po tym, jak On go sprowadził aż nie unaoczni im tego, przed czym powinni się chronić.
Zaprawdę, Allach dobrze zna wszystkie rzeczy.
116.Zaprawdę, to do Allacha należy Królestwo Niebios i ziemi. On daje życie i przynosi śmierć. Wy zaś nie macie żadnego przyjaciela ani
pomocnika poza Nim.
117.Allach z pewnością zwrócił się z litością do Proroka i do Emigrantów oraz Pomocników, którzy poszli za nim w godzinie niedoli po tym, jak
serca pewnej ich grupy niemal odeszły od obowiązku. On ponownie zwrócił się do nich z litością. Zaprawdę, On jest dla nich Współczujący, Litościwy.
118.On zwrócił się również z litością do tych trzech, którzy przypadkiem zostali z tyłu aż do czasu, kiedy ziemia stała się dla nich zbyt mała
w całej swej wielkości i ich dusze także stały się zbyt małe, i przekonali się, że nie ma ucieczki do nikąd poza Allachem.
Wówczas On zwrócił się do nich z litością, aby oni powrócili do Niego. Zaprawdę, to Allach często powraca ze współczuciem i jest Litościwy.
119.O wy, którzy wierzycie! Okazujcie bojaźń przed Allachem i bądźcie wraz z prawdomównymi.
120.Nie było właściwym ze strony ludu Medyny oraz tych otaczających go spośród Arabów pustyni, żeby pozostawali z tyłu poza Posłańcem
Allacha lub żeby wyżej cenili swoje własne życie nad życie jego. Jest tak ponieważ nie ogarnia ich ani pragnienie, ani zmęczenie, ani głód na
drodze Allacha, ani nie wchodzą na ścieżkę, co rozwściecza niewiernych, ani nie zyskują przewagi nad wrogiem, lecz jest zapisane dla nich

dobre dzieło z powodu tego. Zaprawdę, Allach nie cierpi nagrody tych, którzy czynią dobro, aby byli straceni.
121.A oni nie wydają żadnej sumy, małej czy wielkiej, ani nie przekraczają doliny, lecz to jest im zapisane, pośród ich dobrych dzieł,
że Allach da im najlepszą z nagród za to, co czynili.
122.Nie jest możliwym, aby wierni wyruszyli wszyscy razem. Dlaczego zatem jedna ich grupa nie wyruszy, aby zapoznali się dobrze z religia
i aby ostrzegli swój lud, kiedy doń powrócą, by strzegł się przed złem ?
123.O wy, którzy wierzycie! Walczcie z tymi niewiernymi, którzy są blisko was i niechaj odnajdą w was twardość. I wiedzcie, że Allach jest
wraz ze sprawiedliwymi.
124.Kiedykolwiek zsyłana jest jakaś sura, są wśród nich tacy, którzy powiadają: „Którego z was Sura ta wzmocniła
w wierze?” Jeśli jednak chodzi o tych, którzy wierzą, ona wzmacnia ich wiarę i radują się.
125.Lecz jeśli chodzi o tych, w sercach których panuje choroba, dodaje ona więcej nieczystości do ich nieczystości obecnej i oni umierają,
będąc niewiernymi.
126.Czy oni nie widzą, że są wypróbowywani każdego roku raz lub dwa razy ? A jednak nie okazują skruchy, ani nie biorą sobie tego do serca.
127.I kiedy tylko objawiana jest jakaś Sura, spoglądają po sobie, mówiąc: „Czy ktoś widzi ?” Potem odwracają się. Allach odwrócił ich serca,
ponieważ są ludem, który nie zrozumie.
128. Zaprawdę, przybył do was Posłaniec spośród was samych; żalem napawa go to, że moglibyście napytać sobie biedy.
On żarliwie pragnie waszego dobra, a wobec wiernych jest on szczególnie współczujący i litościwy.
129.Jeśli jednak odwrócą się, powiedz:
„Allach mi wystarcza. Nie ma boga poza Nim. W Nim pokładam zaufanie, On jest bowiem Panem potężnego Tronu”.

 

10.   YŪNUS (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Alif Lām Rā.
Tamte to wersety Księgi, pełnej mądrości.
3.Zastanawia ludzi to, że zesłaliśmy objawienie człowiekowi jednemu spośród nich, mówiąc: „Ostrzeż ludzkość i przekaż dobrą nowinę tym,
którzy wierzą, aby zyskali sobie prawdziwą rangę szacunku u ich Pana”. Niewierni powiadają: „Zaiste to najwyraźniej czarownik”.
4.Zaprawdę, waszym Panem jest Allach, który stworzył niebiosa i ziemię w sześciu okresach, a potem zasiadł pewnie na Tronie.

On rządzi wszystkim. Nie ma wstawiennika u niego, chyba że na to zezwoli. Oto Allach, wasz Pan, więc czcijcie Go. Czy zatem zapamiętacie ?
5.Do Niego wszyscy powrócicie. Obietnica Allacha jest prawdziwa. Zaprawdę, On daje początek stworzeniu, a potem je powtarza,
żeby nagrodzić tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki każdemu wedle jego zasług. A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą, otrzymają do
picia wrzątek i bolesna karę, ponieważ nie uwierzyli.
6.On jest tym, który spowodował, że słońce promieniuje wspaniałym światłem, a księżyc odbija ten blask, oraz naznaczył mu odpowiednie
stadia, byście poznali liczenie lat oraz liczenie czasu. Allach stworzył ten system zgodnie z wymaganiami prawdy. Om wyjaśnia Znaki ludowi,
który posiada wiedzę.
7.Zaprawdę, w przemienności nocy i dnia oraz we wszystkim, co Allach stworzył na niebie i ziemi, są Znaki dla ludu bogobojnego.
8.Ci, którzy mają nadzieję, że nie spotkają się z Nami i są zadowoleni z życia na tym świecie oraz ci, którzy nie zważają na Nasze Znaki.
9.Oto ci, których mieszkaniem jest Ogień z powodu tego, na co sobie zasłużyli.
10.Jeżeli chodzi o tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki ich Pan będzie ich prowadził drogą sukcesu z powodu ich wiary.
Poniżej nich będą przepływać strumienie w Ogrodach Szczęścia.
11.Ich modlitwa tam będzie taka: „Chwała Tobie, O Allachu!” a ich wzajemnym
tam pozdrowieniem będzie: „Pokój!” Zakończeniem ich modlitwy będzie: „Wszelka chwała należy się Allachowi, Panu światów”.
12.Gdyby Allach przyspieszył ludziom złe konsekwencje ich poczynań, tak jak oni chcieliby przyśpieszyć dobre, koniec okresu ich życia już
by nastąpił. Lecz My pozostawiamy tych, którzy nie oczekują spotkania z Nami, by błądzili w swym grzechu.
13.Kiedy człowiek wpada w tarapaty, wzywa Nas, leżąc na boku, siedząc lub stojąc, lecz kiedy My odsuwamy od Niego jego kłopoty, on idzie swoją
droga jakby nigdy Nas nie wzywał, abyśmy odsunęli od niego trudności, które go spotkały. Jest tak, że poczynania lekkomyślnych są w ich
oczach uczciwe.
14.I zniszczyliśmy wiele pokoleń przed wami, kiedy źle postępowały, a przybywał do nich Posłaniec z wyraźnymi Znakami,
lecz oni nie wierzyli. Zatem odpłacamy ludziom winnym.
15.Potem uczyniliśmy was ich spadkobiercami na ziemi po nich, aby zobaczyć, jak będziecie postępować.
16.I kiedy Nasze Znaki są recytowane tym, którzy nie mają nadziei na spotkanie z Nami, powiadają oni: „Przynieś Koran inny niż ten lub zmień go”.
Powiedz: „Nie dla mnie jest zmienianie go samodzielnie. Ja idę jedynie za tym, co zostało mi objawione.
I rzeczywiście boję się, że jeśli nie okaże posłuszeństwa wobec mojego Pana, czeka mnie kara strasznego dnia”.
17.Powiedz: „Gdyby Allach tego zapragnął, nie recytowałbym go wam ani On sam nie pozwoliłby go wam poznać. Naprawdę żyłem między wami na
długo przedtem. Czyż zatem nie rozumiecie ?”
18.Kto zatem jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Allachowi lub kto traktuje Jego Znaki jak kłamstwo ?
Zaprawdę, winnym nigdy nie będzie się dobrze wiodło.
19.I czczą oni, zamiast Allacha, to co ani im nie zaszkodzi, ani nie przynosi korzyści. I powiadają: „Oto nasi wstawiennicy u Allacha”.
Powiedz: „Czy przypuszczacie, poinformujecie Allacha o tym, czego On nie zna w niebiosach lub na ziemi? Chwała mu !
Niechaj będzie wyniesiony wysoko ponad wszystko, co oni z Nim łączą.
20.Ludzkość była jedną społecznością, później zaś ludzie poróżnili się między sobą. I gdyby nie słowo, które nadeszło od waszego Pana,
postanowionoby już względem tego, w czym się różnili.
21.I powiadają: „Dlaczego żaden Znak nie został mu zesłany od jego Pana ?” Powiedz: „Wiedza o tym, co niewidzialne, jest wyłącznie u Allacha.
Zatem czekajcie. Ja jestem z wami pośród tych, którzy czekają”. 
22.I kiedy pozwalamy ludziom skosztować łaski po tym, jak dotknęło ich nieszczęście, wówczas – zważ! – zaczynają knuć plany przeciwko
Naszym Znakom. Powiedz: „Allach jest o wiele szybszy w planowaniu”. Zaprawdę, Nasi posłańcy zapisują wszystko, co planujecie.
23.On jest tym, Który umożliwia wam podróżowanie lądem i morzem do czasu, gdy jesteście na pokładzie statków, a one płyną wraz z nimi w
lekkim wietrze i radują się, spada na nie gwałtowny wiatr i spadają na nie fale ze wszystkich stron, wówczas wołają do Allacha w szczerym
podporządkowaniu się Mu, mówiąc: „Jeśli wybawisz nas z tego, z pewnością będziemy spośród wdzięcznych”.
24.Lecz kiedy On ich wybawia – patrz! – zaczynają grzesznie dopuszczać się występku na ziemi. O wy, ludzie, wasze występki w poszukiwaniu
przyjemności życia doczesnego skierowane są wyłącznie przeciwko wam samym. Wtedy do Nas powrócicie, a My poinformujemy was o tym,
co zwykliście byli czynić.
25.Podobieństwo życia doczesnego jest jak woda, którą My zsyłamy z chmur; potem miesza się z nią produkt ziemi, z której ludzie i bydło spożywają
do czasu, kiedy ziemia przywdziewa na siebie swe ozdoby i wygląda przepięknie, a jej właściciele sądzą, że mają nad nią absolutną władzę –
wówczas przybywa doń Nasz nakaz w nocy lub za dnia i traktujemy ja jak kosa, do gołej ziemi, tak jakby jeszcze poprzedniego dnia nic na niej
nie istniało. W ten sposób wyjaśniamy Znaki ludowi, który zastanawia się.
26.A Allach zachęca do mieszkania w spokoju, jak i prowadzi tych, których sobie upodobał, ku prostej drodze.
27.Dla tych, którzy czynią dobro, będzie najlepsza nagroda i jeszcze więcej błogosławieństw. I ani ciemność, ani sromota nie zakryje ich twarzy.
To ci, którzy są mieszkańcami Nieba, w nim zamieszkają.
28.A jeśli chodzi o tych, którzy dopuszczają się złych postępków, kara zła będzie ich podobieństwem, a sromota pokryje ich twarze.
Nie będą mieli nikogo, kto mógłby uchronić ich przed Allachem. A będą wyglądać tak, jakby ich twarze pokryły ciemne plamy nocy.
To oni są mieszkańcami Ognia, w nim zamieszkają.
29.I przypomnij sobie dzień, kiedy ich wszystkich zbierzemy razem, potem powiemy tym, którzy łączyli z Nami innych bogów; „ Zostańcie na
swoich miejscach, wy i wasi bogowie”. Potem oddzielimy ich bardzo od siebie, a ich bogowie powiedzą: „Zaiste, to rzeczywiście nie byliśmy my.
Których czciliście”.
30.”Zatem Allach teraz wystarczy jako Świadek pomiędzy nami i wami. Zaiste nie byliśmy świadomi waszej czci”.
31.Każda dusza uświadomi sobie t, co wysłała przed sobą. A zostaną na powrót przyprowadzeni do Allacha, ich Prawdziwego Pana, a wszystko,
co zwykli byli zmyślać, zostanie im porzucone.
32.Powiedz: „Kto dostarcza wam pożywienia z nieba i ziemi? Lub kim jest ten, kto ma władzę nad uszami i oczami ? I kto czyni żywe z martwego
a martwe z żywego? I kto zarządza wszystkimi sprawami?” Powiedzą: „Allach”. Wówczas rzeknij: „Czyż zatem nie będziecie u Niego szukać
schronienia ?”
33.Taki jest Allach, wasz Prawdziwy Pan. Cóż zatem jest innego niż prawda, jeśli nie błąd ? W jaki zatem sposób odwracani jesteście od prawdy ?
34.Takim jest słowo Pana udowodnione jako prawdziwe przeciwko tym, którzy się buntują, iż nie wierzą.
35.Powiedz: „Czy jest taki wśród waszych bogów, który daje początek stworzeniu, a potem je powtarza ?” Powiedz: „Jedynie Allach jest tym,
Który daje początek stworzeniu, a potem je powtarza. Dokąd zatem jesteście odwracani? ”
36.Powiedz: „Czy jest taki wśród waszych bogów, który prowadzi do prawdy?” Powiedz: „Jedynie Allach jest tym, Który prowadzi do prawdy.
Czy zatem ten, Który prowadzi do prawdy jest bardziej godny, by za Nim iść, niż ten, który sam nie znajduje drogi, jeśli nim nie pokierować ?
Co zatem z wami się dzieje? Jak sądzicie?”
37.A większość z nich idzie ledwie za przypuszczeniami. Zaiste, przypuszczenia nie czynią niczego przeciwko prawdzie. Zaprawdę, Allach
jest Świadom tego, co czynią.
38.I ten Koran nie jest taki, by mógł być stworzony przez kogokolwiek innego niż przez Allacha. Przeciwnie, wypełnia on to objawienie, które jest
przed nim oraz jest wyjaśnieniem doskonałego Prawa. Nie ma co do niego żadnych wątpliwości, iż pochodzi od Pana wszystkich światów.
39.Czy to mówią: „On to zmyślił” ? Powiedz: „Przynieście zatem Surę podobną do tej i wzywajcie pomocy wszystkiego, czego możecie,
poza Allachem, jeśliście prawdomówni”.
40.Nie, oni jednak odrzucili to, czego pełnej wiedzy nie pojęli ani nie zrozumieli jeszcze prawdziwego
tego znaczenia. W podobny sposób ci przed nimi odrzucili prawdę. Spójrz jednak, jaki był koniec grzeszników.
41.Spośród nich są niektórzy, którzy w to wierzą, ale są spośród nich i tacy, którzy w to nie wierzą, lecz twój Pan dobrze zna intrygantów.
42.A jeśli oskarżać cię będą o kłamstwo, powiedz: „Dla mnie jest moje dzieło, a dla was wasze dzieło. Nie jesteście odpowiedzialni za to,
co ja czynię, ani ja nie jestem odpowiedzialny za to, co wy czynicie”.
43.Wśród nich są tacy, którzy dają ci posłuch. Lecz czy możesz uczynić, aby głusi usłyszeli, nawet jeśli nie rozumieją ?
44.Wśród nich są niektórzy, co ku tobie spoglądają. Lecz czy możesz prowadzić ślepych, nawet jeśli nie będą widzieć ?
45.Z pewnością Allach w ogóle ludziom nie szkodzi. To oni sami szkodzą własnym duszom.
46.A w dniu, kiedy On zbierze ich wszystkich razem, wyda się im, jak gdyby bawili na świecie zaledwie godzinę lub dzień. Będą się nawzajem
rozpoznawać. Rzeczywiście przegranymi są ci, którzy odrzucają spotkanie z Allachem i nie chcą korzystać z przewodnictwa.
47.I jeśli My pokażemy ci w twoim życiu wypełnienie niektórych rzeczy, którymi potraktowaliśmy ich, poznasz to. Lub kiedy spowodujemy,
że umrzesz przed tym, wówczas do Nas oni powrócą, a ty będziesz o tym wiedział w przyszłym świecie.
Allach jest Świadkiem wszystkiego, co oni czynią.
48.i dla każdego ludu jest Posłaniec. Kiedy zatem Posłaniec przybywa, rozsądza się ich sprawiedliwie i nie są krzywdzeni.
49.I powiadają: „Kiedy obietnica ta będzie wypełniona, o ile jesteś prawdomówny?”
50.Powiedz: „Ja sam nie mam żadnej władzy ani nad szkodą, ani nad korzyścią, z wyjątkiem tego, czego zapragnie Allach. Każdy lud ma

wyznaczony termin. Kiedy termin ten nadchodzi, nie mogą pozostać w tyle nawet na moment, ani też nie mogą go wyprzedzić”.
51.powiedz: „Powiedzcie mi, jeśli Jego spadnie na was w nocy lub za dnia, to jak winni będą od niej uciekać?
52.”Czy właśnie wtedy, gdy ona na was spadnie, uwierzycie w nią ? Jak ? Teraz wierzycie! A przedtem żądaliście, aby szybko nadeszła ?”
53.Wtedy tym, którzy czynili zło, zostanie powiedziane: „Skosztujcie wiecznej kary. Zostaliście nagrodzeni wyłącznie tak, jak sobie na to
zasłużyliście”.
54.I proszą cię, abyś powiedział im, czy to jest prawda? Powiedz: „Tak, na mojego Pana! To najpewniej jest prawda i nie jesteście w stanie
jej odmienić”.
55.I kiedy każda dusza, która czyni zło, posiądzie wszystko, co jest na ziemi, z pewnością zapragnie się tym wykupić. I będą oni chcieli ukryć swe
wyrzuty sumienia, kiedy ujrzą karę. I zostaną rozsądzeni, a nie będą skrzywdzeni.
56.Pamietajcie, z pewnością do Allacha należy wszystko, co znajduje się w niebiosach i na ziemi. Wiedzcie, że obietnica Allacha jest niechybnie
prawdziwa. Jednak większość z nich nie rozumie tego.
57.On jest tym, Który daje życie i powoduje śmierć i przed Którym wszyscy zastaniecie na powrót zgromadzeni.
58.O ludzkości! W samej rzeczy otrzymaliście już Napomnienie od waszego Pana oraz uzdrowienie dla każdej choroby, jaka może gnębić serca,
jak i przewodnictwo i litość dla wiernych.
59.powiedz: „Wszystko to jest dzięki łasce Allacha i dzięki Jego litości. Dlatego w tym niechaj się radują. To jest bowiem lepsze niż to, co gromadzą”.
60.Powiedz: „Czy kiedykolwiek zastanowiliście się, że Allach zesłał wam pożywienie, a wy jedną jego część uczyniliście nieprawowitą ?”
Powiedz: „Czy Allach pozwolił wam na to, a może wymyślacie kłamstwa przeciwko Niemu ?”
61.Co myślą ci, którzy wymyślają kłamstwa przeciwko
Allachowi o Dniu Zmartwychwstania? Zaprawdę. Allach jest Miłosierny wobec ludzkości, lecz jej większość nie jest wdzięczna.
62.I ty niczym się nie zajmujesz, nie recytujesz od Niego żadnej części Koranu, i nie pracujesz, lecz to My jesteśmy waszym Świadkiem, kiedy się
tym zajmujecie. A przed twoim Panem nie ukryje się nawet ciężar atomu na ziemi ani w niebiosach. I nie ma niczego mniejszego ani większego,
co nie byłoby zapisane w zrozumiałej Księdze.
63.Spójrzcie! Przyjaciele Allacha z pewnością nie zaznają strachu, ani nie będą żałować –
64.Ci, którzy uwierzyli i zawsze byli sprawiedliwi –
65.Dla nich jest dobra nowina w życiu doczesnym, jak i w Życiu Przyszłym – nie ma zmiany w słowach Allacha – co zaiste jest najwyższym
osiągnięciem.
66.I nie pozwól, aby ich słowa smuciły cię. Zaiste, wszelka władza należy do Allacha. On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

67.Spójrz! Ktokolwiek jest w niebiosach czy na ziemi należy do Allacha. Ci, którzy zwracają się do innych niż Allach, naprawdę nie idą za tymi bogami.
Oni ledwie idą w ślad przypuszczeń i zaledwie zgadują.
68.On jest tym, Który noc uczynił dla was ciemną, abyście podczas niej odpoczywali, dzień zaś uczynił pełnym światła, abyście mogli
wykonywać swój zawód. Zaiste, w tym są Znaki dla ludu, który słucha Posłannictwa Bożego.
69.Powiadają: „Allach wziął sobie syna”. On jest Święty! On jest Samowystarczalny. Do Niego należy wszystko, co jest w niebiosach i wszystko,
co znajduje się na ziemi. Nie macie na to żadnego świadectwa. Jak? Czy w kwestii Allacha mówicie to, czego nie wiecie?

70.Powiedz: „Tym, którzy zmyślają kłamstwa przeciwko Allachowi nie będzie się dobrze wiodło”.

71.Oni będą mieli nieco radości w życiu doczesnym. Lecz potem powrócą do Nas. Wówczas pozwolimy im skosztować strasznej męki,

ponieważ ciągle nie wierzyli.

72.I opowiedz im historię Noego, kiedy powiedział do swego ludu: „O ludu mój, jeżeli moje miejsce przy Allachu oraz moje przypominanie wam

 waszych obowiązków poprzez Znaki Allacha obrażają was – a w Allachu pokładam swe zaufanie – to zbierzcie wszystkie wasze plany

i waszych bogów, a wtedy niechaj droga waszego postępowania pozostanie dla was jawna we wszystkim. Wówczas wypełnijcie swe plany

i nie dajcie mi wytchnienia.

73.”Jeśli jednak powrócicie, to pamiętajcie, że nie prosiłem was o żadną nagrodę. Moja nagroda jest wyłącznie u Allacha i zostało mi nakazane,

by być w pełni oddanym Jemu”.

74.Oni jednak odrzucili go, więc My uratowaliśmy jego oraz tych, którzy byli z nim w Arce. I uczyliśmy ich dziedzicami Naszych łask,

a jednocześnie zatopiliśmy tych, którzy odrzucili Nasze Znaki. Spójrz zatem, jak zły był koniec tych, których ostrzegano.

75.Później posłaliśmy po nim innych Posłańców do ich ludów, a oni dali im wyraźne dowody. Oni jednak w nie nie uwierzyli ponieważ odrzucili

je przedtem. W ten sposób zapieczętowujemy serca grzeszników.

76.Potem zesłaliśmy po nich Mojżesza i Aarona do Faraona i jego dowódców wraz z Naszymi Znakami, oni jednak postępowali lekceważąco.

A byli ludem grzesznym.

77.Kiedy przychodziła do nich prawda od Nas, powiadali: „To z pewnością zwykła magia”.

78.Mojżesz powiedział: „Czy mówicie to o prawdzie, kiedy już do was nadeszła? Czyż to może być magia? I czarownikom nigdy nie wiedzie się

dobrze”.

79.Powiedzieli: „Czy przybyliście do nas po to, by odwrócić nas od tego, co czczą nasi ojcowie oraz by zyskać wielkość w tym kraju? My jednak

nie uwierzymy żadnemu z was”.

80.A Faraon rzekł: „Sprowadźcie mi wszystkich najlepszych czarowników”.

81.I kiedy czarownicy przybyli, Mojżesz powiedział do nich: „Rzucajcie, co macie rzucać”.

82.A kiedy rzucili, Mojżesz powiedział: „To, co przynieśliście, to tylko magia. Zaprawdę, Allach to udaremni. Zaprawdę, Allach nie pozwala, aby dzieło

intrygantów odnosiło sukces.

83.”Allach ustanawia prawdę swoimi słowami, nawet gdyby winni byli jej przeciwni”.

84.A nikt nie okazał Mojżeszowi posłuszeństwa z wyjątkiem pewnej liczby młodzieży spośród jego ludu, a to z powodu strachu przed Faraonem i jego

dowódcami, aby ich nie prześladowali. I naprawdę Faraon był tyranem w tym kraju i z pewnością był jednym z grzeszników.

85.Mojzesz powiedział: „O ludu mój, jeśli uwierzyłeś w Allacha, to zaufaj Mu, jeśliście prawdziwie poddali się Jego Woli”.

86.A oni powiedzieli: „W Allachu pokładamy nasze zaufanie. Panie nasz, nie czyń nas próbą dla ludu złoczyńców.

87.”I uwolnij nas dzięki Twojej litości spod tyranii niewierzącego ludu”.

88.I objawiliśmy Mojżeszowi i jego bratu, mówiąc: „Przygotuj dla twego ludu nieco domów w tym mieście, i zbuduj je tak, aby stały naprzeciwko siebie

i przestrzegaj Modlitwy. I przekazuj wiernym dobra nowinę”.

89.A Mojżesz rzekł: „Panie Nasz, obsypałeś Faraona i jego dowódców zaszczytami i bogactwem w życiu doczesnym z takim wynikiem, Panie nasz,

że sprowadzają oni ludzi z Twojej drogi. Panie nasz! Zniszcz ich bogactwa oraz zatwardź ich serca, aby nie uwierzyli aż nie zobaczą żałosnej kary”.

90.Bóg powiedział: „Twoja modlitwa została przyjęta. Bądźcie zatem obaj wytrwali i nie idźcie drogą tych, którzy nie wiedzą”.

91.i przeprowadziliśmy Dzieci Izraela przez morze, Faraon zaś i jego oddziały goniły ich bezprawnie i napastliwie do czasu, gdy spadło na nich

nieszczęście zatopienia. Wtedy zawołał on: „Wierzę, że nie ma innego boga poza Tym, w którego wierzą Dzieci Izraela, i jestem jednym

z tych, którzy podporządkowują się Mu”.

92.Jak? Teraz? Kiedy przedtem nie okazałeś posłuszeństwa i byłeś intrygantem?

93.Zatem tego dnia uratujemy cię tylko w twoim ciele, abyś był Znakiem dla tych, którzy przyjdą po tobie. Zaprawdę wielu ludzi nie zważa na

Nasze Znaki.

94.I wyznaczyliśmy Dzieciom Izraela wspaniałe miejsce do życia i daliśmy im rzeczy dobre, a nie poróżnili się aż do czasu, kiedy zyskali wiedzę.

Zaiste, twój Pan rozsądzi ich w Dniu Zmartwychwstania w kwestii tego, w czym teraz nie zgadzają się.

95.I jeżeli powątpiewasz w kwestii tego, co zesłaliśmy ci, spytaj tych, którzy czytali Księgę przed tobą. Zaiste, prawda nadeszła do ciebie od twego Pana,

dlatego nie bądź jednym z tych, którzy wątpią.

96.I nie bądź jednym z tych, którzy odrzucają Znaki Allacha, inaczej będziesz jednym z przegranych.

97.Zaprawdę, ci, przeciwko którym zapadła już decyzja o karze od ich Pana, nie uwierzą.

98.Nawet gdyby otrzymali wszelki Znak aż do czasu, gdy ujrzą żałosną karę.

99.Dlaczego nie było żadnego miasta, które by uwierzyło, żeby jego wiara przyniosła mu korzyści, z wyjątkiem ludu Jonasza? Kiedy uwierzyli,

odsunęliśmy od nich karę  niełaski w życiu doczesnym i daliśmy im zabezpieczenie na pewien czas.

100.i gdybyż Pan twój wymusił swoją Wolę, z pewnością wszyscy na ziemi razem by uwierzyli. Czyż zatem ty zmusisz ludzi, by zostali wiernymi?

101. A żadna dusza nie uwierzy, chyba że za przyzwoleniem Allacha. On to bowiem powoduje, że Jego gniew spada na tych, którzy nie chcą korzystać

ze swego umysłu.

102.Powiedz: „Zastanówcie się nad tym, co dzieje się w niebiosach i na ziemi”. Ale Znaki i ostrzeżenia na nic nie zdadzą się ludziom, którzy nie chcą

wierzyć.

103.Na co zatem oni czekają, jeśli nie na dni kary, którą cierpieli ci, którzy przeminęli przed nimi? Powiedz: „Czekajcie zatem, a i ja jestem wraz z wami,

pośród tych, którzy czekają”.

104.Wówczas My uratujemy Naszych Posłańców oraz tych, którzy wierzą. Tak uczyniliśmy Naszym obowiązkiem uratowanie wiernych.

105.powiedz: „o wy, ludzie, jeśli powątpiewacie w kwestii mojej religii, to wiedzcie, że ja nie oddaję czci tym, których wy czcicie poza Allachem, lecz czczę

wyłącznie Allacha, który powoduję, że umieracie, nakazano mi bowiem, abym był jednym z wierzących.

106.nakazano mi również, abym przekazał wam przykazanie Boże: „Zwracajcie swe oblicza ku religii jak ten, który zawszę skłaniał się ku Allachowi,

i nie bądź jednym z tych, którzy przypisują Allachowi partnerów.

107.”I nie zwracaj się poza Allachem do nikogo, który ani nie może przynieść ci korzyści, ani zaszkodzić ci. A jeślibyś tak uczynił, z pewnością byłbyś

jednym z grzeszników”.

108.A jeśli Allach ześle na ciebie krzywdę, nikt nie będzie w stanie jej odsunąć poza Nim samym. A jeśli przeznaczy On dla ciebie dobro, nie znajdzie się

nikt taki, kto odrzuciłby Jego łaskę. On bowiem powoduję, że ona dosięga do każdego Jego sługi, do którego pragnie. I On jest Najbardziej Przebaczający,

Litościwy.

109.powiedz: „O ludzie, teraz przyszła do was Prawda od waszego Pana. Zatem jeśli kto pójdzie za przewodnictwem, pójdzie za nim wyłącznie dla

dobra swojej własnej duszy, kto zaś pobłądzi, pobłądzi przeciwko niej. Ja natomiast nie jestem waszym stróżem”.

110.I idź za tym, co jest ci objawiane i bądź wytrwały aż do czasu, gdy Allach przekaże swój sąd. A jest On najlepszym z sędziów.

 

11.   HŪD (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Alif Lām Rā. Oto Księga, której wersety uczynione zostały niezmiennymi i pozbawionymi niedoskonałości, a potem zostały szczegółowo wyjaśnione.

Ona pochodzi od Jedynego Mądrego i Wszechświadomego.

3.Naucza ona, że nie powinniście czcić nikogo poza Allachem – ja jestem tym, który was ostrzega, jak i nosicielem dobrej nowiny od Niego –

4.oraz abyście szukali przebaczenia u waszego Pana, a później do Niego powrócili. On da wam niemało aż do wyznaczonego terminu.

I użyczy On swej łaski każdemu, kto na to zasłuży. A jeśli się odwrócicie, to zaiste obawiam się kary strasznego dnia.

5.Do Allacha nastąpi wasz powrót, a ma On pełną władzę nad wszystkimi rzeczami.

6.Teraz z pewnością zamykają swe piersi, by ukryć przed Nim swoje zły myśli. Zawsze, nawet jeśli zakryją się swymi szatami, On wie,  co ukrywają,

a co ujawniają. Zaiste, On dobrze wie, co jest w ich piersiach.

CZĘŚĆ XII

7.I nie ma na ziemi takiego stworzenia, któremu Allach nie zabezpieczyłby przetrwania. I zna On jego miejsce tymczasowego pobytu, jak i jego stałe

mieszkanie. Wszystko to zapisane jest w zrozumiałej Księdze.

8.I On jest tym, Który stworzył niebiosa i ziemię w sześciu okresach – a Jego tron spoczywa na wodzie – aby wypróbować was i stwierdzić,

kto z was jest najlepszy w swoich postępkach. I jeżeli powiesz: „Z pewnością będziecie podniesieni z martwych”, ci, którzy nie wierzą,

z pewnością powiedzą: „To nic więcej niż jawny postęp”.

9.Jeżeli odroczymy ich karę na określony czas, z całą pewnością powiedzą: „Co ją powstrzymuje?” Zapewne, w dniu, w którym na nich spadnie,

nie zostanie od nich odwrócona, a to, z pomocą czego zwykli byli szydzić, wszechogarnie ich.

10.Jeśli pozwolimy człowiekowi skosztować Naszej litości, a później odsuniemy ją od niego, zaprawdę, jest zrozpaczony, niewdzięczny.

11.A jeśli po tym, jak dotknęło go nieszczęście, pozwolimy mu skosztować dobrobytu, z całą pewnością powie: „Odeszły ode mnie nieszczęścia”.

Spójrz! Nie posiada się z radości, jest dumny.

12.Z wyjątkiem tych, którzy są wytrwali i spełniają dobre uczynki. To oni otrzymają przebaczenie  i wspaniałą nagrodę.

13. Być może niewierni mają próżną nadzieję, że może uda się ciebie przekonać, abyś porzucił część tego, co zostało ci objawione,

a twój brzuch skurczy się przez to, albowiem powiadają: „Dlaczego nie zostało mu zesłane bogactwo ani nie przybył z nim anioł?”

Zaprawdę, ty jedynie ostrzegasz, Allach zaś jest Stróżem wszystkich rzeczy.

14.Czy mówią: „On to zmyślił”? Powiedz: „Przedstawcie zatem dziesięć Sur jak ta zmyślona i zwracajcie się do kogo zechcecie poza Allachem,

jeśliście prawdomówni”.

15.I jeżeli nie przyjmą waszego wyzwania, wtedy wiedzcie, iż zostało objawione to, co jest wyłącznie w wiedzy Allacha oraz że nie ma boga poza Nim. Czy zatem podporządkujecie się?

16.Jeśli kto pragnie życia doczesnego i jego ozdoby, My w pełni odpłacimy im dzieła tego życia, a nie będą w nim skrzywdzeni.

17.Oni są tymi, którzy w Życiu Przyszłym nie będą mieli niczego oprócz Ognia, to zaś co zdziałali w swoim życiu, spełznie na niczym, i próżnym będzie to,

co zwykli byli czynić.

18.Czyż zatem może być te, który stoi wobec wyraźnych dowodów od swego Pana i za którym idzie jego świadectwo i przed którym była

Księga Mojżesza, przewodnictwo i łaska, oszustem? Ci, którzy są prawdziwymi następcami Mojżesza, wierzą weń, a jeśli nie wierzy weń ktoś

z przeciwstawiających się grup, Ogień będzie jego obiecanym miejscem. Zatem ty, o czytelniku, nie powątpiewaj w to. Zaiste, to jest prawda

od twego Pana, lecz większość ludzi nie wierzy.

19.Któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Allachowi? Tacy postawieni będą przed ich Panem, a wszyscy świadkowie

powiedzą: „Oto ci, którzy kłamali przeciwko swemu Panu”. Zaprawdę, teraz przekleństwo Allacha spada na grzeszników,

20.którzy, odwracają ludzi od drogi Allacha i starają się ją pogmatwać. Oto ci, którzy nie wierzą w Życie Przyszłe.

21.Tacy nigdy nie będą w stanie odmienić planów Bożych na ziemi, jak i nie mają żadnych innych przyjaciół poza Allachem. Ich kara będzie podwojona.

Ci ani nie słyszą ni nie widzą.

22.Oto ci, którzy zrujnowali swe dusze, a to, co zmyślali, zawiedzie ich.

23.Niewątpliwie, to są ci, którzy w Życiu Przyszłym będą najbardziej przegrani.

24.Zaprawdę, ci, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki, jak i poniżają się przed swym Panem, ci są mieszkańcami Nieba, w nim zamieszkają na wieki.

25.Przypadek tych dwóch grup jest jak przypadek ślepych i głuchych, widzenia i słyszenia. Czy przypadek tych dwóch jest taki sam?

Czyż zatem nie zrozumiecie?

26.i wysłaliśmy Noego do jego ludu, a on powiedział: „Zaprawdę, ja was wyraźnie ostrzegam,

27.”Abyście nie czcili nikogo poza Allachem. Naprawdę obawiam się dla was kary żałosnego dnia”.

28.Wodzowie jego ludu, którzy nie uwierzyli, powiedzieli: „widzimy, że jesteś człowiekiem śmiertelnym jak my sami i widzimy, że nie poszedł za tobą nikt

poza tymi, którzy – na podstawie zewnętrznego wyglądu są najubożsi z nas. Nie widzimy, abyś miał jakąkolwiek przewagę nad nami; nie, uważamy,

że jesteście kłamcami”.

29.On rzekł: „o ludu mój, powiedz mi czy stoję wobec wyraźnego dowodu od mojego Pana, a On zesłał mi od Siebie wielka łaskę,

która pozostaje dla was niewidoczna, jak wam się więc powiedzie? Czyż mamy was do tego przymusić, skoro jesteście temu przeciwni?

30.”O ludu mój, nie pragnę od ciebie w zamian za to żadnego bogactwa. Moja nagroda oczekuje mnie wyłącznie u Allacha. Ja nie zamierzam

odrzucić tych, którzy wierzą. Oni z pewnością spotykają się z ich Panem. Widzę jednak, że jesteście ludem lekkomyślnym.

31.”O ludu mój, któż pomógłby mi przeciwko Allachowi, gdybym zechciał ich porzucić? Czyż zatem nie weźmiecie tego pod rozwagę?

32.”I nie mówię wam, że posiadam bogactwo Allacha lub że znam to, co niewidzialne, ani nie mówię: <<Jestem aniołem>>.

Nie mówię też w sprawie tych, którymi pogardzają wasze oczy: <<Allach nie ześle na nich żadnego dobra>> - Allach najlepiej wie, co jest w ich umysłach.

Zaiste, w tym przypadku byłbym jednym z niesprawiedliwych”.

33.Oni odrzekli: „O Noe, tyś rzeczywiście spierał się z nami już od dawna i często. Zatem przynieś nam teraz to, czym nas straszysz,

o ile jesteś jednym z prawdomównych”.

34.Ten powiedział: „Jedynie Allach wam to przyniesie, jeśli zechce, wy zaś nie jesteście w stanie odmienić Jego celu.

35.”A moje rady nie przyniosą wam korzyści, nawet gdybym chciał udzielić wam szczerej porady, jeżeli Allach zapragnie was zniszczyć.

On jest waszym Panem i do Niego będziecie musieli powrócić”.

36.Czy powiadają: „On to zmyślił”? Powiedz: „Jeśli ja to zmyśliłem, niechaj na mnie spadnie wina, lecz jestem wolny od wszystkich występków

popełnionych przez was”.

37.I zostało Noemu objawione: „Nikt z twego ludu nie uwierzy poza tymi, którzy już uwierzyli. Dlatego nie smuć się tym, co czynili.

38.”Zbuduj Arkę na Naszych oczach i wedle Naszego przykazania. A nie zwracaj się do Mnie w sprawie grzeszników. Oni z pewnością zostaną zatopieni”.

39.I zaczął budować Arkę, a za każdym razem, gdy przechodzili obok wodzowie jego ludu, szydzili zeń. On mawiał: „Skoro wy teraz szydzicie z nas,

nadejdzie taki czas, kiedy to my będziemy się z was wyśmiewać, tak jak wy wyśmiewacie się z nas obecnie.

40.”Wówczas dowiecie się, kto jest tym, na którego spadnie kara, która go zhańbi, jak i na kogo spadnie wieczna kara”.

41.Wówczas, gdy nadszedł Nasz rozkaz i trysnęły wodą źródła ziemi, powiedzieliśmy: „weź do Arki dwoje z każdego gatunku, samca i samicę,

i twoją rodzinę z wyjątkiem tych, przeciwko którym wypowiedziane już zostało słowo, jak i tych, którzy wierzą”. A uwierzyło weń jedynie niewielu.

42.i powiedział on: „Wejdźcie do Arki. W imię Allacha niechaj będzie jej droga i jej lądowanie. Mój Pan jest niechybnie Najbardziej Przebaczający,Litościwy”.

43.I popłynęła z nimi pośród fal jak góry. I zawołał Noe do swego syna, kiedy ten pozostał z dala: „O synu mój, wsiadaj razem z nami i nie pozostawaj

z niewiernymi”.

44.Ten odrzekł: „Wkrótce znajdę schronienie na górze, która uratuje mnie przed wodą”. Noe powiedział: „Tego dnia nie ma schronienia dla nikogo

przed nakazem Allacha, z wyjątkiem tego, komu okaże On łaskę”. I rozdzieliła ich fala, więc znalazł się wśród zatopionych.

45.I zostało powiedziane: „O ziemio, wciągnij swą wodę” oraz „O niebo, powstrzymaj deszcz”. I wody zaczęło ubywać i sprawa została rozstrzygnięta.

Arka zaś spoczęła na Al-Jūdī. I zostało powiedziane: „Niechaj przeklęty będzie lud grzeszników”.

46.I Noe zawołał do swego Pana i rzekł: „Panie mój, zaprawdę, mój syn jest z mojej rodziny, a z pewnością twoja obietnica jest prawdziwa,

Tyś bowiem jest Najsprawiedliwszym z sędziów”.

47.Allach rzekł: „O Noe, on z pewnością nie jest z twojej rodziny. On zaiste jest człowiekiem niesprawiedliwego postępowania.

Zatem nie proś Mnie o to, o czym wiedzy nie posiadasz. Napominam cię, abyś nie był jednym z nieświadomych”.

48.Noe powiedział: „Panie mój, błagam cię, abyś uchronił mnie przed proszeniem Cię o to, o czym wiedzy nie posiadam. I dopóki Ty mi nie przebaczysz

i nie okażesz mi łaski, będę jednym z tych, którzy przegrają”.

49.Zostało powiedziane: „O Noe zatem zstąp w pokoju od Nas, bądź błogosławiony ty oraz lud, który będzie zrodzony z tych, którzy są z tobą.

A będą i inne ludy, którym damy zabezpieczenie na określony czas, lecz później spadnie na nie żałosna kara od Nas”.

50.Oto nowina z tego, co niewidzialne, które co objawiamy. Przedtem tego nie znałeś, ani ty, ani twój lud. Bądź zatem cierpliwy,

albowiem dobry koniec czeka bogobojnych.

51.A do ‘Ād posłaliśmy ich brata, Hūda. Powiedział on: „O ludu mój, czcijcie jedynie Allacha. Nie macie bogów poza Nim. Łącząc z Nim innych bogów,

wymyślacie tylko kłamstwa.

52.”O ludu mój, nie proszę was o żadną nagrodę. Moja nagroda jest wyłącznie u Tego, Który mnie stworzył. Czy zatem nie pojmujecie?

53.”O ludu mój, błagajcie waszego Pana o przebaczenie, potem zwróćcie się do Niego, a On ześle nad was chmury wylewające obfity deszcz

o doda siły do waszej siły. I nie odwracajcie się od Niego, będąc grzesznikami”.

54.Oni powiedzieli: „O Hūdzie, nie dałeś nam żadnego wyraźnego dowodu, nie zamierzamy więc porzucać naszych bogów tylko dlatego,

co powiedziałeś, ani też nie uwierzymy w ciebie.

55.”Możemy jedynie powiedzieć, że niektórzy nasi bogowie porazili cię złem”. On odrzekł: „Zaiste, wzywam Allacha na świadka,

a i wy wezwijcie świadka tego, iż jestem wolny od grzechu tego, co czynicie, łącząc

56. innych bogów z Nim. Knujcie zatem plany przeciwko mnie, wszyscy z was, i nie dajcie mi wytchnienia.

57.”Ja rzeczywiście zaufałem Allachowi, mojemu i waszemu Panu. Nie ma stworzenia, które poruszałoby się po ziemi, a On nie prowadziłby go za grzywę.

Zaiste, mój Pan jest na prostej drodze, by nieść pomoc tym, którzy mu zaufają.

58.”Jeżeli zatem odwrócicie się, już przekazałem wam to, z czym zostałem do was posłany, mój Pan uczyni, że inny lud zajmie wasze miejsce.

Wy natomiast w ogóle nie jesteście w stanie Mu zaszkodzić. Zaprawdę, Pan mój jest Strażnikiem wszystkich rzeczy”.

59.I gdy nadszedł nasz nakaz, uratowaliśmy Hūd i tych, którzy wraz z nim wierzyli, dzięki naszej szczególnej łasce.

I uchroniliśmy ich przed strasznymi mękami.

60.I tacy sami byli ‘Ād. Odrzucali Znaki ich Pana i nie byli posłuszni Jego Posłańcom, a poddawali się nakazom wszystkich wyniosłych wrogów prawdy.

61.I szło za nimi przekleństwo na tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania. Spójrz! ‘Ād byli niewdzięczni wobec swego Pana. Zważ! Wyznaczone

jest zniszczenie ‘Ād, ludu Hūda.

62.Do plemienia Thamūd wysłaliśmy ich brata Sāliha. Rzekł on: „O ludu mój, czcij Allacha; nie macie bowiem boga poza Nim. On to podniósł was z ziemi

i dał wam na niej miejsce. Zatem błagajcie Go o przebaczenie, a potem zwróćcie się całkowicie ku Niemu. Zaprawdę, Pan mój jest blisko

i odpowiada na modlitwy”.

63.Oni powiedzieli: „O Sālihu, byłeś wśród nas jednym z tych, w którym pokładaliśmy nadzieję. Czyż zabraniasz nam czcić to, co czcili nasi ojcowie?

I zaiste niepokoją nas wątpliwości względem tego, do czego nas nawołujesz”.

64.On rzekł: „O ludu mój, powiedzcie mi. Jeśli opieram swoje twierdzenie na wyraźnym dowodzie od mego Pana

i On obdarzył mnie swą szczególną łaską, to kto pomoże mi przeciwko Allachowi, jeśli okażę się Mu nieposłuszny?

Zatem wy przyłożycie tylko rękę do mojego zniszczenia.

65.:O ludu mój, oto wielbłądzica Allacha, Znak dla was, więc pozostawcie ją w spokoju, by mogła paść się na ziemi Boga,

a nie wyrządzajcie jej krzywdy, aby nie spadła na was bliska kara”.

66.Oni jednak podcięli jej ścięgna, on zaś powiedział: „Radujcie się w waszych domach przez trzy dni. Oto obietnica, od której nie będzie odstępstwa”.

67.I kiedy nadszedł Nasz rozkaz, uratowaliśmy Sāliha oraz tych, którzy wraz z nim wierzyli, dzięki naszej szczególnej łasce, przed hańbą tego dnia.

Zaiste, twój Pan jest Potężny, Wielki.

68.I kara spadła na tych, którzy zgrzeszyli, i leżeli twarzami do ziemi w swoich domach,

69.Jak gdyby nigdy w nich nie mieszkali. Pamiętaj! Thamūd nie uwierzyli w ich Pana. Precz zatem z plemieniem Thamūd.

70.Zaiste, Nasi posłańcy przybyli z dobrą nowiną do Abrahama. Powiedzieli: „Ofiarujemy wam pokój”. On odrzekł: „pokój z wami”

i niedługo przyniósł pieczone cielę.

71.kiedy jednak ujrzał, że nie wyciągają doń rąk, uznał to za rzecz dziwną z ich strony i zaczął się ich obawiać. Oni zaś rzekli: „Nie obawiaj się,

albowiem wysłani zostaliśmy do ludu Lota”.

72.A obok stała jego żona i ona również pełna była obaw, wobec czego przekazaliśmy jej dobrą nowinę o narodzinach Izaaka, a po Izaaku, Jakuba.

73.Powiedziała: „O, biada mi! Czy mam urodzić dziecko, kiedy jestem już bardzo starą kobieta, a i mój mąż także jest człowiekiem bardzo starym?

To zaiste rzecz dziwna!”

74.Oni powiedzieli: „Czy dziwisz się z powodu nakazu Allacha? Spłynęła na was łaska Allacha i Jego błogosławieństwo, o ludu tego domu. Zaprawdę,

On jest Godny Chwały, Wspaniały”.

75.a kiedy opuścił Abrahama strach i otrzymał dobrą nowinę, wraz z Nami wstawiać się za lud Lota.

76.Zaiste, Abraham był łagodny, czuły i często do Nas powracał.

77.”O Abrahamie, odstąp od tego. Zaprawdę, decyzja Twego Pana została już podjęta i zaiste zbliża się już do nich kara, której nie można odwrócić”.

78.A kiedy Nasi posłańcy przybyli do Lota, ten zasmucił się z ich powodu u poczuł się wobec nich bezradny i rzekł: „To jest smutny dzień”.

79.a jego ludzie przybyli doń, biegnąc ku niemu, trzęsąc się ze złości, a i przedtem również zwykli byli czynić zło. On rzekł: „o ludu mój,

to są moje córki; one są czystsze dla was. Okażcie zatem bojaźń przed Allachem i nie czyńcie mi hańby w obecności moich gości.

Czyż nie ma wśród was ani jednego prawego człowieka?” 

80.Oni odrzekli: „Z pewnością wiesz, że nie mamy niczego przeciwko twoim córkom, jak i wiesz, czego pragniemy”.

81.On powiedział: „Gdybym miał tylko dość siły, by się wami zająć lub gdybym mógł znaleźć sobie dobre schronienie”.

82.Posłańcy rzekli: „O Locie, jesteśmy posłańcami od twego Pana. Oni w żaden sposób nie zdołają cię dotknąć. Zatem odejdź ze swą rodziną,

jako że pozostała jeszcze część nocy, i niechaj nikt z was się nie odwraca, z wyjątkiem twojej żony. Zaiste, to, co spadnie na nich, spadnie i na nią.

Zaprawdę, ich wyznaczonym czasem jest ranek. A czyż ranek nie jest blisko?”

83.Kiedy zatem nadszedł Nasz rozkaz, wywróciliśmy to miasto do góry nogami i zesłaliśmy na nie deszcz kamieni, warstwa po warstwie,

84.naznaczonych dla nich nakazem ich Pana. Taka kara nie jest odległa od grzeszników współczesnych czasów.

85.A do Midian wysłaliśmy ich brata, Shu’aib. Rzekł on: „O ludu mój, czcij Allacha. Nie masz żadnego innego boga poza Nim.

I nie pomniejszaj miary ani wagi. Widzę was w dobrobycie i obawiam się dla was kary dnia zniszczenia”.

86.”O ludu mój, dawaj pełną miarę i pełną wagę sprawiedliwie i nie pozbawiaj ludzi ich rzeczy i nie dopuszczaj się niegodziwości w kraju,

wywołując nieporządek”.

87.”To, co pozostawione jest u was przez Allacha, jest dla was lepsze, jeśliście wierni. Ja zaś nie jestem wyznaczonym waszym strażnikiem”.

88.Oni odrzekli: „O Shu’aibie, czy twoja Modlitwa nakazuje ci, abyśmy porzucili to, co czcili nasi ojcowie, lub abyśmy z naszą własnością przestali

czynić to, co chcemy? Zaiste, uważasz sam siebie za bardzo mądrego i prawego”.

89.On rzekł: „O ludu mój, powiedzcie mi. Jeśli wspieram się na wyraźnym dowodzie od mego Pana, a On obdarzył mnie sowicie,

jaką będzie wasza odpowiedź? Ja nie pragnę uczynić wobec was tego, o co proszę, abyście wy nie czynili. Ja staram się wyłącznie właściwie ustawić

rzeczy, na ile mogę. Nie posiadam żadnej władzy, by cokolwiek osiągnąć, jeśli nie dzięki Allachowi. W Nim pokładam zaufanie i do Niego się zwracam.

90.”O ludu mój, nie pozwólcie, aby wasza wrogość wobec mnie doprowadziła was do tego, że spadnie na was to, co spotkało lud Noego, lud Hūda czy lud Sāliha. Wszak i lud Lota nie jest od was odległy.

91.”I szukajcie przebaczenia u waszego Pana, a potem całkowicie zwróćcie się do Niego. Zaprawdę, mój Pan jest Litościwy, Najbardziej Miłujący”.

92.Oni odrzekli: „O Shu’aibie, niewiele rozumiemy z tego, co mówisz, i zaiste widzimy, żeś słaby pośród nas. I gdyby nie twoje plemię,

z pewnością ukamienowalibyśmy cię. Nie masz wśród nas mocnego stanowiska”.

93.On rzekł: „O ludu mój, czy dla was moje plemię jest większe niż Allach? Wszak odrzuciliście Go za siebie jak rzecz zapomnianą.

Zaiste, Pan mój ogarnia wszystko, co czynicie”.

94.”O ludu mój działaj zgodnie z twoją władzą. Ja także samo postępuję. Wkrótce dowiecie się, na kogo spada kara, która go hańbi, jak i kto jest kłamcą.

I czekajcie. Zaiste, ja czekam wraz z wami”.

95.I kiedy nadszedł Nasz rozkaz, uratowaliśmy Shu’aiba wraz z tymi, którzy z nim uwierzyli dzięki naszej szczególnej łasce.

Kara zaś spadła na tych, którzy grzeszyli, więc leżeli twarzami do ziemi w swoich domach.

96.Jak gdyby nigdy w nich nie mieszkali. Tak zginął Midian, tak samo jak zginął Thamūd.

97.I, zaiste, wysłaliśmy Mojżesza z Naszymi Znakami i wyraźnym świadectwem.

98.Do Faraona i jego dowódców, oni jednak poddali się nakazowi Faraona, a nakaz Faraona zupełnie nie był prawy.

99.On pójdzie przed swoim ludem w Dniu Zmartwychwstania i poprowadzi go w Ogień. I zaiste zły będzie wodopój, do którego dotrą.

100.Idzie za nimi przekleństwo w tym życiu jak i w Dniu Zmartwychwstania. Zły jest dar, który będzie im dany.

101.Oto część nowiny zburzonych miast, jaką tobie przedstawiamy. Spośród nich niektóre stoją, a inne zostały skoszone jak zboże.

102.A nie pokrzywdziliśmy ich, oni bowiem pokrzywdzili sami siebie, jak i ich bogowie, do których się zwracali zamiast do Allacha,

na nic im się nie przydali, kiedy nadszedł dekret twego Pana o karze. Ich bogowie przyczynili się jeszcze do ich wiecznego potępienia.

103.Na tym polega zawładnięcie ze strony twego Pana, kiedy uderza  On na miasta, podczas gdy one czynią zło. Zaiste, On uderza srogo i strasznie.

104.W tym zaiste jest Znak dla tego, kto obawia się kary Życia Przyszłego. Jest to dzień, w którym zebrana zostanie cała ludzkość,

i jest to dzień, któremu świadectwo dadzą wszyscy.

105.I nie odkładamy go, nastąpi w wyznaczonym czasie.

106.W dniu, w którym on nadejdzie, żadna dusza nie przemówi, chyba, że za Jego przyzwoleniem. Wówczas niektórzy będą szczęśliwi,

a inni nieszczęśliwi.

107.A jeśli chodzi o nieszczęśliwych, ci znajdą się w Ogniu, w którym będą wzdychać i szlochać,

108.zamieszkując tam na długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia, chyba że inaczej zapragnie twój Pan. Zaiste, twój Pan czyni to, co chce.

109.Jeśli zaś chodzi o szczęśliwych, ci znajdą się w Niebie, w nim zamieszkają na tak długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia,

chyba że inaczej zapragnie twój Pan – dar, który nie będzie odcięty.

110.Nie powątpiewaj zatem, o czytelniku, jeśli chodzi o to, co ludzie ci czczą. Oni oddają cześć temu, czemu cześć oddawali ich ojcowie przedtem,

My zaś z pewnością w pełni zapłacimy im ich nieuszczuploną porcję. I zaiste daliśmy Mojżeszowi księgę, jednak stworzono w niej różnice.

I gdyby nie słowo, przekazane przez twego Pana, z pewnością sprawa między nimi już dawno zostałaby rozstrzygnięta.

A teraz ludzie ci mają niepokojące wątpliwości względem niej.

112.Twój Pan z pewnością odpłaci im w pełni, zgodnie z ich dziełami. On jest niechybnie Świadom wszystkiego, co czynią.

113.Stój zatem prosto, jak ci nakazano, jak również ci, którzy wraz z tobą zwrócili się do Allacha. I nie przekraczają wyznaczonych granic,

albowiem On zaiste widzi, co czynicie.

114.A nie skłaniajcie się ku tym, którzy czynią zło, aby nie dotknął was Ogień. I nie będziecie mieli żadnego przyjaciela poza Allachem,

ani nie będzie wam udzielona pomoc.

115.i przestrzegajcie Modlitwy przy obu końcach dnia, jak i w pewnych godzinach nocy. Zaiste, dobre uczynki odpychają złe. Oto przypomnienie

dla tych, którzy rozumieją.

116.I bądź wytrwały. Zaprawdę, Allach nie znosi, kiedy cierpią sprawiedliwi.

117.Dlaczego zatem nie było przed wami pokoleń, które by rozumiały, które zabraniałyby zepsucia na ziemi, z wyjątkiem niewielu spośród nich,

których uratowaliśmy? Grzesznicy jednak dalej cieszyli się dobrymi rzeczami, które otrzymali w obfitości, i stali się winni.

118.Pan twój nie zniszczyłby niesprawiedliwie miast, których lud byłby sprawiedliwy.

119.I gdyby twój Pan przymusił do swojej Woli, z pewnością całą ludzkość uczyniłby jednym ludem, oni jednak nie przestawali spierać się z sobą.

120.Z wyjątkiem tych, dla których Pan twój miał litość i do tego stworzył ich On. Lecz słowo twego Pana będzie wypełnione: „Zaprawdę,

zapełnię Piekło nieposłusznymi jinn i ludźmi, wszystkimi razem”.

121.I przedstawiamy ci wszystkie ważne nowiny Posłańców, przez co wzmacniamy twoje serce. I oto nadeszła do ciebie prawda i napomnienie,

i przypomnienie dla wiernych.

122.I powiedz tym, którzy nie wierzą: „Postępujcie jak potraficie, my również postępujemy po naszemu”.

123.”I czekajcie, jak i my czekamy”.

124.Do Allacha należy to, co niewidzialne w niebiosach i na ziemi, i przed Nim postawiona będzie cała ta sprawa.

Tak zatem czcij Go i w Nim wyłącznie pokładaj swe zaufanie. Albowiem Pan twój zważa na to, co czynicie.

 

12.   YŪSUF (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Alif Lām Rā. Oto wersety zrozumiałej Księgi.

3.Objawiliśmy ją – Koran w języku arabskim – abyście zrozumieli.

4.Przedstawiamy ci najpiękniejsze opowiadanie, w którym zawiera się ten Koran, chociaż ty przedtem byłeś jednym z nieświadomych prawdy.

5.Przypomnij sobie czas, kiedy Józef rzekł do swego ojca: „O ojcze mój, widziałem we śnie jedenaście gwiazd, słońce i księżyc – widziałem,

jak złożyły mi hołd”.

6.on rzekł: „O mój drogi synu, nie opowiadaj o swym śnie twoim braciom, aby nie zaczęli knuć przeciw tobie, albowiem Szatan jest człowiekowi

jawnym wrogiem.

7.”I w ten sposób, jak ujrzałeś we śnie, Pan twój ciebie wybierze i nauczy cię interpretacji rzeczy świętych oraz dopełni swej łaski wobec ciebie

oraz wobec rodziny Jakuba, tak jak dopełnił jej wobec dwóch twoich przodków – Abrahama i Izaaka. Zaprawdę, twój Pan jest Wszechwiedzący, Mądry”.

8.Zaiste, w Józefie i jego braciach jest Znak dla szukających;

9.Kiedy powiedzieli do siebie: „Zaprawdę, Józef i jego brat drożsi są naszemu ojcu niż my, chociaż my jesteśmy silni.

Zaiste, ojciec nasz jest w wyraźnie w błędzie.

10.postarajcie się zatem zabić Józefa lub wygnajcie go do jakiegoś odległego kraju, aby łaski waszego ojca spadły wyłącznie na was,

a potem byście mogli okazać skruchę i zostać sprawiedliwymi ludźmi”.

11.Jeden z nich powiedział: „Nie zabijajcie Józefa, ale jeżeli musicie już coś uczynić, wrzućcie go na dno jakiejś głębokiej studni.

Jacyś podróżni wydostaną go”.

12.Oni powiedzieli: „O ojcze nasz, dlaczego nie zaufałeś nam, jeśli chodzi o Józefa, skoro jesteśmy mu szczerze oddani?

13.”Wyślij go jutro wraz z nami, aby się rozerwał i zabawił, my zaś z pewnością będziemy go chronić”.

14.On rzekł: „Martwi mnie to, że pragniecie go zabrać, i obawiam się, żeby nie pożarł go jakiś wilk, podczas gdy wy nie będziecie nań baczyć”.

15.oni odrzekli: „Zaiste, gdyby miał pożreć go wilk, choć my jesteśmy silni, wówczas rzeczywiście ponieślibyśmy wielką klęskę”.

16.Kiedy więc zabrali go ze sobą i postanowili wrzucić go do głębokiej studni i wypełnili swój haniebny plan, My zesłaliśmy mu objawienie, mówiąc:

 „Ty z pewnością pewnego dnia opowiesz im o tej ich obrzydliwej sprawie, a oni nie będą wiedzieć”.

17.Oni zaś powrócili wieczorem do swego ojca płacząc.

18.Powiedzieli: „O ojcze nasz, wyruszyliśmy na wyścigi, podczas gdy Józef pozostał z naszymi rzeczami, i pożarł go wilk;

ty jednak nie uwierzysz nam, choć opowiadamy ci prawdę”.

19.I przybyli z fałszywą krwią na jego koszuli. On powiedział: „T, co mówicie, nie jest prawdą, a wasze dusze uczyniły,

iż wielka rzecz jest w waszych oczach drobnostką. Zatem teraz potrzebna jest stosowna cierpliwość. I wyłącznie pomocy Allacha należy szukać przeciwko

 temu, co twierdzicie”.

20.I nadjechała karawana podróżnych i wysłali oni swego czerpacza wody. Ten spuścił do studni swój czerpak: „O, dobre wieści!” powiedział,

„jest tutaj jakiś młodzieniec!” I schowali go jak towar na sprzedaż, Allach zaś dobrze wiedział, co uczynili.

21.I sprzedali go za marną cenę, kilka dirhamów, i wcale im na tym nie zależało.

22.A człowiek z Egiptu, który go kupił, powiedział do swej żony: „Niechaj jego pobyt wśród nas będzie zaszczytny. Być może przyniesie on nam

jakąś korzyść albo może weźmiemy go sobie za syna”. I w ten sposób umieściliśmy Józefa w tym kraju, a uczyniliśmy tak, aby nauczyć go również

interpretacji rzeczy. Allach ma całkowitą władzę nad swym dekretem, chociaż większość ludzi o tym nie wie.

23.A kiedy osiągnął on wiek pełnej siły, obdarzyliśmy go zdrowym sądem i wiedzą. Tak nagradzamy tych, którzy czynią dobro.

24.Ta zaś, w której domu przebywał, próbowała uwieść go wbrew jego woli. Zaryglowała drzwi i powiedziała: „Teraz pójdź”. On rzekł:

„Szukam schronienia u Allacha. On jest moim Panem. To On uczynił mój pobyt u was zaszczytnym. Zaprawdę, grzesznikom nigdy nie wiedzie się dobrze”.

25.I ona postanowiła względem niego, że go uwiedzie, on zaś postanowił względem niej, że się jej oprze. Gdyby nie ujrzał był wyraźnych Znaków od swego

Pana, być może nie okazałby takiej determinacji. I wydarzyło się tak, abyśmy odsunęli od niego wszelkie zło i niegodziwość. Zaiste, on był jednym z Naszych wybranych sług.

26.Oboje rzucili się do drzwi i w walce ona porwała z tyłu jego koszulę, u drzwi zaś spotkali jej pana. Ona rzekła doń: „Jaka może być kara dla tego,

kto miał na myśli zło wobec twej żony, jeśli nie więzienie lub sroga chłosta?”

27.Józef rzekł: „To ona starała się mnie uwieść wbrew mojej woli”. A świadek spośród ich domowników dał świadectwo mówiąc:

„Jeśli jego koszula porwana jest z przodu, to ona mówiła prawdę, on zaś jest kłamcą;

28.”Lecz jeśli jego koszula jest porwana z tyłu, to ona skłamała, o on jest prawdomówny”.

29.I kiedy on zobaczył, że jego koszula jest porwana z tyłu, powiedział: „Zaiste, oto wasza kobieca przebiegłość. Wasza przebiegłość jest rzeczywiście

wielka”.

30.”O Józefie, czy ty zapomnisz o tym występku, a ty, niewiasto, czy poprosisz o przebaczenie twego grzechu? Z pewnością tyś jest winna”.

31.A niewiasty w mieście powiedziały: „Żona ‘Azīza stara się uwieść swego służebnego wbrew jego woli. On doprowadził ją do szaleństwa miłością.

W samej rzeczy widzimy, że jest ona w całkowitym błędzie”.

32.I kiedy dowiedziała się o ich chytrych szeptach, wysłała po nie i przygotowała dla nich posiłek, a dała każdej nóż i później powiedziała do Józefa:

„Podejdź do nich”. I kiedy ujrzały go, stwierdziły, że jest on osobą wielkiej godności i w zdziwieniu pokaleczyły sobie ręce i powiedziały:

„Niechaj będzie wychwalany Allach! To nie istota ludzka – wszak to szlachetny anioł”.

33.Ona powiedziała: „Oto ten, o którego mnie posądzałyście. Ja próbowałam uwieść go wbrew jego woli, on jednak powstrzymał się od grzechu.

I jeśli teraz nie uczyni, co mu nakażę, z pewnością zostanie wtrącony do więzienia i zostanie jednym z poniżonych”.

34.Na to Józef pomodlił się: „O Panie mój, więzienie droższe mi jest niż to, do czego mnie zachęcają. Jeżeli Ty nie odwrócisz ode mnie ich przebiegłości,

skłonię się ku nim i stanę się jednym z tych, którzy nie wiedzą”.

35.Jego Pan wysłuchał tej modlitwy i odwrócił od niego ich chytrość. Zaprawdę, On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

36.Wówczas po tym, jak ujrzeli oznaki jego niewinności, stwierdzili, że aby zachować swe dobre imię, powinni na czas jakiś uwięzić go.

37.A wraz z nim weszło do więzienia dwóch młodych ludzi. Jeden z nich powiedział: „Widziałem siebie we śnie, jak wyciskałem wino”. Ten drugi zaś rzekł:

„Widziałem we śnie, jak niosłem na głowie chleb, z którego jadły ptaki. Powiedz nam, jak należałoby to rozumieć, jako że widzimy,

iż jesteś jednym ze sprawiedliwych”.

38.On odrzekł: „Pożywienie, które otrzymujecie, nie przybędzie do was, lecz ja powiem wam jak to rozumieć zanim przybędzie. Na podstawie tego,

czego nauczył mnie mój Pan. Wyrzekłem się religii ludu, który nie wierzy w Allacha i który nie wierzy w Życie Przyszłe.

39.”Wyznawałem religię moich ojców – Abrahama, Izaaka i Jakuba. Nie przystoi nam przypisywać Allachowi żadnego partnera. To jest łaska Allacha

dla nas i dla całej ludzkości, lecz większość ludzi jest niewdzięczna.

40.”O moi dwaj towarzysze więzienia, czy poróżnieni miedzy sobą panowie są lepsi niż Allach, Jedyny, Najwyższy?

41.”Poza Allachem nie czcicie niczego oprócz imion, które poznaliście, wy i wasi ojcowie. Allach nie dał temu żadnego świadectwa.

Decyzja spoczywa wyłącznie u Allacha. On to nakazał, abyście nie czcili niczego poza Nim. Oto właściwa religia, lecz większość ludzi o tym nie wie.

42.”O moi dwaj towarzysze więzienia, jeśli chodzi o jednego z was, naleje on swemu panu wino do picia, jeśli zaś chodzi o drugiego, ten będzie

ukrzyżowany, tak że ptaki będą spożywać z jego głowy. Sprawa, o którą pytaliście została postanowiona.”

43.I powiedział do tego z nich, który – jak myślał – będzie wypuszczony: „Wspomnij twemu panu o mnie”. Lecz Szatan spowodował,

że ten zapomniał wspomnieć o nim swemu panu, więc ten pozostał w więzieniu przez kilka lat.

44.Król rzekł do swoich dworzan: „Widziałem we śnie siedem tłustych sztuk bydła, które zjadały siedem chudych, oraz siedem zielonych kłosów

i siedem zeschniętych. O wy, wodzowie, wyjaśnijcie mi znaczenie mego snu, o ile potraficie interpretować sny”.

45.Oni odrzekli: „To są pogmatwane sny, a my nie znamy interpretacji pogmatwanych snów”.

46.Ten zaś spośród dwóch, który został uwolniony i który teraz przypomniał sobie po jakimś czasie, rzekł: „Ja przedstawię wam tę interpretację,

dlatego poślijcie mnie”.

47.I przybył do Józefa i powiedział: „Józefie! O ty, człowieku prawdy, wyjaśnij nam znaczenie snu, w którym siedem tłustych krów zjada siedem chudych,

jak i takiego, w którym widać siedem zielonych kłosów i siedem zeschniętych. Uczyń to, abym mógł powrócić do ludzi, a oni mogli poznać interpretację”.

48.Józef odpowiedział: „Będziecie siać przez siedem lat, pilnie przez ten czas pracując; potem z tego, co zbierzecie, pozostawcie w kłosach wszystko,

z wyjątkiem tej odrobiny, którą zjecie.

49.”Następnie nadejdzie siedem ciężkich lat, które pochłoną wszystko, co odłożyliście na nie, z wyjątkiem odrobiny, którą będziecie mogli zachować.

50.”Póżniej po tym nadejdzie rok, w którym ludzie zostaną uwolnieni i w którym dawać będą sobie nawzajem prezenty”.

51.I król powiedział: „Przyprowadźcie mi go”. Kiedy jednak przybył do niego posłaniec, on rzekł: „Wróć do swego pana i spytaj jak wiedzie się

niewiastom, które pokaleczyły sobie ręce, albowiem mój Pan dobrze zna ich przebiegłe zamiary”.

52.Król spytał: „Jaką jest prawda w tej sprawie, kiedy usiłowałyście uwieść Józefa, wbrew jego woli?” One rzekły: „On odsunął się od grzechu z obawy przed

Allachem – wobec niego nie miałyśmy nic złego na myśli”. Żona ‘Azīza powiedziała: „Teraz prawda ujrzała światło dnia. To ja próbowałam go uwieść

wbrew jego woli i zaiste jest on jednym z prawdomównych”.

53.Józef rzekł: „Poprosiłem o zasięgnięcie informacji, aby ‘Azīz dowiedział się, iż nie byłem wobec niego niewdzięczny podczas jego nieobecności

oraz że Allach nie lubi, aby zwyciężały zamiary niewdzięczników.

CZĘŚĆ XIII

54.”Nie twierdzę, że sam pozbawiony jestem słabości – zaiste dusza skłania się ku radości ze zła – z wyjątkiem tego, wobec czego
Pan mój okazuję łaskę. Zaprawdę, mój Pan Najbardziej Przebaczający, Litościwy”.
55.Król zaś rzekł: „Przyprowadźcie go do mnie, abym mógł mieć go przy sobie”. A kiedy z nim porozmawiał, rzekł: „Od tego dnia jesteś osobą
o ustalonej pozycji – zaufaj nam”.
56.Józef rzekł: „Wyznacz mnie na stróża skarbów tego kraju, albowiem jestem dobrym dozorcą i posiadam wiedzę o tych sprawach”.
57.W ten sposób posadowiliśmy Józefa w tym kraju. Mieszkał tam, gdzie tylko zapragnął. Obsypujemy łaską każdego, kogo zechcemy,
jak i nie lubimy, aby przepadała nagroda dla sprawiedliwych.
58.I zaiste nagroda Życia Przyszłego jest lepsza dla tych, którzy wierzą i są bogobojni.
59.I przybyli bracia Józefa i przedstawili się mu. On ich poznał, lecz oni go nie rozpoznali.
60.A kiedy dał im, co było im potrzebne, rzekł: „Przyprowadźcie mi waszego brata ze strony waszego ojca. Czyż nie widzicie, że daję wam pełną
miarę zboża oraz że jestem najlepszym z wielu?
61.”Jeśli jednak nie przyprowadzicie go do mnie, wówczas nie otrzymacie ode mnie żadnej miary zboża ani nie będziecie mieli do mnie dostępu”.
62.Oni odrzekli: „Spróbujemy przekonać jego ojca, aby się z nim rozstał i z pewnością tak uczynimy”.
63.On zaś rzekł do swych sług: „Włóżcie na powrót ich pieniądze do ich toreb przy siodłach, aby mogli je poznać kiedy powrócą do swej
rodziny; być może szczęśliwie powrócą”.
64.A kiedy powrócili do swego ojca, rzekli: „O ojcze nasz, odmówiono nam więcej zboża, wyślij więc z nami naszego brata, abyśmy je otrzymali
– z pewnością potrafimy zaopiekować się nim właściwie”.
65.Ten powiedział: „Czy mogę wam zaufać, jeśli o niego chodzi, i nie obawiać się tego samego, co wydarzyło się, kiedy zaufałem wam w
kwestii waszego brata przedtem? Allach jednak jest Najlepszym Opiekunem i On jest Najbardziej Litościwy spośród tych, którzy okazują łaskę”.
66.A kiedy rozpakowali swoje dobra, stwierdzili, że zwrócono im ich pieniądze. Powiedzieli: „O ojcze nasz, czegoż więcej możemy pragnąć ?
Oto zwrócono nam nasze pieniądze. Przywieziemy zaopatrzenie dla naszej rodziny, będziemy chronić naszego brata oraz otrzymamy
dodatkową miarę, ładunek wielbłądzi. Jest to miara, jaką łatwo zdobyć”.
67.On rzekł: „Nie wyślę go z wami, chyba że złożycie mi solenne przyrzeczenie w imię Allacha, że na pewno z powrotem go do mnie przywieziecie,
aby nie stało się, że będziecie otoczeni”. A kiedy oni solennie mu przyrzekli, on powiedział: „Allach pilnuje tego, co mówimy”.
68.I rzekł: „O synowie moi, nie wchodźcie przez jedną bramę, lecz wchodźcie różnymi bramami, albowiem ja nie jestem w stanie pomóc wam
przeciwko Allachowi. Jemu ja ufam i Jemu ufają ci, którzy mają zaufać”.
69.A kiedy weszli tak, jak im nakazał ich ojciec, dopełnił się cel Jakuba, lecz to nie mogło pomóc im przeciwko Allachowi, z wyjątkiem tego,
że w umyśle Jakuba tkwiło pragnienie, które w ten sposób zadowolił. On niechybnie posiadał wielką wiedzę, którą mu przekazaliśmy, lecz większość
ludzi nie. 70.A kiedy odwiedził Józefa, on przyjął go u siebie. I rzekł: „Jestem twoim bratem, więc nie smuć się z powodu tego, co oni czynili”.
71.I kiedy dał im ich zaopatrzenie, włożył kielich do torby swego brata. Wtedy obwoływacz zawołał: „O wy, ludzie z karawany, z całą pewnością
jesteście złodziejami”.
72.Oni powiedzieli odwracając się: „Cóż takiego brakuje wam?”
73. Ci odrzekli: „Brakuje nam miarki królewskiej; kto ją przyniesie, ten otrzyma wielbłądzi bagaż ziarna, a ja z pewnością to popieram”.
74.Oni odrzekli: „Na Allacha, dobrze wiecie, że nie przybyli, by siać zamęt w tym kraju, a i nie jesteśmy złodziejami”.
75.Oni powiedzieli: „Zatem jaka miałaby być kara, gdybyście okazali się kłamcami?”
76.Ci odrzekli: „Kara za to – w czyjej torbie będzie to znalezione, ten sam będzie za to karą. Tak karzemy złoczyńców”.
77.Wówczas on rozpoczął przeszukiwanie ich toreb przed torbą brata Józefa. Potem wyjął naczynie z jego torby. Tak zaplanowaliśmy dla Józefa.
On nie mógłby wziąć swego brata zgodnie z prawem królewskim, gdyby nie zapragnął tego Allach. Wynosimy w randze każdego, kogo zechcemy;
natomiast nad każdym posiadającym wiedzę, jest ten Jeden, Najwięcej Wiedzący.
78.Powiedzieli: „Jeśli on ukradł, to i jego brat również dopuścił się kradzieży przedtem”. Jednak Józef zachował to w tajemnicy swego serca
i nie powiedział im. Rzekł po prostu: „Jesteście w najgorszym położeniu, a Allach najlepiej wie, o czym mówicie”.
79.Oni rzekli: „O szlachetny wodzu, on ma bardzo starego ojca, więc weź w jego miejsce jednego z nas, albowiem widzimy, żeś jednym z
dobroczyńców”.
80.On odpowiedział: „Allach zabrania, abyśmy zatrzymywali kogoś innego poza tym, przy którym znaleziona została nasza własność.
Wówczas bowiem okazalibyśmy się niesprawiedliwi”.
81.I kiedy stracili nadzieję, oddalili się, naradzając się wspólnie potajemnie. Wtedy najważniejszy z nich powiedział: „Czyż zapomnieliście,
że złożyliście waszemu ojcu solenne przyrzeczenie w imię Allacha oraz jak przedtem nie dopełniliście swego obowiązku wobec Józefa ?
Dlatego ja nie opuszczę tego kraju, aż nie zezwoli mi na to mój ojciec lub zadecyduje wobec mnie Allach.
On bowiem jest Najlepszym z sędziów.
82.”Wracajcie do swego ojca i powiedzcie: „O ojcze nasz, twój syn dopuścił się kradzieży, my zaś powiedzieliśmy tylko to, co wiemy, i nie
mogliśmy być stróżami tego, co niewidzialne.
83.”Wypytaj ludzi z miasta, w którym byliśmy, i z karawany, z którą przybyliśmy, a z pewnością mówimy prawdę”.
84.On odrzekł: „Nie, lecz wasze umysły upiększyły wam rzecz złą. Zatem teraz nie pozostaje mi nic innego jak tylko wielka cierpliwość.
Być może Allach na powrót wszystkich ich do mnie przyprowadzi, albowiem On jest Wszechwiedzący, Mądry”.
85.I odwrócił się do nich i rzekł: „Cóż za żal z powodu Józefa!” A jego oczy napełniły się łzami z powodu żalu i tłumił w sobie smutek.
86.Oni powiedzieli: „Na Allacha, nie przestaniesz mówić o Józefie aż sam się nie zniszczysz lub nie będziesz jednym z tych, którzy zginęli”.
87.On odrzekł: „Ja jedynie mówię o moim smutku i żalu Allachowi i od Allacha wiem to, czego wy nie wiecie”.
88.”O moi synowie, idźcie i pytajcie o Józefa i jego brata i nie wątpcie w litość Allacha z wyjątkiem ludzi niewiernych”.
89.I kiedy ponownie przybyli do Józefa, powiedzieli: „O szlachetny wodzu, bieda spadła na nas i naszą rodzinę; przywieźliśmy małą sumę pieniędzy,
lecz niemniej daj nam pełną miarę i bądź wobec nas życzliwy. Zaiste, Allach nagradza życzliwych”.
90.On rzekł: „Czy wiecie, co uczyniliście Józefowi i jego bratu w swojej niewiedzy?”
91.Ci odrzekli: „Czyś ty jest Józefem?” Ten powiedział: „Tak, ja jestem Józefem, a to jest mój brat. Istotnie Allach był dla was miłościwy.
Zaprawdę, jeśli kto okazuje bojaźń Allachowi i jest wytrwały – Allach nigdy nie dopuszcza, aby nagroda dobrych zaginęła”.
92.Oni odrzekli: „Na Allacha, zaiste, Allach wybrał ciebie ponad nami i rzeczywiście byliśmy grzesznikami”.
93.Ten rzekł: „Tego dnia nie spadnie na was wina; niechaj Allach wam wybaczy! A jest On najbardziej litościwy spośród tych, którzy okazują łaskę.
94.”Jedźcie z tą oto moją koszulą i połóżcie ją przed moim ojcem – on będzie wszystko wiedział. I przyprowadźcie do mnie całą waszą rodzinę”.
95.a kiedy karawana odeszła, ich ojciec powiedział: „Zaiste, wyczuwam zapach Józefa, chociaż uważacie mnie za zdziecinniałego starca”.
96.oni odrzekli: „Na Allacha, ty niechybnie ciągle jesteś w swoim dawnym błędzie”.
97.I kiedy przybył człowiek z dobrą nowiną, położył przed nim koszulę, a ten doznał oświecenia. Potem rzekł: „Czyż nie powiedziałem wam:
<<Wiem od Allacha to, czego wy nie wiecie>> ?”
98.ci powiedzieli: „O ojcze nasz, błagaj Allacha o przebaczenie naszych grzechów, albowiem zaiste byliśmy grzesznikami”.
99.On rzekł: „Zapewne poproszę o przebaczenie dla was u mojego Pana. Zaiste, On jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy”.
100.I kiedy przybyli do Józefa, on wziął do siebie swoich rodziców i powiedział: „Wejdźcie do Egiptu w pokoju, jeśli tak podoba się Allachowi”.
101.I wzniósł swych rodziców aż na tron, a oni wszyscy upadli na twarze przed Allachem za niego. I powiedział: „O ojcze mój, oto spełnienie
mojego dawnego snu. Mój Pan uczynił, iż sen ten urzeczywistnił się. I to On obsypał mnie łaskami, kiedy wydobył mnie z więzienia i sprowadził was
z pustyni po tym, jak Szatan posiał niezgodę między mną i moimi braćmi. Zaiste, mój Pan jest łaskawy dla każdego, dla kogo zechce.
On bowiem jest Wszechwiedzący, Mądry”.
102.”O Panie mój, zesłałeś na mnie część Twej niezależności i nauczyłeś mnie interpretacji snów. O Stworzycielu niebios i ziemi, Tyś jest
moim Obrońcą na tym świecie oraz w Życiu Przyszłym. Niechaj śmierć nadejdzie do mnie, kiedy będę w stanie podporządkowania się Tobie i
Twojej woli, i przyłącz mnie do sprawiedliwych”.
103.Oto część nowiny spośród tego, co niewidzialne, a co My tobie objawiamy. Ty nie byłeś z nimi, kiedy oni porozumieli się co do ich planu
i uknuli go.
104.A większość ludzi nie uwierzy, nawet gdybyś bardzo tego pragnął.
105.I nie prosisz ich o żadną za to nagrodę. Jest to źródłem zaszczytu dla całej ludzkości.
106.Ileż Znaków jest w niebie i na ziemi, obok których przechodzą, odwracając się od nich !
107.I większość z nich nie wierzy w Allacha tak, by jednocześnie nie przypisywać Mu partnerów.
108.Czyż oni zatem czują się bezpieczni przed nadejściem przytłaczającej kary od Allacha lub nagłym nadejściem Godziny, podczas
gdy są nieświadomi ?
109.Powiedz: „Oto moja droga – zwracam się do Allacha, wspierając się na rzetelnej wiedzy, jak i ci, którzy idą za mną. Allach jest Święty, a ja nie
jestem jednym z tych, którzy łączą jakichś bogów z Allachem.
110.I nie wysyłaliśmy przed tobą jako Posłańców nikogo oprócz ludzi, którym zsyłaliśmy objawienie, spośród ludów miast. Czyż zatem nie podróżowali
po ziemi, by przekonać się, jaki był koniec tych przed nimi? I zaiste, mieszkanie Życia Przyszłego jest lepsze dla tych, którzy okazują bojaźń
przed Allachem. Czyż zatem nie posłużyliście się swymi umysłami?”
111.I kiedy Posłańcy zwątpili w niewiernych, a niewierni uznali, że ci wypowiadali jedynie kłamstwa, do Posłańców Nadeszła Nasza pomoc,
a potem uratowaliśmy tych, którzy spodobali się nam. Naszej kary nie sposób odwrócić od ludzi grzesznych.
112.Niechybnie, w ich opowiadaniu zawiera się lekcja dla ludzi rozumnych. Nie jest to rzecz zmyślona, lecz wypełnienie tego, co było przedtem,
jak i szczegółowe wyjaśnienie wszystkich rzeczy oraz przewodnictwo i łaska dla ludzi, którzy wierzą.

 

 

13.   AL-RA’D (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Alif Lām Mīm Rām. Oto wersety doskonałej Księgi. To, co zostało ci objawione od twego Pan, jest Prawdą, jednak większość ludzi nie wierzy.
3.Allach to Ten, Który wzniósł bez filarów niebiosa, które widzicie. Potem zasiadł na Tronie. To On przymusił słońce i księżyc do służby dla was
– każda planeta biegnie swym torem aż po wyznaczony czas. To On reguluje wszystkimi sprawami i to On dobrze wyjaśnia Znaki,
abyście mocno uwierzyli w spotkanie z waszym Panem.
4.On jest Tym, Który rozszerzył ziemię i uczynił na niej góry i rzeki, a ze wszystkich rodzajów owoców uczynił na niej dwie ci. On powoduje,
że noc zakrywa dzień. Zaprawdę, w tym są Znaki dla ludu, który się zastanawia.
5.Na ziemi są różne drogi, łączące się z sobą, i ogrody winne, pola obsiane zbożem i palmy daktylowe, wyrastające wspólnie z jednego korzenia,
jak i inne, które tak nie rosną. A wszystkie one nawadniane są tą samą wodą, lecz czynimy, iż niektóre przewyższają inne w owocowaniu.
W tym znajdują się Znaki dla ludu, który korzysta z umysłu.
6.A gdybyś dziwił się z tego, że mówią: „Co? Kiedy już staniemy się pyłem, to później znajdziemy się w stanie nowego stworzenia?”,
zaiste dziwne jest, co mówią. Oto ci, którzy nie wierzą w ich Pana. Oto ci, którzy będą mieć pęta na szyi – to oni będą mieszkańcami Ognia,
w którym zamieszkają.
7.I proszą cię, abyś przyśpieszył zło raczej niż dobro, podczas gdy przykładowa kara spadła już przed nimi. Zaprawdę, Pan twój jest pełen
przebaczenia wobec ludzkości pomimo jej grzechu i, zaiste, Pan twój jest także Srogi w rozliczaniu.
8.A ci, którzy nie wierzą, mawiają: „Dlaczego nie został mu zesłany Znak od jego Pana ?” Ty z pewnością ostrzegasz.
A istnieje przewodnik dla każdego ludu.
9.Allach wie, co nosi każda niewiasta i co łono uznaje za wadliwe i odrzuca, a co rozwija. U Niego wszystko ma właściwą sobie miarę.
10.On jest Znawcą niewidzialnego i widzialnego, jest Nieporównywalnie Wielki, Najwyższy.
11.W Jego wiedzy równy jest spośród was ten, który wypowiada Jego słowo potajemnie, jak i ten, który wypowiada je otwarcie. Równy jest również ten,
kto ukrywa się w nocy, jak i ten, kto otwarcie idzie za dnia.
12.Dla niego (Posłańca) jest zastęp aniołów przed nim i za nim – oni chronią go z rozkazu Allacha. Zaiste, Allach nie zmienia ludu, dopóki on nie
zmieni tego, co ten ma w sercu. A kiedy Allach postanawia ukarać jakiś lud, nie ma mowy o odrzuceniu tego, ani lud taki nie ma żadnego pomocnika
poza Nim.
13.On jest Tym, Który ukazuje wam błyskawicę, by natchnąć was niepokojem i nadzieją, i to On podnosi ciężkie chmury.
14.I grzmot wychwala Go o podobnie czynią aniołowie ze strachu przed Nim. On zsyła pioruny i razi nimi każdego, kogo zechce, a mimo to oni
dyskutują w kwestii Allacha, podczas gdy On jest Srogi w karaniu.
15.Jemu Jednemu należy się prawdziwa modlitwa. Ci zaś, do których oni się zwracają poza Allachem, w ogóle im nie odpowiadają.
Ich położenie jest podobne do położenia człowieka, który wyciąga swe dłonie w stronę wody, czekając aż ona sięgnie jego ust, lecz tak się
nie dzieje. Modlitwa niewiernych jest tylko rzeczą roztrwonioną.
16.Allachowi podporządkowuje się każdy, kto jest w niebiosach i na ziemi, dobrowolnie lub niechętnie, i podobnie czynią ich cienie rano i wieczorem.
17.Powiedz: „Kto jest Panem niebios i ziemi?” Powiedz: „Allach”. Powiedz: „Czyż zatem zamiast Niego wzięliście sobie pomocników,
którzy nie mają władzy czynienia dobra ani krzywdzenia nawet samych siebie?” Powiedz: „Czy ślepiec i widzący mogą być równi ? Lub czy ciemność
może się równać ze światłem? Lub czy przypisują oni Allachowi partnerów, którzy stworzyli podobieństwo Jego stworzenia, tak że oba te
stworzenia wydają im się podobne?” Powiedz: „Wyłącznie Allach jest Stworzycielem wszystkich rzeczy i On jest Jeden, Najwyższy”.
18.On zsyła wodę z nieba, tak że doliny płyną wedle ich miary, a powódź niesie na swej powierzchni obrzmiałą pianę. I z tego, co rozpalają w ogniu,
próbując czynić ozdoby lub narzędzia, wydobywa się podobna piana. Tak Allach ilustruje prawdę i fałsz. A jeśli chodzi o pianę, ona odchodzi
jak nieczystości i znika, a jeśli chodzi o to, co przynosi ludziom korzyści, to pozostaje w ziemi. W ten sposób Allach tworzy przypowieści.
19.Dla tych, którzy odpowiadają swemu Panu, jest wieczne dobro. A jeśli chodzi o tych, którzy Mu nie odpowiadają, to gdyby mieli wszystko to,
co jest na ziemi i jeszcze drugie tyle, chętnie próbowaliby się tym wykupić. To właśnie oni otrzymają smutne rozliczenie, a ich mieszkaniem
jest Piekło. Cóż za okropne miejsce odpoczynku !
20.Czyż zatem ten, kto wie, iż to, co zostało ci objawione od twego Pana, jest prawdą, podobny jest do ślepca? Lecz wyłącznie ludzie obdarzeni
rozumem zważają;
21.Ci, którzy dopełniają paktu z Allachem i nie łamią przymierza;
22.Oraz ci, którzy dołączają do tego, do czego Allach nakazuje dołączać, i boją się ich Pana, i obawiają się złego rozliczenia;
23.I ci, którzy trwają w poszukiwaniu łaski ich Pana, przestrzegają Modlitwy, wydają z tego, co My im daliśmy, potajemnie lub jawnie oraz odrzucają
zło dla dobra. Oto ci, którzy otrzymają nagrodę ostatecznego Mieszkania –
24.Ogrodów Wieczności. Oni wejdą do nich, jak i ci, którzy są sprawiedliwi spośród ich ojców, oraz ich żony i ich dzieci. I z każdej bramy wchodzić
do nich będą aniołowie mówiąc:
25.”Pokój niechaj będzie z wami, albowiem byliście wytrwali. Spójrzcie, jak wspaniała jest nagroda ostatecznego Mieszkania !”
26.Ci zaś, którzy łamią przymierze Allacha, zawarłszy je, i odcinają się od tego, do czego Allach nakazuje się przyłączyć, i sieją zepsucie na ziemi –
na nich spadnie przekleństwo Allacha, i znajdą się w żałosnym mieszkaniu.
27.Allach powiększa lub zmniejsza to, co daje, wedle Jego woli. A oni radują się życiem doczesnym, podczas gdy życie doczesne jest ledwie radością
tymczasową w porównaniu z Życiem Przyszłym.
28.Ci, którzy nie wierzą, powiadają: „Dlaczego nie został mu zesłany Znak od jego Pana?” Powiedz: „Allach pozwala zejść z drogi wedle swojej woli
i sprowadzi do Siebie tych, którzy się ku Niemu zwracają;
29.”Tych, którzy wierzą i których serca znajdują pocieszenie w pamiętaniu o Allachu. Zaprawdę, w pamiętaniu Allacha serca znajdują pocieszenie;
30.”Tych, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki – dla nich wyznaczone jest szczęście i wspaniałe miejsce powrotu”.
31.Tak zatem posłaliśmy cię do ludu, przed którym przeminęły inne ludy, abyś recytował mu to, co ci objawiliśmy, albowiem oni odrzucają
Boga Litościwego. Powiedz: „On jest moim Panem, nie ma boga poza Nim. Jemu okazuję zaufanie i do Niego powrócę”.
32.I gdyby istniał Koran, dzięki któremu można by przesuwać góry lub dzięki któremu ziemię można by rozciąć na dwoje, lub dzięki któremu można
by przemówić do zmarłych, i tak nie uwierzyliby weń. Nie, kwestia ich wiary zależy wyłącznie od Allacha. Czy wierni nie doszli jeszcze do wniosku,
że gdyby Allach przymusił do swej Woli, z pewnością kierowałby całą ludzkością ? A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą, na nich spadać
będzie nieszczęście po nieszczęściu za to, czego się dopuszczają, lub świecić blisko ich domu do czasu, aż wypełni się obietnica Allacha.
Zaiste, Allach nie zawodzi, jeśli chodzi o Jego obietnice.
33.I zaiste, szydzono z Posłańców już przed tobą, lecz Ja udzieliłem zwłoki tym, którzy nie wierzą. Potem otoczyłem ich i jakże straszliwa była
Moja kara !
34.Czy zatem Ten, Kto stoi nad każdą duszą i obserwuje to, czym sobie ona zasługuje, pozwoli jej ujść bezkarnie ?

A jednak oni przypisują Allachowi partnerów. Powiedz: „Nazwijcie ich”. Czy chcielibyście powiedzieć Mu o tym, czego On nie zna na ziemi?
A może to tylko puste słowa? Nie, to tylko zamiary niewiernych są w ich oczach piękne, a zostali powstrzymani przed właściwą drogą.
Ten zaś, komu Allach pozwoli zboczyć z drogi, nie będzie miał przewodnika.

35.Na nich czeka kara w życiu doczesnym, a  - zaiste! – kara Życia Przyszłego jest większa, a nie znajdą żadnego obrońcy przed Allachem.
36.Obraz Ogrodu obiecanego bogobojnym jest taki, że płyną przezeń strumienie, jego owoc jest wieczny i takiż jest jego cień.
Tak wygląda nagroda dla tych, którzy są sprawiedliwi, końcem zaś niewiernych jest Ogień.
37.A ci, którym daliśmy Księgę, radują się z tego, co zostało ci objawione. A pośród różnych grup istnieją takie, które odrzucają jej część.
Powiedz: „Mi nakazano jedynie czcić Allacha i nie przypisywać Mu równych. Do Niego się zwracam i do Niego powrócę”.
38.W ten sposób objawiliśmy to, jasny osąd w języku arabskim. I gdybyś poszedł za ich złymi pragnieniami po tym, jak posiadłeś wiedzę,
nie będziesz miał ani przyjaciela, ani obrońcy przeciwko Allachowi.
39.I, zaiste, wysyłaliśmy Posłańców przed tobą i dawaliśmy im żony i dzieci. Nie jest możliwym, aby Posłaniec przyniósł Znak, chyba że z nakazu
Allacha. Każdy termin ma swój Boski dekret.
40.Allach zmazuje lub ustanawia wedle swojej woli i u Niego znajduje się źródło wszystkich przykazań.
41.I nie ma znaczenia czy podczas twojego życia pokażemy ci spełnienie niektórych rzeczy, którymi napawamy ich strachem, czy spowodujemy,
że umrzesz, albowiem na tobie spoczywa jedynie obowiązek przekazania Posłannictwa, na Nas zaś rozliczenia.
42.Czyż oni nie widzą, że My nawiedzamy ziemię, pomniejszając ją od jej granic? Allach osądza: nikt nie jest w stanie odwrócić Jego osądu.
I jest On Szybki w rozliczaniu.
43.Także i ci, którzy byli przed nimi, snuli plany, lecz wszelkie skuteczne snucie planów należy do Allacha. On wie, na co zasługuje sobie każda
dusza; a niewierni dowiedzą się wkrótce, kto otrzyma ostateczną nagrodę Mieszkania.
44.Ci, którzy nie wierzą, powiadają: „Tyś nie jest Posłańcem”. Powiedz: „Allach wystarczy jako Świadek między mną i wami, a także i ten, kto zna Księgę”.

 

14.   IBRĀHĪM (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Alif Lām Rā. Oto Księga, którą ci objawiliśmy, abyś mógł wyprowadzić ludzkość z głębin ciemności na światło z rozkazu ich Pana, na drogę

Potężnego, Godnego Chwały –
3.Drogę Allacha, do Którego należy wszystko, co jest w niebiosach i na ziemi. I biada niewiernym z powodu strasznej kary;
4.Tym, którzy wolą życie doczesne ponad Życie Przyszłe i powstrzymują ludzi przed drogą Allacha oraz starają się ją utrudnić. To są ci,
którzy w swym błędzie bardzo zboczyli z drogi.
5.I wysyłaliśmy Posłańców zawsze z objawieniem w języku ich ludu aby mogli im wszystko wyjaśniać. Wtedy Allach pozwala zboczyć z drogi
komu chce oraz prowadzi tego, kogo chce. A jest On Potężny, Mądry.
6.I wysłaliśmy Mojżesza z Naszymi Znakami mówiąc: „Wyprowadź swój lud z głębin ciemności i przypomnij mu o dniach Allacha”.
Zaiste, w tym zawarte są Znaki dla każdej cierpliwej i wdzięcznej osoby.
7.I przypomnij sobie kiedy Mojżesz powiedział do swego ludu: „Przypomnijcie sobie łaskę Allacha, kiedy wybawił was przed ludem Faraona,
który zadawał wam straszne męki, zabijając waszych synów, a oszczędzając niewiasty. W tym zawarta była wielka próba dla was od waszego Pana”.
8.I kiedy was Pan ogłosił: „Jeśli będziecie wdzięczni, z pewnością ześlę na was więcej łask. Jeżeli jednak będziecie niewdzięczni,
wówczas wiedzcie, że moja kara jest sroga”.
9.i rzekł Mojżesz: „Jeżeli nie wierzycie, wy oraz ci wszyscy na ziemi, nie możecie w żaden sposób zaszkodzić Allachowi. Zaprawdę, Allach
jest Samowystarczalny, Godny Chwały”.
10.Czyż nie otrzymaliście nowiny o tych przed wami, o ludzie Noego i plemionach ‘Ād i Thamūd oraz tych po nich ?
Teraz nikt ich nie zna poza Allachem. Ich Posłańcy przybyli do nich z wyraźnymi Znakami, lecz oni powkładali ręce w usta i powiedzieli:
„Nie wierzymy w to, z czym zostałeś wysłany, i zaiste wątpimy w to, do czego nas nawołujesz”.
11.Ich posłańcy mówili: „Czy wątpicie w kwestii Allacha, Stwórcy niebios i ziemi? On was wzywa, by wam przebaczyć wasze grzechy
i udzielić zwłoki aż po wyznaczony czas”. Oni rzekli: „Wy jesteście wszak takimi jak my śmiertelnikami, chcecie odwrócić nas od tego,
co zwykli byli czcić nasi ojcowie. Przynieście nam zatem jakieś wyraźne dowody”.
12.Ich Posłańcy powiedzieli im: „Rzeczywiście jesteśmy jak wy tylko śmiertelnikami, lecz Allach zsyła swą łaskę na kogo chce spośród swoich sług.
I nie możemy przynieść wam dowodów, chyba że za przyzwoleniem Allacha. I wyłącznie w Allachu powinni pokładać zaufanie wierni.
13.”I dlaczego nie mielibyśmy zaufać Allachowi, skoro wskazał nam właściwą drogę ? I, zaiste, będziemy znosić cierpliwie wszystkie krzywdy,
jakie nam wyrządzicie. Zatem ci, którzy ufają, ufają Allachowi”.
14.A ci, którzy nie uwierzyli, powiedzieli do swych posłańców: „Z pewnością wygnamy was z naszego kraju, chyba że powrócicie do naszej religii”.
Wtedy ich Pan zesłał im objawienie: „Z pewnością zniszczymy grzeszników”.
15.”I z pewnością uczynimy, że zamieszkacie w tym kraju po nich. Obietnica ta jest dla tego, który boi się stanąć przed Moim Trybunałem
oraz boi się mojego ostrzeżenia”.
16.I modlili się o zwycięstwo, a każdy hardy wróg prawdy ponosił porażkę:
17.Przed nim jest Piekło i będzie musiał pić wrzącą wodę.
18.Będzie popijał ją małymi łyczkami i nie będzie mógł łatwo jej połykać. A śmierć będzie doń przychodzić z różnych stron, a mimo to nie umrze.
A poza tym czeka go sroga kara.
19.Położenie tych, którzy nie wierzą w swego Pana, jest takie, że ich dzieła są jak popiół, w który gwałtownie wieje wiatr w burzliwy dzień.
Nie będą miały żadnej władzy nad tym, na co zasługują. Rzeczywiście to jest krańcowa ruina.

20.Czy nie widzisz, że Allach stworzył niebiosa i ziemię zgodnie z wymogami mądrości ? Jeśli On zechce, może się was pozbyć i doprowadzić do
nowego stworzenia.
21.i to w ogóle nie jest dla Allacha trudne.
22.Oni wszyscy staną przed Allachem. Wówczas ci, którzy uważani byli za słabych, powiedzą do tych, którzy byli butni: „Zaiste, szliśmy za wami,
czyż więc nie możecie nam w ogóle pomóc przeciwko karze Allacha?” Ci powiedzą: „Gdyby prowadził nas Allach, to zapewne poprowadzilibyśmy
i was. Jest nam wszystko jedno czy okazujemy niecierpliwość, czy jesteśmy cierpliwi, nie ma bowiem dla nas ucieczki”.
23.A kiedy sprawa zostanie zdecydowana, Szatan powie: „Allach dał wam obietnicę prawdy, lecz ja wam obiecałem i zawiodłem.
Nie miałem nad wami żadnej władzy z wyjątkiem tego, że zwróciłem się do was, a wy okazaliście mi posłuszeństwo. Zatem mnie nie obwiniajcie,
lecz wińcie samych siebie. Nie mogę przyjść wam z pomocą, jak i nie mogę pomóc sam sobie. Wyparłem się już tego, że łączycie mnie z Allachem.
Grzeszników z pewnością spotka sroga kara”.
24.Ci, którzy wierzą i postępują sprawiedliwie, dopuszczeni będą do Ogrodów, przez które przepływają strumienie i w nich zamieszkają na rozkaz ich
Pana. I tak będą się tam wzajemnie pozdrawiać: „Pokój z tobą”.
25.Czy nie widzisz jak Allach przedstawia przypowieść o dobrym słowie? Jest ono jak dobre drzewo, którego korzeń jest mocny, a gałęzie sięgają nieba?
26.Wydaje ono owoce przez cały czas z nakazu jego Pana. Allach przedstawia przypowieści ludziom, by się nad nimi zastanowili.
27.A przypadek złego słowa jest jak przypadek złego drzewa, które wyrwane jest z korzeniami od góry i nie ma równowagi.
28.Allach wzmacnia wiernych słowem, które jest mocno posadowione, zarówno w życiu doczesnym, jak i w Życiu Przyszłym.
Allach pozwala grzesznikom zbaczać z drogi. Allach czyni to, co pragnie.
29.Czy nie widzisz tych, którzy zamienili łaskę Allacha na niewdzięczność i wpędzili swój lud do mieszkania w ruinie –
30.Do Piekła. Oni tam spłoną, a jest to złe miejsce odpoczynku.
31.I ustanowili Allachowi rywali, żeby sprowadzali ludzi z właściwej drogi, z Jego drogi. Powiedz: „Zatem cieszcie się z siebie przez chwilę;
zaiste, podróżujecie w kierunku Ognia.”
32.Powiedz Moim sługom, którzy wierzą, że powinni przestrzegać Modlitwy i wydawać z tego, co My im daliśmy, potajemnie lub otwarcie,
zanim nadejdzie dzień, w którym nie będzie ani targowania się, ani przyjaźni.
33.Allach to Ten, Który stworzył niebiosa i ziemię oraz spowodował, że woda spada z chmur, i dzięki niej dał owoce wam do spożywania,
jak i podporządkował wam okręty, aby pływały po morzach z Jego rozkazu, oraz rzeki wam podporządkował.
34.I to On podporządkował wam również słońce i księżyc, a oba te ciała stale wypełniają swe funkcje. I to On podporządkował wam tak samo noc,
jak i dzień.
35.I to On daje wam wszystko to, o co Go prosicie, a jeśli spróbujecie zliczyć łaski Allacha, nie zdołacie ich wyliczyć. Zaprawdę, człowiek jest bardzo
niesprawiedliwy, bardzo niewdzięczny.
36.I przypomnij sobie, kiedy Abraham rzekł: „Panie mój, uczyń to miasto miastem pokoju i uchroń mnie i moje dzieci przed czcią bożków.
37.”Panie mój, oni naprawdę wielu ludzi sprowadzili z właściwej drogi. Kto zatem idzie za mną, ten rzeczywiście jest ze mnie.
Kto natomiast nie jest mi posłuszny – z pewnością Tyś jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.
38.”Panie nasz, umieściłem część mojego potomstwa w jałowej dolinie nieopodal Twojego Świętego Domu, Panie nasz, aby przestrzegali Modlitwy.
Uczyń zatem, aby serca ludzi zwróciły się ku nim oraz daj im owoce, aby byli wdzięczni.
39.”Panie nasz, Ty z pewnością wiesz, co skrywamy, a co pozwalamy poznać. Nic nie jest ukryte przed Allachem, czy to na ziemi, czy w niebie.
40.”Wszelka chwała należy się Allachowi, który pomimo mego podeszłego wieku dał mi Izmaela i Izaaka. Zaiste, mój Pan odpowiada na modlitwy.
41.”Panie mój, uczyń mnie wytrwałym w przestrzeganiu Modlitwy, jak i moje dzieci. Panie nasz! Ześlij na mnie swą łaskę i przyjmij ma modlitwę.
42.”Panie nasz, przebacz mi i moim rodzicom oraz wiernym w dniu, w którym nastąpi rozliczenie”.
43.I nie myśl, że Allach jest nieświadom tego, co czynią grzesznicy. On tylko udziela im zwłoki aż do dnia, w którym ich oczy patrzeć będą
w przerażeniu. 44.Będą śpieszyć w strachu, unosząc swe głowy, a ich spojrzenie nie będzie do nich powracać, serca zaś ich będą zupełnie puste.
45.I udziel ludziom ostrzeżenia o dniu, w którym spadnie na nich obiecana kara, a grzesznicy powiedzą: „Panie nasz, udziel nam zwłoki choć
na krótko, a my wysłuchamy Twojego wołania i pójdziemy za Posłańcami”. On powie: „Czyż przedtem nie przysięgaliście, że nigdy nie upadniecie?
46.”I mieszkacie w mieszkaniach tych, którzy sami sobie zaszkodzili, i stało się dla was jasne, jak My z nimi mieszkaliśmy.
A przedstawiliśmy wam zrozumiałe przypowieści”.

47.A oni wypróbowali wszystkie swoje zamiary, lecz ich zamiary są w rękach Allacha. I nawet gdyby ich zamiary były takie, że mogłyby
przesuwać góry, nie powiedzie się im.
48.Nie myśl zatem, że Allach nie dotrzyma kiedykolwiek swojej obietnicy wobec Jego Posłańców. Zaiste, Allach jest Potężny, jest Panem zemsty.
49.W dniu, w którym ta ziemia zostanie zamieniona w inna ziemię, a także samo i niebiosa, a oni wszyscy staną przed Allachem,
Jedynym, Najwyższym.
50.A ty ujrzysz tego dnia winnych w łańcuchach. 51.Ich szaty będą jakby ze smoły i ogień ogarnie ich twarze.
52.Stanie się tak, by Allach mógł odpłacić każdej duszy za to, co uczyniła. Zaiste, Allach jest Szybki w rozliczaniu.
53.Oto wystarczające napomnienie dla ludzkości, aby dzięki niemu skorzystała i aby doznała dzięki niemu ostrzeżenia, jak również
żeby dowiedzieli się, że On jest Jedynym Bogiem i że ludzie posiadający rozum zastanawiają się.

 

15.   AL-HIJR (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Alif Lām Rā.
Oto wersety doskonałej Księgi i oświecającego Koranu.

CZĘŚĆ XIV

3.Niewierni często chcieliby być muzułmanami.
4.Pozostaw ich samych sobie, aby spożywali i cieszyli się oraz by zwodziły ich ich płonne nadzieje, lecz wkrótce dowiedzą się.
5.Nigdy nie zniszczyliśmy żadnego miasta, żeby nie był dlań znany dekret.
6.Żaden lud nie jest w stanie uciec od swego losu poprzez wyprzedzanie wyznaczonego terminu, nie może też pozostać w tyle.
7.I powiedzieli: „O ty, któremu napomnienie to zostało zesłane, jesteś z pewnością szaleńcem.
8.”Dlaczego nie sprowadzisz nam aniołów, jeśli jesteś prawdomówny?”
9.Nie posyłamy aniołów, jeżeli nie wymaga tego sprawiedliwość, a kiedy ich posyłamy, niewiernym nie udziela się zwłoki.
10.Zaprawdę, to My zesłaliśmy Napomnienie i najpewniej My jesteśmy jego Strażnikiem.
11.I My zsyłaliśmy Posłańców przed tobą do różnych grup ludów starożytnych.
12.I nigdy nie przybył do nich Posłaniec, aby zeń nie szydzili.
13.Zatem to My powodujemy, że ten zwyczaj wyszydzania wdziera się do serc ludzi grzesznych.
14.Oni nie wierzą w ten Koran, chociaż przykład poprzednich ludów już ujrzeli.
15.I gdybyśmy nawet otwarli przed nimi bramy nieba, a oni wchodziliby przez nią.
16.Z pewnością powiadaliby: „To tylko nasze oczy są omamione; jesteśmy raczej oczarowani”.
17.Rzeczywiście to My stworzyliśmy gmachy z gwiazd w niebie i przystroiliśmy je dla patrzących.
18.Chronimy to przed wtargnięciem każdego odrzucanego Szatana.
19.Lecz jeśli kto w skrytości posłyszy coś z objawienia i naruszy je, będzie go ścigać jasny płomień.
20.I ziemię rozciągnęliśmy i umieściliśmy na niej potężne góry i uczyniliśmy, że każda rzecz wzrasta tam we właściwej ilości.
21.I stworzyliśmy tam dla was warunki życia, jak i dla wszystkich tych, którym wy nie dajecie.
22.I nie ma takiej rzeczy, nad której ilością nie sprawowalibyśmy pieczy. A nie zsyłamy tego, chyba że w określonej ilości.
23.I zsyłamy zapładniające wiatry, a potem wodę z chmur, później zaś dajemy ją wam do picia – natomiast wy sami nie moglibyście jej przechowywać.
24.I zaiste, to My dajemy życie i My powodujemy śmierć. I to My jesteśmy jedynym Dziedzicem wszystkiego.
25.I My znamy tych, którzy wśród was idą naprzód, jak i tych, którzy pozostają w tyle.
26.I zaiste, to twój Pan zbierze ich wszystkich razem. Zaprawdę, On jest Mądry, Wszechwiedzący.
27.I zaiste, My stworzyliśmy człowieka za suchej, dźwięczącej gliny, z czarnego błota stworzyliśmy jego kształt.
28.Jinn zaś stworzyliśmy przedtem z ognia gorącego wiatru.
29.I przypomnij sobie, kiedy Pan twój powiedział do aniołów: „Zamierzam stworzyć człowieka z suchej, dźwięczącej gliny, z czarnego błota
stworzyć jego kształt”.
30.”Kiedy zatem w pełni go ukształtuję i tchnę weń Mego Ducha, upadnijcie przed nim w poddaniu”.
31.Tak zatem aniołowie podporządkowali się, wszyscy razem.
32.Lecz Iblis nie podporządkował się. On odmówił tego, by być jednym z tych, którzy podporządkowali się.
33.Bóg powiedział: „O Iblisie, co ci się stało, że nie chcesz być jednym z tych, którzy się podporządkowali?”
34.Ten odrzekł: „Nie zamierzam podporządkowywać się śmiertelnikowi, którego Ty stworzyłeś z suchej, dźwięczącej gliny, z czarnego błota
go ukształtowałeś”.
35.Bóg rzekł: „A zatem odejdź stąd, albowiem tyś jest z pewnością odrzucony.
36.”I zaiste, na ciebie spadnie Moje przekleństwo aż po Dzień Sądu”.
37.Ten rzekł: „Panie mój, udziel mi zatem zwłoki aż do dnia, w którym oni wszyscy zostaną podniesieni z martwych”.
38.Bóg powiedział: „Jesteś jednym z tych, którym udziela się zwłoki.
39.”Aż po dzień wyznaczonego czasu”.

40.Ten odrzekł: „Panie mój, ponieważ osądziłeś mnie jako tego, który zszedł z drogi, z pewnością będę czynił tak, iż oddalanie się od właściwej
drogi będzie im się wydawało piękne na ziemi, a z pewnością wszystkich ich zwiodę z drogi.
41.”Z wyjątkiem Twoich wybranych sług spośród nich”.
42.Bóg rzekł: „Jest to droga prowadząca prosto do Mnie.
43.”Zaiste, nie będziesz miał władzy nad Moimi sługami za wyjątkiem tych błądzących, którzy postanowią iść za tobą”.
44.I zaiste, Piekło jest obiecanym miejscem.
45.Ma ono siedem bram, a do każdej z nich przypisana jest określona ich część.
46.Zaprawdę, sprawiedliwi będą umieszczani pośród ogrodów i źródeł.
47.I usuniemy wszelki żal, jaki mógłby znaleźć się w ich piersiach, aby byli jak bracia posadowieni na tronach, naprzeciw siebie.
49.Zmęczenie ich tam nie dosięgnie ani nigdy nie będą stamtąd zabrani.
50.Powiedz Moim sługom, o Proroku, że Ja jestem z całą pewnością Wszechprzebaczający, Wszechlitościwy,
51.Jak i że Moja kara jest karą najsroższą.
52.I opowiedz im o gościach Abrahama.
53.Kiedy przybyli do niego i powiedzieli: „Pokój z tobą”, a on odpowiedział: „Zaprawdę, boimy się was”.
54.Oni odrzekli: „Nie obawiaj się, niesiemy ci dobrą nowinę o synu, który obdarzony będzie wspaniałą wiedzą”.
55.On rzekł: „Czy niesiecie mi tę dobrą nowinę pomimo tego, że jestem już starym człowiekiem? Zatem na jakiej podstawie przekazujecie mi tą
dobrą nowinę?”
56.Ci powiedzieli: „W samej rzeczy przekazaliśmy ci prawdziwą dobrą nowinę, więc nie bądź jednym z tych, którzy tracą nadzieję”.
57.On rzekł: „A któż traci nadzieję na łaskę swego Pana, jeśli nie ten, który zboczył z drogi?”
58.On rzekł: „Na czym zatem polega wasza sprawa, o wy, posłańcy?”
59.Oni powiedzieli: „Zostaliśmy posłani do ludzi winnych,
60.”Z wyjątkiem tych, którzy idą za Lotem. Tych uratujemy wszystkich,
61.”Za wyjątkiem jego żony. Postanowiliśmy, że ona będzie jedną z tych, co pozostają w tyle”.
62.A kiedy posłańcy przybyli do Lota i jego ludzi,
63.On powiedział: „Zaprawdę, jesteście grupą obcych”.
64.Oni rzekli: „Tak, lecz niesiemy ci wieści o karze, co do której wątpili.
65.”A przynosimy ci wieści pewne i z pewnością jesteśmy prawdomówni.
66.”Zatem odejdź wraz ze swą rodziną przy końcu nocy, a idź za ich plecami. I niechaj żadne z was nie spogląda za siebie. Ruszaj teraz tam,
dokąd ci nakazano”.

67.I przekazaliśmy mu jasno ten dekret, aby przed rankiem podcięte zostały korzenie tego ludu.
68.I lud miasta przybył, radując się.
69.On rzekł: „Oto moi goście, więc nie zawstydzajcie mnie.
70.”A bójcie się Allacha i nie poniżajcie mnie”.
71.On rzekł: „Oto moje córki, które wystarczą, jeśli musicie już coś uczynić”.
73.Na twoje życie, także i oni w swym upojeniu błądzą w szaleństwie.
74.Wówczas o wschodzie słońca spadła na nich kara.
75.Wywróciliśmy ich miasto do góry nogami i obsypaliśmy ich deszczem kamieni.
76.Zaiste, w tym zawiera się wiele Znaków dla tych, którzy wykorzystują swój umysł.
77.A miasto to leży na drodze, która jeszcze istnieje.
78.Zaiste, w tym zawiera się Znak dla wierzących.
79.I także Lud Lasu był ludem grzeszników.
80.Tak zatem również i jego ukaraliśmy. I oba te ludy leżą na otwartej drodze.
81.Lud Hijr także traktował Posłańców jak kłamców.
82.I daliśmy im Nasze Znaki; oni jednak odwrócili się od nich.
83.A zwykli oni wyrąbywać domy w górach, bezpiecznie.
84.Lecz spadła na nich kara rankiem
85.I nie pomogło im nic z tego, co sobie zyskali.
86.My stworzyliśmy niebiosa i ziemię oraz wszystko to, co jest między nimi zgodnie z wymogami mądrości, Godzina zaś nadejdzie niechybnie.
Zatem i ty powstrzymuj się w cierpliwości.
87.Zaprawdę, twój Pan jest Tym, Który jest Wielkim Stwórcą, Wszechwiedzącym.
88.I rzeczywiście przekazaliśmy ci tych siedem często powtarzanych wersetów, jak i Wielki Koran.
89.Nie spoglądaj na to, czym obdarzyliśmy niektóre ich klasy dla doczesnej radości i nie smuć się z ich powodu.
Raczej opuszczaj swe skrzydło łaski w stronę wiernych.
90.I powiedz: „Ja zaiste prawdziwie ostrzegam”.
91.Albowiem postanowiliśmy zesłać karę na tych, którzy zebrali się w grupy przeciwko tobie,
92.Którzy ogłosili Koran stekiem kłamstw.
93.Zatem, na twego Pana, z pewnością wszystkich ich wypytamy,
94.Jeśli chodzi o to, co zwykli byli czynić.
95.Głoś więc otwarcie to, co nakazano ci przekazać, i odwracaj się od tych, którzy przypisują Allachowi partnerów.
96.My z pewnością wystarczymy ci przeciwko tym, którzy szydzą,
97.Którzy na równi z Allachem stawiają innego boga, lecz wkrótce dowiedzą się.
98.I, zaiste, My wiemy, że zapiera ci dech z powodu tego, co mówią.
99.Jednak wychwalaj swego Pana i bądź jednym z tych, którzy padają przed Nim na twarz.
100.I nadal wychwalaj swego Pana, aż nadejdzie twoja śmierć.

 

16.   AL-NAHL (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
2.Dekret Boży jest w zasięgu ręki, więc nie starajcie się go przyśpieszyć. On jest Święty i Wyniesiony wysoko ponad wszystko, co oni z Nim łączą.
3.On ze swego rozkazu zsyła aniołów z objawieniem, któremu spośród swoich sług zechce, mówiąc: „Ostrzeż ludzi, że nie ma żadnego boga poza
Mną, aby jedynie Mnie brali sobie za Obrońcę”.
4.On stworzył niebiosa i ziemię zgodnie z wymogami mądrości. Wyniesiony jest On wysoko ponad wszystko to, co oni z Nim łączą.
5.On stworzył człowieka z ledwie kropelki płynu, lecz oto ten otwarcie się sprzeciwia.
6.Również i bydło On stworzył – z niego macie ciepło i inne rzeczy, jak i z niektórych spożywacie ich mięso.
7.W nim jest wasza ozdoba i godność, kiedy wieczorem przyprowadzacie je do domu, a rano wyprowadzacie na pastwisko.
8.To one (zwierzęta) dźwigają wasze ładunki do kraju, który wy osiągnęlibyście tylko z wielkim wysiłkiem z waszej strony. Zaiste, Pan wasz
jest Współczujący, Litościwy.
9.On stworzył konie i muły, i osły, abyście mogli na nich jeździć, jak też jako źródło piękna. I On stworzy to, czego wy jeszcze nie znacie.
10.Allach wskazuje właściwą drogę, a istnieją drogi, które zbaczają z właściwego kierunku. Lecz gdyby On przymusił do swej Woli, prowadziłby
was wszystkich.
11.On jest Tym, który zsyła wam wodę z chmur – z niej pijecie i z niej wyrastają drzewa, przy których pasą się wasze zwierzęta.
12.Dzięki niej wzrasta wam zboże, drzewa oliwne, palmy daktylowe, winogrona i wszelkie inne owoce. Zaiste, w tym zawiera się Znak dla ludu,
który się zastanawia.
13.On też przymusił do pracy dla was noc i dzień, słońce i księżyc; również i gwiazdy zmuszone zostały do pracy dla was z Jego rozkazu. Zaiste,
w tym zawierają się Znaki dla ludu, który wykorzystuję rozum.
14.I wielobarwne rzeczy, jakie On stworzył dla was na ziemi, też służą waszym celom. Zaiste, w tym jest Znak dla ludu, który ma baczenie.
15.I On jest Tym, który podporządkował wam morze, byście mogli spożywać zeń świeże mięso oraz byście mogli brać z niego to, co używacie dla
ozdoby. I widzisz jak okręty przecinają się, byście dzięki nim mogli podróżować oraz byście na inne sposoby mogli poszukiwać Jego obfitości,

jak i byście byli wdzięczni.

16.On umieścił na ziemi góry, aby się nie trzęsła wraz z wami, jak i rzeki, i drogi, abyście mogli odnaleźć dojście do waszego miejsca przeznaczenia.

17.On ustawił także inne znaki – dzięki nim oraz dzięki gwiazdom odnajdują oni właściwy kierunek.

18.Czyż zatem Ten, który tworzy, jest podobny do tego do tego, który nie tworzy? Czy zatem nie będziecie zważać?

19.A gdybyście spróbowali zliczyć łaski Allacha, nie będziecie w stanie wymienić je. Zaiste, Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

20.Allach zna to, co ukrywacie, oraz to, co ujawniacie.

21.Ci zaś, do których zwracają się poza Allachem, nie tworzą niczego, lecz sami są stworzeni.

22.Oni są martwi, a nie żywi, jak i nie wiedzą, kiedy zostaną podniesieni z martwych.

23.Wasz Bóg jest Jednym Bogiem. A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą w Życie Przyszłe, ich serca obce są prawdzie i pełni są pychy.

24.Niewątpliwie Allach wie o tym, co trzymają w tajemnicy i co ujawniają. Zaiste, On nie miłuje ludzi wyniosłych.

25.I kiedy powiada się im: „Co myślicie o tym, co zesłał wasz Pan?” powiadają: „To są tylko opowieści o bardzo dawnych czasach”.

26.Konsekwencje będą takie, że oni w pełni dźwigać będą swe brzemiona w Dniu Zmartwychwstania, jak i część brzemienia tych,

których bez wiedzy sprowadzili z drogi. Zważajcie! Złem jest to, co dźwigają.

27.Ci, którzy byli przed nimi, także tworzyli plany, lecz Allach zszedł na ich budowlę od samych fundamentów, tak że dach spadł na nich z góry,

a kara spadła na nich z miejsca, którego nie znali.

28.Wówczas w Dniu Zmartwychwstania On ich poniży i powie: „Gdzież są Moi partnerzy, z powodu których przeciwstawiliście się Moim Prorokom?”

Ludzie obdarzeni wiedzą powiedzą: „W tym dniu poniżenie i nieszczęście spadnie na niewiernych”.

29.Ci, którym aniołowie przyniosą śmierć, podczas gdy oni własnym duszom będą czynić zło, zaproponują podporządkowanie się, błagając:

„Nie zwykliśmy byli czynić żadnego zła”. Zostanie im powiedziane: „Nie, zaiste, Allach dobrze zna to, co zwykliście byli czynić,

30.”Więc wejdźcie w bramy Piekła, aby tam zamieszkać. Złym zaiste jest mieszkanie ludzi butnych”.

31.A kiedy powiada się do sprawiedliwych: „Co sądzicie o tym, co objawił wasz Pan?” oni odpowiadają: „To co najlepsze”. Dla tych, którzy czynią dobro,

jest na tym świecie, a dom Życia Przyszłego jest nawet lepszy. Wspaniałe jest, zaiste, mieszkanie sprawiedliwych –

32.Ogrody Wieczności, do których wejdą, a przepływają przez nie strumienie. Będą w nich mieli to, czego zapragną.

W ten sposób Allacha wynagradza sprawiedliwych.

33.Tym, których śmierć wywołają aniołowie, podczas gdy oni sami będą czyści, oni powiedzą: „Pokój z wami. Wejdźcie do Nieba w związku z tym,

co zwykliście byli czynić”.

34.Na co czekają ci niewierni, z wyjątkiem tego, że powinni do nich przyjść aniołowie lub że powinien wypełnić się dekret twego Pana?

Tak czynili ci, którzy byli przed nimi. Allach ich nie skrzywdził, lecz to oni zwykli byli krzywdzić samych siebie.

35.Tak zatem złe konsekwencje ich czynów spadły na nich i ogarnęło ich to, z czego szydzili.

36.A bałwochwalcy powiadają: „Gdyby taka była wola Allacha, nie czcilibyśmy niczego poza Nim, ani my, ani nasi ojcowie, nie zabranialibyśmy

także niczego bez Jego rozkazu”. Tak czynili ci, którzy przed nimi przeciwstawiali się Prawdzie. Czy Posłańcy Odpowiedzialni są za cokolwiek

innego poza samym przekazaniem Posłannictwa?

37.wśród każdego ludu powołaliśmy Posłańca z nauką: „Czcijcie Boga i wyrzeknijcie się Złego”. Wtedy pośród nich byli tacy,

którzy zasłużyli sobie na ruinę. Wyruszcie zatem poprzez ziemię, by zobaczyć, jaki był koniec tych, którzy traktowali Proroków jak kłamców!

38.Jeżeli pragniesz ich przewodnictwa, wiedz, że Allach z pewnością nie prowadzi tych, którzy innych sprowadzają z drogi.

39.I z imieniem Allacha składają swoje najgorętsze przysięgi, że Allach nie podniesie tych, którzy zmarli. Nie, On z całą pewnością podniesie ich

z martwych. To jest prawdziwa obietnica, której wypełnienie zobowiązuje Go, lecz większość ludzi nie wie.

40.On z pewnością podniesie ich z martwych, by wyjaśnić im to, względem czego różnili się w poglądach, oraz by ci, którzy nie uwierzyli,

uświadomili sobie, iż byli kłamcami.

41.Naszym słowem w kwestii jakiejś rzeczy, jeśli My jej pragniemy, jest to, że powiadamy do niej jedynie: „Bądź”, a ona się staje.

42.A jeśli chodzi o tych, którzy opuszczają swoje domy dla sprawy Allacha po tym, jak zostaną skrzywdzeni, z pewnością damy im godziwe

mieszkanie na tym świecie; a Zaiste nagroda Życia Przyszłego jest większa – gdybyż tylko wiedzieli –

43.ci, którzy są wytrwali i ufają swemu Panu.

44.I jako Posłańców posyłaliśmy przed tobą jedynie tych, którym zsyłaliśmy objawienie, więc spytajcie tych, którzy posiadają Upomnienie,

jeżeli nie wiecie –

45.Wyraźnymi Znakami i Pismami. Zesłaliśmy ci Upomnienie, abyś wyjaśnił ludzkości to, co zostało jej zesłane, oraz aby ludzie zastanowili się.

46.Czy zatem ci, którzy obmyślają złe plany, czują się bezpieczni przed tym, że Allach ich nie poniży w ich własnym kraju lub że nie spadnie na nich kara,

a nie będą wiedzieli skąd?

47.Lub że On pochwyci ich w ich podróżach, tak że nie będą w stanie zaszkodzić Jego planom?

48.Lub że On nie zniszczy w procesie stopniowego wyczerpania? Pan wasz jest rzeczywiście Współczujący, Litościwy.

49.Czyż nie zaobserwowali, kłaniając się w uniżeniu przed Allachem, że cienie wszystkiego, co Allach stworzył przesuwają się z prawej i z lewej,

a są poniżani?

50.A cokolwiek jest w niebiosach i jakiekolwiek stworzenie jest na ziemi, wszystko uniżenie podporządkowuje się Allachowi, a aniołowie także,

i nic nie jest wyniosłe.

51.Oni ponad nimi okazują bojaźń przed swym Panem i czynią to, co im się nakazuje.

52.Allach rzekł: „Nie czcijcie dwóch bogów. Jest tylko Jeden Bóg. Bójcie się zatem wyłącznie Mnie”.

53.Do Niego należy wszystko w niebiosach i na ziemi oraz Jemu należy się wieczne posłuszeństwo. Czyż zatem weźmiecie sobie za Obrońcę

kogoś innego niż Allacha?

54.Wszelkie błogosławieństwo, jakie posiadacie, pochodzi od Allacha. A kiedy spada na was jakieś nieszczęście, właśnie do Niego wołacie o pomoc.

55.Wtedy, kiedy On odsunie od was to nieszczęście – zważ! – pewna grupa pośród was zaczyna przypisywać ich Panu równych.

56.żeby odrzucić to, czym ich obdarzyliśmy. Zatem dobrze, miewajcie się dobrze przez jakiś czas, lecz wkrótce dowiecie się.

57.I dla swych fałszywych bogów, o których nic nie wiedzą, oddzielają część tego, czym ich obdarowaliśmy. Na Allacha, z pewnością będziecie

musieli wytłumaczyć się z wszystkiego tego, co nazmyślaliście.

58.I przypisują Allachowi córki – On jest Święty – podczas gdy sami maja to, czego pragną.

59.A kiedy jeden z nich otrzymuje nowinę o narodzinach dziewczynki, jego twarz ciemnieje od powstrzymywanego wewnętrznego żalu.

60.Taki ukrywa się przed ludźmi z powodu złych wieści, jakie otrzymał. Czy zachowa ja pomimo niełaski, czy powinien raczej zakopać ją w pyle?

Zaprawdę, złem jest to, co oni sądzą.

61.stan tych, którzy nie wierzą w Życie przyszłe, jest zły, albowiem wszystkie najwyższe atrybuty należą do Allacha, a jest On Potężny, Mądry.

62.A gdyby Allach miał ukarać ludzi za ich grzechy, nie pozostawiłby na ziemi ani jednej żywej istoty, On jednak udziela im zwłoki aż po wyznaczony czas.

A kiedy nadejdzie ich czas, nie będą mogli pozostać w tyle ani na moment, ani nie będą w stanie go wyprzedzić.

63.I przypisują Allachowi to, czego sami nie lubią, a ich języki wypowiadają kłamstwo, iż posiądą najlepsze ze wszystkiego.

Niewątpliwie do nich należeć będzie Ogień i w nim zostaną porzuceni.

64.Na Allacha zaprawdę wysyłaliśmy Posłańców do wszystkich ludów przed tobą, lecz Szatan uczynił, iż dzieła ich wydawały się im piękne.

On zatem jest tego dnia ich orędownikiem, a otrzymają żałosną karę.

65.I zesłaliśmy ci Księgę tylko dlatego, abyś mógł wyjaśnić im to, względem czego stworzyli różnice, oraz jako przewodnictwo i łaskę dla ludu, który wierzy.

66.Allach zesłał wodę z nieba i dzięki niej ponaglił ziemię po jej śmierci. Zaiste, w tym zawiera się Znak dla ludu, który chce słuchać prawdy.

67.I zaiste również i bydło stanowi dla was lekcję. Dajemy wam pić z tego, co zawierają jego brzuchy – spomiędzy stolca i krwi – mleko czyste

i miłe dla tych, którzy je piją.

68.Jak i spośród owoców palmy daktylowej i winogrona, z których otrzymujecie upajający napój oraz zdrowe pożywienie. Zaprawdę, w tym jest

Znak dla ludu, który wykorzystuje rozum.

69.I Pan twój objawił pszczole: „Czyń sobie domy na wzgórzach i w drzewach, i w szpalerach, które sobie budują,

70.”A potem spożywaj ze wszystkich rodzajów owoców i poruszaj się drogami, których nauczył cię twój Pan i które uczynione zostały

dla ciebie łatwymi”. Z ich brzuchów pochodzi napój o różnych kolorach. W nim uzdrowienie dla ludzkości. Zaiste, w tym jest Znak dla ludu,

który się zastanawia.

71.I was stwarza Allach, a potem powoduję, że umieracie. A są tacy pośród was, którzy doprowadzani są do najgorszego stanu życia z takim

rezultatem, że nie wiedzą niczego, wcześniej posiadawszy wiedzę. Zaiste, Allach jest Wszech wiedzący, Potężny.

72.Allach niektórych z was obficiej obdarzył niż innych darami doczesnymi. Jednak ci bardziej obdarowani nie oddadzą żadnej części swoich darów

doczesnych tym, których posiada ich prawa ręka, aby mieli w tym równy udział. Wiedząc to, czyż nadal zaprzeczają łasce Allacha?

73.Allach uczynił wam partnerki a was samych, a z waszych partnerek uczynił wam synów i wnuki oraz dał wam rzeczy dobre. Czyż zatem uwierzą oni w to,

co ginie i odrzucą łaski Allacha?

74.Oni poza Allachem czczą tych, którzy nie mają żadnej władzy, by obdarzać ich jakimikolwiek darami z nieba lub z ziemi, ani nigdy takiej władzy nie będą

posiadać.

75.Zatem nie wymyślajcie podobnych Allachowi. Zaiste, Allach wie, podczas gdy wy nie wiecie.

76.Allach przedstawia wam przypowieść o niewolniku, którego posiadają, a który nie ma władzy nad niczym, oraz o człowieku wolnym,

którego od Nas samych stosownie zaopatrzyliśmy, a on wydaje z tego potajemnie i otwarcie. Czyż oni są równi? Chwała Allachowi.

Lecz większość z nich nie wie.

77.Allach przedstawia jeszcze jedną przypowieść o dwóch ludziach. Jeden z nich jest niemy i nie ma władzy nad niczym. I jest on ciężarem dla swego pana.

Po co by go nie posłał, ten nie przynosi niczego dobrego. Czyś może on być równy temu, który cieszy się sprawiedliwością i który idzie prostą drogą.

78.Do Allacha należy wiedza o niewidzialnym w niebie i na ziemi; i sprawa nadejścia obiecanej Godziny jest już bliska, nie, jest znacznie bliższa.

Zaiste, Allach ma pełną władzę nad wszystkimi rzeczami.

79.Allach wyprowadził was z łon waszych matek, kiedy niczego nie wiedzieliście, i dał wam uszy i oczy, i serca, abyście byli wdzięczni.

80.Czyż nie obserwują ptaków trzymanych w podporządkowaniu się pod sklepieniem niebieskim? Nikt ich nie powstrzymuje poza Allachem.

Zaprawdę, w tym są Znaki dla ludu, który wierzy.

81.Allach uczynił wam w waszych domach miejsce odpoczynku, jak i uczynił wam ze skór bydła mieszkania, które uważacie za lekkie podczas podróży,

a użyteczne podczas postoju. Natomiast z ich wełny i futer, i włosia dał wam rzeczy potrzebne w domu oraz artykuły wykorzystywane przez pewien czas.

82.A spośród rzeczy, które stworzył, dał wam Allach wiele rzeczy dostarczających cień. W górach uczynił wam schronienia, jak i szaty,

które chronią was przed upałem, oraz kolczugi, które chronią was podczas wojny. W ten sposób dopełnia On swoje łaski dla was, abyście w pełni Jemu się

poddali.

83.Gdyby jednak odwrócili się, ty odpowiedzialny jesteś jedynie za przekazanie Posłannictwa.

84.Oni rozpoznają łaski Allacha, a mimo to odrzucają je. I większość z nich to potwierdzeni niewierni.

85.I przypomnij sobie dzień, kiedy spośród każdego ludu powołamy świadka, a wówczas ci, którzy nie wierzą, nie będą mogli zadośćuczynić,

ani nie będzie przyjęte ich błaganie.

86.A kiedy ci, którzy czynili zło, ujrzą karę, nie będzie ona pomniejszona, ani nie otrzymają zwłoki.

87.A kiedy ci, którzy przypisywali Allachowi partnerów, ujrzą tych bożków, powiedzą: „Panie nasz, oto nasi bogowie, do których zwracaliśmy się

zamiast do Ciebie”. Wtedy ci odpłacą się im słowami: „Zaiste, byliście kłamcami”.

88.I zaoferują podporządkowanie się Allachowi w tym dniu, a wszystko, co zwykli byli wymyślać, zawiedzie ich.

89.A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą i sprowadzają innych ludzi z drogi Allacha, My dodamy karę do ich kary, albowiem siali niezgodę.

90.I przypomnij sobie dzień, w którym spośród każdego ludu powołamy świadka przeciwko niemu samemu, a ciebie sprowadzimy jako świadka

przeciwko nim wszystkim. Zesłaliśmy ci Księgę, by wszystko wyjaśnić, jak i przewodnictwo, i litość, i dobrą nowinę tym, którzy poddają się Allachowi.

91.Zaprawdę, Allach nakazuje sprawiedliwość i czynienie dobra innym; i dawać podobnie jak rodzina; i zakazuje nieprzyzwoitości, jawnego zła i grzechu.

On was napomina, abyście się zastanowili.

92.Dopełniajcie przymierza Allacha, kiedy takie zawarliście, i nie zrywajcie danej przysięgi po jej złożeniu, skoro Allacha uczyniliście swą poręką.

Zaiste, Allach wie, co czynicie.

93.I nie bądźcie podobni do tej, która tnie swą przędzę na kawałki, uplótłszy ją, czyniąc solenne przysięgi środkiem oszustwa między wami, a to z obawy,

żeby jeden lud nie stał się silniejszy od drugiego. Zaiste, Allach wypróbowuje was w ten sposób, w Dniu Zmartwychwstania zaś wyjaśni wam On to,

względem czego byliście poróżnieni.

94.Gdybyż Allach zechciał przymusić do swej Woli, z pewnością uczyniłby was jednym ludem, On jednak pozwala zboczyć z drogi każdemu,

kto tego pragnie, a wy z pewnością będziecie wypytywani w kwestii tego, co czyniliście.

95.I nie czyńcie waszych przysięg środkiem oszustwa pomiędzy wami, inaczej bowiem wasza stopa poślizgnie się po tym, jak znalazła już silne

oparcie, i skosztujecie zła, albowiem tak postępując, odwracaliście innych ludzi od drogi Allacha – i otrzymacie srogą karę.

96.I nie sprzedawajcie przymierza Allacha za marną cenę. Zaiste, to, co jest u Allacha, jest dla was lepsze; obyście tylko wiedzieli.

97.To, co posiadacie, przeminie, to zaś, co jest u Allacha, jest wieczne. My z całą pewnością damy tym, którzy są wytrwali, ich nagrodę stosownie do ich

najlepszych uczynków.

98.Jeśli kto postępuje sprawiedliwie, czy to będzie mężczyzna czy niewiasta, i jest wierzący, temu z pewnością damy czyste życie.

Takich ludzi niechybnie obdarzymy ich nagrodą zgodnie z najlepszymi spośród ich uczynków.

99.A kiedy recytujesz Koran, szukaj schronienia u Allacha przed Szatanem, tym odrzuconym.

100.Zaiste, on nie ma żadnej władzy nad tymi, którzy wierzą i którzy ufają ich Panu.

101.Jego władza obejmuje jedynie tych, którzy zaprzyjaźniają się z nim i Bogu przypisują partnerów.

102.A kiedy zsyłamy jeden Znak w miejsce innego – a Allach najlepiej zna cel tego, co objawia – oni powiadają: „Tyś jest łgarzem”.

Nie, lecz większość z nich nie wie.

103.Powiedz: „Duch świętości przyniósł to od waszego Pana w prawdzie, aby On mógł wzmocnić w wierze tych, którzy wierzą oraz jako przewodnictwo

i dobrą nowinę dla muzułmanów.

104.I naprawdę wiemy, iż powiadają, że tylko człowiekiem jest ten, który go naucza. Lecz mowa tego, ku któremu skłaniają się ich umysły, jest obca,

podczas gdy to jest język arabski, zrozumiały i jasny.

105.A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą w Znaki Allacha, to Allach z pewnością nie będzie nimi kierował i otrzymają oni srogą karę.

106.Wyłącznie ci, którzy nie wierzą w Znaki Allacha, dopuszczają się fałszu i to oni są kłamcami.

107.Jeśli kto przestanie wierzyć w Allacha po tym, jak już uwierzył – z wyjątkiem tego, kto zmuszony jest zadeklarować niewiarę, podczas gdy jego

serce znajduje pokój w wierze – i jego pierś otwarta jest dla niewiary, na niego spadnie gniew Allacha. Dla takich wyznaczona jest sroga kara.

108.Jest tak dlatego, że przedkładają życie doczesne ponad Życie Przyszłe oraz że Allach nie prowadzi ludzi niewiernych.

109.Są to ci, których serca, uszy i oczy Allach zapieczętował. I to są ci, którzy nie mają baczenia.

110.Niewątpliwie, to oni właśnie będą przegrani w Życiu Przyszłym.

111.Wówczas, zaiste, Pan twój – wobec tych, którzy wyemigrowali po tym, jak byli prześladowani, potem zaś dokładali starań dla sprawy Allacha

i pozostawali wytrwali. Zaiste, potem Pan twój jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

112.W dniu, w którym każda dusza przybędzie błagając o samą siebie i w którym każda dusza otrzyma pełną nagrodę za to, co czyniła,

a każda nie będzie skrzywdzona.

113.Allach przedstawia przypowieść o mieście, które cieszyło się bezpieczeństwem i pokojem. Jego zaopatrzenie przybywało obficie ze wszystkich stron.

Ono jednak było niewdzięczne wobec łask Allacha, więc Allach pozwolił mu posmakować głodu i strachu, które przyoblekły je jak szata z powodu tego,

co czynili.

114.I rzeczywiście przybył do nich Posłaniec spośród nich samych, oni jednak potraktowali go jak kłamcę, więc spadła na nich kara, podczas gdy byli

grzesznikami.

115.Zatem spożywajcie z rzeczy prawowitych i dobrych, jakie dał wam Allach, i bądźcie wdzięczni z powodu hojności Allacha, jeśli to On jest tym,

którego czcicie.

116.On uczynił dla was nieprawym jedynie to, co umiera samo z siebie oraz krew i mięso świni, jak i to, nad czym wypowiedziane zostało imię inne niż

Allacha. Jeśli jednak ktoś zmuszony jest spożywać cokolwiek z tego, nie będąc ani nieposłusznym ani nie przekraczając granic, wówczas niechybnie

Allach jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

117.I nie powiadajcie z powodu fałszu wydobywającego się z waszych ust: „to jest prawowite, a to nieprawe”, abyście nie byli spośród tych,

którzy zmyślają kłamstwa przeciwko Allachowi. Zaiste, tym, którzy wymyślają kłamstwa przeciw Allachowi, nie wiedzie się.

118.To życie jest krótką radością, a później otrzymają żałosną karę.

119.Także i tym, którzy są  Żydami, przedtem zakazaliśmy tego, o czym ci mówimy. A nie skrzywdziliśmy ich, lecz to oni zwykli byli krzywdzić

sami siebie.

120.Wówczas, zaiste, Pan twój – wobec tych, którzy czynią zło w niewiedzy, a później okazują skruchę i poprawiają swe postępowanie –

z pewnością wówczas Pan twój jest Najbardziej Przebaczający, Litościwy.

121.Abraham był w istocie wzorem cnoty, był posłuszny Allachowi, zawsze ku Niemu się skłaniał, a nie był jednym z tych, którzy ustanawiają

Mu równych.

122.On był wiecznie wdzięczny za Jego łaski. Pan wybrał go i prowadził go drogą prostą.

123.I obdarzyliśmy go dobrem na tym świecie, jak również w Życiu Przyszłym z pewnością znajdzie się pośród sprawiedliwych.

124.A teraz zesłaliśmy objawienie tobie, nakazując: „Idź drogą Abrahama, który zawsze skłaniał się ku Bogu i nie był jednym z tych, którzy ustanawiają Mu równych”. 125.Kara za profanację Szabatu nałożona była wyłącznie na tych, którzy nie zgadzali się względem niego i Pan twój z pewnością rozsądzi

ich w Dniu Zmartwychwstania w kwestii tego, w czym się nie zgadzali.

126.Nawołuj do drogi twego Pana mądrze, przystojnym napomnieniem i przekonuj ich tak, jak jest najlepiej. Zaiste, Pan twój wie najlepiej, kto zboczył

z Jego drogi. On również zna tych, którzy są właściwie prowadzeni.

127.A jeśli postanowicie ukarać prześladowców, ukarzcie ich zgodnie z tym, jak wam zaszkodzili. Jeżeli jednak okażecie cierpliwość, wówczas zaiste

najlepsze jest to dla tych, którzy są cierpliwi.

128.O Proroku, trwaj w cierpliwości. Zaprawdę, twoja cierpliwość jest możliwa wyłącznie dzięki pomocy Allacha. I nie żałuj ich i nie martw się z powodu

ich złych planów.

129.Zaprawdę, Allach jest z tymi, którzy są sprawiedliwi i którzy czynią dobro.

 

 

 

17.   BANĪ ISRĀ’ĪI (objawione przed Hijrah)

1.w IMIĘ Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Chwała Temu, który przeniósł swego sługę w nocy ze świętego Meczetu do Odległego Meczetu, którego otoczenie pobłogosławiliśmy,

by wskazać mu niektóre Nasze Znaki. Zaiste, tylko On jest Wszystkosłyszący, Wszystkowidzący.

3.Daliśmy Mojżeszowi księgę i uczyniliśmy ją przewodnikiem dla Dzieci Izraela, nakazując: „Nie bierzcie sobie żadnego obrońcy oprócz Mnie”.

4.”O wy, potomkowie tych, których zabraliśmy na Arkę wraz z Noem”. On istotnie był Naszym wdzięcznym sługą.

5.Wyraźnie powiedzieliśmy w tej Księdze do Dzieci Izraela: „Z pewnością po dwakroć dopuścicie się występku na ziemi, i z pewnością staniecie się

pyszni ponad miarę”.

6.Kiedy zatem nadszedł czas spełnienia się pierwszego z tych dwóch ostrzeżeń, posłaliśmy przeciwko wam nieco Naszych sług, którzy mieli wielką siłę

w walce, a ci wtargnęli do waszych domów. A było to ostrzeżenie, które musiało się wypełnić.

7.Potem zwróciliśmy wam siłę przeciwko nim i daliśmy wam bogactwo i dzieci, jak i pomnożyliśmy was bardziej niż przedtem.

8.Jeśli zatem teraz będziecie czynić dobro, będziecie czynić dobro swoim własnym duszom. Jeśli jednak będziecie czynić zło, uczynicie to na swoją własną zgubę. Kiedy nadszedł czas spełnienia tego drugiego ostrzeżenia, zbuntowaliśmy przeciwko wam lud, aby pokrył wasze twarze żalem i aby wszedł do Meczetu,

jak wszedł tam za pierwszym razem, oraz aby mógł on ostatecznie zniszczyć to, co zdobył.

9.Możliwe, że Pan okaże wam teraz łaskę. Jeżeli jednak powrócicie do występku, także i My powrócimy do kary, a pamiętajcie, że Piekło uczyniliśmy

więzieniem dla niewiernych.

10.Zaiste, ten Koran prowadzi do tego, co najsłuszniejsze, i przekazuje wiernym, którzy spełniają dobre uczynki, dobrą nowinę,

iż otrzymają wspaniałą nagrodę;

11.I ostrzega, że dla tych, którzy nie wierzą w Życie Przyszłe, przygotowaliśmy żałosną karę.

12.A człowiek modli się o zło tak, jak powinien modlić się o dobro; a jest on bardzo nieroztropny.

13.I uczyniliśmy noc i dzień dwoma Znakami, Znak nocy uczyniliśmy ciemnym, a Znak dnia dającym widoczność, abyście poszukiwali szczodrości

od waszego Pana oraz abyście poznali sposób liczenia lat oraz proces rozliczania. A wszystko wyjaśniliśmy w szczegółowym objaśnieniu.

14.Dzieła każdego człowieka przywiązaliśmy do jego szyi, a w Dniu Zmartwychwstania przedstawimy mu księgę, która – jak stwierdzi –

będzie szeroko otwarta.

15.Będzie mu powiedziane: „Przeczytaj swą księgę. W tym dniu twoja własna dusza wystarczy za rachmistrza przeciwko tobie”.

16.Ten, kto idzie właściwą drogą, idzie nią wyłącznie dla dobra swojej własnej duszy, ten zaś, który zbacza z drogi, zbacza z niej wyłącznie dla swojej zguby.

A żaden niosący nie będzie dźwigał brzemienia kogoś innego. Albowiem My nigdy nie karzemy zanim nie poślemy Posłańca.

17.A kiedy zamierzamy zniszczyć miasto, nakazujemy jego mieszkańcom żyjącym wygodnie, by przyjęli drogę sprawiedliwości, oni jednak grzeszą tam,

wobec tego zapada wyrok o karze przeciwko niemu i tak niszczymy je ostatecznym zniszczeniem.

18.Ileż pokoleń zniszczyliśmy po Noem! Twój Pan wystarczy jako Znawca i Widzący grzechy swoich sług.

19.Jeśli kto pragnie życia doczesnego, szybko dajemy mu z tego życia, co chcemy – tym, którym zapragniemy. Później wyznaczamy im Piekło.

Spali się w nim potępiony i odrzucony.

20.A jeśli kto pragnie Życia Przyszłego i stara się o nie tak jak powinien i jest człowiekiem wierzącym – oto ci, których starania będą w pełni docenione.

21.Wszystkim My okazujemy pomoc – tamtym, jak i tym – dar od ich Pana. A dar twego Pana nie jest ograniczony.

22.Spójrz, jak jednych spośród nich wynieśliśmy w życiu doczesnym ponad innych. Życie Przyszłe wszak będzie większe w stopniach i większe w swej

wspaniałości.

23.Zatem nie stawiaj innego boga obok Allacha, abyś nie zasiadł potępiony i zapomniany.

24.Twój Pan nakazał, abyście czcili wyłącznie Jego oraz abyście szanowali swoich rodziców. Jeśli jedno z nich lub oboje osiągną podeszły wiek wraz

z tobą, nie powiedz do nich nigdy nawet „uch!” ani nie rób im wymówek, lecz zawsze zwracaj się do nich miłymi słowami.

25.I opuszczajcie ku nim skrzydło pokory jako wyraz czułości. I powiedz: „Panie mój, okaż im łaskę, tak jak oni troszczyli się o mnie, kiedy byłem małym

dzieckiem”.

26.Wasz Pan najlepiej wie, co jest w waszych umysłach. Jeśli będziecie sprawiedliwi, wówczas z pewnością On jest Najbardziej Przebaczający

wobec tych, którzy bez przerwy zwracają się do Niego.

27.Dawaj krewnemu, co mu się należy, i biednym, i podróżnikowi, a nie trwoń swego bogactwa bezmyślnie.

28.Zaprawdę, ci, którzy trwonią, są braćmi szatanów, a Szatan jest niewdzięczny wobec swego Pana.

29.A gdybyś musiał odwrócić się od nich, poszukując łaski twego Pana, na którą masz nadzieję, nawet wtedy zwracaj się do nich miłym słowem.

30.I nie pozwól, aby twoja dłoń była uwiązana łańcuchem do szyi ze skąpstwa, jak i nie wyciągaj jej jak tylko się da z powodu rozrzutności,

abyś nie zasiadł obwiniony, wyczerpany.

31.Zaiste, Pan twój powiększa zaopatrzenie od Siebie komu zechce, a i ogranicza je temu, któremu zechce. Zaprawdę, On zna i widzi swoje sługi

doskonale.

32.i nie zabijajcie swoich sług dzieci z obawy przed biedą. To bowiem My dajemy zarówno im, jak i wam. Zaiste, zabijanie ich to żałosny grzech.

33.I nie dopuszczajcie się cudzołóstwa; zaiste, jest ono jawną niegodziwością i złą drogą.

34.I nie zabijajcie duszy, której zabijania Allach zabronił, chyba że w sprawiedliwej sprawie. A jeśliby kto został zabity i poszkodowany, z pewnością

My daliśmy prawo jego dziedzicowi do żądania odszkodowania, niechaj jednak nie przekracza określonych granic zabijania, albowiem w tym będzie

wspierany przez prawo.

35.I nie zbliżajcie się do własności sieroty, chyba że w najlepszy ze sposobów, aż nie osiągnie ona wieku dojrzałego oraz dopełniajcie przymierza,

albowiem na temat tego przymierza będziecie wypytywani.

36.I dawajcie pełną miarę, gdy mierzycie, oraz pełną wagę, gdy warzycie – to jest najlepsze i najbardziej zalecane w ostatecznym rozrachunku.

37.I nie chodźcie za tym, o czym niczego nie wiecie. Zaprawdę, ucho i oko, i serce – one wszystkie będą musiały się wytłumaczyć.

38.I nie chodź po ziemi pełen pychy, albowiem w ten sposób nie zdołasz rozłupać ziemi ani sięgnąć szczytów gór.

39.Zło tego wszystkiego jest znienawidzone w oczach twego Pana.

40.Nakazania  te są częścią tej mądrości, którą Pan twój objawił ci. I nie ustawiaj obok Allacha innego boga, abyś nie został wrzucony do Piekła,

potępiony i odrzucony.

41.Cóż! Czy Pan twój obdarzył cię synami, a sobie wziął córki spośród aniołów? Zaiste, wypowiadacie żałosne słowa.

42.Wyjaśniamy prawdę w tym Koranie na różne sposoby, aby zostali napomnieni, to jednak powiększa tylko ich awersję.

43.Powiedz: „Gdyby, jak twierdzą, byli wraz z Nim inni bogowie, wówczas z pewnością z ich pomocą bałwochwalcy odnaleźliby drogę do Władcy Tronu”.

44.On jest Święty i Wyniesiony wysoko ponad to, co powiadają.

45.Siedem niebios i ziemia, i ci, którzy tam są, pod niebiosa wynoszą Jego chwałę. I nie ma rzeczy, która nie wychwalałaby Go Jego chwałą.

Wy jednak nie rozumiecie ich wychwalania Go. Zaprawdę, On jest Cierpliwy, Najbardziej Przebaczający.

46.A kiedy recytujesz Koran, pomiędzy tobą oraz tymi, którzy nie wierzą, umieszczamy niewidzialną zasłonę.

47.I nakładamy okrycia na ich serca, by tego nie zrozumieli, a uszy ich obarczamy głuchotą. A kiedy w Koranie wspomnisz tylko o swym Panu,

oni odwracają się plecami w awersji.

48.My najlepiej wiemy, czego słuchają i kiedy radzą się potajemnie, kiedy grzesznicy powiadają: „Idziecie tylko za człowiekiem, który jest ofiarą oszustwa”.

49.Spójrz, jak ciebie porównują, a w konsekwencji tego tak zbaczają z drogi, że nie potrafią jej na powrót odnaleźć.

50. I powiadają: „Co? Czy kiedy zostaną z nas połamane kości i szczątki, to czy rzeczywiście będziemy na nowo podniesieni jak w nowym stworzeniu?”

51.Powiedz: „Gdybyście stali się kamieniami lub żelazem,

52.”Lub stworzoną materią jakiegokolwiek rodzaju, która zdaje się najtwardsza w waszych

umysłach, nawet wtedy będziecie podniesieni z martwych. Wtedy spytają: „Kto przywróci nas do życia?” Powiedz: „Ten, który stworzył was za pierwszym

razem”. Oni jednak i tak będą kręcić głowami przed tobą i powiedzą: „Kiedy to się stanie?” Powiedz: „Być może jest to bliskie”.

53.”Stanie się to w dniu, kiedy On was zawoła do siebie. Wtedy odpowiecie Mu wychwalając Go i będziecie myśleć, że zabawiliście na świecie ledwie krótką

chwilkę”.

54.Powiedz Moim sługom, iż zawsze powinni mówić to, co jest najlepsze. Zaiste, Szatan sieje między nimi niezgodę. Zaiste, Szatan jest jawnym wrogiem

człowieka.

55.Wasz Pan zna was najlepiej. Jeżeli zechce, okaże wam łaskę, a jeśli tego zapragnie, ukarze was. I nie posłaliśmy cię, abyś był ich nadzorcą.

56.I Pan twój najlepiej zna tych, co są w niebiosach i na ziemi. Niektórych Proroków wynieśliśmy ponad innych, a Dawidowi daliśmy Księgę.

57.Powiedz: „Zwróćcie się do tych, których oprócz Allacha uważacie za bogów, a wówczas dowiecie się, że nie mają oni żadnej władzy,

by odsunąć od was nieszczęście ani odmienić wasze położenie”.

58.Ci, do których oni się zwracają, sami poszukują bliskości swego Pana – nawet ci, którzy są najbliżej – oraz mają nadzieję na Jego łaskę i obawiają się

kary. Zaiste, kara twego Pana jest czymś, czego należy się bać.

59.Nie ma takiego miasta, którego nie zniszczylibyśmy przed nadejściem Dnia Zmartwychwstania lub nie ukaralibyśmy go wielką karą.

Zapisane jest to w Księdze.

60.Nic nie jest w stanie Nas powstrzymać przed zsyłaniem Znaków – chociaż poprzednie ludy odrzucały je, nie powstrzymywało Nas to.

Ludowi Thamūd daliśmy wielbłądzice jako zrozumiały Znak, oni jednak niesprawiedliwie odrzucili go. A wysyłaliśmy te Znaki tylko po to, by ostrzegać.

61.I przypomnij sobie, kiedy powiedzieliśmy ci: „Zaiste, twój Pan postanowił zniszczenie tego ludu”. Wizję, którą pozwoliliśmy ci ujrzeć,

uczyniliśmy próbą dla ludu, podobnie jak drzewo przeklęte w Koranie. I dalej ostrzegamy ich, to jednak utwierdza ich tylko w grzechu.

62.I przypomnij sobie, kiedy powiedzieliśmy aniołom: „Podporządkujcie się Adamowi, a oni wszyscy poddali mu się. Jednakże Iblis tego nie uczynił.

Powiedział: „Czyż mam podporządkować się temu, którego Tyś stworzył z gliny?”

63.I rzekł: „Co Ty o tym sądzisz? Czy ten, którego Ty zaszczyciłeś ponad mną, może być moim zwierzchnikiem? Jeżeli udzielisz mi zwłoki

aż po Dzień Zmartwychwstania, z całą pewnością zawładnę jego potomkami z wyjątkiem niewielu”.

64.Allach rzekł: „Precz! Jeżeli ktoś z nich pójdzie za tobą, z pewnością Piekło będzie nagrodą dla was wszystkich – pełną nagrodą.

65.”Kuś kogokolwiek z nich tylko możesz swoim głosem i wyślij przeciwko nim swoich jeźdźców i pieszych i dziel się nimi bogactwem, jak i z ich dziećmi,

i składaj im obietnicę”. A Szatan nie obiecuje im nic innego prócz fałszu.

66.Jeżeli chodzi o moje sługi, z pewnością nie będziesz miał nad nimi żadnej władzy, albowiem twój Pan wystarcza jako Obrońca.

67.Waszym Panem jest Ten, który dla was wyprowadza okręty w morze, abyście mogli poszukiwać Jego szczodrości. Zaiste, On jest Wiecznie Litościwy

wobec was.

68.A kiedy spotyka was nieszczęście na morzu, wszyscy ci, do których się zwracacie się poza Nim, są dla was straceni. Kiedy jednak On szczęśliwie

sprowadza was na ląd, odwracacie się. Tak zatem człowiek jest bardzo niewdzięczny.

69.Czy zatem czujecie się bezpieczni i myślicie, że On nie uczyni, iż utoniecie w ziemi po stronie brzegu i nie wyśle przeciwko wam strasznej burzy,

a wówczas nie znajdziecie dla siebie żadnego obrońcy?

70.Albo czy czujecie się bezpieczni i myślicie, że nie odeśle was tam po raz drugi, a potem wyśle przeciwko wam uderzenie burzy i zatopi was

z powodu waszej niewiary? Wówczas nie znajdziecie tam żadnego pomocnika przeciwko Nam.

71.W istocie, wyróżniliśmy dzieci Adama i niesiemy je lądem i morzem oraz dajemy im rzeczy dobre, jak i wynieśliśmy je wysoko ponad tych,

których stworzyliśmy.

72.Przypomnij sobie dzień, w którym zwołamy każdy lud wraz z jego Przywódcą. Wówczas jeżeli ktoś dostanie swą księgę do prawej ręki, ten będzie

ją czytał chętnie, a nie będzie ani odrobinę skrzywdzony.

73.Lecz jeśli ktoś jest ślepy na tym świecie, będzie ślepy także w Życiu Przyszłym, a nawet jeszcze bardziej zboczy z drogi.

74.Oni nieomal nie sprowadzili na ciebie straszne nieszczęście z powodu tego, co My tobie objawiliśmy, byś dzięki temu mógł wymyślić coś innego

przeciwko Nam. Wtedy z pewnością wzięliby sobie ciebie za wyjątkowego przyjaciela.

75.I gdybyśmy nie wzmocnili cię poprzez ten Koran, nawet wtedy skłaniałbyś się ku nim ledwie odrobinę.

76.Gdybyś jednak, jak sobie wyobrażają, zmyślił kłamstwo przeciwko Nam, wówczas pozwolilibyśmy ci skosztować ciężkiej kary w życiu i ciężkiej kary

w śmierci, a wtedy nie znalazłbyś sobie żadnego pomocnika przeciwko Nam.

77.I w istocie bliscy są zastraszania cię wygnaniem z kraju, aby móc cię z  niego wyrzucić, lecz w takim przypadku oni sami nie pozostaliby poza tobą,

chyba że na krótką chwilę.

78.Tak postępowaliśmy z Naszymi Posłańcami, których posyłaliśmy przed tobą. I nie znajdziesz żadnej zmiany w Naszej drodze.

79.Przestrzegaj Modlitwy od zachodu i zblednięcia słońca aż po ciemność nocy oraz recytuj Koran o świcie. Zaprawdę, recytowanie Koranu o brzasku

jest przez Allacha szczególnie przyjmowane.

80.I podczas nocy budź się, by go recytować – oto nadobowiązkowa służba dla ciebie. Być może Pan twój wyniesie cię na wspaniałe stanowisko.

81.I powiedz: „O Panie mój, uczyń moje wejście dobrym wejściem, moje wyjście zaś dobrym wyjściem. I udziel mi od Siebie pomocnej siły”.

82.I głoś: „Prawda nadeszła, a fałsz zniknął. Zaprawdę, fałsz musi zniknąć”.

83.My stopniowo objawiamy z Koranu to, co jest uzdrowieniem i litością dla wiernych, to jednak przyczynia się jeszcze bardziej do przegranej grzeszników.

84.A kiedy zsyłamy na człowieka łaskę, on odwraca się i odchodzi na bok. A kiedy dotyka go zło, pogrąża się w rozpaczy.

85.Powiedz: „Każdy postępuje na swój sposób, a wasz Pan najlepiej wie, kto jest najlepiej prowadzony”.

86.Pytają cię o duszę. Powiedz: „Dusza stworzona została na rozkaz mego Pana. A z wiedzy o niej otrzymaliśmy zaledwie odrobinę”.

87.Gdybyśmy tego zapragnęli, moglibyśmy z pewnością zabrać to, co ci objawiliśmy, a wtedy nie znalazłbyś sobie żadnego strażnika w tej sprawie

przeciwko Nam,

88.chyba że na mocy szczególnej łaski od twego Pana. Zaiste, wielka jest Jego łaska wobec ciebie.

89.Powiedz: „Gdyby ludzie i jinn zebrali się, by stworzyć podobieństwo tego oto Koranu, nie byliby w stanie stworzyć jego podobieństwa,

nawet gdyby wzajemnie sobie pomagali”.

90.I zaiste, przedstawiliśmy ludzkości na różne sposoby najróżniejsze podobieństwa tego Koranu, ale większość ludzi odrzuca wszystko,

co z tym związane, tylko nie niewiarę.

91.I powiadają: „Nie uwierzymy w ciebie aż nie uczynisz, że wytryśnie dla nas źródło z ziemi

92.”Lub aż nie będziesz miał ogrodu palm daktylowych i winnic i nie spowodujesz, że wśród nich tryśnie obfite źródło

93.”Lub nie uczynisz, że niebo spadnie na  nas w kawałkach, jak twierdziłeś, lub jeśli nie sprowadzisz Allacha i aniołów przed nasze oblicze

94.”Lub jeśli nie będziesz posiadał złotego domu lub nie wstąpisz do nieba. A nie uwierzymy w twoje wniebowstąpienie, dopóki  nie ześlesz nam Księgi, którą będziemy mogli przeczytać”. Powiedz: „Pan mój jest Święty! Ja jestem ledwie śmiertelnikiem, wysłanym jako Posłaniec”.

95.Nic nie powstrzymuje ludzi od wiary, kiedy spływa na nich przewodnictwo, choć mawiają: „Czy Allach przysłał nam podobnego człowieka jako Posłańca?”

96.Powiedz: „Gdyby na ziemi żyli aniołowie w ciszy i spokoju, z pewnością zesłalibyśmy im z nieba anioła jako Posłańca”.

97.Powiedz: „Allach wystarczy jako świadek pomiędzy mną i wami. Zaiste, On zna i widzi swoje sługi wystarczająco dobrze”.

98.Ten, którego prowadzi Allach, jest jedynym właściwie prowadzonym. Lecz jeśli chodzi o tych, którym On pozwala zboczyć z drogi,

poza Nim nie znajdziesz im żadnego pomocnika. W Dniu Zmartwychwstania zbierzemy ich wszystkich razem na ich twarzach, ślepych,

głuchych i niemych. Ich mieszkaniem będzie Piekło. Za każdym razem, gdy osłabnie, będziemy im ten płomień powiększać.

99.Oto ich nagroda, ponieważ odrzucili Nasze Znaki i powiadali: „Co? Kiedy umrzemy i pozostaną po nas jedynie kości i rozpadłe szczątki,

to czy rzeczywiście zostaniemy podniesieni z martwych jak jakieś nowe stworzenie?”

100.Czyż oni nie widzą, że Allach, który stworzył niebiosa i ziemię, ma władzę, by stworzyć ich podobieństwo? On wyznaczył im termin – nie ma co do tego

żadnych wątpliwości. Lecz grzesznicy odrzucą wszystko z wyjątkiem niewiary.

101.Powiedz: „Gdybyście nawet posiadali niezliczone łaski mego Pana, z pewnością ukrywalibyście je z obawy przed wyczerpaniem ich,

albowiem człowiek jest skąpy”. Niechybnie daliśmy Mojżeszowi zrozumiałe Znaki. Zatem spytaj Dzieci Izraela. Kiedy do nich przybył,

Faraon powiedział doń: „O Mojżeszu, uważam, że jesteś ofiara oszustwa”.

103.Ten rzekł: „Dobrze wiesz, że tych Znaków nie zesłał nikt inny jak tylko Pan niebios i ziemi jako liczne dowody. O Faraonie, niechybnie sądzę,

że skazany jesteś na śmierć”.

104.On więc postanowił usunąć ich z kraju, lecz My zatopiliśmy go oraz tych, którzy byli wraz z nim, wszystkich razem.

105.I po nim powiedzieliśmy do Dzieci Izraela: „Zamieszkajcie w ziemi obiecanej, a kiedy nadejdzie obietnica Ostatnich Dni, zbierzemy was wszystkich

spośród najróżniejszych narodów”.

106.I zgodnie z wymogami prawdy i mądrości zesłaliśmy to i w prawdzie i mądrości to przybyło. A wysłaliśmy cię wyłącznie jako niosącego dobrą nowinę

oraz jako tego, który ostrzega.

107.Podzieliliśmy Koran na części, byś mógł czytać go ludzkości powoli i z przerwami, i w częściach go zesłaliśmy.

108.Powiedz: „Bez względu na to, czy wierzycie czy też nie, ci, którzy otrzymali wiedzę przedtem, padają na twarz, kiedy im się go recytuje”.

109.I powiedz: „Święty jest nasz Pan. Zaiste, obietnica Pana naszego z pewnością się wypełni”.

110.Oni upadają na twarze płacząc, a to powiększa w nich pokorę.

111.Powiedz: „Wzywajcie Go imieniem Allacha lub imieniem Al-Rahmān. Którym imieniem nie wzywalibyście Go, do Niego należą najpiękniejsze

imiona. A nie wypowiadaj swej modlitwy zbyt głośno ani zbyt cicho, lecz znajdź sposób pośredni.

112.i powiedz: „Wszelka chwała należy się Allachowi, który nie wziął sobie żadnego syna i który nie ma żadnego partnera w swoim Królestwie,

ani nie ma nikogo do pomocy z powodu jakiejś Jego słabości”. I głoś Jego wielkość, wychwalając Go.

 

18.   AL-KAHF (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Wszelka chwała należy do Allacha, który zesłał Księgę swemu słudze i nie zawarł w niej żadnego fałszu.

3.On uczynił ją strażnikiem, aby ostrzegała przed jego srogą karą oraz aby wiernym, którzy spełniają dobre uczynki, przekazywała dobrą nowinę,

iż otrzymają wspaniałą nagrodę,

4.w której zamieszkają na wieki;

5.Oraz aby ostrzegała tych, którzy powiadają: „Allach wziął sobie syna”.

6.Nie mają oni z tego ani trochę wiedzy, ani też ich ojcowie. Potworne jest słowo, które opuszcza ich usta. Wypowiadają wyłącznie kłamstwa.

7.Być może stanie się tak, że będziesz smucił się na śmierć z ich powodu, jeżeli nie uwierzą w tę Rozmowę.

8.Zaprawdę, wszystko, co jest na ziemi, uczyniliśmy dla niej ozdobą, by móc ich wypróbować w kwestii tego, co jest dla nich najlepsze w postępowaniu.

9.I zniszczymy wszystko, co na niej jest, i uczynimy ją jałową.

10.Czy sądzisz, że Towarzysze Jaskini oraz Inskrypcja były cudami pośród Naszych Znaków?

11.Kiedy ci młodzi znaleźli schronienie w Jaskini, powiedzieli: „Panie nasz, ześlij na nas swą łaskę i daj nam właściwe przewodnictwo w naszej sprawie”.

12.Wobec tego uczyniliśmy, że przez kilka lat niczego w tej Jaskini nie słyszeli.

13.Wówczas zbudziliśmy ich, by stwierdzić która z dwóch grup zachowała lepsze rozeznanie czasu minionego.

14.Opowiemy ci ich historię w pełni prawdy. Byli to młodzi ludzie, którzy uwierzyli w swego Pana, a My powiększyliśmy kierowanie nimi.

15.I wzmocniliśmy ich serca, kiedy wstali i powiedzieli: „Pan nasz jest Panem niebios i ziemi. Nigdy nie zwrócimy się do żadnego innego boga poza Nim,

albowiem gdybyśmy tak uczynili, wypowiedzielibyśmy przecz niedorzeczną. 

16.”Ten nasz lud wziął sobie za obiekt czci innych bogów poza Nim. Dlaczego nie przedstawią wyraźnego dowodu w ich sprawie?

Kto bowiem jest bardziej niesprawiedliwy niźli ten, który wymyśla kłamstwo przeciwko Allachowi?

17.”I skoro teraz odeszliście od nich oraz od tego, co czczą oprócz Allacha, poszukajcie schronienia w Jaskini. Pan wasz otworzy przed wami swą litość

i uczyni tę waszą sprawę łatwą i wygodną”.

18.Widziałeś, jak słońce, gdy wzeszło, odsunęło się od ich Jaskini na prawo, a gdy zaszło, odwróciło się od nich na lewo, a oni znaleźli się w obszernym

zagłębieniu. Oto jeden spośród Znaków Allacha. Wyłącznie ten, którego prowadzi Allach, jest prowadzony właściwie, jeśli jednak kto zboczy z drogi,

nie znajdziesz mu żadnego pomocnika ani przewodnika.

19.Mogłeś uznać, że czuwają, podczas gdy oni śpią; podczas gdy My uczynimy, iż będą przewracać się na prawą i na lewą stronę.

A ich pies będzie wyciągał swoje przednie łapy na próg. Gdybyś był na nich spojrzał, z pewnością odwróciłbyś się od nich ze strachem i napełniłbyś się

obawą przed nimi.

20.Zatem przebudziliśmy ich, aby mogli nawzajem się wypytywać. Jeden z nich powiedział: „Jak długo to trwało?” Odrzekli: „Przeminął jeden dzień

lub jego część”. Inni powiedzieli: „Wasz Pan najlepiej zna czas, jaki spędziliście. Teraz poślijcie jednego z was z tymi oto srebrnymi monetami do miasta

i niechaj sprawdzi, który z mieszkańców miasta ma najczystsze pożywienie, i niechaj coś z tego przyniesie wam. I niechaj będzie uprzejmy, lecz niech

nikogo o was nie powiadamia,

21.”Albowiem gdyby mieli nad wami przewagę, ukamienowaliby was lub zmusili do powrotu do ich religii, a wówczas nigdy dobrze by się wam nie wiodło”.

22.I w ten sposób ukazaliśmy ich temu ludowi, aby dowiedział się, że obietnica Allacha jest prawdziwa oraz że nie ma żadnych wątpliwości,

jeśli chodzi o przyobiecaną Godzinę. I przypomnij sobie czas, kiedy ludzie spierali się między sobą w ich sprawie i powiadali do siebie:

„Wznieście nad nimi budowlę”. Ich Pan znał ich najlepiej. Ci, którzy postawili na swoim, rzekli: „Z pewnością wzniesiemy ponad nimi miejsce czci”.

23.Niektórzy mówią: „Było ich trzech, czwartym  z nich był pies”, inni zaś powiadają: „Było ich pięciu, a szóstym był ich pies”, zgadując na chybił trafił.

Natomiast jeszcze inni powiadają: „Było ich siedmiu, a ósmym był ich pies”. Powiedz: „Mój Pan najlepiej zna ich liczbę. Nie zna ich nikt z wyjątkiem

niewielu”. Nie sprzeczaj się zatem w ich sprawie, chyba że argumentami, na które nie udzielisz odpowiedzi, ani nie staraj się zdobyć informacji

o nich od któregokolwiek z nich.

24.I nie mów o niczym: „Uczynię to jutro”.

25.Dopóki taką nie będzie wola Allacha. I przypomnij sobie swego Pana, gdy zapomnisz, i powiedz: „Mam nadzieję, że Pan mój poprowadzi mnie do tego,

co jest bliższe niż ta właściwej drodze”.

26.A pozostawali w swej Jaskini przez trzysta lat i dodali do tego jeszcze dziewięć.

27.Powiedz: „Allach najlepiej wie, ile spędzili tam czasu”. Do Niego należą tajemnice niebios i ziemi. Jakże On jest Widzący i jakże Słyszący!

Nie mają żadnego pomocnika poza Nim, a On nikomu nie pozwala uczestniczyć w Jego sądzie.

28.Recytuj to, co zostało ci objawione z Księgi twego Pana. Nie ma takiego, kto mógłby zmienić Jego słowa, a nie znajdziesz schronienia poza Nim.

29.Trzymaj się z tymi , którzy zwracają się do swego Pana rani o wieczorem, starając się Mu przypodobać. I nie pozwól, aby twój wzrok padł poza nich,

szukając ozdoby tego życia. Nie okazuj posłuszeństwa temu, którego serce – naszym rozkazem – nie zważa na pamięć o Nas oraz kto idzie za

swymi niskimi pobudkami, a jego przypadek przekracza wszelkie prawa granice.

30.I powiedz: „Oto prawda od waszego Pana, dlatego tym, którzy chcą, pozwól wierzyć, a tym, którzy nie chcą, pozwól nie wierzyć”. Zaprawdę,

dla grzeszników przygotowaliśmy ogień, którego płonące sklepienie ogarnie ich. A jeśli będą wołać o pomoc, udzieli im się jej wodą podobną

do roztopionego ołowiu, która poparzy im twarze. Jakże to straszny napój i jakże złe miejsce odpoczynku!

31.Zaprawdę, ci, którzy wierzą i spełniają dobre uczynki – zaiste, nie lubimy, aby ginęła nagroda tych, którzy spełniają dobre uczynki.

32.Oto ci, którzy otrzymają Ogrody Wieczności, pod którymi będą przepływać strumienie. Zostaną tam przystrojeni bransoletami ze złota i będą tam

nosić zielone szaty z przedniego jedwabiu i ciężkiego brokatu, a będą odpoczywać na wzniesionych łożach. Jakże to wspaniała nagroda i jakże

cudowne miejsce odpoczynku!

33.I przedstaw im przypowieść o dwóch mężach – jednemu z nich daliśmy dwa ogrody winne, otoczone palmami daktylowymi, między nimi zaś

umieściliśmy pole obsiane zbożem.

34.Każdy z tych ogrodów wydawał obfitość owoców. A do swego towarzysza powiedział, przechwalając się i spierając się z nim:

„Jestem od ciebie bogatszy i silniejszy w kwestii poszanowania przez ludzi”.

36.I wszedł do swego ogrodu, grzesząc przeciwko własnej duszy. Powiedział: „Nie sądzę, aby to kiedykolwiek zginęło”.

37.”I nie sądzę, żeby ta obiecana Godzina miała kiedykolwiek nadejść. A gdybym miał kiedyś powrócić do mego Pana, z pewnością znajdę sobie miejsce

lepsze niż to”.

38.Jego towarzysz rzekł doń, podczas gdy on spierał się z nim: „Czyż nie wierzysz w Tego, który stworzył cię najpierw z prochu, potem z kropelki nasienia,

a potem ukształtował cię w pełnego człowieka?”

39.”Lecz jeśli chodzi o mnie, wierzę, że wyłącznie Allach jest moim Panem i nikogo nie będę z Nim łączył”.

40.”Dlaczego nie powiedziałeś, wchodząc do tego ogrodu: „Jedynie to, czego pragnie Allach, staje się. Nie ma władzy poza władzą Boga”, skoro uważasz

mnie za coś gorszego od siebie pod względem bogactwa i potomstwa.

41.”Być może Pan mój da mi coś lepszego niż twój ogród, a na twój ogród ześle z nieba piorun, tak że stanie się on nagim, śliskim gruntem

42.”Lub jego woda wyschnie, tak że nie będziesz mógł jej znaleźć”.

43.I jego owoc został całkowicie zniszczony, a on zaczął wykręcać sobie palce, lamentując nad wszystkim tym, co na niego wydał, i wszystko to

spadło na jego szpalery. I rzekł on: „O, gdybym nikogo nie łączył z moim Panem!”

44.I nie miał nikogo, kto mógłby pomóc mu przeciwko Allachowi ani nie był w stanie sam się obronić.

45.W takim przypadku obrona przychodzi jedynie od Allacha Prawdziwego. N jest Najlepszy w nagradzaniu i Najlepszy, jeżeli chodzi o ostateczny wynik.

46.I przedstaw im przypowieść o życie na tym świecie. Jest ono jak woda, którą zsyłamy z nieba, i miesza się z nią wszelka roślinność ziemi,

a wtedy staje się wyschniętą trawą, połamaną na kawałki, które unosi wiatr. Allach ma pełną władzę nad wszystkim.

47.Bogactwo i dzieci są ozdobami życia na tym świecie. Lecz trwałe dobra dzieła są lepsze w obliczu twego Pana, jeśli chodzi o niezwłoczną nagrodę,

jak i lepsze, jeśli chodzi o przyszłą nadzieję.

48.I pomyśl o dniu, w którym My usuniemy góry, a ty ujrzysz, jak narody ziemi wyruszają jeden przeciwko drugiemu, My zaś zbierzemy je wszystkie

i żadnego z nich nie pozostawimy w tyle.

49.I będą pozostawieni przed twym Panem w rządach, a zostanie im powiedziane: „Oto przybyliście do Nas, jak stworzyliśmy was na początku.

Jednak uważaliście, że My nie wyznaczymy czasu spełnienia Naszej dla was obietnicy”.

50.i położona zostanie przed nimi Księga ich uczynków i zobaczysz strach wśród winnych z powodu tego, co zobaczą. Powiedzą oni wtedy:

„Biada nam! Cóż to jest za księga! Nie brak w niej niczego, małego czy dużego, a wszystko jest zapisane”. I przeciwstawi się im wszystko, co czynili,

choć Pan twój nikomu nie szkodzi.

51.Przypomnij sobie czas, kiedy powiedzieliśmy do aniołów: „Podporządkujcie się Adamowi”, a oni wszyscy poddali się mu z wyjątkiem Iblisa,

który się nie podporządkował. On był jednym z jinn, sprzeciwił się rozkazowi jego Pana. Czyż zatem weźmiecie sobie jego i jego potomstwo za przyjaciół

zamiast mnie, skoro ono są waszymi wrogami? Złem jest taka zamiana dla grzeszników.

52.Nie uczyniłem ich świadkami stworzenia niebios i ziemi, ani ich własnego stworzenia. Podobnie nie mógłbym brać sobie za pomocników tych,

którzy sprowadzają ludzi z drogi.

53.I pomyśl o dniu, w którym On powie do nich: „Zawołajcie tych, których poczytywaliście za Moich partnerów”. Wtedy oni zwrócą się do nich,

ci jednak nie odpowiedzą im, My zaś umieścimy pomiędzy nimi barierę.

54.Winni ujrzą ogień i uświadomią sobie, że wpadną weń, a nie znajdą przed nim ucieczki.

55.I, zaiste, w tym Koranie na różne sposoby wyjaśniliśmy dla dobra ludzkości wszelkie podobieństwa, lecz spośród wszystkiego człowiek jest najbardziej

swarliwy.

56.Nic nie powstrzyma ludzi przed wiarą, kiedy spadnie na nich przewodnictwo, jak i nic ich nie powstrzyma od błagania ich Pana o przebaczenie,

oni jednak czekają ma przykład tych, co dawno przeminęli, aż na nich spadnie to samo oraz aż spadnie na nich kara.

57.My wysyłamy Posłańców wyłącznie jako nosicieli dobrej nowiny oraz jako tych, którzy ostrzegają. Ci jednak, którzy nie wierzą, walczą z pomocą fałszu,

starając się dzięki niemu obalić prawdę. A Moje Znaki oraz to, przed czym są ostrzegani, traktują wyłącznie jako żart.

58.Kto bowiem jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, któremu przypomina się o Znakach jego Pana, on jednak odwraca się od nich i zapomina o tym,

co wysłały przed nim jego ręce? Zaprawdę, ich serca nakryliśmy zasłoną, aby nie rozumieli, a uszy głuchotą. I jeśli będziesz ich nawoływał ku

przewodnictwu, nigdy go nie przyjmą.

59.A Pan twój jest Najbardziej Przebaczający, jest Panem Miłosierdzia. Gdyby miał On ogarnąć ich z powodu tego, na co sobie zasłużyli,

wówczas z pewnością przynagliłby ich karę. Oni jednak mają swój wyznaczony czas, przed którym nie znajdą schronienia.

60.A miasta te zniszczyliśmy, kiedy dopuściły się niegodziwości. I wyznaczyliśmy czas ich zniszczenia.

61.A przypomnij sobie czas, kiedy Mojżesz rzekł do swego młodego towarzysza: „Nie przestanę iść moją drogą, aż dojdę do miejsca, w którym łączą się

dwa morza, choć być może będę musiał podróżować całe wieki”.

62.Kiedy jednak dotarli do miejsca, w którym stykają się dwa morza, zapomnieli o swych rybach, a te szybko uciekły do morza.

63.A kiedy minęli to miejsce, on rzekł do swego towarzysza: „Przynieś nam nasze śniadanie. Zaiste, wielce się namęczyliśmy z powodu tej naszej podróży”.

64.Ten odrzekł: „Czy nie widziałeś, kiedy odpoczywaliśmy na skale, że zapomniałem o rybie – a tylko Szatan mógł spowodować, że zapomniałem ci o

tym powiedzieć – ryba zaś uciekła do morza w jakiś cudowny sposób?”

65.On rzekł: „Oto czego szukaliśmy”. Zatem obaj zawrócili, odnajdując swoje ślady.

66.Potem spotkali Naszego sługę, którego obdarzyliśmy łaską od Nas i którego nauczyliśmy wiedzy od Nas samych.

67.Mojżesz rzekł doń: „Czy mogę iść z tobą, pod warunkiem, że nauczysz mnie choć części z tego przewodnictwa, którego ty zostałeś nauczony?”

68.Ten odrzekł: „Nie znajdziesz ze mną dość cierpliwości”.

69.”Jakże bowiem możesz być cierpliwy wobec rzeczy, których nie jesteś w stanie zrozumieć?”

70.On rzekł: „Jeśli Allach zechce, będę cierpliwy, jak i nie będę nieposłuszny wobec żadnego z twoich rozkazów”.

71.Ten rzekł: „Dobrze, jeśli zatem chcesz iść ze mną, nie pytaj mnie o nic, dopóki ja sam nie zacznę do ciebie o tym mówić”.

72.Wybrali się zatem wspólnie, aż kiedy weszli do łodzi, ten uczynił w niej dziurę. Mojżesz powiedział: „Czy uczyniłeś w niej otwór, aby zatopić tych,

którzy w niej są? Zaiste, dopuściłeś się strasznej rzeczy”.

73.Ten odrzekł: „Czy nie powiedziałem ci, że zabraknie ci przy mnie cierpliwości?”

74.Mojżesz rzekł: „Nie gań mnie z powodu tego, o czym zapomniałem, i nie bądź wobec mnie srogi z powodu tego mojego niedociągnięcia”.

75.Podróżowali zatem dalej aż do czasu, kiedy – gdy spotkali młodego chłopca – ten go zabił. Mojżesz rzekł: „Co? Zabiłeś niewinnego człowieka,

mimo że on nikogo nie zabił?! Zaiste, dopuściłeś się ohydnej rzeczy”.

CZĘŚĆ XVI

76.Ten odrzekł: „Czyż nie powiedziałem ci, że nigdy nie będziesz cierpliwy w mojej obecności?”

77.Mojżesz powiedział: „Jeśli jeszcze raz spytam cię o cokolwiek, nie zatrzymuj mnie w swoim towarzystwie, albowiem wówczas wystarczająco dużo

będziesz miał przeciwko mnie”.

78.Zatem podróżowali dalej do czasu, kiedy – gdy przybyli do mieszkańców miasta – poprosili o pożywienie, ci odmówili ugoszczenia ich. A znaleźli tam

ścianę, która bliska była przewrócenia się, i on ją naprawił. Mojżesz rzekł: „Gdybyś tylko zechciał, mógłbyś zażądać za to zapłaty”.

79.Ten rzekł: „Oto chwila, w której rozchodzą się nasze drogi. Teraz powiem ci, jakie jest znaczenie tego, czego nie mogłeś znieść cierpliwie.

80.”Jeśli chodzi i łódź, to należała do pewnych biednych ludzi, pracujących na morzu, a ja zapragnąłem ją zniszczyć, ponieważ za nimi jest król,

który każdą łódź odbiera siłą.

81.”A jeśli chodzi o tego młodzieńca, jego rodzice byli ludźmi wierzącymi, a my obawialiśmy się, aby dojrzewając nie sprawił im kłopotów poprzez bunt

i niewiarę.

82.”Zapragnęliśmy zatem, aby ich Pan dał im w zamian lepszego od niego w czystości, jak i bliższego w uczuciach synowskich”.

83.”A jeśli chodzi o ścianę, to należała ona do dwu chłopców, sierot z miasta. Pod tą ścianą znajdował się skarb, który do nich należał, a ponieważ ich

ojciec był człowiekiem sprawiedliwym, twój Pan zapragnął, aby chłopcy ci osiągnęli wiek pełnej siły i wydobyli swój skarb, jako znak litości od twego

Pana – nie czyniłem tego zatem sam z siebie. Oto wyjaśnienie tego, czego nie byłeś w stanie znieść cierpliwie”.

84.I pytają cię w kwestii Dhu’l Qarnain. Powiedz: „Przedstawię wam nieco z jego opisu”.

85.Umieściliśmy go na ziemi i daliśmy mu środki osiągnięcia wszystkiego.

86.Poszedł więc pewną drogą.

87.Aż kiedy dotarł do miejsca zachodu słońca, stwierdził, że zachodzi ono jakby w stawie pełnym mrocznej wody. Obok zaś tego miejsca znalazł

pewien lud. Powiedzieliśmy: „O Dhu’l Qarnainie, możesz ich ukarać lub potraktować ich uprzejmie”.

88.Powiedział: „Jeżeli chodzi o złoczyńcę, tego z pewnością ukarzemy, a wówczas będzie zawrócony do swego Pana, który ukarze go straszliwą karą.

89.”Jeśli zaś chodzi o tego, który wierzy i postępuje sprawiedliwie, ten otrzyma dobrą nagrodę od swego Pana, a i My będziemy przekazywać mu łatwe słowa

naszych rozkazów”.

90.Wówczas on rzeczywiście poszedł inną drogą.

91.Aż dotarł do miejsca, w którym słońce wschodzi. Stwierdził, że wschodzi ono nad ludem, któremu nie uczyniliśmy żadnego przed nim schronienia.

92.Tak rzeczywiście było. Zaprawdę, dobrze wiemy o wszystkim, co on miał ze sobą.

93.Potem ruszył inną jeszcze drogą

94.Aż dotarł do otwartej przestrzeni pomiędzy dwiema górami. Tam stwierdził, że poniżej nich żyje lud, który właściwie nie rozumiał ani słowa z tego,

co on mówił.

95.Powiedzieli oni: „O Dhu’l Qanainie, zaprawdę, Gog i Magog sieją na ziemi zamęt. Czy zatem powinniśmy zapłacić ci haracz, abyś postawił między

nimi i nami jakąś zaporę” 

96.On odrzekł: „Moc, jaką obdarzył mnie mój Pan jest większa niż zasoby moich wrogów, lecz możecie mi pomóc siłą waszych robotników,

a dzięki niej wzniosę wał obronny pomiędzy wami i nimi.

97.”Dostarczcie mi bloków żelaznych”. Czynili tak aż do czasu, gdy zapełnił on nimi przestrzeń pomiędzy górami, a wówczas powiedział:

„Teraz dmijcie w miechy”. Uczynił tak, aż – gdy metal zrobił się czerwony jak ogień – on rzekł: „Przynieście mi stopionej miedzi, abym mógł ją na to wylać”.

98.Tak więc oni (Gog i Magog) nie byli w stanie usunąć tego ani się przez to przebić.

99.Wtenczas powiedział on: „Oto łaska od mojego Pana. Kiedy jednak nadejdzie spełnienie Jego obietnicy, On rozwali tę przeszkodę na kawałki.

A obietnica mego Pana jest z całą pewnością prawdziwa”.

100.A tego dnia pozwolimy, aby niektórzy z nich natarli na drugich, i będzie słychać głosy trąb. Wówczas wszystkich ich zbierzemy.

101.Tego dnia twarzą w twarz postawimy Piekło przed niewiernymi,

102.Których oczy zakryte były zasłoną, a nie zważali na Moje Przypomnienie, jak i niczego nie słyszeli.

103.czy niewierni uważają, że mogą Moje sługi brać sobie za obrońców zamiast Mnie samego? Zaiste, Piekło przygotowaliśmy jako ucztę dla

niewiernych.

104.Powiedz: „Czy My mamy powiedzieć wam o tych, którzy są najbardziej przegrani, jeśli chodzi o ich dzieła?

105.”O tych, których cała praca poszła na marne w gonitwie za życiem tego świata, a mimo to myślą, że spełniają dobre uczynki”.

106.Oto ci, którzy odrzucają Znaki ich Pana oraz spotkanie z Nim. Zatem ich dzieła są próżne, a w Dniu Zmartwychwstania nie nadamy im żadnej wagi.

107.Oto ich nagroda – Piekło, albowiem nie uwierzyli i żartowali sobie z Moich Znaków i Moich Posłańców.

108.Zaiste, ci, którzy wierzą i postępują sprawiedliwie, za mieszkanie otrzymają Ogrody Raju.

109.W których zamieszkają, nie pragnąc, aby ich stamtąd usunąć.

110.Powiedz: „Gdyby każdy ocean stal się atramentem dla słów mego Pana, to zaiste, ocean wyczerpałby się zanim wyczerpałyby się słowa mego

Pana, nawet gdybyśmy stworzyli jego podobieństwo do pomocy”.

111.Powiedz: „Jam jest człowiekiem tak jak i wy, lecz zostało mi objawione, że wasz Bóg jest Jedynym Bogiem. Niechaj zatem ten,

kto ma nadzieję spotkać się ze swym Panem, wypełnia dobre uczynki, a niechaj nie dołącza się do czci nikogo innego w oddawaniu czci swemu Panu”.

 

19.   MARYAM (objawione przed Hijrah)

1.W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

2.Kāf Hā Yā ‘Ain Sād.

3.Oto opis łaski twego Pana okazanej Jego słudze, Zachariaszowi,

4.Kiedy zwrócił się do swego Pana półgłosem.

5.Powiedział: „Panie mój, moje kości rzeczywiście osłabły, a moja głowa cała już siwa, lecz nigdy, Panie mój, nie pozostałem bez błogosławieństwa w mojej modlitwie do Ciebie.

6.”A obawiam się mojej rodziny poza mną, moja zaś żona jest niepłodna. Daj mi zatem od Siebie następcę,

7.”Aby został moim spadkobiercą oraz dziedzicem błogosławieństw Domu Jakuba. I uczyń go, Panie mój takim, aby podobał się Tobie”.

8.Bóg rzekł: „O Zachariaszu, przekazujemy ci dobrą nowinę o synu, któremu na imię będzie Yahyā. Przed nim nikogo nie nazywaliśmy tym imieniem”.

9.Ten rzekł: „Panie mój, jakże mam mieć syna, skoro moja żona jest bezpłodna, a ja osiągnąłem już wiek starczy?”

10.Anioł niosący objawienie rzekł: „Tak będzie”. Twój Pan jednak powiada: „To jest dla Mnie łatwe, a w rzeczy samej Ja stworzyłem ciebie przedtem,

kiedy byłeś niczym”.

11.Zachariasz rzekł: „Panie mój, wyznacz mi jakieś przykazanie”. Bóg powiedział: „Przykazanie dla ciebie jest takie, iż nie będziesz odzywał się do ludzi

przez trzy kolejne dni i noce”.

12.Wtedy on poszedł do swego ludu z jego pokoju i cicho poprosił go, aby ten wychwalał Boga rano i wieczorem.

13.Bóg odrzekł: „O Yahyā, trzymaj tę Księgę mocno”. I daliśmy mu mądrość, kiedy był jeszcze dzieckiem,

14.Jak i czułe serce od Nas oraz czystość, a był pobożny

15.I obowiązkowy wobec swoich rodziców. A nie był on hardy i zbuntowany.

16.I pokój spłynął nań w dniu jego narodzin oraz w dniu jego śmierci, jak i pokój będzie z nim w dniu, kiedy ponownie podniesiony zostanie do życia.

17.I opowiedz historię Marii, jak wspomina się o tym w Księdze, kiedy odsunęła się od swego ludu i udała się na wschód

18.I oddzieliła się od niego. Wtedy wysłaliśmy Naszego anioła do niej i objawił on się jej w formie przystojnego mężczyzny.

19.Powiedziała: „Szukam schronienia u Łaskawego Boga przed tobą, jeśli rzeczywiście boisz się Go”.

20.Anioł rzekł: „Jestem tylko posłańcem od mego Pana, aby przekazać ci dobrą nowinę o sprawiedliwym synu”.

21.Ona powiedziała: „Jakże mogłabym mieć syna, skoro nie dotknął mnie żaden mężczyzna, ani nie byłam niecnotliwa?”

22.Anioł rzekł: „Tak się stanie”. Lecz powiada Pan: „To jest dla Mnie łatwe i uczynimy tak, aby stał się on Znakiem dla ludzi oraz by był łaską od Nas,

a jest to rzecz postanowiona”.

23.I poczęła go i oddaliła się wraz z nim do odległego miejsca.

24.A bóle porodowe zmusiły ją do chwycenia pnia palmy. Powiedziała: „ O, gdybym tak przedtem umarła i została całkiem zapomniana!”

25.Wówczas spod niej przemówił do niej anioł, mówiąc: „Nie narzekaj. Pan twój umieścił pod tobą strumyczek”.

26.”A przyciągnij tez gwałtownie do siebie pień palmy – zrzuci ci ona świeże dojrzałe daktyle.

27.”Zatem jedz i pij ostudź swe oko. A jeśli ujrzysz jakiegoś człowieka, powiedz: <<Ślubowałem post Panu Miłosiernemu, dlatego tego dnia nie przemówię

do żadnej istoty ludzkiej>>.

28.Potem sprowadziła go do jej ludu, jadąc wierzchem. Oni powiedzieli : „O Mario, zaiste, dopuściłaś się straszliwej rzeczy!

29.”O siostro Aarona, twój ojciec nie był niegodziwcem, ani twoja matka nie była nieczysta!”

30.Na to ona wskazała na niego. Oni rzekli: „Jakże możemy przemawiać do kogoś, kto jest dzieckiem w kołysce?”

31.Jezus zaś odrzekł: „Jestem sługą Allacha. On dał mi Księgę i uczynił mnie prorokiem.

32.”On pobłogosławił mi, gdziekolwiek mógłbym cię znaleźć, i nakazał mi Modlitwę i dawanie jałmużny przez całe moje życie.

33.”I On uczynił mnie obowiązkowym wobec mojej matki, a nie uczynił mnie hardym i niewdzięcznym.

34.”A pokój spłynął na mnie w dniu moich narodzin, jak i pokój będzie ze mną w dniu mojej śmierci oraz w dniu, w którym na nowo podniesiony zostanę

do życia”.

35.Taki był Jezus, syn Marii. Oto stwierdzenie prawdy, co do której powątpiewają.

36.Nie przystoi majestatowi Allacha brać sobie syna. On jest Święty. Kiedy on nakazuje coś, powiada temu: „Bądź” i to się staje.

37.Jezus rzekł: „Zaiste, Allach jest moim Panem i Panem waszym, więc Jemu wyłącznie oddawajcie cześć, taka jest właściwa droga”.

38.Jednak różne grupy spierały się między sobą. Zatem biada tym, którzy nie wierzą, a to z powodu nadejścia żałosnego dnia.

39.Jakże wspaniale będą oni słyszeć i widzieć w dniu, kiedy do Nas przybędą! Dzisiaj jednak grzesznicy są w całkowitym błędzie.

40.I udziel im ostrzeżenia o dniu smutku, kiedy sprawa zostanie postanowiona. Teraz jednak znajdują się oni w stanie nieuwagi, więc nie wierzą.

41.To My jesteśmy Tym, który odziedziczy ziemię i wszystko, co na niej jest, oraz do Nas wszyscy oni powrócą.

42.I opowiedz historię Abrahama, jak mówi o tym Księga. Był on człowiekiem prawdomównym i Prorokiem.

43.Kiedy rzekł do swego ojca: „O ojcze mój, dlaczego czcisz to, co ani nie słyszy, ani nie widzi, ani też nie jest w stanie w niczym ci pomóc?

44.”O ojcze mój, naprawdę otrzymałem wiedzę, jakiej ty nie posiadasz, idź więc za mną, ja poprowadzę cię ku prostej drodze.

45.”O ojcze mój, nie czcij Szatana. Zaiste, Szatan jest buntownikiem przeciwko Panu Miłosiernemu.

46.”O ojcze mój, naprawdę obawiam się, aby nie spadła na ciebie kara od Miłosiernego Pana oraz abyś nie został przyjacielem Szatana”.

47.Ten odrzekł: „Czy odwracasz się od moich bogów, o Abrahamie? Jeśli z tego nie zrezygnujesz, z pewnością zerwę z tobą wszelkie stosunki.

A teraz pozostaw mnie na chwilę samego”.

48.Abraham rzekł: „Niechaj pokój będzie z tobą. Do mego Pana zwróce się o przebaczenie dla ciebie. On rzeczywiście jest dla mnie miłosierny.

49.”Będę trzymał się z daleka od ciebie oraz od tego, do czego się zwracasz poza Allachem. I będę modlić się do mojego Pana. Być może w mojej
modlitwie do Pana mego nie doznam rozczarowanie”.

50.Kiedy zatem oddzielił się od nich oraz od tego, co oni czcili poza Allachem, My daliśmy mu Izaaka i Jakuba, a każdego z nich uczyniliśmy Prorokiem.

51.I obficie obsypaliśmy ich Naszą łaską oraz daliśmy im prawdziwie i trwale dobre imię.

52.I opowiedz historię Mojżesza, jak mówi o niej Księga. On w samej rzeczy był człowiekiem wybranym. Był też Posłańcem, Prorokiem.

53.I zawołaliśmy doń z prawej strony Góry i uczyniliśmy, że zbliżył się do Nas bardzo w celu zawarcia szczególnej wspólnoty.

54.I daliśmy mu z Naszej łaski jego brata Aarona, którego uczyniliśmy Prorokiem.

55.I opowiedz historię Izmaela, jak mówi o niej Księga. On rzeczywiście dotrzymał swe obietnice. I był on Posłańcem, Prorokiem.

56.On zachęcał do Modlitwy i do dawania jałmużny, a jego Pan znajdował w nim upodobanie.

57.I opowiedz historię Idrīsa, jak mówi o tym Księga. Był on człowiekiem prawdomównym, jak i Prorokiem.

58.My wynieśliśmy go na wspaniałe stanowisko.

59.Oto ludzie, których Allach obdarzył swoimi błogosławieństwami spośród Proroków z potomstwa Adama, jak i z potomstwa tych,

których zabraliśmy do Arki wraz z Noem, jak i z potomstwa Abrahama i Izraela. Oni są spośród tych, których wybraliśmy i którymi kierowaliśmy.

Kiedy przedstawiano im Znaki od Pana Miłosiernego, padali na twarz przed Allachem i płakali.

60.Po nich jednak nadeszło złe pokolenie, które zaniedbało Modlitwy i szło ze swymi przyziemnymi pragnieniami. Zatem ci spotkają się ze

zniszczeniem.

61.Z wyjątkiem tych, którzy okazują skruchę, wierzą i spełniają dobre uczynki. Ci wejdą do Nieba i ani trochę nie będą skrzywdzeni –

62.Ogrody Wieczności, które Miłosierny Bóg obiecał swoim sługom, choć schowane są jeszcze przed ich wzrokiem. Zaiste, Jego obietnica musi się

wypełnić.

63.Oni nie będą w nich słuchać niczego próżnego, lecz tylko pozdrowienie pokoju. W nich będą mieć utrzymanie rano i wieczorem.

64.Takie jest Niebo, które damy w dziedzictwo tym z Naszych sług, którzy są sprawiedliwi.

65.A aniołowie powiedzą im: „Przybywamy wyłącznie z polecenia twego Pana. Do Niego należy wszystko, co jest przed nami, jak i wszystko, co jest za

nami, oraz wszystko pomiędzy tym. A Pan twój nie zapomina.

66.”To On jest Panem niebios i ziemi oraz wszystkiego tego, co jest między nimi. Dlatego służ Mu i bądź wytrwały w tej służbie. Czy znasz kogoś Jemu

równego?”

67.A człowiek powiada: „Co? Czy, kiedy umrę, będę na nowo podniesiony do życia?”

68.Czyż człowiek nie pamięta, że My stworzyliśmy go przedtem, kiedy jeszcze był niczym?

69.I, na twego Pana, z pewnością z każdej grupy wybierzemy tych, którzy wśród nich byli najbardziej uparci w buncie przeciwko Bogu Miłosiernemu.

71.I, zaiste, My najlepiej znamy tych, którzy zasługują na spalenie tam.

72.I nie ma wśród was takiego, kto nie przybyłby tam. To jest absolutny dekret twego Pana.

73.I oszczędzimy sprawiedliwych, grzeszników zaś pozostawimy w nim na kolanach.

74.Kiedy przedstawia się im Nasze wyraźne Znaki, niewierni powiadają do niewiernych: „Powiedzcie nam, która z tych dwóch grup jest lepsza,

jeśli chodzi o pozycję, oraz która wywiera większe wrażenie, jeśli chodzi o towarzyszy?”

75.Ileż pokoleń zniszczyliśmy przed nimi, które lepiej miały się od nich w bogactwie i lepiej się prezentowały.

76.Powiedz: „Bóg Miłosierny udziela tym, którzy błądzą, zwłoki na pewien czas aż do chwili, kiedy ujrzą to, co im zagraża – czy to będzie kara

czy też ostatnia Godzina – uświadomią sobie, kto jest gorszy w kwestii pozycji i słabszy w sile”.

77.Allach powiększa przewodnictwo tych, którzy za przewodnictwem idą. A te dobre uczynki, które trwają, są najlepsze w oczach twego Pana,

jeśli chodzi o nagrodę oraz jeśli chodzi o ostateczny koniec.

78.Czyż nie widziałeś tego, który nie wierzy w Nasze Znaki i powiada: „Z pewnością otrzymam wielkie bogactwo i dzieci”?

79.Czyż on posiada wiedzę o niewidzialnym lub przyjął obietnicę od Pana Miłosiernego?

80.Zaiste, nie! Zapiszemy to, co mówi, i przedłużymy jego karę